﻿　　（五五一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。尔时，尊者摩诃迦旃延住释氏诃梨聚落精舍。

　　时，诃梨聚落长者诣尊者摩诃迦旃延所，稽首礼足，退坐一面，白尊者摩诃迦旃延：“如世尊义品答摩揵提所问偈：

“断一切诸流，　　亦塞其流源，
　聚落相习近，　　牟尼不称叹。
　虚空于五欲，　　永以不还满，
　世间诤言讼，　　毕竟不复为。

　　“尊者摩诃迦旃延！此偈有何义？”

　　尊者摩诃迦旃延答长者言：“眼流者，眼识起贪，依眼界贪欲流出，故名为流。耳、鼻、舌、身、意流者，谓意识起贪，依意界贪识流出，故名为流。”

　　长者复问尊者摩诃迦旃延：“云何名为不流？”

　　尊者迦旃延语长者言：“谓眼识、眼识所识色依生爱喜，彼若尽、无欲、灭、息、没，是名不流。耳、鼻、舌、身、意、意识、意识所识法依生贪欲，彼若尽、无欲、灭、息、没，是名不流。”

　　复问：“云何？”

　　尊者摩诃迦旃延答言：“谓缘眼及色，生眼识，三事和合生触，缘触生受，乐受、苦受、不苦不乐受，依此染着流。

འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་ནི་ཤཱཀྱའི་ཧ་རི་གྲོང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཧ་རི་གྲོང་གི་ཁྱིམ་བདག་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་གྱི་ཚོམས་ལས་མ་ག་དྷའི་དྲི་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལན་དུ་གསུངས་པ།
རྒྱུན་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཅད་ནས་ནི། །རྒྱུན་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་བཀག་པ་དང༌།།
གྲོང་དང་འགྲོགས་པར་གོམས་པ་ནི། །ཐུབ་པས་བསྔགས་པར་མི་མཛད་དོ།།
ནམ་མཁའ་འདོད་པ་ལྔ་པོ་ལ། །ཕྱིར་ཡང་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌།།
འཇིག་རྟེན་རྩོད་པའི་གཏམ་རྣམས་ནི། །མཐར་ཐུག་སླར་ཡང་མི་བྱེད་དོ།།
བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིའི་དོན་ཅི་ལགས།
བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོས་ཁྱིམ་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །མིག་གི་རྒྱུན་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་སྟེ། མིག་གི་ཁམས་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་རྒྱུན་དུ་འབབ་པས་ན་རྒྱུན་ཞེས་བྱའོ། །རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་རྒྱུན་དུ་འབབ་པས་ན་རྒྱུན་ཞེས་བྱའོ།།
ཁྱིམ་བདག་གིས་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དྲིས་པ། རྒྱུན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས།
བཙུན་པ་ཀ་ཏྱའི་བུས་ཁྱིམ་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཤེས་པའི་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་བ་དང་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ཟད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། ནུབ་པ་ནི་རྒྱུན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་་ཤེས་པས་ཤེས་པའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དེ་ཟད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། ནུབ་པ་ནི་རྒྱུན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ།།
ཡང་དྲིས་པ། ཇི་ལྟར་ལགས།
བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། དངོས་པོ་གསུམ་འདུས་པ་ལས་རེག་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། རེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་དང༌། བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེན་ཅིང་རྒྱུན་དུ་འབབ་པའོ།།

耳、鼻、舌、身、意、意识、意识法，三事和合生触，缘触生受——乐受、苦受、不苦不乐受，依此受生爱喜流，是名流源。云何亦塞其流源？谓眼界取心法境界系着使，彼若尽、无欲、灭、息、没，是名塞流源。耳、鼻、舌、身、意取心法境界系着使，彼若尽、无欲、灭、息、没，是名亦塞其流源。”

　　复问：“云何名习近相赞叹？”

　　尊者摩诃迦旃延答言：“在家、出家共相习近，同喜、同忧、同乐、同苦，凡所为作，悉皆共同，是名习近相赞叹。”

　　复问：“云何不赞叹？”

　　“在家、出家不相习近，不同喜、不同忧、不同苦、不同乐，凡所为作，悉不相悦可，是名不相赞叹。”

　　“云何不空欲？”

　　“谓五欲功德，眼识色爱乐念长养，爱欲深染着。耳声、鼻香、舌味、身触爱乐念长养，爱欲深染着，于此五欲不离贪、不离爱、不离念、不离渴，是名不空欲。”

　　“云何名空欲？”

　　“谓于此五欲功德离贪、离欲、离爱、离念、离渴，是名空欲。说我系着使，是名心法还复满。彼阿罗汉比丘诸漏已尽，断其根本，如截多罗树头，于未来世更不复生。

རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། དངོས་པོ་གསུམ་འདུས་པ་ལས་རེག་པ་སྐྱེ་བ་དང་། རེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་སྟེ། བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང་། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་བ་དང་སྲེད་པ་རྒྱུན་དུ་འབབ་པ་ནི་རྒྱུན་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུན་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་འགོག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། མིག་གི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ཤིང་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཟད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ཞི་བ་དང་། ནུབ་པ་ནི་རྒྱུན་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་འགོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ཤིང་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཟད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ཞི་བ་དང་། ནུབ་པ་ནི་རྒྱུན་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་འགོག་པ་ཞེས་བྱའོ།།
ཡང་དྲིས་པ། འགྲོགས་པར་གོམས་ཤིང་བསྔགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས།
བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཕན་ཚུན་འགྲོགས་ཤིང་། དགའ་བ་ཡང་མཉམ། མྱ་ངན་ཡང་མཉམ། བདེ་བ་ཡང་མཉམ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མཉམ། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཉམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་འགྲོགས་པར་གོམས་ཤིང་བསྔགས་པ་ཞེས་བྱའོ།།
ཡང་དྲིས་པ། མི་བསྔགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས།
ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཕན་ཚུན་མི་འགྲོགས་ཤིང་། དགའ་བ་ཡང་མི་མཉམ། མྱ་ངན་ཡང་མི་མཉམ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་མཉམ། བདེ་བ་ཡང་མི་མཉམ། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མི་དགའ་བ་ནི་མི་བསྔགས་པ་ཞེས་བྱའོ།།
འདོད་པ་མི་སྟོང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས།
འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུགས་ལ་དགའ་ཞིང་དྲན་པ་གསོ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ཟབ་མོས་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའོ། །རྣ་བས་སྒྲ་དང་། སྣས་དྲི་དང་། ལྕེས་རོ་དང་། ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་ལ་དགའ་ཞིང་དྲ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ཟབ་མོས་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པ་སྟེ། འདོད་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལས་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ། སྲེད་པ་དང་མ་བྲལ། དྲན་པ་དང་མ་བྲལ། སྐོམ་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་འདོད་པ་མི་སྟོང་བ་ཞེས་བྱའོ།།
འདོད་པ་སྟོང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན།
འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ། འདོད་པ་དང་བྲལ། སྲེད་པ་དང་བྲལ། དྲན་པ་དང་བྲལ། སྐོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་པ་སྟོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པས་བཅིངས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་སླར་ཡང་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དེའི་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་ཅིང་། རྩ་བ་ནས་བཅད་དེ། ཏ་ལའི་མགོ་བཅད་པ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སླར་མི་སྐྱེ་བའོ།།

云何当复与他诤讼，是故世尊说义品答摩犍提所问偈：

“若断一切流，　　亦塞其流源，
　聚落相习近，　　牟尼不称叹。
　虚空于诸欲，　　永已不还满，
　不复与世间，　　共言语诤讼。

　　“是名如来所说偈义分别也。”

　　尔时，诃梨聚落长者闻尊者摩诃迦旃延所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（五五二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。尔时，尊者摩诃迦旃延住释氏诃梨聚落精舍。

　　时，诃梨聚落主长者诣尊者摩诃迦旃延所，稽首礼足，退坐一面，白尊者摩诃迦旃延：“如世尊于界隔山天帝释石窟说言：‘憍尸迦！若沙门、婆罗门无上爱尽解脱，心正善解脱，究竟边际，究竟无垢，究竟梵行，毕竟清净。’云何于此法、律究竟边际，究竟无垢，究竟梵行，毕竟清净？”

　　尊者摩诃迦旃延语长者言：“谓眼、眼识、眼识所识色相依生喜，彼若尽、无欲、灭、息、没，于此法、律究竟边际，究竟无垢，究竟梵行，毕竟清净。耳、鼻、舌、身、意、意识、意识所识法相依生喜，彼若尽、灭、息、没，比丘于此法、律究竟无垢，究竟梵行，毕竟清净。”

　　时，诃梨聚落主长者闻尊者摩诃迦旃延所说，欢喜随喜，作礼而去。

དེ་བས་ན་གཞན་དང་རྩོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་གྱི་ཚོམས་ལས་མ་ག་དྷའི་དྲི་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལན་དུ་གསུངས་པ།
རྒྱུན་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཅད་ནས་ནི། །རྒྱུན་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་བཀག་པ་དང༌།།
གྲོང་དང་འགྲོགས་པར་གོམས་པ་ནི། །ཐུབ་པས་བསྔགས་པར་མི་མཛད་དོ།།
ནམ་མཁའ་འདོད་པ་ཀུན་ལ་ནི། །ཡོངས་སུ་སླར་ཡང་མི་འགེངས་ཤིང༌།།
འཇིག་རྟེན་གཏམ་དང་རྩོད་པ་ཡི། །རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།
དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ།།
དེའི་ཚེ་ཧ་རི་གྲོང་གི་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ༌།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་ནི་ཤཱཀྱའི་ཧ་རི་གྲོང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཧ་རི་གྲོང་གི་གཙོ་བོ་ཁྱིམ་བདག་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁམས་ཀྱི་བར་མཚམས་ཀྱི་རི་ལ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བྲག་ཕུག་ཏུ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀོའུ་ཤི་ཀ །གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་སྲེད་པ་ཟད་ཅིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སེམས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། མཐའ་རུ་ཕྱིན་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ། ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་་པར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ལགས།
བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོས་ཁྱིམ་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །མིག་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཤེས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ཟད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། ནུབ་པ་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཤེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ཟད་ཅིང་འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། ནུབ་པ་ན་དགེ་སློང་དེ་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་དྲི་མ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ།།
དེའི་ཚེ་ཧ་རི་གྲོང་གི་གཙོ་བོ་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ༌།།;



　　（五五三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。尔时，尊者摩诃迦旃延在释氏诃梨聚落。

　　聚落主长者诣尊者摩诃迦旃延所，稽首礼足，退坐一面，问尊者摩诃迦旃延：“如世尊界隔山石窟中为天帝释说言：‘憍尸迦！若沙门、婆罗门无上爱尽解脱，心善解脱，边际究竟，究竟无垢，究竟梵行，毕竟清净。’云何于此法、律究竟边际，究竟无垢，究竟梵行，毕竟清净？”

　　尊者迦旃延语长者言：“若比丘眼界取，心法境界系着使，彼若尽、无欲、息、没，于此法、律究竟边际，究竟无垢，究竟梵行，究竟清净。耳、鼻、舌、身、意、意界取，心法境界系着使，若尽、离、灭、息、没，于此法、律究竟边际，究竟无垢，究竟梵行，毕竟清净。”

　　时，诃梨聚落主长者闻尊者摩诃迦旃延所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（五五四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。尔时，尊者摩诃迦旃延住释氏诃梨聚落。

　　时，诃梨聚落主长者身遭病苦。尊者摩诃迦旃延闻诃梨聚落主长者身遭病苦，闻已，晨朝着衣持钵，入诃梨聚落乞食，次第入诃梨聚落主长者舍。诃梨聚落主长者遥见尊者摩诃迦旃延，从座欲起。

འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་ནི་ཤཱཀྱའི་ཧ་རི་གྲོང་ན་བཞུགས་སོ།།
གྲོང་གི་གཙོ་བོ་ཁྱིམ་བདག་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁམས་ཀྱི་བར་མཚམས་ཀྱི་བྲག་ཕུག་ཏུ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀོའུ་ཤི་ཀ །གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་སྲེད་པ་ཟད་ཅིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སེམས་ལེགས་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། མཐའ་རུ་ཕྱིན་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ། ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ལགས།
བཙུན་པ་ཀ་ཏྱའི་བུས་ཁྱིམ་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་མིག་གི་ཁམས་འཛིན་པ་དང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཟད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། ནུབ་པ་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཁམས་འཛིན་པ་དང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཟད་ཅིང་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པཞི་བ་དང༌། ནུབ་པ་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ།།
དེའི་ཚེ་ཧ་རི་གྲོང་གི་གཙོ་བོ་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ༌།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་ནི་ཤཱཀྱའི་ཧ་རི་གྲོང་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཧ་རི་གྲོང་གི་གཙོ་བོ་ཁྱིམ་བདག་ལུས་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ངོ༌། །བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོས་ཧ་རི་གྲོང་གི་གཙོ་བོ་ཁྱིམ་བདག་ལུས་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་གསན་ནས། གསན་མ་ཐག་ཏུ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གྱོན་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་ཧ་རི་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ཏེ། རིམ་གྱིས་ཧ་རི་གྲོང་གི་གཙོ་བོ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་གཤེགས་སོ། །ཧ་རི་གྲོང་གི་གཙོ་བོ་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཙུན་པ་མཁས་པ་ཀ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་གཟིགས་ནས། སྟན་ལས་ལང་བར་བརྩམས་སོ།།



　　尊者摩诃迦旃延见长者欲起，即告之言：“长者莫起！幸有余座，我自可坐于余座。”语长者言：“云何？长者！病可忍不？身诸苦痛渐差愈不？得无增耶？”

　　长者答言：“尊者！我病难忍，身诸苦痛转增无损。”

　　即说三种譬，如前叉摩比丘经说。

　　尊者摩诃迦旃延语长者言：“是故，汝当修佛不坏净、法不坏净、僧不坏净、圣戒成就，当如是学。”

　　长者答言：“如佛所说四不坏净，我悉成就，我今成就佛不坏净、法不坏净、僧不坏净、圣戒成就。”

　　尊者摩诃迦旃延语长者言：“汝当依此四不坏净修习六念。长者！当念佛功德，此如来、应、等正觉、明行足、善逝、世间解、无上士、调御丈夫、天人师、佛世尊。念法功德，于世尊正法、律现法离诸热恼，非时通达，缘自觉悟，念僧功德，善向、正向、直向、等向，修随顺行，谓向须陀洹、得须陀洹，向斯陀含、得斯陀含，向阿那含、得阿那含，向阿罗汉、得阿罗汉。如是四双八士，是名世尊弟子僧，具足戒、定、慧、解脱、解脱知见，供养、恭敬、尊重之处，堪为世间无上福田。念戒功德，自持正戒，不毁不缺，不断不坏，非盗取戒、究竟戒、可赞叹戒、梵行戒、不憎恶戒。



བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཡིས་ཁྱིམ་བདག་ལངས་པར་འདོད་པ་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་མ་ལངས་ཤིག །སྟན་གཞན་ཡོད་པས་བདག་སྟན་གཞན་ལ་འདུག་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་ལ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ཁྱིམ་བདག །ནད་བཟོད་དམ། ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་རིམ་གྱིས་དྲག་གམ། འཕེལ་བ་མེད་དམ།
ཁྱིམ་བདག་གིས་ལན་བཏབ་པ། བཙུན་པ་ལགས། བདག་གི་ནད་བཟོད་དཀའ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཇེ་འཕེལ་དུ་སོང་ནས་ཞི་བ་མེད་དོ།
དེ་ནས་དཔེ་གསུམ་གསུངས་ཏེ། སྔར་གྱི་ཙ་མ་དགེ་སློང་གི་མདོ་བཞིན་ནོ།
བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཡིས་ཁྱིམ་བདག་ལ་སྨྲས་པ། དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ།
ཁྱིམ་བདག་གིས་ལན་བཏབ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་བཞི་པོ་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ། །བདག་གིས་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ།
བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཡིས་ཁྱིམ་བདག་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་བཞི་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། དགྲ་བཅོམ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ། བཅོམ་ལྡན་འ་ཆོས་འདུལ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཚ་གདུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། དུས་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ། རང་གིས་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ། ལེགས་པར་ཞུགས་པ། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ། དྲང་པོར་ཞུགས་པ། མཐུན་པར་ཞུགས་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཟུང་བཞི་གང་ཟག་བརྒྱད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དང་ལྡན་པ། མཆོད་པ་དང་། གུས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་གནས། འཇིག་རྟེན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་བླ་ན་མེད་པར་འོས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ། རང་གིས་ཡང་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ། མ་ཉམས་པ། མ་ཆད་པ། མ་རལ་བ། མ་འཕྱུགས་པ། མ་བརྐུས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། མཐར་ཐུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། བསྔགས་འོས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། མི་སྡང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ།

念施功德，自念布施，心自欣庆，舍除悭贪，虽在居家，解脱心施、常施、乐施、具足施、平等施。念天功德，念四王天、三十三天、炎摩天、兜率陀天、化乐天、他化自在天，清净信戒，于此命终，生彼天中。我亦如是清净信、戒、施、闻、慧，生彼天中。长者！如是觉依四不坏净，增六念处。”

　　长者白尊者摩诃迦旃延：“世尊说依四不坏净，增六念处，我悉成就，我当修习念佛功德，念法、念僧、念戒、念施、念天。”

　　尊者摩诃迦旃延语长者言：“善哉！长者！能自记说，得阿那含。”

　　是时，长者白尊者摩诃迦旃延，愿于此食。

　　尊者摩诃迦旃延默然受请。

　　诃梨聚落主长者知尊者摩诃迦旃延受请已，具种种净美食，自手供养。饭食讫，澡钵、洗嗽毕，为长者种种说法，示、教、照、喜；示、教、照、喜已，从座起去。

　　（五五五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。尔时，尊者摩诃迦旃延于释氏诃梨聚落住。

　　时，有八城长者名曰陀施，身遭病苦。尊者摩诃迦旃延闻陀施长者身遭苦患，晨朝着衣持钵，入八城乞食，次到陀施长者舍，如诃梨长者经广说。

　　（五五六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住娑祇城安禅林中。

སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ། རང་གིས་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་སེམས་དགའ་བ། སེར་སྣ་སྤངས་པ། ཁྱིམ་ན་གནས་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ། དགའ་བས་སྦྱིན་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པ། མཉམ་པར་སྦྱིན་པའོ། །ལྷའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་ལྷ་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་དང་། འཐབ་བྲལ་དང་། དགའ་ལྡན་དང་། འཕྲུལ་དགའ་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པས། འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་དེར་སྐྱེས་པ་ལྟར། བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། ཐོས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དག་པས་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་འཕེལ་བར་བྱའོ།
ཁྱིམ་བདག་གིས་བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་འཕེལ་བ་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ། །བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བགྱིའོ།
བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཡིས་ཁྱིམ་བདག་ལ་སྨྲས་པ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཁྱིམ་བདག །རང་ཉིད་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཐོབ་པ་ལུང་བསྟན་པར་ནུས་སོ།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ལ་འདིར་གསོལ་བ་བཞེས་པར་གསོལ་བ་བཏབ་བོ།
བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཡིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གསོལ་བ་བཞེས་སོ།
ཧ་རི་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཡིས་གསོལ་བ་བཞེས་པ་མཁྱེན་ནས། ཟས་གཙང་མ་ཞིམ་པ་སྣ་ཚོགས་རང་གི་ལག་པས་འབུལ་བར་མཛད་དོ། །གསོལ་བ་མཛད་ཟིན་ནས། ལྷུང་བཟེད་བཀྲུས་ཏེ་ཁ་བཤལ་ནས། ཁྱིམ་བདག་ལ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཏེ། བསྟན་པ་དང་། བསླབས་པ་དང་། གསལ་བར་མཛད་པ་དང་། དགའ་བར་མཛད་དོ། །བསྟན བསླབས་པ་དང་། གསལ་བར་མཛད་པ་དང་། དགའ་བར་མཛད་ནས། སྟན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ།
༼ལྔ་བརྒྱ་ང་ལྔ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཤཱཀྱའི་ཧ་རི་ཚོགས་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱད་པོའི་ཁྱིམ་བདག་ད་ཤི་ཞེས་བྱ་བ་ལུས་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་རོ། །བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཡིས་ཁྱིམ་བདག་ད་ཤི་ལུས་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བར་གསན་ནས། སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱད་པོར་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ཏེ། རིམ་གྱིས་ཁྱིམ་བདག་ད་ཤིའི་ཁྱིམ་དུ་ཕེབས་པ་ནི། ཧ་རི་ཁྱིམ་བདག་གི་མདོ་བཞིན་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ།
༼ལྔ་བརྒྱ་ང་དྲུག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་སྒྲ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་བསམ་གཏན་གྱི་ནགས་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ།


　　尔时众多比丘尼诣佛所，稽首礼足，退住一面。

　　尔时，世尊为众多比丘尼种种说法，示、教、照、喜；示、教、照、喜已，默然住。

　　时，诸比丘尼白佛言：“世尊！若无相心三昧，不涌、不没，解脱已住，住已解脱，此无相心三昧，世尊说是何果、何功德？”

　　佛告诸比丘尼：“若无相心三昧，不涌、不没，解脱已住，住已解脱，此无相心三昧智果、智功德。”

　　时，诸比丘尼闻世尊所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　时，众多比丘尼往诣尊者阿难所，稽首礼足，退坐一面，白尊者阿难：“若无相心三昧，不涌、不没，解脱已住，住已解脱，此三昧说，是何果、何功德？”

　　尊者阿难语诸比丘尼：“姊妹！若无相心三昧，不涌、不没、解脱已住，住已解脱，世尊说是智果、智功德。”

　　诸比丘尼言：“奇哉！尊者阿难！大师及弟子同句、同味、同义，所谓第一句义。今诸比丘尼诣世尊所，以如是句、如是味、如是义问世尊，世尊亦已如是句、如是味、如是义为我等说，如尊者阿难所说不异，是故奇特，大师及弟子同句、同味、同义。”

　　时，诸比丘尼闻尊者阿难所说，欢喜随喜，作礼而去。

དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་མང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་ནས། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་མང་པོ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བསྟན་པ་དང་། བསླབ་པ་དང་། གསལ་བར་མཛད་པ་དང་། དགའ་བར་མཛད་པ་དང་། བསྟན་པ་དང་། བསླབ་པ་དང་། གསལ་བར་མཛད་པ་དང་། དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས། གལ་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མི་འཕྱུར་མི་བྱིང་བ། རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་གནས། གནས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་གང་དང་ཡོན་ཏན་གང་དུ་གསུངས།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མི་འཕྱུར་མི་བྱིང་བ། རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་གནས། གནས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ་།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་མང་པོ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཞུས་པ། གལ་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མི་འཕྱུར་མི་བྱིང་བ། རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་གནས། གནས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་འབྲས་བུ་གང་དང་ཡོན་ཏན་གང་དུ་གསུངས།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་དག གལ་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མི་འཕྱུར་མི་བྱིང་བ། རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་གནས། གནས་ནས་རྣམ་པར་ག བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ་གསུངས་སོ།།
དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ངོ་མཚར་ཏོ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ། མཐུན་པའི་ཚིག་དང་། མཐུན་པའི་དོན་དང་། མཐུན་པའི་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཚིག་གོ། ད་ལྟ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་ནས། འདི་ལྟ་བུའི་ཚིག་དང་། འདི་ལྟ་བུའི་དོན་དང་། འདི་ལྟ་བུའི་དགོངས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་ཚིག་དང་། འདི་ལྟ་བུའི་དོན་དང་། འདི་ལྟ་བུའི་དགོངས་པས་བདག་ཅག་ལ་གསུངས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་གསུངས་པ་དང་མི་མི་མཐུན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་ཏོ། མཐུན་པའི་ཚིག་དང་། མཐུན་པའི་དོན་དང་། མཐུན་པའི་དགོངས་པའོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ་།།



　　（五五七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住拘睒弥国瞿师罗园。尔时，尊者阿难亦在彼住。

　　时，有阇知罗比丘尼诣尊者阿难所，稽首礼足，退坐一面，问尊者阿难：“若无相心三昧，不涌、不没，解脱已住，住已解脱。尊者阿难！世尊说此何果、何功德？”

　　尊者阿难语阇知罗比丘尼：“若无相心三昧，不涌、不没，解脱已住，住已解脱，世尊说是智果、智功德。”

　　阇知罗比丘尼言：“奇哉！尊者阿难！大师及弟子同句、同味、同义。尊者阿难！昔于一时，佛在娑祇城安禅林中。时，有众多比丘尼往诣佛所，问如此义。尔时，世尊以如是句、如是味、如是义为诸比丘尼说，是故当知奇特，大师弟子所说同句、同味、同义，所谓第一句义。”

　　时，阇知罗比丘尼闻尊者阿难所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　如阇知罗比丘尼，迦罗跋比丘尼亦尔。

　　（五五八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住俱睒弥国瞿师罗园。尔时，尊者阿难亦住俱睒弥国瞿师罗园。

འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཀོ་ཤམ་བྷིར་གཙུག་ལག་ཁང་གོ་ཤིར་སའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་ཛ་ཏི་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཞུས་པ། གལ་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མི་འཕྱུར་མི་བྱིང་བ། རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་གནས། གནས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ནི་འབྲས་བུ་གང་དང་ཡོན་ཏན་གང་དུ་གསུངས།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་མ་ཛ་ཏི་ལ་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མི་འཕྱུར་མི་བྱིང་བ། རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་གནས། གནས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ་གསུངས་སོ།།
དགེ་སློང་མ་ཛ་ཏི་ལས་སྨྲས་པ། ངོ་མཚར་ཏོ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ། མཐུན་པའི་ཚིག་དང་། མཐུན་པའི་དོན་དང་། མཐུན་པའི་དགོངས་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ། སྔོན་དུས་གཅིག་ན་སངས་རྒྱས་གྲོང་ཁྱེར་ས་གིར་བསམ་གཏན་གྱི་ནགས་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་མ་མང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་དོན་འདི་ཞུས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་ཚིག་དང་། འདི་ལྟ་བུའི་དོན་དང་། འདི་ལྟ་བུའི་དགོངས་པས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་གསུངས་པས། དེའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་བ་མཐུན་པའི་ཚིག་དང་། མཐུན་པའི་དོན་དང་། མཐུན་པའི་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཚིག་གོ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་ཛ་ཏི་ལས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ



　　时，有异比丘得无相心三昧，作是念：“我若诣尊者阿难所，问尊者阿难：‘若比丘得无相心三昧，不涌、不没，解脱已住，住已解脱，此无相心三昧何果？世尊说此何功德？’尊者阿难若问我言：‘比丘！汝得此无相心三昧耶？’‘我未曾有。’实问异答。我当随逐尊者阿难，脱有余人问此义者，因而得闻。”

　　彼比丘即随尊者阿难，经六年中，无有余人问此义者，即自问尊者阿难：“若比丘问无相心三昧，不涌、不没，解脱已住，住已解脱，世尊说此是何果、何功德？”

　　尊者阿难问彼比丘言：“比丘！汝得此三昧？”

　　彼比丘默然住，尊者阿难语彼比丘言：“若比丘得无相心三昧，不涌、不没，解脱已住，住已解脱，世尊说此是智果、智功德。”

　　尊者阿难说此法时，异比丘闻其所说，欢喜奉行。

　　杂阿含经卷第二十
大正藏第 02 册 No. 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第二十一

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　（五五九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住波罗利弗妒路国，尊者阿难及尊者迦摩亦在波罗利弗妒路鸡林精舍。

　　时，尊者迦摩诣尊者阿难所，共相问讯慰劳已，于一面坐。



我将为您将这段古汉语佛经文献翻译成藏文:
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །བདག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་འདི་སྐད་དུ་དྲི་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་མི་འཕྱོ་མི་བྱིང་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་གནས་ཤིང་གནས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདིའི་ཡོན་ཏན་ཅི་གསུངས་སམ། གལ་ཏེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བདག་ལ་དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཐོབ་བམ་ཞེས་དྲིས་ན་བདག་གིས་མ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བདེན་པར་དྲིས་པ་ལ་གཞན་དུ་ལན་འདེབས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་དོན་འདི་དྲིས་ན་བདག་གིས་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ། །
དགེ་སློང་དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ལོ་དྲུག་གི་བར་དུ་གཞན་སུས་ཀྱང་དོན་འདི་མ་དྲིས་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དྲིས་པ། དགེ་སློང་གིས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་མི་འཕྱོ་མི་བྱིང་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་གནས་ཤིང་གནས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་གང་དང་ཡོན་ཏན་གང་དུ་གསུངས།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་དེ་ལ་དྲིས་པ། དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཐོབ་བམ།
དགེ་སློང་དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གནས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་གིས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་མི་འཕྱོ་མི་བྱིང་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་གནས་ཤིང་གནས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ་གསུངས་སོ།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཆོས་འདི་བསྟན་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་གེས་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ།
ཟུང་བསྡེབས་མདོའི་གླེགས་བམ་ཉི་ཤུ་པ།
བཀའ་འགྱུར་པོད་གཉིས་པ། ཨང་ ༠༠༩༩ ཟུང་བསྡེབས་མདོ།
ཟུང་བསྡེབས་མདོའི་གླེགས་བམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ།
རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་གུ་ཎ་བྷ་དྲས་རྒྱའི་སྐད་དུ་བསྒྱུར།
༼ལྔ་བརྒྱ་ང་དགུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་པཱ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་ཡུལ་དུ་བཞུགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་མ་ཡང་པཱ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་ཀ་ལནྡ་ཀ་གནས་པའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་མ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། ཕན་ཚུན་འཚམས་དྲི་བ་དང་བདེ་བ་དྲིས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།

语尊者阿难：“奇哉！尊者阿难！有眼有色、有耳有声、有鼻有香、有舌有味、有身有触、有意有法，而有比丘有是等法，能不觉知。云何？尊者阿难！彼比丘为有想不觉知，为无想故不觉知？”

　　尊者阿难语迦摩比丘言：“有想者亦不觉知，况复无想。”

　　复问尊者阿难：“何等为有想于有而不觉知？”

　　尊者阿难语迦摩比丘言：“若比丘离欲、恶不善法，有觉有观，离生喜乐，初禅具足住。如是有想比丘有法而不觉知。如是第二、第三、第四禅，空入处、识入处、无所有入处具足住。如是有想比丘有法而不觉知。云何无想有法而不觉知？如是比丘一切想不忆念，无想心三昧身作证具足住，是名比丘无想于有法而不觉知。”

　　尊者迦摩比丘复问尊者阿难：“若比丘无想心三昧，不涌不没，解脱已住，住已解脱，世尊说此是何果、何功德？”

　　尊者阿难语迦摩比丘言：“若比丘无想心三昧，不涌不没，解脱已住，住已解脱，世尊说此是智果、智功德。”

　　时，二正士共论议已，欢喜随喜，各从坐起去。

　　（五六〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住俱睒弥国瞿师罗园。尔时，尊者阿难亦在彼住。


རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ། "ངོ་མཚར་ཆེ། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། མིག་དང་གཟུགས་དང་། རྣ་བ་དང་སྒྲ་དང་། སྣ་དང་དྲི་དང་། ལྕེ་དང་རོ་དང་། ལུས་དང་རེག་བྱ་དང་། ཡིད་དང་ཆོས་རྣམས་ཡོད་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་གིས་ཆོས་དེ་དག་ཡོད་ཀྱང་མི་ཚོར་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། དགེ་སློང་དེས་འདུ་ཤེས་དང་བཅས་པས་མི་ཚོར་རམ། འདུ་ཤེས་མེད་པས་མི་ཚོར་བ་ཡིན།"
རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་ཀཱ་མ་ལ་གསུངས་པ། "འདུ་ཤེས་དང་བཅས་པས་ཀྱང་མི་ཚོར་ན། འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས།"
ཡང་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དྲིས་པ། "འདུ་ཤེས་དང་བཅས་པས་ཡོད་པ་ལ་མི་ཚོར་བ་གང་ཡིན།"
རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་ཀཱ་མ་ལ་གསུངས་པ། "གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་འདོད་པ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་བྲལ་ནས། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་རྫོགས་པར་གནས་པ་ན། དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་དང་བཅས་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་ཡོད་ཀྱང་མི་ཚོར་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྫོགས་པར་གནས་པ་ན། དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་དང་བཅས་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་ཡོད་ཀྱང་མི་ཚོར་བ་ཡིན། འདུ་ཤེས་མེད་པས་ཆོས་ཡོད་ཀྱང་མི་ཚོར་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེས་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་མི་དྲན་པར། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་རྫོགས་པར་གནས་པ་དེ་ནི། དགེ་སློང་གིས་འདུ་ཤེས་མེད་པར་ཆོས་ཡོད་ཀྱང་མི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ།"
དགེ་སློང་ཀཱ་མས་ཡང་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དྲིས་པ། "གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་འཕྱོ་མི་བྱིང་བར། གནས་གནས་པ། གནས་ནས་གྲོལ་བ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་འབྲས་བུ་གང་དང་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པར་གསུངས།"
རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་ཀཱ་མ་ལ་གསུངས་པ། "གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་འཕྱོ་མི་བྱིང་བར། གྲོལ་ནས་གནས་པ། གནས་ནས་གྲོལ་བ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་གསུངས་སོ།"
དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཏམ་གླེང་བྱས་ཏེ། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། རང་རང་གི་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་།
(༥༦༠)
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀོ་ས་བྱིའི་ཡུལ་གྷོ་ཤི་ཏའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།



　　时，尊者阿难告诸比丘：“若比丘！比丘尼于我前自记说，我当善哉慰劳问讯，或求以四道。何等为四？若比丘、比丘尼坐，作如是住心、善住心、局住心、调伏心、止、观、一心、等受，分别于法量度，修习多修习已，得断诸使。若有比丘、比丘尼于我前自记说，我则如是善哉慰喻，或求是，名说初道。

　　“复次，比丘、比丘尼正坐思惟，于法选择，思量住心，善住、局住，调伏止观，一心等受。如是正向多住，得离诸使，若有比丘、比丘尼于我前自记说，我当如是善哉慰喻，或求是，名第二说道。

　　“复次，比丘、比丘尼为掉乱所持，以调伏心坐、正坐，住心、善住心、局住心，调伏止观，一心等受化。如是正向多住已，则断诸使，若有比丘、比丘尼于我前自记说，我则如是善哉慰喻，或求是，名第三说道。

　　“复次，比丘、比丘尼止观和合俱行，作如是正向多住，则断诸使。若比丘、比丘尼于我前自记说者，我则如是善哉慰喻教诫，或求是，名第四说道。”

　　时，诸比丘闻尊者阿难所说，欢喜奉行。

　　（五六一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住俱睒弥国瞿师罗园，尊者阿难亦在彼住。

དེའི་ཚེ་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། "དགེ་སློང་དག གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མ་ཞིག་གིས་ངའི་མདུན་དུ་རང་གིས་ལུང་བསྟན་པ་ན། ངས་ལེགས་སོ་ཞེས་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་འདྲི་རྟོག་བྱེད་པའམ། ཡང་ན་ལམ་བཞི་པོ་འདི་དག་གིས་ཚོལ་བར་བྱའོ། བཞི་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མ་འཁོད་ནས། སེམས་འདི་ལྟར་གནས་པ་དང་། ལེགས་པར་གནས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང་། དུལ་བར་བྱས་པ་དང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། མཉམ་པར་མྱོང་བར་བྱས་ཏེ། ཆོས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་ཚད་བཟུང་སྟེ། གོམས་པར་བྱས་ཤིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མ་ཞིག་གིས་ངའི་མདུན་དུ་རང་གིས་ལུང་བསྟན་པ་ན། ངས་དེ་ལྟར་ལེགས་སོ་ཞེས་དབུགས་དབྱུང་བའམ་ཚོལ་བ་ནི། ལམ་དང་པོ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ།
"ཡང་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མས་ཡང་དག་པར་འཁོད་ནས་རྣམ་པར་བསམ་སྟེ། ཆོས་ལ་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་སེམས་པ་དང་། སེམས་གནས་པ་དང་། ལེགས་པར་གནས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང་། དུལ་བར་བྱས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། མཉམ་པར་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ཤིང་མང་དུ་གནས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མ་ཞིག་གིས་ངའི་མདུན་དུ་རང་གིས་ལུང་བསྟན་པ་ན། ངས་དེ་ལྟར་ལེགས་སོ་ཞེས་དབུགས་དབྱུང་བའམ་ཚོལ་བ་ནི། ལམ་གཉིས་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ།
"ཡང་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མ་རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པས་ཟིན་པ་ན། སེམས་དུལ་བར་བྱས་ཏེ་འཁོད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་འཁོད་པ་དང་། སེམས་གནས་པ་དང་། ལེགས་པར་གནས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གནས་པ་དང་། དུལ་བར་བྱས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། མཉམ་པར་མྱོང་བར་བྱས་ཏེ་འདུལ་བར་བྱེད་དོ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ཤིང་མང་དུ་གནས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མ་ཞིག་གིས་ངའི་མདུན་དུ་རང་གིས་ལ་པ་ན། ངས་དེ་ལྟར་ལེགས་སོ་ཞེས་དབུགས་དབྱུང་བའམ་ཚོལ་བ་ནི། ལམ་གསུམ་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ།
"ཡང་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་ཅིང་། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ཤིང་མང་དུ་གནས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མ་ཞིག་གིས་ངའི་མདུན་དུ་རང་གིས་ལུང་བསྟན་པ་ན། ངས་དེ་ལྟར་ལེགས་སོ་ཞེས་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་གདམས་ངག་བྱེད་པའམ་ཚོལ་བ་ནི། ལམ་བཞི་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ།"
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།
(༥༦༡)
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀོ་ས་བྱིའི་ཡུལ་གྷོ་ཤི་ཏའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།།



　　时，有异婆罗门诣尊者阿难所，共相问讯慰劳已，于一面坐，问尊者阿难：“何故于沙门瞿昙所修梵行？”

　　尊者阿难语婆罗门：“为断故。”

　　复问：“尊者何所断？”

　　答言：“断爱。”

　　复问：“尊者阿难！何所依而得断爱？”

　　答言：“婆罗门！依于欲而断爱。”

　　复问：“尊者阿难！岂非无边际？”

　　答言：“婆罗门！非无边际。如是有边际，非无边际。”

　　复问：“尊者阿难！云何有边际，非无边际。”

　　答言：“婆罗门！我今问汝，随意答我。婆罗门！于意云何？汝先有欲来诣精舍不？”

　　婆罗门答言：“如是，阿难！”

　　“如是，婆罗门！来至精舍已，彼欲息不？”

　　答言：“如是，尊者阿难！彼精进、方便、筹量，来诣精舍。”

　　复问：“至精舍已，彼精进、方便、筹量息不？”

　　答言：“如是，尊者阿难！”

　　复语婆罗门：“如是，婆罗门！如来、应、等正觉所知所见，说四如意足，以一乘道净众生、灭苦恼、断忧悲。何等为四？欲定断行成就如意足，精进定、心定、思惟定断行成就如意足。

དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། ཕན་ཚུན་འཚམས་འདྲི་དང་བདེ་བར་གནས་པ་དྲིས་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་པ། "ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་དྲུང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པ་ལགས།"
རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་བྲམ་ཟེ་ལ་གསུངས་པ། "སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ།"
ཡང་དྲིས་པ། "རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཅི་ཞིག་སྤོང་།"
ལན་དུ་གསུངས་པ། "སྲེད་པ་སྤོང་ངོ་།"
ཡང་དྲིས་པ། "རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། ཅི་ལ་བརྟེན་ནས་སྲེད་པ་སྤོང་བར་འགྱུར།"
ལན་དུ་གསུངས་པ། "བྲམ་ཟེ། འདོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲེད་པ་སྤོང་ངོ་།"
ཡང་དྲིས་པ། "རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། དེ་ནི་མཐའ་མེད་པ་མ་ལགས་སམ།"
ལན་དུ་གསུངས་པ། "བྲམ་ཟེ། མཐའ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་མཐའ་ཡོད་དེ། མཐའ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།"
ཡང་དྲིས་པ། "རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། ཇི་ལྟར་ན་མཐའ་ཡོད་ཅིང་མཐའ་མེད་པ་མ་ཡིན།"
ལན་དུ་གསུངས་པ། "བྲམ་ཟེ། ད་ངས་ཁྱོད་ལ་དྲི་བས། ཅི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ལོན་ཅིག བྲམ་ཟེ། ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཁྱོད་སྔོན་ལ་འདོད་པ་དང་བཅས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་སམ།"
བྲམ་ཟེས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། "དེ་བཞིན་ནོ། ཀུན་དགའ་བོ།"
"དེ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་ནས་འདོད་པ་དེ་ཞི་བར་གྱུར་ཏམ།"
ལན་དུ་སྨྲས་པ། "དེ་བཞིན་ནོ། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་དང་བརྟག་དཔྱད་བྱས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་སོ།"
ཡང་དྲིས་པ། "གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སླེབས་ནས། བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་དང་བརྟག་དཔྱད་དེ་དག་ཞི་བར་གྱུར་ཏམ།"
ལན་དུ་སྨྲས་པ། "དེ་བཞིན་ནོ། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ།"
ཡང་བྲམ་ཟེ་ལ་གསུངས་པ། "དེ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ནས། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་གསུང ཐེག་པ་གཅིག་གི་ལམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། མ

如是，圣弟子修欲定断行成就如意足，依离、依无欲、依出要、依灭、向于舍，乃至断爱，爱断已，彼欲亦息。修精进定、心定、思惟定断行成就，依离、依无欲、依出要、依灭、向于舍，乃至爱尽，爱尽已，思惟则息。婆罗门！于意云何？此非边际耶？”

　　婆罗门言：“尊者阿难！此是边际，非不边际。”

　　尔时，婆罗门闻尊者阿难所说，欢喜随喜，从座起去。

　　（五六二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住拘睒弥国瞿师罗园，尊者阿难亦在彼住。

　　尔时，瞿师罗长者诣尊者阿难所，稽首礼足，退坐一面，白尊者阿难：“云何名为世间说法者？云何名世间善向？云何名世间善到？”

　　尊者阿难语瞿师罗长者：“我今问汝，随意答我。长者！于意云何？若有说法，调伏贪欲、调伏瞋恚、调伏愚痴，得名世间说法者不？”

　　长者答言：“尊者阿难！若有说法，能调伏贪欲、瞋恚、愚痴，是则名为世间说法。”

　　复问：“长者！于意云何？若世间向调伏贪欲、调伏瞋恚、调伏愚痴，是名世间善向；若世间已调伏贪欲、瞋恚、愚痴，是名善到耶？为非耶？”

　　长者答言：“尊者阿难！若调伏贪欲，已断无余，瞋恚、愚痴已断无余，是名善到。

དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པས་འདོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྒོམས་ཏེ། དབེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བཏང་སྙོམས་སུ་ཕྱོགས་ཏེ། སྲེད་པ་སྤོང་བའི་བར་དུ་བསྒོམས་ནས། སྲེད་པ་སྤངས་པ་ན་འདོད་པ་དེ་ཡང་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་བསྒོམས་ཏེ། དབེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བཏང་སྙོམས་སུ་ཕྱོགས་ནས། སྲེད་པ་ཟད་པའི་བར་དུ་བསྒོམས་ཏེ། སྲེད་པ་ཟད་པ་ན་དཔྱོད་པ་ཡང་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། བྲམ་ཟེ། ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། འདི་ནི་མཐའ་མ་ཡིན་ནམ།"
བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། "རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། འདི་ནི་མཐའ་ལགས་ཏེ། མཐའ་མ་མཆིས་པ་མ་ལགས་སོ།"
དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེས་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་།།
(༥༦༢)
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀོ་ས་བྱིའི་ཡུལ་གྷོ་ཤི་ཏའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་གྷོ་ཤི་ཏ་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ། "འཇིག་རྟེན་ན་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། འཇིག་རྟེན་ན་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། འཇིག་རྟེན་ན་ལེགས་པར་སོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས།"
རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་ཁྱིམ་བདག་གྷོ་ཤི་ཏ་ལ་གསུངས་པ། "ད་ངས་ཁྱོད་ལ་དྲི་བས། ཅི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ལོན་ཅིག ཁྱིམ་བདག ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། གལ་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པས་འདོད་ཆགས་འདུལ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་འདུལ་བ་དང་། གཏི་མུག་འདུལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ།"དག་གིས་ལན་དུ་གསོལ་པ། "རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། གལ་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་འདུལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ།"
ཡང་དྲིས་པ། "ཁྱིམ་བདག ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་འདོད་ཆགས་འདུལ་བ་དང་ཞེ་སྡང་འདུལ་བ་དང་གཏི་མུག་འདུལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་བཏུལ་ཟིན་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་སོན་པ་ཞེས་བྱའམ་མ་ཡིན།"
ཁྱིམ་བདག་གིས་ལན་དུ་གསོལ་པ། "རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་བཏུལ་ཟིན་ཅིང་ལྷག་མ་མེད་པར་སྤངས། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་བཏུལ་ཟིན་ཅིང་ལྷག་མ་མེད་པར་སྤངས་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་སོན་པ་ཞེས་བྱའོ།"

”

　　尊者阿难答言：“长者！我试问汝，汝便真实答我，其义如此，当受持之。”

　　瞿师罗长者闻尊者阿难所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（五六三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住毗舍离猕猴池侧重阁讲堂，尊者阿难亦在彼住。

　　尔时，无畏离车，是尼犍弟子、聪明童子离车，是阿耆毗弟子，俱往尊者阿难所，共相问讯慰劳已，于一面坐。时，无畏离车语尊者阿难：“我师尼犍子灭炽然法，清净超出，为诸弟子说如是道：‘宿命之业，行苦行故，悉能吐之。身业不作，断截桥梁，于未来世无复诸漏，诸业永尽；业永尽故，众苦永尽；苦永尽故，究竟苦边。’尊者阿难！此义云何？”

　　尊者阿难语离车言：“如来、应、等正觉所知所见，说三种离炽然清净超出道，以一乘道净众生、离忧悲、越苦恼，得真如法。何等为三？如是，圣弟子住于净戒，受波罗提木叉，威仪具足，信于诸罪过，生怖畏想。受持如是具足净戒，宿业渐吐，得现法离炽然，不待时节，能得正法，通达现见观察，智慧自觉。离车长者！是名如来、应、等正觉说所知所见说离炽然，清净超出，以一乘道净众生、灭苦恼、越忧悲，得真如法。

རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་ལན་དུ་གསུངས་པ། "ཁྱིམ་བདག དེ་ལྟར་ངས་ཁྱོད་ལ་བརྟག་ཅིང་དྲིས་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ལན་བཏབ་པ་ལྟར། དོན་འདི་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་གྱིས་ཤིག"
ཁྱིམ་བདག་གྷོ་ཤི་ཏས་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། ཕྱག་བྱས་ནས་སོང་ངོ་།།
(༥༦༣)
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡངས་པ་ཅན་དུ་སྤྲེའུའི་རྫིང་བུའི་འགྲམ་ན་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་ལིཙྪ་བཱི་འཇིགས་མེད་ནི་གཅེར་བུ་པའི་སློབ་མ་དང་། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པའི་གཞོན་ནུ་ལིཙྪ་བཱི་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སློབ་མ་སྟེ། དེ་གཉིས་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས། ཕན་ཚུན་འཚམས་འདྲི་དང་བདེ་བར་གནས་པ་དྲིས་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། དེའི་ཚེ་ལིཙྪ་བཱི་འཇིགས་མེད་ཀྱིས་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། "བདག་གི་སློབ་དཔོན་གཅེར་བུ་པས་འབར་བ་ཞི་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཡོངས་སུ་འདས་པ་བསྟན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལ་ལམ་འདི་ལྟར་བསྟན་ཏོ། 'སྔོན་གྱི་ལས་རྣམས་ནི་དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་ནུས་སོ། ལུས་ཀྱི་ལས་མི་བྱེད་ཅིང་ཟམ་པ་བཅད་ན། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཟག་པ་རྣམས་མི་འབྱུང་ཞིང་ལས་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། ལས་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ།' རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ། དོན་འདི་ཇི་ལྟར་ལགས།"
རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་ལིཙྪ་བཱི་ལ་གསུངས་པ། "དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ནས། འབར་བ་ཞི་བ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཡོངས་སུ་འདས་པའི་ལམ་རྣམ་པ་གས་ཏེ། ཐེག་པ་གཅིག་གི་ལམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་ལས་འདས་པར་བྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལས་རྒལ་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་སློབ་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གནས་པ་དང་། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་མོ་ལའང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་པས། སྔོན་གྱི་ལས་རིམ་གྱིས་སྤོང་ཞིང་། ཚེ་འདི་ལ་འབར་བ་ཞི་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། དུས་ངེས་པ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ལིཙྪ་བཱི་ཁྱིམ་བདག དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ནས། འབར་བ་ཞི་བ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཡོངས་སུ་འདས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པ་གཅིག་གི་ལམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་ལས་འདས་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ།



　　“复次，离车！如是净戒具足，离欲、恶不善法，乃至第四禅具足住，是名如来、应、等正觉说离炽然，乃至得如实法。复有三昧正受，于此苦圣谛如实知，此苦集圣谛、苦灭圣谛、苦灭道迹圣谛如实知。具足如是智慧心，业更不造，宿业渐已断，得现正法，离诸炽然，不待时节，通达现见，生自觉智。离车！是名如来、应、等正觉所知所见说第三离炽然，清净超出，以一乘道净众生、离苦恼、灭忧悲，得如实法。”

　　尔时，尼犍弟子离车无畏默然住。

　　尔时，阿耆毗弟子离车聪慧重语离车无畏言：“怪哉！无畏！何默然住？于如来、应、等正觉所说、所知、所见、善说法，闻不随喜耶？”

　　离车无畏答言：“我思惟其义，故默然住耳。谁闻世尊沙门瞿昙所说法不随喜者？若有闻沙门瞿昙说法而不随喜者，此则愚夫，长夜当受非义不饶益苦。”

　　时，尼犍弟子离车无畏、阿耆毗弟子聪慧重闻佛所说法，尊者阿难陀所说，欢喜随喜，从座起去。

　　（五六四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。尊者阿难亦在彼住。

　　时，有异比丘尼于尊者阿难所，起染着心，遣使白尊者阿难：“我身遇病苦，唯愿尊者哀愍见看。

ཡང་ལིཙྪ་བཱི། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས། འདོད་པ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་བྲལ་ནས། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་གནས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འབར་བ་ཞི་བ་ནས། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཐོབ་པའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་གྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས། ལས་གསར་པ་མི་བྱེད་ཅིང་། སྔོན་གྱི་ལས་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤངས་ནས། ཆོས་ཡང་དག་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་སྟེ། འབར་བ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་ཞིང་། དུས་ངེས་པ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཤིང་། རང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། ལིཙྪ་བཱི། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ནས་གསུངས་པའི་འབར་བ་ཞི་བ་གསུམ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཡོངས་སུ་འདས་པ། ཐེག་པ་གཅིག་གི་ལམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ།"
དེའི་ཚེ་གཅེར་བུ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ལིཙྪ་བཱི་འཇིགས་མེད་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གནས་སོ།
དེའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པའི་ལིཙྪ་བཱིས་ལིཙྪ་བཱི་འཇིགས་མེད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། "ཀྱེ་མ། འཇིགས་མེད། ཅིའི་ཕྱིར་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ནས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མི་བྱེད་དམ།"
ལིཙྪ་བཱི་འཇིགས་མེད་ཀྱིས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། "བདག་གིས་དོན་དེ་བསམ་པས་ན་ཅང་མི་སྨས་པ་ཡིན་ནོ། སུ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་མི་རང་བར་བྱེད། གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་མི་རང་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བྱིས་པ་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ཕན་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ།"
དེའི་ཚེ་གཅེར་བུ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ལིཙྪ་བཱི་འཇིགས་མེད་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་དང་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་།།
(༥༦༤)
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་ཞིག་གིས་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་སྐྱེས་ནས། ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཞུས་སོ། "བདག་གི་ལུས་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་སྡུག་བསྔལ་བས། རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་ཏེ་བལྟ་བར་མཛད་དུ་གསོལ།;

”

　　尊者阿难晨朝着衣持钵，往彼比丘尼所。

　　彼比丘尼遥见尊者阿难来，露身体卧床上。尊者阿难遥见彼比丘尼身，即自摄𣫍诸根，回身背住。彼比丘尼见尊者阿难摄𣫍诸根，回身背住，即自惭愧，起着衣服，敷坐具，出迎尊者阿难，请令就座，稽首礼足，退住一面。

　　时，尊者阿难为说法言：“姊妹！如此身者，秽食长养、憍慢长养、爱所长养、淫欲长养。姊妹！依秽食者，当断秽食，依于慢者，当断憍慢，依于爱者，当断爱欲。姊妹！云何名依于秽食，当断秽食？谓圣弟子于食计数思惟而食，无著乐想、无憍慢想、无摩拭想、无庄严想，为持身故、为养活故、治饥渴病故、摄受梵行故，宿诸受令灭，新诸受不生，崇习长养，若力、若乐、若触，当如是住。譬如商客以酥油膏以膏其车，无染着想、无憍慢想、无摩拭想、无庄严想，为运载故，如病疮者涂以酥油，无著乐想、无憍慢想、无摩拭想、无庄严想，为疮愈故。如是，圣弟子计数而食，无染着想、无憍慢想、无摩拭想、无庄严想，为养活故、治饥渴故、摄受梵行故，宿诸受离，新诸受不起，若力、若乐、若无罪触安隐住。姊妹！是名依食断食。

　　“依慢断慢者。

”


我帮您将这段中文古籍译成藏文：
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སྔ་དྲོ་ན་བཟའ་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་དགེ་སློང་མ་དེའི་གནས་སུ་གཤེགས་སོ།།
དགེ་སློང་མ་དེས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་རྒྱང་རིང་ནས་བྱོན་པ་མཐོང་སྟེ་གཅེར་བུར་མལ་ཁྲི་ལ་ཉལ་ལོ།། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་རྒྱང་རིང་ནས་དགེ་སློང་མ་དེའི་ལུས་མཐོང་སྟེ་རང་གི་དབང་པོ་རྣམས་བསྡམས་ནས་སྐུ་རྒྱབ་ཕྱོགས་སུ་འཁོར་རོ།། དགེ་སློང་མ་དེས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དབང་པོ་རྣམས་བསྡམས་ཏེ་སྐུ་རྒྱབ་ཕྱོགས་སུ་འཁོར་བ་མཐོང་ནས་ངོ་ཚ་བར་གྱུར་ཏེ་ལངས་ནས་ན་བཟའ་བགོས་ཏེ་གདན་བཤམས་ནས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བསུས་ཏེ་བཞུགས་སུ་གསོལ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། སྲིང་མོ། ལུས་འདི་ནི་མི་གཙང་བའི་ཟས་ཀྱིས་འཚོ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་གྱིས་འཚོ་བ་དང་། སྲེད་པས་འཚོ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འཚོ་བ་ཡིན་ནོ།། སྲིང་མོ། མི་གཙང་བའི་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་མི་གཙང་བའི་ཟས་སྤང་བར་བྱ། ང་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་སྤང་བར་བྱ། སྲེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྤང་བར་བྱའོ།། སྲིང་མོ། ཇི་ལྟར་ན་མི་གཙང་བའི་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་མི་གཙང་བའི་ཟས་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འཕགས་པས་ཟས་བགྲང་ཞིང་བསམས་ནས་ཟ་བ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། ང་རྒྱལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། བྱུག་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། རྒྱན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པར། ལུས་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཚོ་བའི་ཕྱིར་དང་། བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་ནད་ཞི་བའི་ཕྱིར་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། སྔོན་གྱི་ཚོར་བ་རྣམས་འགག་པ་དང་། ཚོར་བ་གསར་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྟོབས་དང་། བདེ་བ་དང་། རེག་བྱ་རྣམས་གོམས་ཤིང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གནས་པར་བྱའོ།། དཔེར་ན་ཚོང་པས་ཤིང་རྟ་ལ་མར་གྱི་བྱུག་པ་བྱུགས་པ་ན། ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། ང་རྒྱལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། བྱུག་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། རྒྱན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་དོ་རྣམས་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་རྨ་ཅན་གྱིས་རྨ་ལ་མར་གྱི་བྱུག་པ་བྱུགས་པ་ན། བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། ང་རྒྱལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། བྱུག་པའི་འདུ་ཤེས་མེ། རྒྱན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་རྨ་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པས་ཟས་བགྲངས་ནས་ཟ་བ་ནི། ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། ང་རྒྱལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། བྱུག་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ། རྒྱན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་འཚོ་བའི་ཕྱིར་དང་། བཀྲེས་སྐོམ་ཞི་བའི་ཕྱིར་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔོན་གྱི་ཚོར་བ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་དང་། ཚོར་བ་གསར་པ་རྣམས་མི་འབྱུང་བ་དང་། སྟོབས་དང་། བདེ་བ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པའི་རེག་བྱས་བདེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།། སྲིང་མོ། འདི་ནི་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་ཟས་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ།།
ང་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་སྤོང་བ་ནི།

云何依慢断慢？谓弟子闻某尊者、某尊者弟子尽诸有漏，无漏心解脱、慧解脱，现法自知作证：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’闻已，作是念：‘彼圣弟子尽诸有漏，乃至自知不受后有。我今何故不尽诸有漏，何故不自知不受后有。’当于尔时则能断诸有漏，乃至自知不受后有。姊妹！是名依慢断慢。

　　“姊妹！云何依爱断爱？谓圣弟子闻某尊者、某尊者弟子尽诸有漏，乃至自知不受后有。我等何不尽诸有漏，乃至自知不受后有。彼于尔时能断诸有漏，乃至自知不受后有。姊妹！是名依爱断爱。姊妹！无所行者，断截淫欲、和合桥梁。”

　　尊者阿难说是法时，彼比丘尼远尘离垢，得法眼净，彼比丘尼见法、得法、觉法、入法，度狐疑，不由于他，于正法、律，心得无畏。礼尊者阿难足，白尊者阿难：

　　“我今发露悔过：愚痴不善，脱作如是不流类事；今于尊者阿难所，自见过、自知过，发露忏悔，哀愍故！”

　　尊者阿难语比丘尼：“汝今真实自见罪、自知罪，愚痴不善，汝自知作不类之罪，汝今自知、自见而悔过，于未来世得具足戒。我今受汝悔过，哀愍故，令汝善法增长，终不退灭。

我将这段中文古籍译成藏文：
ཇི་ལྟར་ན་ང་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་སྤོང་བ་ཞེ་ན། བཙུན་པ་འདི་དང་བཙུན་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཟག་པ་ཟད་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཚེ་འདི་ལ་རང་གིས་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཟིན། བྱ་བ་བྱས་ཟིན། སླར་ཡང་སྲིད་པ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བ་རང་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འཕགས་པ་དེས་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ནས་སླར་ཡང་སྲིད་པ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བའི་བར་དུ་རང་གིས་ཤེས་ན། བདག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་མི་ཟད། ཅིའི་ཕྱིར་སླར་ཡང་སྲིད་པ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བ་རང་གིས་མི་ཤེས་སྙམ་པ་ན། དེའི་ཚེ་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ནས་སླར་ཡང་སྲིད་པ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བའི་བར་དུ་རང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།། སྲིང་མོ། འདི་ནི་ང་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ།།
སྲིང་མོ། ཇི་ལྟར་ན་སྲེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲེད་པ་སྤོང་བ་ཞེ་ན། འཕགས་པས་བཙུན་པ་འདི་དང་བཙུན་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ནས་སླར་ཡང་སྲིད་པ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བའི་བར་དུ་རང་གིས་ཤེས་པ་ཐོས་ནས། བདག་ཅག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་མི་ཟད་པ་ནས་སླར་ཡང་སྲིད་པ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བའི་བར་དུ་རང་གིས་མི་ཤེས། དེས་དེའི་ཚེ་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ནས་སླར་ཡང་སྲིད་པ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བའི་བར་དུ་རང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།། སྲིང་མོ། འདི་ནི་སྲེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲེད་པ་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ།། སྲིང་མོ། སྤྱོད་པ་མེད་པས་འདོད་ཆགས་དང་འདུ་བའི་ཟམ་པ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ།།
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཆོས་འདི་བསྟན་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་མ་དེ་རྡུལ་དང་བྲལ་ཞིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་ནས་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་ཏོ།། དགེ་སློང་མ་དེས་ཆོས་མཐོང་། ཆོས་ཐོབ། ཆོས་རྟོགས། ཆོས་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ལས་བརྒལ། གཞན་ལ་མིཔར་ཆོས་དང་འདུལ་བ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་བོ།། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།།
བདག་གིས་ད་ལྟ་འགྱོད་པ་བཤགས་པར་བགྱི་སྟེ། བླུན་ཞིང་མི་དགེ་བར་རིགས་དང་མི་མཐུན་པའི་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུ་བགྱིས་པ་ལགས་ན། ད་ལྟ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་བདག་གིས་རང་གི་ནོངས་པ་མཐོང་། རང་གི་ནོངས་པ་ཤེས་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བཤགས་ཤིང་འགྱོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་ན། ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུའོ།།
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་མ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ད་ལྟ་ཡང་དག་པར་རང་གི་ཉེས་པ་མཐོང་། རང་གི་ཉེས་པ་ཤེས་ཏེ། བླུན་ཞིང་མི་དགེ་བར་རིགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཉེས་པ་བྱས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གིས་ཤེས། ད་ལྟ་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གིས་ཤེས་ཤིང་རང་གིས་མཐོང་ནས་བཤགས་པ་བྱས་པས། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།། ངས་ད་ལྟ་ཁྱོད་ཀྱི་བཤགས་པ་བླངས་ཏེ། ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་ཞིང་ནམ་ཡང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱའོ།།

所以者何？若有自见罪、自知罪，能悔过者，于未来世得具足戒，善法增长，终不退灭。”

　　尊者阿难为彼比丘尼种种说法，示、教、照、喜已，从座起去。

　　（五六五）

　　如是我闻：

　　一时，佛在桥池人间游行，与尊者阿难俱，至婆头聚落国北身恕林中。

　　尔时，婆头聚落诸童子闻尊者阿难桥池人间游行，住婆头聚落国北身恕林中。闻已，相呼聚集，往诣尊者阿难所，稽首礼尊者阿难足，退坐一面。

　　时，尊者阿难语诸童子言：“帝种！如来、应、等正觉说四种清净，戒清净、心清净、见清净、解脱清净。

　　“云何为戒清净？谓圣弟子住于戒，波罗提木叉，戒增长，威仪具足，于微细罪能生恐怖，受持学戒。戒身不满者，能令满足；已满者，随顺执持，欲精进方便超出，精勤勇猛，堪能诸身心法，常能摄受，是名戒净断。

　　“苦种！云何名为心净断？谓圣弟子离欲、恶不善法，乃至第四禅具足住；定身未满者令满，已满者随顺执受，欲精进乃至常执受，是名心净断。

　　“苦种！云何名为见净断？谓圣弟子闻大师说法。如是如是说法，则如是如是入如实正观。如是如是得欢喜、得随喜、得从于佛。

我将这段中文古籍译成藏文：
དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་རང་གི་ཉེས་པ་མཐོང་། རང་གི་ཉེས་པ་ཤེས་ཏེ་བཤགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་ལ་ནམ་ཡང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བསྟན་ཅིང་བསླབས། གསལ་བར་མཛད། དགའ་བར་མཛད་ནས་སྟན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ།།
ལྔ་བརྒྱ་རེ་ལྔ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟམ་པའི་རྫིང་བུའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བ་ཏའི་གྲོང་གི་བྱང་ཕྱོགས་ལུས་བདེ་བའི་ནགས་སུ་གཤེགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བ་ཏའི་གྲོང་གི་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཟམ་པའི་རྫིང་བུའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བ་ཏའི་གྲོང་གི་བྱང་ཕྱོགས་ལུས་བདེ་བའི་ནགས་སུ་བཞུགས་པ་ཐོས་ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཕན་ཚུན་བོས་ཏེ་འདུས་ནས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་གཞོན་ནུ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། རྒྱལ་རིགས་རྣམས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམ་པར་དག་པའོ།།
ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཕེལ་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ལའང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པའོ།། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་རྫོགས་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། རྫོགས་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཛིན་པ་དང་། འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་འདའ་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་དཔའ་བ་དང་། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བཟོད་པ་དང་ག་ཏུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤང་བ་ཞེས་བྱའོ།།
སྡུག་བསྔལ་གྱི་རིགས། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་གནས་པའོ།། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་མ་རྫོགས་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། རྫོགས་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཛིན་པ་དང་། འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ནས་རྟག་ཏུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བར་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤང་བ་ཞེས་བྱའོ།།
སྡུག་བསྔལ་གྱི་རིགས། ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཐོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཇི་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ།། དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་དགའ་བ་ཐོབ་པ་དང་། རྗེས་སུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལས་བྱུང་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།



　　“复次，圣弟子不闻大师说法，然从余明智尊重梵行者说，闻尊重梵行者如是如是说，则如是如是入如实观察。如是如是观察，于彼法得欢喜、随喜，信于正法。

　　“复次，圣弟子不闻大师说法，亦复不闻明智尊重梵行者说，随先所闻受持者重诵习，随先所闻受持者如是如是重诵已。如是如是得入彼法，乃至信于正法。

　　“复次，圣弟子不闻大师说法，不闻明智尊重梵行者说，又复不能先所受持重诵习，然先所闻法为人广说，先所闻法如是如是为人广说。如是如是得入于法，正智观察，乃至信于正法。

　　“复次，圣弟子不闻大师说法，复不闻明智尊重梵行者说，又复不能先所受持重诵习，亦复不以先所闻法为人广说，然于先所闻法独一静处思惟观察。如是如是思惟观察，如是如是得入正法，乃至信于正法。如是从他闻，内正思惟，是名未起正见令起，已起正见令增广；是名未满戒身令满，已满者随顺摄受，欲精进方便，乃至常摄受，是名见净断。

　　“苦种！云何为解脱清净断？谓圣弟子贪心无欲解脱，恚、痴心无欲解脱。如是解脱，未满者令满，已满者随顺摄受，欲精进乃至常摄受，是名解脱净断。

我帮您将这段中文古籍译成藏文：
ཡང་འཕགས་པས་ཆོས་མ་ཐོས་ཀྱང་མཁས་ཤིང་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བཀུར་བར་འོས་པ་གཞན་ལས་ཐོས་ཏེ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བཀུར་བར་འོས་པ་དེས་ཇི་ལྟར་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ།། དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་རྟོག་པས་ཆོས་དེ་ལ་དགའ་བ་དང་། རྗེས་སུ་དགའ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་དད་པ་ཐོབ་བོ།།
ཡང་འཕགས་པས་ཆོས་མ་ཐོས་ཤིང་། མཁས་ཤིང་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བཀུར་བར་འོས་པས་བཤད་པའང་མ་ཐོས་ཀྱང་། སྔོན་ཐོས་ཤིང་བཟུང་བ་རྣམས་བསྐྱར་དུ་ཀློག་པ་དང་། སྔོན་ཐོས་ཤིང་བཟུང་བ་རྣམས་དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་བསྐྱར་དུ་བཀླགས་ནས། དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་ཆོས་དེ་ལ་འཇུག་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་དད་པའི་བར་དུ་འགྱུར་རོ།།
ཡང་འཕགས་པས་ཆོས་མ་ཐོས་ཤིང་། མཁས་ཤིང་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བཀུར་བར་འོས་པས་བཤད་པའང་མ་ཐོས། སྔོན་བཟུང་བ་རྣམས་བསྐྱར་དུ་ཀློག་པར་ཡང་མི་ནུས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྔོན་ཐོས་པའི་ཆོས་གཞན་ལ་རྒྱ་ཆེར་འཆད་དེ། སྔོན་ཐོས་པའི་ཆོས་དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་གཞན་ལ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པས། དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་ཆོས་ལ་འཇུག་ཅིང་ཡང་དག་པར་ཤེས་པས་རྟོག་པ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་དད་པའི་བར་དུ་འགྱུར་རོ།།
ཡང་འཕགས་པས་ཆོས་མ་ཐོས་ཤིང་། མཁས་ཤིང་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བཀུར་བར་འོས་པས་བཤད་པའང་མ་ཐོས། སྔོན་བཟུང་བ་རྣམས་བསྐྱར་དུ་ཀློག་པར་ཡང་མི་ནུས། སྔོན་ཐོས་པའི་ཆོས་གཞན་ལ་རྒྱ་ཆེར་འཆད་པར་ཡང་མི་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྔོན་ཐོས་པའི་ཆོས་གཅིག་པུར་དབེན་པར་བསམ་ཞིང་རྟོག་པར་བྱེད་དོ།། དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་བསམ་ཞིང་རྟོག་པས་དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་འཇུག་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་དད་པའི་བར་དུ་འགྱུར་རོ།། དེ་ལྟར་གཞན་ལས་ཐོས་པ་དང་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་བསམ་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་རྫོགས་པའི་ཚུལ་ྱི་ཕུང་པོ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། རྫོགས་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཛིན་པ་དང་། འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་ནས་རྟག་ཏུ་འཛིན་པའི་བར་ནི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤང་བ་ཞེས་བྱའོ།།
སྡུག་བསྔལ་གྱི་རིགས། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་རྫོགས་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། རྫོགས་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཛིན་པ་དང་། འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ནས་རྟག་ཏུ་འཛིན་པའི་བར་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤང་བ་ཞེས་བྱའོ།།

”

　　苦种！尊者阿难说是法时，婆头聚落诸童子闻尊者阿难所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（五六六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗聚落庵罗林中，与众上座比丘俱。

　　时，有质多罗长者诣诸上座比丘，稽首礼足，退坐一面。

　　时，诸上座比丘为质多罗长者种种说法，示、教、照、喜；种种说法，示、教、照、喜已，默然住。时，质多罗长者稽首礼诸上座比丘足，往诣那伽达多比丘房，稽首礼那伽达多比丘足，退坐一面。

　　时，那伽达多比丘问质多罗长者，如所说：

“枝青以白覆，　　一辐转之车，
　离结观察来，　　断流不复缚。

　　“长者！此偈有何义？”

　　质多罗长者言：“尊者那伽达多！世尊说此偈耶？”

　　答言：“如是。”

　　质多罗长者语尊者那伽达多言：“尊者！须臾默然，我当思惟此义。”

　　须臾默然思惟已，语尊者那伽达多言：“青者谓戒也，白覆谓解脱也，一辐者身念也，转者转出也，车者止观也，离结者有三种结，谓贪、恚、痴。彼阿罗汉诸漏已尽、已灭、已知、已断根本，如截多罗树头更不复生，未来世灭不起法。

　　“观察者谓见也，来者人也，断流者爱流于生死。

我将这段中文古籍译成藏文：
སྡུག་བསྔལ་གྱི་རིགས། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཆོས་འདི་གསུངས་པའི་ཚེ། བ་ཏའི་གྲོང་གི་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ་།།
ལྔ་བརྒྱ་རེ་དྲུག་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲ་གྱི་གྲོང་གི་འམྲའི་ཚལ་དུ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་མང་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་ནས། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བསྟན་ཅིང་བསླབས། གསལ་བར་མཛད། དགའ་བར་མཛད། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བསྟན་ཅིང་བསླབས། གསལ་བར་མཛད། དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་དགེ་སློང་ན་ག་དཏྟའི་གནས་སུ་སོང་སྟེ། དགེ་སློང་ན་ག་དཏྟའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ན་ག་དཏྟས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་གསུངས་པ་འདི་ལྟར།
ཡན་ལག་སྔོན་པོ་དཀར་པོས་གཡོགས། །ཤིང་རྟ་རྩིབས་གཅིག་འཁོར་བ་ནི།།
མདུད་པ་བྲལ་བ་རྟོག་པ་འོངས། །རྒྱུན་ནི་བཅད་ཅིང་འཆིང་མི་འགྱུར།།
ཁྱིམ་བདག། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིའི་དོན་གང་ཡིན།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ན་ག་དཏྟ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གསུངས་སམ།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་བཙུན་པ་ན་ག་དཏྟ་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ། རེ་ཞིག་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་ཤིག་དང་། བདག་གིས་དོན་འདི་བསམ་པར་བགྱིའོ།།
རེ་ཞིག་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་ནས་བསམས་ཏེ། བཙུན་པ་ན་ག་དཏྟ་ལ་སྨྲས་པ། སྔོན་པོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ།། དཀར་པོས་གཡོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།། རྩིབས་གཅིག་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཡིན་ནོ།། འཁོར་བ་ནི་འབྱུང་བའོ།། ཤིང་རྟ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ངོ་།། མདུད་པ་བྲལ་བ་ནི་མདུད་པ་གསུམ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གོ། དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ། ཟད་ཅིང་། ཤེས་པ། རྩ་བ་ནས་བཅད་པ། ཏ་ལའི་མགོ་བཅད་པ་བཞིན་དུ་སླར་མི་སྐྱེ་བ། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་འགག་ཅིང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ།།
རྟོག་པ་ནི་མཐོང་བའོ།། འོངས་པ་ནི་གང་ཟག་གོ། རྒྱུན་བཅད་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྲེད་པའོ།།

彼罗汉比丘诸漏已尽、已知，断其根本，如截多罗树头不复生，于未来世成不起法。

　　“不缚者谓三缚，贪欲缚、瞋恚缚、愚痴缚，彼阿罗汉比丘诸漏已尽、已断、已知，断其根本，如截多罗树头更不复生，于未来世成不起法。是故，尊者那伽达多！世尊说此偈：

“枝青以白覆，　　一辐转之车，
　离结观察来，　　断流不复缚。

　　“此世尊所说偈，我已分别也。”

　　尊者那伽达多问质多罗长者言：“此义汝先闻耶？”

　　答言：“不闻。”

　　尊者那伽达多言：“长者！汝得善利，于此甚深佛法，贤圣慧眼得入。”

　　时，质多罗长者闻尊者那伽达多所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（五六七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗聚落庵罗林精舍，与众多上座比丘俱。

　　时，有质多罗长者诣诸上座比丘所，稽首礼足，退坐一面。时，诸上座比丘为质多罗长者种种说法，示、教、照、喜；示、教、照、喜已，默然住。

　　时，质多罗长者诣尊者那伽达多比丘所，稽首礼足，退坐一面。尊者那伽达多告质多罗长者：“有无量心三昧、无相心三昧、无所有心三昧、空心三昧。

我将这段中文古籍译成藏文：
དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་སློང་དེ་ནི་ཟག་པ་ཟད་ཅིང་ཤེས་པ། རྩ་བ་ནས་བཅད་པ། ཏ་ལའི་མགོ་བཅད་པ་བཞིན་དུ་སླར་མི་སྐྱེ་བ། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་པའོ།།
མི་འཆིང་བ་ནི་འཆིང་བ་གསུམ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་འཆིང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་འཆིང་བ་དང་། གཏི་མུག་གི་འཆིང་བའོ།། དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་སློང་དེ་ནི་ཟག་པ་ཟད་ཅིང་སྤངས་པ། ཤེས་པ། རྩ་བ་ནས་བཅད་པ། ཏ་ལའི་མགོ་བཅད་པ་བཞིན་དུ་སླར་མི་སྐྱེ་བ། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་པའོ།། དེའི་ཕྱིར་བཙུན་པ་ན་ག་དཏྟ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གསུངས་ཏེ།
ཡན་ལག་སྔོན་པོ་དཀར་པོས་གཡོགས། །ཤིང་རྟ་རྩིབས་གཅིག་འཁོར་བ་ནི།།
མདུད་པ་བྲལ་བ་རྟོག་པ་འོངས། །རྒྱུན་ནི་བཅད་ཅིང་འཆིང་མི་འགྱུར།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བདག་གིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལགས་སོ།།
བཙུན་པ་ན་ག་དཏྟས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་དྲིས་པ། དོན་འདི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ཐོས་སམ།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། མ་ཐོས་སོ།།
བཙུན་པ་ན་ག་དཏྟས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག། ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་རྙེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལ་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་བཙུན་པ་ན་ག་དཏྟས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ། ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ་།།
ལྔ་བརྒྱ་རེ་བདུན་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲ་གྱི་གྲོང་གི་འམྲའི་ཚལ་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་མང་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བསྟན་ཅིང་བསླབས། གསལ་བར་མཛད། དགའ་བར་མཛད། བསྟན་ཅིང་བསླབས། གསལ་བར་མཛད། དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏ་པ་ན་ག་དཏྟའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། བཙུན་པ་ན་ག་དཏྟས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་སྨྲས་པ། ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྟོང་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ།།

云何？长者！此法为种种义故种种名？为一义有种种名？”

　　质多罗长者问尊者那伽达多：“此诸三昧为世尊所说？为尊者自意说耶？”

　　尊者那伽达多答言：“此世尊所说。”

　　质多罗长者语尊者那伽达多：“听我小思惟此义，然后当答。”

　　须臾思惟已，语尊者那伽达多：“有法种种义、种种句、种种味，有法一义种种味。”

　　复问长者：“云何有法种种义、种种句、种种味？”

　　长者答言：“无量三昧者，谓圣弟子心与慈俱，无怨、无憎、无恚，宽弘重心，无量修习普缘，一方充满。如是二方、三方、四方上下，一切世间心与慈俱，无怨、无憎、无恚，宽弘重心，无量修习，充满诸方，一切世间普缘住，是名无量三昧。云何为无相三昧？谓圣弟子于一切相不念，无相心三昧，身作证，是名无相心三昧。云何无所有心三昧？谓圣弟子度一切无量识入处，无所有，无所有心住，是名无所有心三昧。云何空三昧？谓圣弟子世间空，世间空如实观察，常住不变易，非我、非我所，是名空心三昧，是名为法种种义、种种句、种种味。


འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཁྱིམ་བདག །ཆོས་འདི་དག་དོན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕྱིར་མིང་སྣ་ཚོགས་སམ། དོན་གཅིག་ལ་མིང་སྣ་ཚོགས་ཡིན།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་བཙུན་པ་ནཱ་ག་དཏྟ་ལ་དྲིས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའམ། བཙུན་པ་རང་གི་དགོངས་པས་གསུངས་པ་ལགས།
བཙུན་པ་ནཱ་ག་དཏྟས་ལན་དུ་གསུངས་པ། འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་བཙུན་པ་ནཱ་ག་དཏྟ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་གིས་དོན་འདི་ཅུང་ཟད་བསམ་དུ་གནང་བར་ཞུ། དེ་ནས་ལན་འདེབས་པར་བགྱིའོ།།
ཅུང་ཟད་བསམས་ནས། བཙུན་པ་ནཱ་ག་དཏྟ་ལ་སྨྲས་པ། ཆོས་ལ་དོན་སྣ་ཚོགས་དང་། ཚིག་སྣ་ཚོགས་དང་། རོ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ལ། ཆོས་ལ་དོན་གཅིག་ལ་རོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་ཡོད་དོ།།
ཡང་ཁྱིམ་བདག་ལ་དྲིས་པ། ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ལ་དོན་སྣ་ཚོགས་དང་། ཚིག་སྣ་ཚོགས་དང་། རོ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཡིན།
ཁྱིམ་བདག་གིས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཚད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འཕགས་པའི་སེམས་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ། ཁོན་མེད་པ། སྡང་བ་མེད་པ། ཁོང་ཁྲོ་མེད་པ། རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ལྕི་བའི་སེམས། ཚད་མེད་པར་བསྒོམས་ཤིང་ཀུན་ལ་དམིགས་པས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གཉིས་དང་། ཕྱོགས་གསུམ་དང་། ཕྱོགས་བཞི་དང་། སྟེང་འོག་དང་། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ། ཁོན་མེད་པ། སྡང་བ་མེད་པ། ཁོང་ཁྲོ་མེད་པ། རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ལྕི་བའི་སེམས། ཚད་མེད་པར་བསྒོམས་ཏེ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ལ་དམིགས་ནས་གནས་པ་ནི། ཚད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ།། མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དམིགས་པ། མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ནི། མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ།། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པས་ཚད་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཏེ། ཅི་ཡང་མེད་པ། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་པ་ནི། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཞེས་བྱའོ།། སྟོང་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ། འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྟོག་པ། རྟག་ཏུ་གནས་པ། མི་འགྱུར་བ། བདག་མེད་པ། བདག་གི་བ་མེད་པ་ནི། སྟོང་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ།། འདི་དག་ནི་ཆོས་ལ་དོན་སྣ་ཚོགས་དང་། ཚིག་སྣ་ཚོགས་དང་། རོ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ།།

”

　　复问长者：“云何法一义种种味？”

　　答言：“尊者！谓贪有量，若无诤者第一无量，谓贪者是有相，恚、痴者是有相，无诤者是无相。贪者是所有，恚、痴者是所有，无诤者是无所有。复次，无诤者空，于贪空，于恚、痴空，常住不变易空，非我、非我所，是名法一义种种味。”

　　尊者那伽达多问言：“云何？长者！此义汝先所闻耶？”

　　答言：“尊者！不闻。”

　　复告长者：“汝得大利，于甚深佛法，现贤圣慧眼得入。”

　　质多罗长者闻尊者那伽达多所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（五六八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗聚落庵罗林中，与诸上座比丘俱。

　　时，有质多罗长者诣诸上座比丘所，礼诸上座已，诣尊者伽摩比丘所，稽首礼足，退坐一面，白尊者伽摩比丘：“所谓行者，云何名行？”

　　伽摩比丘言：“行者，谓三行，身行、口行、意行。”

　　复问：“云何身行？云何口行？云何意行？”

　　答言：“长者！出息、入息名为身行。有觉、有观名为口行。想、思名为意行。

ཡང་ཁྱིམ་བདག་ལ་དྲིས་པ། ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ལ་དོན་གཅིག་ལ་རོ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཡིན།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ། འདོད་ཆགས་ནི་ཚད་ཡོད་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་འཐབ་མེད་པ་ནི་མཆོག་གི་ཚད་མེད་པའོ།། འདོད་ཆགས་ཅན་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཅན་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་ཡིན། འཐབ་མེད་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ།། འདོད་ཆགས་ཅན་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཅན་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡིན། འཐབ་མེད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའོ།། ཡང་འཐབ་མེད་པ་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལས་སྟོང་པ། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལས་སྟོང་པ། རྟག་ཏུ་གནས་པ། མི་འགྱུར་བ། སྟོང་པ། བདག་མེད་པ། བདག་གི་བ་མེད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ལ་དོན་གཅིག་ལ་རོ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ།།
བཙུན་པ་ནཱ་ག་དཏྟས་དྲིས་པ། ཇི་ལྟར་ཡིན། ཁྱིམ་བདག །དོན་འདི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ཐོས་པ་ཡིན་ནམ།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ། མ་ཐོས་སོ།།
ཡང་ཁྱིམ་བདག་ལ་གསུངས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྙེད་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ། འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་བཙུན་པ་ནཱ་ག་དཏྟས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ་།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲ་སྡེའི་གྲོང་གི་འམྲའི་ཚལ་ན། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། གནས་བརྟན་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཙུན་པ་ག་མ་དགེ་སློང་གི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། བཙུན་པ་ག་མ་དགེ་སློང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འདུ་བྱེད་ཅེས་བགྱི་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་ཅེས་བགྱི།
ག་མ་དགེ་སློང་གིས་སྨྲས་པ། འདུ་བྱེད་ནི་འདུ་བྱེད་གསུམ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དང་། ངག་གི་འདུ་བྱེད་དང་། ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དོ།།
ཡང་དྲིས་པ། ཇི་ལྟར་ན་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད། ཇི་ལྟར་ན་ངག་གི་འདུ་བྱེད། ཇི་ལྟར་ན་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ལགས།
ལན་དུ་ས ཁྱིམ་བདག །དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དོ།། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ནི་ངག་གི་འདུ་བྱེད་དོ།། འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དོ།།

”

　　复问：“何故出息、入息名为身行？有觉、有观名为口行？想、思名为意行？”

　　答：“长者！出息、入息是身法，依于身、属于身、依身转，是故出息、入息名为身行。有觉、有观故则口语，是故有觉、有观是口行。想、思是意行，依于心、属于心、依心转，是故想、思是意行。”

　　复问：“尊者！觉、观已，发口语，是觉、观名为口行。想、思是心数法，依于心、属于心想转，是故想、思名为意行。”

　　复问：“尊者！有几法？

“若人舍身时，　　彼身尸卧地，
　弃于丘塳间，　　无心如木石。”

　　答言：“长者！

“寿暖及与识，　　舍身时俱舍，
　彼身弃塳间，　　无心如木石。”

　　复问：“尊者！若死、若入灭尽正受，有差别不？”

　　答：“舍于寿暖，诸根悉坏，身命分离，是名为死。灭尽定者，身、口、意行灭，不舍寿命，不离于暖，诸根不坏，身命相属，此则命终、入灭正受差别之相。”

　　复问：“尊者！云何入灭正受？”

　　答言：“长者！入灭正受，不言：‘我入灭正受，我当入灭正受。’然先作如是渐息方便，如先方便，向入正受。

ཡང་དྲིས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བགྱི། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ནི་ངག་གི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བགྱི། འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བགྱི།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། ལུས་ལ་བརྟེན་པ། ལུས་ལ་གཏོགས་པ། ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱའོ།། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཡོད་པས་ངག་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱེད་པས། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ནི་ངག་གི་འདུ་བྱེད་དོ།། འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དེ། སེམས་ལ་བརྟེན་པ། སེམས་ལ་གཏོགས་པ། སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དོ།།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པས་ངག་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱེད་པས། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ནི་ངག་གི་འདུ་བྱེད་དོ།། འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལ་བརྟེན་པ། སེམས་ལ་གཏོགས་པ། འདུ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པས། དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱའོ།།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། ཆོས་དུ་མཆིས།
གང་ཞིག་ལུས་འདོར་བའི་ཚེ། །ལུས་དེ་རོར་ས་ལ་ཉལ།།
དུར་ཁྲོད་དག་ཏུ་བོར་བ་ན། །སེམས་མེད་ཤིང་རྡོ་བཞིན་དུ་གྱུར།།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །
ཚེ་དང་དྲོད་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་། །ལུས་འདོར་དུས་སུ་ལྷན་ཅིག་འདོར།།
ལུས་དེ་དུར་ཁྲོད་དུ་བོར་ན། །སེམས་མེད་ཤིང་རྡོ་བཞིན་དུ་གྱུར།།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། འཆི་བ་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཁྱད་པར་མཆིས་སམ།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་དྲོད་བཏང་སྟེ། དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཉམས་པར་གྱུར། ལུས་དང་སྲོག་བྲལ་བ་ནི་འཆི་བ་ཞེས་བགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་འགག་པ། ཚེ་མི་གཏོང་བ། དྲོད་དང་མི་འབྲལ་བ། དབང་པོ་མི་ཉམས་པ། ལུས་དང་སྲོག་འབྲེལ་བ་སྟེ། འདི་ནི་འཆི་བ་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། ཇི་ལྟར་ན་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལགས།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན། བདག་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་མི་སྨྲ། བདག་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་མི་སྨྲའོ།། འོན་ཀྱང་སྔོན་དུ་རིམ་གྱིས་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ། སྔོན་གྱི་ཐབས་བཞིན་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ།།;

”

　　复问：“尊者！入灭正受时，先灭何法？为身行、为口行、为意行耶？”

　　答言：“长者！入灭正受者，先灭口行，次身行、次意行。”

　　复问：“尊者！云何为出灭正受？”

　　答言：“长者！出灭正受者亦不念言：‘我今出正受，我当出正受。’然先已作方便心，如其先心而起。”

　　复问：“尊者！起灭正受者，何法先起，为身行、为口行、为意行耶？”

　　答言：“长者！从灭正受起者，意行先起，次身行，后口行。”

　　复问：“尊者！入灭正受者。云何顺趣、流注、浚输？”

　　答言：“长者！入灭正受者，顺趣于离、流注于离、浚输于离，顺趣于出、流注于出、浚输于出，顺趣涅槃、流注涅槃、浚输涅槃。”

　　复问：“尊者！住灭正受时，为触几触？”

　　答言：“长者！触不动、触无相、触无所有。”

　　复问：“尊者！入灭正受时，为作几法？”

　　答言：“长者！此应先问，何故今问，然当为汝说。比丘入灭正受者，作于二法，止以观。”

　　时，质多罗长者闻尊者迦摩所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（五六九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗聚落庵罗林中，与众多上座比丘俱。

འཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ། དང་པོར་ཆོས་གང་འགག་པ་ལགས། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དམ། ངག་གི་འདུ་བྱེད་དམ། ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ལགས།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན། དང་པོར་ངག་གི་འདུ་བྱེད་འགག །དེ་ནས་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད། དེ་ནས་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་འགག་གོ།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། ཇི་ལྟར་ན་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བ་ལགས།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བ་ནའང་། བདག་ད་ལྟ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་ངོ་། །བདག་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བར་བྱའོ་ཞེས་མི་སེམས་སོ། །འོན་ཀྱང་སྔོན་དུ་ཐབས་ཀྱི་སེམས་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་སེམས་བཞིན་དུ་ལྡང་བར་འགྱུར་རོ།།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བ་ན། ཆོས་གང་དང་པོར་ལྡང་བ་ལགས། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དམ། ངག་གི་འདུ་བྱེད་དམ། ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ལགས།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བ་ན། ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དང་པོར་ལྡང་། དེ་ནས་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད། དེ་ནས་ངག་གི་འདུ་བྱེད་དོ།།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་འབྲང་། རྒྱུན་དུ་འབབ། རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་ལགས།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོ་དེ་དབེན་པ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་། དབེན་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་འབབ། དབེན་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇུག །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་རྒྱུན་དུ་འབབ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇུག །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་འབབ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇུག་གོ།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན་གནས་པའི་ཚེ། རེག་པ་དུ་རེག་པ་ལགས།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །མི་གཡོ་བའི་རེག་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་རེག་པ་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་རེག་པ་རེག་གོ།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ། ཆོས་དུ་མཛད་པ་ལགས།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །འདི་ནི་སྔོན་དུ་དྲི་བར་བྱ་བ་་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ད་དྲི། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན། ཆོས་གཉིས་མཛད་དེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ངོ་།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་བཙུན་པ་ག་མས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ་།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་དགུ་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲ་སྡེའི་གྲོང་གི་འམྲའི་ཚལ་ན། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།།



　　时，质多罗长者诣诸上座比丘所，稽首礼足，于一面坐。诸上座比丘为质多罗长者种种说法，示、教、照、喜；示、教、照、喜已，默然住。

　　时，质多罗长者从座起，偏袒右肩，右膝着地，合十指掌，请诸上座言：“唯愿诸尊受我薄食。”时，诸上座默然受请。

　　时，彼长者知诸上座默然受请已，礼足而去。还归自家，办种种饮食，敷床座，晨朝遣使白：“时到。”

　　时，诸上座着衣持钵，至长者舍，就座而坐，长者稽首礼诸上座足，于一面坐。白诸上座：“所谓种种界，云何为种种界？”

　　时，诸上座默然而住。如是再三。

　　尔时，尊者梨犀达多众中下坐，白诸上座比丘言：“诸尊！我欲答彼长者所问。”

　　诸上座答言：“可。”

　　长者质多罗即问言：“尊者！所谓种种界，何等种种界？”

　　梨犀达多答言：“长者！眼界异、色界异、眼识界异；耳界异、声界异、耳识界异；鼻界异、香界异、鼻识界异；舌界异、味界异、舌识界异；身界异、触界异、身识界异；意界异、法界异、意识界异。如是，长者！是名种种界。”

　　尔时，质多罗长者下种种净美饮食供养。众僧食已，澡嗽、洗钵讫，质多罗长者敷一卑床，于上座前坐听法。

དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བསྟན། བཀྲི། གསལ་བར་བྱས། དགའ་བར་བྱས། བསྟན། བཀྲི། གསལ་བར་བྱས། དགའ་བར་བྱས་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཡས་པར་གཟར་ནས། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་གནས་བརྟན་རྣམས་ལ་གསོལ་བ། བདག་གི་བསོད་སྙོམས་ཞན་པ་བཞེས་པར་ཞུ། དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཅང་མི་གསུང་བས་གསོལ་བ་བཞེས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་དེས་གནས་བརྟན་རྣམས་ཅང་མི་གསུང་བས་གསོལ་བ་བཞེས་པར་མཁྱེན་ནས། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ་། །རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ལོག་སྟེ། བཟའ་བཏུང་སྣ་ཚོགས་བཤམས། གདན་བཤམས་ཏེ། ནངས་པར་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་དང་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། དུས་ལ་བབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ།།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཆོས་གོས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་གཤེགས་ནས་གདན་ལ་བཞུགས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་གིས་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། གནས་བརྟན་རྣམས་ལ་ཞུས་པ། ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཡིན།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུའོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ལི་ཤི་ད་ཏ་འཁོར་གྱི་ནང་ན་གདན་འོག་མར་བཞུགས་པས་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་རྣམས། བདག་གིས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་དྲི་བའི་ལན་འདེབས་པར་འཚལ་ལོ།།
གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ། རུང་ངོ་།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་དྲིས་པ། བཙུན་པ། ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་གང་ལགས།
ལི་ཤི་ད་ཏས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །མིག་གི་ཁམས་གཞན། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་གཞན། མིག་གི་རྣམ་པར་ི་ཁམས་གཞན། རྣ་བའི་ཁམས་གཞན། སྒྲའི་ཁམས་གཞན། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གཞན། སྣའི་ཁམས་གཞན། དྲིའི་ཁམས་གཞན། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གཞན། ལྕེའི་ཁམས་གཞན། རོའི་ཁམས་གཞན། ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གཞན། ལུས་ཀྱི་ཁམས་གཞན། རེག་བྱའི་ཁམས་གཞན། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གཞན། ཡིད་ཀྱི་ཁམས་གཞན། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་གཞན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གཞན་ནོ།། ཁྱིམ་བདག །དེ་ལྟར་འདི་ནི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱའོ།།
དེའི་ཚེ་ཙི་ཏྲ་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཟའ་བཏུང་སྣ་ཚོགས་གཙང་མ་ཞིམ་པོས་དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་ཟས་མཛད་ཟིན་ནས། ཁ་བཤལ། ལྷུང་བཟེད་བཀྲུས་ཟིན་པ་དང་། ཙི་ཏྲ་ཁྱིམ་བདག་གིས་གདན་དམའ་བ་ཞིག་བཤམས་ཏེ། གནས་བརྟན་གྱི་མདུན་དུ་འདུག་ནས་ཆོས་ཉན་ནོ།།



　　尔时，上座为长者种种说法，示、教、照、喜已，从座起去。

　　时，诸上座于路中语梨犀达多：“善哉！善哉！梨犀达多比丘！汝真辩捷，知事而说，若于余时，汝应常如此应。”

　　时，诸上座闻梨犀达多所说，欢喜奉行。

　　（五七〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗聚落庵罗林中，与众多上座比丘俱。

　　时，质多罗长者诣诸上座所，稽首礼足，退坐一面，白诸上座言：“诸世间所见，或说有我，或说众生，或说寿命，或说世间吉凶。云何？尊者！此诸异见，何本、何集、何生、何转？”

　　时，诸上座默然不答。如是三问，亦三默然。

　　时，有一下座比丘名梨犀达多，白诸上座言：“我欲答彼长者所问。”

　　诸上座言：“善能答者答。”

　　时，长者即问梨犀达多：“尊者！凡世间所见，何本、何集、何生、何转？”

　　尊者梨犀达多答言：“长者！凡世间所见，或言有我，或说众生，或说寿命，或说世间吉凶，斯等诸见，一切皆以身见为本，身见集、身见生、身见转。”

　　复问：“尊者！云何为身见？”

　　答言：“长者！愚痴无闻凡夫见色是我、色异我、色中我、我中色，受、想、行、识见是我、识异我、我中识、识中我。

དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་གྱིས་ཁྱིམ་བདག་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བསྟན། བཀྲི། གསལ་བར་བྱས། དགའ་བར་བྱས་ནས། གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་དུ་ལི་ཤི་ད་ཏ་ལ་སྨྲས་པ། ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ། །དགེ་སློང་ལི་ཤི་ད་ཏ། ཁྱོད་ནི་བདེན་པར་སྨྲ་བ་མགྱོགས་ཤིང་། དོན་ཤེས་ནས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དུས་གཞན་དུ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུར་སྨྲ་བར་བྱའོ།།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ལི་ཤི་ད་ཏས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
༼ལྔ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲ་སྡེའི་གྲོང་གི་འམྲའི་ཚལ་ན། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། གནས་བརྟན་རྣམས་ལ་ཞུས་པ། འཇིག་རྟེན་ན་ལྟ་བ་གང་ཡོད་པ་དེ་དག་ལས། ཁ་ཅིག་གིས་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ། ཁ་ཅིག་གིས་སེམས་ཅན་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ། ཁ་ཅིག་གིས་ཚེ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ། ཁ་ཅིག་གིས་འཇིག་རྟེན་བཟང་ངན་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག །བཙུན་པ། ལྟ་བ་ཐ་དད་པ་འདི་དག་གི་རྩ་བ་གང་། ཀུན་འབྱུང་བ་གང་། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་གང་། འཇུག་པ་གང་ལགས།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་དུ་དྲིས་ཀྱང་ལན་གསུམ་དུ་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གདན་འོག་མར་འདུག་པ་ལི་ཤི་ད་ཏ་ཞེས་བྱ་བས་གནས་བརྟན་རྣམས་ལ་ཞུས་པ། བདག་གིས་ཁྱིམ་བདག་དེས་དྲིས་པའི་ལན་འདེབས་པར་འཚལ་ལོ།།
གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ལེགས་པར་ལན་འདེབས་པར་ནུས་ན་ཐོབ་ཅིག།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་གིས་ལི་ཤི་ད་ཏ་ལ་དྲིས་པ། བཙུན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྟ་བ་གང་ཡོད་པ་དེ་དག་གི་རྩ་བ་གང་། ཀུན་འབྱུང་བ་གང་། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་གང་། འཇུག་པ་གང་ལགས།
བཙུན་པ་ལི་ཤི་ད་ཏས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །འན་གྱི་ལྟ་བ་གང་ཡོད་པ་དེ་དག་ལས། ཁ་ཅིག་གིས་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ། ཁ་ཅིག་གིས་སེམས་ཅན་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ། ཁ་ཅིག་གིས་ཚེ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ། ཁ་ཅིག་གིས་འཇིག་རྟེན་བཟང་ངན་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉིད་རྩ་བར་གྱུར་པ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཀུན་འབྱུང་བ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་སྐྱེས་པ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ།།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །བྱིས་པ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་གཟུགས་བདག་ཡིན་པར་ལྟ་བ། གཟུགས་བདག་ལས་གཞན་དུ་ལྟ་བ། གཟུགས་ལ་བདག་ཡོད་པར་ལྟ་བ། བདག་ལ་གཟུགས་ཡོད་པར་ལྟ་བ། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་ཡིན་པར་ལྟ་བ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་ལས་གཞན་དུ་ལྟ་བ། བདག་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པར་ལྟ་བ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་ཡོད་པར་ལྟ་བའོ།།

长者！是名身见。”

　　复问：“尊者！云何得无此身见？”

　　答言：“长者！谓多闻圣弟子不见色是我，不见色异我，不见我中色、色中我；不见受、想、行、识是我，不见识异我，不见我中识、识中我，是名得无身见。”

　　复问：“尊者！其父何名？于何所生？”

　　答言：“长者！我生于后方长者家。”

　　质多罗长者语尊者梨犀达多：“我及尊者二父本是善知识。”

　　梨犀达多答言：“如是，长者！”

　　质多罗长者语梨犀达多言：“尊者若能住此庵罗林中，我尽形寿供养衣服、饮食、随病汤药，尊者梨犀达多默然受请。”

　　时，尊者梨犀达多受质多罗长者请，供养障碍故，久不诣世尊所。

　　时，诸上座比丘为质多罗长者种种说法，示、教、照、喜；示、教、照、喜已，质多罗长者欢喜随喜，作礼而去。

　　（五七一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗聚落庵罗林中，与众多上座比丘俱。

　　时，有质多罗长者诣诸上座所，稽首礼足，退坐一面，白诸上座比丘言：“唯愿诸尊于牛牧中受我请食。”

　　时，诸上座默然受请。

　　质多罗长者知诸上座默然受请已，即自还家。星夜备具种种饮食，晨朝敷座，遣使白诸上座：“时到。

ཁྱིམ་བདག །འདི་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ།།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་འདི་དག་མེད་པར་འགྱུར།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །འཕགས་པ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པས་གཟུགས་བདག་ཡིན་པར་མི་ལྟ། གཟུགས་བདག་ལས་གཞན་དུ་མི་ལྟ། བདག་ལ་གཟུགས་ཡོད་པར་མི་ལྟ། གཟུགས་ལ་བདག་ཡོད་པར་མི་ལྟ། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་ཡིན་པར་མི་ལྟ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་ལས་གཞན་དུ་མི་ལྟ། བདག་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པར་མི་ལྟ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་ཡོད་པར་མི་ལྟ་བ་འདི་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ།།
ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ། ཁྱེད་ཀྱི་ཡབ་མཚན་ཅི་ལགས། གང་དུ་སྐྱེས་པ་ལགས།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །བདག་ནི་ཕྱོགས་ཕྱི་མའི་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་བཙུན་པ་ལི་ཤི་ད་ཏ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་དང་བཙུན་པའི་ཡབ་གཉིས་སྔོན་ནས་གྲོགས་པོ་བཟང་པོ་ཡིན་ནོ།།
ལི་ཤི་ད་ཏས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་ལི་ཤི་ད་ཏ་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་གལ་ཏེ་འམྲའི་ཚལ་འདིར་བཞུགས་ན། བདག་གིས་ཚེའི་བར་དུ་ཆོས་གོས་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། ནད་པའི་སྨན་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ། །བཙུན་པ་ལི་ཤི་ད་ཏས་ཅང་མི་གསུང་བས་གསོལ་བ་བཞེས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ལི་ཤི་ད་ཏས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲའི་གསོལ་བ་བཞེས་པས། བསྙེན་བཀུར་གྱི་བར་ཆད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཡུན་རིང་དུ་མ་གཤེགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བསྟན། བཀྲི། གསལ་བར་བྱས། དགའ་བར་བྱས། བསྟན། བཀྲི། གསལ་བར་བྱས། དགའ་བར་བྱས་ནས། ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ་།།
༼ལྔ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲ་སྡེའི་གྲོང་གི་འམྲའི་ཚལ་ན། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་མང་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱཙི་ཏྲ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་རྣམས། བ་གླང་འཚོ་བའི་གནས་སུ་བདག་གི་བསོད་སྙོམས་བཞེས་པར་ཞུ།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཅང་མི་གསུང་བས་གསོལ་བ་བཞེས་སོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་གནས་བརྟན་རྣམས་ཅང་མི་གསུང་བས་གསོལ་བ་བཞེས་པར་མཁྱེན་ནས། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ལོག་སྟེ། མཚན་མོ་བཟའ་བཏུང་སྣ་ཚོགས་སྤྲོས། ནངས་པར་གདན་བཤམས་ཏེ། ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་གནས་བརྟན་རྣམས་ལ། དུས་ལ་བབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ།།

”

　　诸上座着衣持钵，至牛牧中质多罗长者舍，就座而坐。

　　时，质多罗长者自手供养种种饮食。食已，洗钵、澡漱毕，质多罗长者敷一卑床，于上座前坐听法。

　　时，诸上座为长者说种种法，示、教、照、喜；示、教、照、喜已，从座起去，质多罗长者亦随后去。

　　诸上座食诸酥酪蜜饱满，于春后月热时，行路闷极。

　　尔时，有一下座比丘名摩诃迦，白诸上座：“今日大热，我欲起云雨微风，可尔不？”

　　诸上座答言：“汝能尔者，佳。”

　　时，摩诃迦即入三昧，如其正受。应时云起，细雨微下，凉风亹亹从四方来，至精舍门，尊者摩诃迦语诸上座言：“所作可止？”

　　答言：“可止。”

　　时，尊者摩诃迦即止神通，还于自房。

　　时，质多罗长者作是念：“最下座比丘而能有此大神通力，况复中座及与上座。”即礼诸上座比丘足，随摩诃迦比丘至所住房，礼尊者摩诃迦足，退坐一面，白言：“尊者！我欲得见尊者过人法神足现化。”

　　尊者摩诃迦言：“长者！勿见恐怖。”

　　如是三请，亦三不许。长者由复重请愿见尊者神通变化。

　　尊者摩诃迦语长者言：“汝且出外，取干草木积聚已，以一张㲲覆上。

དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཆོས་གོས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ། བ་གླང་འཚོ་བའི་གནས་སུ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲའི་ཁྱིམ་དུ་བྱོན་ནས་གདན་ལ་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་རང་གི་ལག་པས་བཟའ་བཏུང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །གསོལ་ཟས་མཛད་ཟིན་ནས། ལྷུང་བཟེད་བཀྲུས། ཁ་བཤལ་ནས། ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་གདན་དམའ་བ་ཞིག་བཤམས་ཏེ། གནས་བརྟན་གྱི་མདུན་དུ་འདུག་ནས་ཆོས་ཉན་ནོ།།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བསྟན། བཀྲི། གསལ་བར་བྱས། དགའ་བར་བྱས། བསྟན། བཀྲི། གསལ་བར་བྱས། དགའ་བར་བྱས་ནས་གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ཡང་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོང་ངོ་།།
གནས་བརྟན་རྣམས་མར་དང་ཞོ་དང་སྦྲང་རྩི་རྣམས་ཚིམ་པར་གསོལ་ནས། དཔྱིད་ཟླ་ཕྱི་མའི་ཚ་བའི་དུས་སུ། ལམ་དུ་བཞུད་པས་ཤིན་ཏུ་དུབ་པར་གྱུར་ཏོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གདན་འོག་མ་མ་ཧཱ་ཀ་ཞེས་བྱ་བས་གནས་བརྟན་རྣམས་ལ་ཞུས་པ། དེ་རིང་ཤིན་ཏུ་ཚ་བས། བདག་གིས་སྤྲིན་དང་ཆར་པ་དང་རླུང་འཇམ་པོ་ལྡང་བར་བགྱི་ན་རུང་ངམ།
གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ནུས་ན་ལེགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་མ་ཧཱ་ཀས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་བཞིན་དུ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྤྲིན་ལངས་ཏེ། ཆར་ཕྲ་མོ་བབས། རླུང་བསིལ་བ་ཕྱོགས་བཞི་ནས་བྱུང་སྟེ། གཙུག་ལག་ཁང་གི་སྒོར་སླེབས་པ་དང་། བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀས་གནས་བརྟན་རྣམས་ལ། བགྱིས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ་ཞེས་ཞུས་སོ།།
ལན་དུ་གསུངས་པ། འཐུས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀས་རྫུ་འཕྲུལ་བསྡུས་ནས་རང་གི་གཟིམ་ཁང་དུ་གཤེགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། གདན་འོག་མའི་དགེ་སློང་ལའང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་བུ་མངའ་ན། གདན་བར་མ་དང་གདན་གོང་མ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་ནས། གནས་བློང་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ཏེ། དགེ་སློང་མ་ཧཱ་ཀའི་རྗེས་སུ་བཞུགས་པའི་གཟིམ་ཁང་དུ་སོང་སྟེ། བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། བཙུན་པ། བདག་གིས་བཙུན་པའི་མི་ཆོས་བླ་མའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་མཐོང་བར་འཚལ་ལོ།།
བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀས་གསུངས་པ། ཁྱིམ་བདག །མ་མཐོང་ཞིག །འཇིགས་པར་གྱུར་ཏ་རེ།
དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་། ལན་གསུམ་དུ་མ་གནང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་གིས་ད་དུང་བཙུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་མཐོང་བར་འདོད་དོ།།
བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀས་ཁྱིམ་བདག་ལ་གསུངས་པ། ཁྱོད་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་ལ། རྩྭ་དང་ཤིང་སྐམ་པོ་བསྡུས་ཏེ་སྤུངས་ནས། རས་ཡུག་གཅིག་གིས་གཡོགས་ཤིག།

”

　　质多罗长者即如其教，出外聚薪成𧂐，来白尊者摩诃迦：“薪𧂐已成，以㲲覆上。”

　　时，尊者摩诃迦即入火光三昧，于户钩孔中出火焰光，烧其积薪都尽，唯白㲲不然，语长者言：“汝今见不？”

　　答言：“已见。尊者！实为奇特。”

　　尊者摩诃迦语长者言：“当知此者皆以不放逸为本，不放逸集、不放逸生、不放逸转，不放逸故得阿耨多罗三藐三菩提。是故，长者！此及余功德，一切皆以不放逸为本，不放逸集、不放逸生、不放逸转，不放逸故得阿耨多罗三藐三菩提，及余道品法。”

　　质多罗长者白尊者摩诃迦：“愿常住此林中，我当尽寿衣、被、饮食、随病汤药。”

　　尊者摩诃迦有行因缘故，不受其请。

　　质多罗长者闻说法已，欢喜随喜，即从座起，作礼而去。

　　尊者摩诃迦不欲令供养利障罪故，即从座起去，遂不复还。

　　（五七二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗林中，与众多上座比丘俱。

ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་སྟེ་ཤིང་སྤུངས་ནས། བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ལ། ཤིང་སྤུངས་ཟིན་ཅིང་རས་ཀྱིས་གཡོགས་ཟིན་ཏོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀས་མེ་འོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། སྒོའི་ལྕགས་ཀྱི་བུ་གའི་ནང་ནས་མེ་འོད་ཀྱི་འོད་ཟེར་བྱུང་སྟེ། ཤིང་སྤུངས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་ཀྱང་རས་དཀར་པོ་མ་ཚིག་པར་གྱུར་ནས། ཁྱིམ་བདག་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་ངམ་ཞེས་གསུངས་སོ།།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། མཐོང་ལགས་སོ། །བཙུན་པ། ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལགས་སོ།།
བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀས་ཁྱིམ་བདག་ལ་གསུངས་པ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་བག་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བག་ཡོད་པ་ལས་འདུས། བག་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེས། བག་ཡོད་པ་ལས་འཇུག་པ་སྟེ། བག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག །འདི་དང་ཡོན་ཏན་གཞན་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བག་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བག་ཡོད་པ་ལས་འདུས། བག་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེས། བག་ཡོད་པ་ལས་འཇུག་པ་སྟེ། བག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གཞན་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ལ། ནགས་ཚལ་འདིར་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པར་ཞུ། བདག་གིས་ཚེའི་བར་དུ་ན་བཟའ་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། ནད་པའི་སྨན་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ།།
བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀ་ལ་བཞུད་དགོས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡོད་པས་གསོལ་བ་མ་བཞེས་སོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ཆོས་བཤད་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ། གདན་ལས་ལངས་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སོང་ངོ་།།
བཙུན་པ་མ་ཧཱ་ཀས་བསྙེན་བཀུར་གྱི་རྙེད་པས་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་པས། སླར་ཡང་མ་བྱོན་ཏོལྔ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲའི་ཚལ་ན་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།།



　　尔时，众多上座比丘集于食堂，作如是论议：“诸尊！于意云何？谓眼系色耶？色系眼耶？如是耳声、鼻香、舌味、身触、意法，为意系法耶？法系意耶？”

　　时，质多罗长者行有所营，便过精舍，见诸上座比丘集于食堂，即便前礼诸上座足，礼足已，问言：“尊者集于食堂，论说何法？”

　　诸上座答言：“长者！我等今日集此食堂，作如此论：‘为眼系色耶？色系眼耶？如是耳声、鼻香、舌味、身触、意法，为意系法耶？为法系意耶？’”

　　长者问言：“诸尊者于此义云何记说？”

　　诸上座言：“于长者意云何？”

　　长者答诸上座言：“如我意，谓非眼系色，非色系眼，乃至非意系法，非法系意，然中间有欲贪者，随彼系也。譬如二牛，一黑一白，驾以轭鞅。有人问言：‘为黑牛系白牛？为白牛系黑牛？’为等问不？”

　　答言：“长者！非等问也。所以者何？非黑牛系白牛，亦非白牛系黑牛，然彼轭鞅是其系也。”

　　“如是，尊者！非眼系色，非色系眼，乃至非意系法，非法系意，然其中间，欲贪是其系也。”

　　时，质多罗长者闻诸上座所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（五七三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗林中。

དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་བསོད་སྙོམས་ཁང་དུ་འདུས་ནས་གླེང་མོལ་འདི་ལྟར་བྱས་ཏེ། བཙུན་པ་རྣམས། ཇི་ལྟར་དགོངས། མིག་གིས་གཟུགས་ལ་བཅིངས་སམ། གཟུགས་ཀྱིས་མིག་ལ་བཅིངས། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་སྒྲ། སྣ་དང་དྲི། ལྕེ་དང་རོ། ལུས་དང་རེག་བྱ། ཡིད་དང་ཆོས་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་བཅིངས་སམ། ཆོས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བཅིངས།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ན། གཙུག་ལག་ཁང་གི་དྲུང་དུ་སླེབས་པ་དང་། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་བསོད་སྙོམས་ཁང་དུ་འདུས་པ་མཐོང་ནས། མདུན་དུ་སོང་སྟེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། བཙུན་པ་རྣམས་བསོད་སྙོམས་ཁང་དུ་འདུས་ཏེ་ཆོས་གང་གླེང་བ་ལགས་ཞེས་ཞུས་སོ།།
གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །བདག་ཅག་དེ་རིང་བསོད་སྙོམས་ཁང་འདིར་འདུས་ཏེ་གླེང་མོལ་འདི་ལྟར་བྱས་ཏེ། མིག་གིས་གཟུགས་ལ་བཅིངས་སམ། གཟུགས་ཀྱིས་མིག་ལ་བཅིངས། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་སྒྲ། སྣ་དང་དྲི། ལྕེ་དང་རོ། ལུས་དང་རེག་བྱ། ཡིད་དང་ཆོས་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་བཅིངས་སམ། ཆོས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བཅིངས་ཞེས་བྱའོ།།
ཁྱིམ་བདག་གིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་ལུང་བསྟན་པ་ལགས།
གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཁྱིམ་བདག་གི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན།
ཁྱིམ་བདག་གིས་གནས་བརྟན་རྣམས་ལ་ལན་དུ་སྨྲས་པ། བདག་གི་བསམ་པས་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་ལ་མ་བཅིངས། གཟུགས་ཀྱིས་མིག་ལ་མ་བཅིངས་པ་ནས། ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་མ་བཅིངས། ཆོས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་མ་བཅིངས་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བར་དེར་འདོད་ཆགས་ཡོད་པ་སྟེ། དེས་བཅིངས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བ་གླང་ནག་པོ་དང་དཀར་པོ་གཉིས་གཉའ་ཤིང་དང་ཐག་པས་བཅིངས་པ་ལ། མི་་གླང་ནག་པོས་དཀར་པོ་བཅིངས་སམ། དཀར་པོས་ནག་པོ་བཅིངས་ཞེས་དྲིས་ན། དྲི་བ་དེ་མཉམ་པ་ལགས་སམ།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །དྲི་བ་དེ་མཉམ་པ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བ་གླང་ནག་པོས་དཀར་པོ་མ་བཅིངས། དཀར་པོས་ནག་པོ་མ་བཅིངས་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཉའ་ཤིང་དང་ཐག་པ་དེས་བཅིངས་པ་ཡིན་ནོ།།
དེ་བཞིན་དུ་བཙུན་པ། མིག་གིས་གཟུགས་ལ་མ་བཅིངས། གཟུགས་ཀྱིས་མིག་ལ་མ་བཅིངས་པ་ནས། ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་མ་བཅིངས། ཆོས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་མ་བཅིངས་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་བར་ན་འདོད་ཆགས་དེས་བཅིངས་པ་ཡིན་ནོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ། ཕྱག་བཙལ་ནས་སོང་ངོ་།།
༼ལྔ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲའི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ།།

时，有阿耆毗外道是质多罗长者先人亲厚，来诣质多罗长者所，共相问讯慰劳已，于一面住。

　　质多罗长者问阿耆毗外道：“汝出家几时？”

　　答言：“长者！我出家已来二十余年。”

　　质多罗长者问言：“汝出家来过二十年，为得过人法，究竟知见，安乐住不？”

　　答言：“长者！虽出家过二十年，不得过人法，究竟知见，安乐住，唯有裸形、拔发、乞食，人间游行，卧于土中。”

　　质多罗长者言：“此非名称法、律，此是恶知，非出要道，非曰等觉，非赞叹处，不可依止。唐名出家过二十年，裸形、拔发、乞食，人间游行，卧灰土中。”

　　阿耆毗问质多罗长者：“汝为沙门瞿昙作弟子，于今几时？”

　　质多罗长者答言：“我为世尊弟子过二十年。”

　　复问质多罗长者：“汝为沙门瞿昙弟子过二十年，复得过人法，胜、究竟知见不？”

　　质多罗长者答言：“汝今当知，质多罗长者要不复经由胞胎而受生，不复增于丘塳，不复起于血气，如世尊所说五下分结，不见一结而不断者，若一结不断，当复还生此世。

དེའི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་པ་ཨ་ཛི་བི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲའི་སྔོན་གྱི་གཉེན་བཤེས་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། ཕན་ཚུན་འདྲི་བ་དང་བདེ་བར་གནས་པ་དྲིས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་ཕྱི་རོལ་པ་ཨ་ཛི་བི་ལ་དྲིས་པ། ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དུས་ཇི་ཙམ་ལོན།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་ལྷག་ཙམ་ལོན་ནོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་དྲིས་པ། ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་འདས་པ་དེའི་རིང་ལ་མི་ཆོས་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དང་། བདེ་བར་གནས་པ་ཐོབ་བམ།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་འདས་ཀྱང་མི་ཆོས་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དང་། བདེ་བར་གནས་པ་མ་ཐོབ་སྟེ། གཅེར་བུར་འགྲོ་བ་དང་། སྐྲ་འབལ་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་བྱེད་པ་དང་། མི་གཙང་བ་ལ་འདུག་པ་དང་། ཐལ་བའི་ནང་དུ་ཉལ་བ་ཙམ་མོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་བཟང་པོ་མ་ཡིན། འདི་ནི་ཤེས་པ་ངན་པ་ཡིན། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་མ་ཡིན། མཉམ་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན། བསྔགས་པའི་གནས་མ་ཡིན། བརྟེན་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་འདས་ཀྱང་གཅེར་བུར་འགྲོ་བ་དང་། སྐྲ་འབལ་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་བྱེད་པ་དང་། མི་གཙང་བ་ལ་འདུག་པ་དང་། ཐལ་བའི་ནང་དུ་ཉལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ།།
ཨ་ཛི་བིས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་དྲིས་པ། ཁྱོད་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་དགེ་བསྙེན་བྱས་ནས་དུས་ཇི་ཙམ་ལོན།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་བྱས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་འདས་སོ།།
ཡང་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་དྲིས་པ། ཁྱོྱོང་གཽ་ཏ་མའི་དགེ་བསྙེན་བྱས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་འདས་པ་དེའི་རིང་ལ་མི་ཆོས་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཐོབ་བམ།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ད་ལྟ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ནི་ཕྱིན་ཆད་མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་མི་ལེན། དུར་ཁྲོད་མི་འཕེལ། ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་མི་སྐྱེ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ལྔ་པོ་དག་ལས། ཀུན་སྦྱོར་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་མི་མཐོང་སྟེ། གལ་ཏེ་ཀུན་སྦྱོར་གཅིག་མ་སྤངས་ན་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ།།

”

　　如是说时，阿耆毗迦悲叹涕泪，以衣拭面，谓质多罗长者言：“我今当作何计？”

　　质多罗长者答言：“汝若能于正法、律出家者，我当给汝衣钵供身之具。”

　　阿耆毗迦须臾思惟已，语质多罗长者言：“我今随喜，示我所作。”

　　时，质多罗长者将彼阿耆毗迦往诣诸上座所，礼诸上座足，于一面坐。白诸上座比丘言：“尊者！此阿耆毗迦是我先人亲厚，今求出家作比丘，愿诸上座度令出家，我当供给衣钵众具。”

　　诸上座即令出家，剃除须发，着袈裟衣。出家已，思惟：“所以善男子剃除须发，着袈裟衣，出家增进学道，净修梵行……。”得阿罗汉。

　　（五七四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗聚落庵罗林中，与诸上座比丘俱。

　　时，有尼犍若提子与五百眷属诣庵罗林中，欲诱质多罗长者以为弟子。质多罗长者闻尼犍若提子将五百眷属来诣庵罗林中，欲诱我为弟子，闻已，即往诣其所，共相问讯毕，各于一面坐。

　　时，尼犍若提子语质多罗长者言：“汝信沙门瞿昙得无觉无观三昧耶？”

　　质多罗长者答言：“我不以信故来也。”

　　阿耆毗言：“长者！汝不谄、不幻、质直、质直所生。

དེ་སྐད་སྨྲས་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་པ་ཨ་ཛི་བི་ཀ་མྱ་ངན་གྱིས་མཆི་མ་ཕྱུང་སྟེ། གོས་ཀྱིས་གདོང་ཕྱིས་ནས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ། བདག་གིས་ད་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ནུས་ན། བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་སྦྱིན་ནོ།།
ཨ་ཛི་བི་ཀས་ཅུང་ཟད་བསམས་ནས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་དགའ་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ། བདག་ལ་ཅི་བྱ་བ་སྟོན་ཅིག།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་ཕྱི་རོལ་པ་ཨ་ཛི་བི་ཀ་དེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ། གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ལ། བཙུན་པ་རྣམས། ཕྱི་རོལ་པ་ཨ་ཛི་བི་ཀ་འདི་ནི་བདག་གི་སྔོན་གྱི་གཉེན་བཤེས་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ནས་དགེ་སློང་བྱེད་པར་འདོད་པས། བཙུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་དུ་གསོལ། བདག་གིས་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་སྦྱིན་ནོ།།
གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་ཆོས་གོས་བསྐོན་ཏོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསམས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི། ལམ་འཕེལ་བར་བསླབ་པ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ།།
༼ལྔ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བཞི་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲ་སྡེའི་གྲོང་གི་འམྲའི་ཚལ་ན་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་གཅེར་བུ་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་འམྲའི་ཚལ་དུ་འོངས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་བསླུ་བ་འོངས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་གཅེར་བུ་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་འམྲའི་ཚལ་དུ་འོངས་ཏེ། བདག་བསླུ་བར་འདོད་པས་འོངས་པ་ཐོས་ནས། དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཕན་ཚུན་འདྲི་བ་དང་བདེ་བར་གནས་པ་དྲིས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ།
དེའི་ཚེ་གཅེར་བུ་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་གྱིས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་དད་དམ།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། བདག་ནི་དད་པས་འོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།
ཨ་ཛི་བི་ཀས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག །ཁྱོད་གཡོ་མེད་པ། སྒྱུ་མེད་པ། དྲང་པོ། དྲང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ།།

长者！若能息有觉有观者，亦能以绳系缚于风，若能息有觉有观者，亦可以一把土断恒水流，我于行、住、坐、卧智见常生。”

　　质多罗长者问尼犍若提子：“为信在前耶？为智在前耶？信之与智，何者为先？何者为胜？”

　　尼犍若提子答言：“信应在前，然后有智，信智相比，智则为胜。”

　　质多罗长者语尼犍若提子：“我已求得息有觉有观，内净一心，无觉无观，三昧生喜乐，第二禅具足住。我昼亦住此三昧，夜亦住此三昧，终夜常住此三昧，有如是智，何用信世尊为？”

　　尼犍若提子言：“汝谄曲、幻伪、不直、不直所生。”

　　质多罗长者言：“汝先言我不谄曲、不幻、质直、质直所生，今云何言谄曲、幻伪、不直、不直所生耶？若汝前实者，后则虚，后实者，前则虚。汝先言：‘我于行、住、坐、卧知见常生。’汝于前后，小事不知。云何知过人法？若知、若见、安乐住事？”长者复问尼犍若提子：“有于一问、一说、一记论，乃至十问、十说、十记论，汝有此不？若无一问、一说、一记论，乃至十问、十说、十记论。云何能诱于我，而来至此庵罗林中欲诱诳我？”

　　于是尼犍若提子息闭掉头，反拱而出，不复还顾。

ཁྱིམ་བདག །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཞི་བར་ནུས་ན། ཐག་པས་རླུང་བཅིང་བར་ཡང་ནུས། གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཞི་བར་ནུས་ན། ས་རྡུལ་ཁྱོར་གང་གིས་གངྒཱའི་རྒྱུན་གཅོད་པར་ཡང་ནུས། བདག་ནི་འགྲོ་འདུག་ཉལ་འཆག་གི་སྐབས་སུ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རྟག་ཏུ་སྐྱེའོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་གཅེར་བུ་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་ལ་དྲིས་པ། དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོའམ། ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ། དད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལས་གང་སྔ། གང་མཆོག་ཡིན།
གཅེར་བུ་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་གྱིས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་རིགས། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་། དད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་བསྡུར་ན། ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཡིན་ནོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་གཅེར་བུ་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་ལ་སྨྲས་པ། བདག་གིས་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཞི་བ། ནང་རབ་ཏུ་དང་བ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་མེད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་རྫོགས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན། བདག་ནི་ཉིན་མོ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གནས། མཚན་མོ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གནས། མཚན་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གནས་པས། འདི་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ།
གཅེར་བུ་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་གཡོ་སྒྱུ་ཅན། སྒྱུ་མ་མཁན། དྲང་པོ་མ་ཡིན། དྲང་པོ་ལས་མ་སྐྱེས་པའོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྔར་བདག་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པ། སྒྱུ་མེད་པ། དྲང་པོ། དྲང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་ནས། ད་ཅིའི་ཕྱིར་གཡོ་སྒྱུ་ཅན། སྒྱུ་མ་མཁན། དྲང་པོ་མ་ཡིན། དྲང་པོ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་སྨྲ། གལ་ཏེ་སྔ་མ་བདེན་ན་ཕྱི་མ་རྫུན། ཕྱི་མ་བདེན་ན་སྔ་མ་རྫུན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྔར་འགྲོ་འདུག་ཉལ་འཆག་གི་སྐབས་སུ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རྟག་ཏུ་སྐྱེའོ་ཞེས་སྨྲས། ཁྱོད་ནི་སྔ་ཕྱིའི་དོན་ཆུང་ངུ་ཡང་མི་ཤེས་ན། ཇི་ལྟར་མི་ཆོས་བླ་མའི་ཡཏན་ཤེས་པ་དང་། མཐོང་བ་དང་། བདེ་བར་གནས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར། ཁྱིམ་བདག་གིས་ཡང་གཅེར་བུ་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་ལ་དྲིས་པ། དྲི་བ་གཅིག་དང་། བཤད་པ་གཅིག་དང་། ལུང་བསྟན་པ་གཅིག་གི་གཏམ་ནས། དྲི་བ་བཅུ་དང་། བཤད་པ་བཅུ་དང་། ལུང་བསྟན་པ་བཅུའི་གཏམ་གྱི་བར་དུ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་དམ། གལ་ཏེ་དྲི་བ་གཅིག་དང་། བཤད་པ་གཅིག་དང་། ལུང་བསྟན་པ་གཅིག་གི་གཏམ་ནས། དྲི་བ་བཅུ་དང་། བཤད་པ་བཅུ་དང་། ལུང་བསྟན་པ་བཅུའི་གཏམ་གྱི་བར་དུ་མེད་ན། ཇི་ལྟར་བདག་བསླུ་བར་ནུས་ཏེ་འམྲའི་ཚལ་འདིར་བདག་བསླུ་བར་འོངས།
དེ་ནས་གཅེར་བུ་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་ཁ་རོག་པར་གྱུར་ཏེ། མགོ་སྒུར་ནས་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཏེ་སོང་བས་ཕྱིར་མ་བལྟས་སོ།།



　　（五七五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住庵罗聚落庵罗林中，与众多上座比丘俱。

　　尔时，质多罗长者病苦，诸亲围绕，有众多诸天来诣长者所，语质多罗长者言：“长者！汝当发愿得作转轮王。”

　　质多罗长者语诸天言：“若作转轮王，彼亦无常、苦、空、无我。”

　　时，长者亲属语长者：“汝当系念。汝当系念。”

　　质多罗长者语亲属：“何故汝等教我系念，系念？”

　　彼亲属言：“汝作是言：‘无常、苦、空、无我。’是故教汝系念、系念也。”

　　长者语诸亲属：“有诸天人来至我所，语我言：‘汝当发愿得作转轮圣王，随愿得果。’我即答言：‘彼转轮王亦复无常、苦、空、非我。’”

　　彼诸亲属语质多罗长者：“转轮王有何，而彼诸天教汝愿求？”

　　长者答言：“转轮王者以正法治化，是故诸天见如是福利故，而来教我为发愿求。”

　　诸亲属言：“汝今用心，当如之何？”

　　长者答言：“诸亲属！我今作心，唯不复见胞胎受生，不增丘塳，不受血气，如世尊说，五下分结我不见有，我不自见一结不断，若结不断，则还生此世。

༼ལྔ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔ་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་འམྲ་སྡེའི་གྲོང་གི་འམྲའི་ཚལ་ན་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་ན། གཉེན་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་ཏེ། ལྷ་མང་པོ་དག་ཁྱིམ་བདག་གི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས། ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ། ཁྱིམ་བདག །ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་ལྷ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཀྱང་། དེ་ཡང་མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་པ། བདག་མེད་པའོ།།
དེའི་ཚེ་གཉེན་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ལ། ཁྱོད་དྲན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །ཁྱོད་དྲན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་གཉེན་བཤེས་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་གིས་བདག་ལ་དྲན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ།
གཉེན་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་པ། བདག་མེད་པ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་དྲན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་བོ།།
ཁྱིམ་བདག་གིས་གཉེན་བཤེས་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་རྣམས་བདག་གི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བདག་གིས་ལན་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་པ། བདག་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།།
གཉེན་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ལ་སྨྲས་པ།་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སུ་བཅུག།
ཁྱིམ་བདག་གིས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་བས་ན། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས་བདག་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སུ་བཅུག་གོ།
གཉེན་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ད་ལྟ་སེམས་ཇི་ལྟར་བྱེད།
ཁྱིམ་བདག་གིས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། གཉེན་བཤེས་རྣམས། བདག་ནི་ད་ལྟ་སེམས་འདི་ལྟར་བྱེད་དེ། བདག་ནི་ཕྱིན་ཆད་མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་མི་ལེན། དུར་ཁྲོད་མི་འཕེལ། ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་མི་སྐྱེ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ལྔ་པོ་དག་ལས། གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་མ་མཐོང་། བདག་གིས་ཀུན་སྦྱོར་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་མ་མཐོང་། གལ་ཏེ་ཀུན་སྦྱོར་མ་སྤངས་ན་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཕྱིར་འོང་བར་འགྱུར་རོ།།

”

　　于是长者即从床起，结加趺坐，正念在前，而说偈言：

“服食积所积，　　广度于众难，
　施上进福田，　　殖斯五种力。
　以斯义所欲，　　俗人处于家，
　我悉得此利，　　已免于众难。
　世间所闻习，　　远离众难事，
　生乐知稍难，　　随顺等正觉。
　供养持戒者，　　善修诸梵行，
　漏尽阿罗汉，　　及声闻牟尼。
　如是超越见，　　于上诸胜处，
　常行士夫施，　　克终获大果。
　习行众多施，　　施诸良福田，
　于此世命终，　　化生于天上。
　五欲具足满，　　无量心悦乐，
　获斯妙果报，　　以无悭吝故。
　在所处受生，　　未曾不欢喜。”

　　质多罗长者说此偈已，寻即命终，生于不烦热天。

　　尔时，质多罗天子作是念：“我不应停此，当往阎浮提礼拜诸上座比丘。”如力士屈伸臂顷，以天神力至庵罗林中，放身天光，遍照庵罗林。

　　时，有异比丘夜起出房，露地经行，见胜光明普照树林。即说偈言：

“是谁妙天色，　　住于虚空中，
　譬如纯金山，　　阎浮檀净光。

དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མལ་ལས་ལངས་ཏེ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས། དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག་སྟེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ།།
བསགས་པའི་ཟས་ནི་སྤྱད་པ་དང་། །དཀའ་བ་མང་པོ་བརྒལ་བ་དང་།།
མཆོག་གི་ཞིང་ལ་སྦྱིན་པ་དང་། །སྟོབས་ལྔ་འདི་དག་བསྐྲུན་པར་བྱས།།
དོན་འདི་ཡིས་ནི་འདོད་པ་ཡི། །ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་།།
ཕན་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཐོབ། །དཀའ་བ་མང་པོ་ལས་གྲོལ་ལོ།།
འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཐོས་གོམས་པ། །དཀའ་བ་མང་པོ་རྣམ་པར་སྤངས།།
བདེ་བས་སྐྱེས་པ་ཅུང་ཟད་དཀའ། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྗེས།།
ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་མཆོད་པ་དང་། །ཚངས་སྤྱོད་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་དང་།།
ཟག་པ་ཟད་པའི་དགྲ་བཅོམ་དང་། །ཐུབ་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡང་།།
དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ལས་འདས་ཏེ། །མཆོག་གི་གནས་སུ་རྒྱལ་བ་ལ།།
སྐྱེས་བུའི་སྦྱིན་པ་རྟག་ཏུ་སྤྱད། །མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ཐོབ།།
སྦྱིན་པ་མང་པོ་གོམས་བྱས་ཤིང་། །ཞིང་བཟང་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བཏང་།།
འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཚེ་འཕོས་ནས། །མཐོ་རིས་ལྷ་ཡི་གནས་སུ་སྐྱེས།།
འདོད་པ་ལྔ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྫོགས། །ཚད་མེད་སེམས་ནི་དགའ་བ་དང་།།
འབྲས་བུ་ཡིད་འོང་འདི་ཐོབ་པ། །སེར་སྣ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིས་སོ།།
གང་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཀྱང་ནི། །ནམ་ཡང་དགའ་བ་མེད་མ་གྱུར།།
ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་ནས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཚེ་འཕོས་ཏེ་མི་གདུང་བའི་ལྷའི་གནས་སུ་སྐྱེས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཙི་ཏྲས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། བདག་འདིར་མི་སྡོད་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་སོང་ནས་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱའོ་སྙམ་ནས། སྐྱེས་བུ་སྟོབས་ལྡན་གྱིས་ལག་པ་བརྐྱང་བསྐུམ་བྱེད་པའི་ཡུན་ཙམ་དུ། ལྷའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འམྲའི་ཚལ་དུ་སླེབས་ཏེ། ལྷའི་འོད་ཀྱིས་འམྲའི་ཚལ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཞིག་མཚན་མོ་གཟིམ་ཁང་ནས་བྱུང་སྟེ། བླ་གབ་མེད་པར་འཆག་པ་ན། འོཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ནགས་ཚལ་ཁྱབ་པར་མཐོང་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ།།
སུ་ཞིག་ལྷ་ཡི་མདོག་མཛེས་པ། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ན་གནས་པ་པོ།།
གསེར་གྱི་རི་བོ་ཇི་བཞིན་དུ། །འཛམ་བུའི་ཆུ་བོའི་འོད་དག་པ།།;

”

　　质多罗天子说偈答言：

“我是天人王，　　瞿昙名称子，
　是庵罗林中，　　质多罗长者，
　以净戒具足，　　系念自寂静，
　解脱身具足，　　智慧身亦然，
　我知法故来，　　仁者应当知，
　当于彼涅槃，　　此法法如是。”

　　质多罗天子说此偈已，即没不现。

　　杂阿含经卷第二十一
大正藏第 02 册 No. 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第二十二

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　（五七六）

　　如是我闻：

　　一时，佛在舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈白佛：

“不处难陀林，　　终不得快乐，
　忉利天宫中，　　得天帝名称。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“童蒙汝何知，　　阿罗汉所说，
　一切行无常，　　是则生灭法，
　生者既复灭，　　俱寂灭为乐。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

ལྷའི་བུ་ཙི་ཏྲས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་དུ་སྨྲས་པ།
བདག་ནི་ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། །གཽ་ཏ་མའི་མཚན་སྙན་སྲས།།
འམྲའི་ནགས་ཚལ་ནང་ན་ནི། །ཁྱིམ་བདག་ཙི་ཏྲ་ཞེས་བྱ་བ།།
ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པས་ཡོངས་རྫོགས་ཤིང་། །དྲན་པས་བདག་ཉིད་ཞི་བར་བྱས།།
རྣམ་གྲོལ་སྐུ་ནི་རྫོགས་པ་དང་། །ཤེས་རབ་སྐུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ།།
བདག་ནི་ཆོས་ཤེས་ཕྱིར་འོངས་པས། །སྐྱེས་བུ་དམ་པས་ཤེས་པར་བྱ།།
དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། །ཆོས་འདི་ཆོས་ནི་དེ་བཞིན་ནོ།།
ལྷའི་བུ་ཙི་ཏྲས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་ནས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་སྡེ་བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།།
བཀའ་འགྱུར་པོད་གཉིས་པ། ཨང་༠༠༩༩ ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་སྡེ་བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པ།
རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་གུ་ཎ་བྷ་དྲས་བསྒྱུར།
༼ལྔ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཞིག་གཟུགས་མཛེས་ཤིང་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ནམ་གྱི་གུང་ལ་བབ་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ།
དགའ་ལྡན་ཚལ་དུ་མི་གནས་ན། །བདེ་བ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།།
སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནས་སུ་ནི། །ལྷ་ཡི་དབང་པོའི་མཚན་སྙན་ཐོབ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་དུ་གསུངས་པ།
བྱིས་པ་ཁྱོད་ཀྱིི་ཞིག་ཤེས། །དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ།།
འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན།།
སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་འགྱུར་ཏེ། །ཀུན་ཞི་བ་ནི་བདེ་བ་ཡིན།།
དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་ཡུན་རིང་མཐོང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ།།
འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་བརྒལ་བ་དང་། །འཇིག་རྟེན་བརྩེ་དང་བྲལ་བར་གྱུར།།
དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བཙལ་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།;



　　（五七七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子即说偈言：

“断一切钩锁，　　牟尼无有家，
　沙门着教化，　　我不说善哉。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“一切众生类，　　悉共相缠缚，
　其有智慧者，　　孰能不愍伤？
　善逝哀愍故，　　常教授众生，
　哀愍众生者，　　是法之所应。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，即没不现。

　　（五七八）

　　如是我闻：

　　一时，佛在舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有天子容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子而说偈言：

“常习惭愧心，　　此人时时有，
　能远离诸恶，　　如顾鞭良马。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“常习惭愧心，　　此人实希有，
　能远离诸恶，　　如顾鞭良马。


འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཅིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མདངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་སོ།།
"ལྕགས་སྒྲོག་ཀུན་བཅད་ནས། །ཐུབ་པ་ཁྱིམ་མེད་པ།།
དགེ་སྦྱོང་ཆོས་སྟོན་པ། །ལེགས་སོ་ང་མི་སྨྲ།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནི། །ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་སྟེ།།
ཤེས་རབ་ལྡན་པ་སུ། །སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་བ།།
བདེ་གཤེགས་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་སྟོན།།
སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེ་བ། །ཆོས་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"བྲམ་ཟེ་རིང་ནས་མཐོང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་བརྒལ་ནས། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་བརྒལ་ལོ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མདངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་སོ།།
"ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་སེམས། །རྟག་ཏུ་གོམས་པ་ནི།།
སྐྱོན་རྣམས་རྣམ་པར་སྤོང་། །རྟ་བཟང་ལྕག་འཁྲུལ་བཞིན།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་སེམས། །རྟག་ཏུ་གོམས་པ་ནི།།
དཀོན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར། །སྐྱོན་རྣམས་རྣམ་པར་སྤོང་།།
རྟ་བཟང་ལྕག་འཁྲུལ་བཞིན།།"

”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖悉过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五七九）

　　如是我闻：

　　一时，佛在舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有天子容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈问佛：

“不习近正法，　　乐着诸邪见，
　睡眠不自觉，　　长劫心能悟。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“专修于正法，　　远离不善业，
　是漏尽罗汉，　　险恶世平等。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖悉过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五八〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛在舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有天子容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子而说偈言：

“以法善调伏，　　不随于诸见，
　虽复着睡眠，　　则能随时悟。

དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"བྲམ་ཟེ་རིང་ནས་མཐོང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་བརྒལ་ནས། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་བརྒལ་ལོ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མདངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ།
"དམ་པའི་ཆོས་མི་སྤྱོད། །ལོག་ལྟ་ལ་དགའ་ཞིང་།།
གཉིད་ལོག་མི་ཚོར་བ། །བསྐལ་པ་རིང་པོར་རྟོགས།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྩོན། །མི་དགེ་ལས་རྣམ་སྤངས།།
ཟག་ཟད་དགྲ་བཅོམ་པ། །འཇིགས་རྩུབ་འཇིག་རྟེན་མཉམ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"བྲམ་ཟེ་རིང་ནས་མཐོང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་བརྒལ་ནས། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་བརྒལ་ལོ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མདངས་མ་ཚོགས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་སོ།།
"ཆོས་ཀྱིས་ལེགས་པར་དུལ། །ལྟ་བ་རྣམས་མི་འབྲང་།།
གཉིད་ལོག་གྱུར་ན་ཡང་། །དུས་སུ་རྟོགས་པར་ནུས།།"

”

　　尔时，世尊说偈答言：

“若以法调伏，　　不随余异见，
　无知已究竟，　　能度世恩爱。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五八一）

　　如是我闻：

　　一时，佛在舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有天子容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈问佛：

“若罗汉比丘，　　自所作已作，
　一切诸漏尽，　　持此后边身，
　记说言有我，　　及说我所不？”

　　尔时，世尊即说偈答：

“若罗汉比丘，　　自所作已作，
　一切诸漏尽，　　持此后边身，
　正复说有我，　　我所亦无咎。”

　　时，彼天子复说偈言：

“若罗汉比丘，　　自所作已作，
　一切漏已尽，　　持此最后身，
　心依于我慢，　　而说言有我，
　及说于我所，　　有如是说不。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“已离于我慢，　　无复我慢心，
　超越我我所，　　我说为漏尽。
　于彼我我所，　　心已永不着，
　善解世名字，　　平等假名说。

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱིས་དུལ། །ལྟ་བ་གཞན་མི་འབྲང་།།
མི་ཤེས་མཐར་ཕྱིན་ན། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་ལས་རྒལ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"བྲམ་ཟེ་རིང་ནས་མཐོང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་བརྒལ་ནས། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་བརྒལ་ལོ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མདངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ།
"དགྲ་བཅོམ་དགེ་སློང་གང་། །རང་གི་བྱ་བ་བྱས།།
ཟག་པ་ཀུན་ཟད་ཅིང་། །ལུས་ཐ་མ་འདི་འཛིན།།
བདག་གོ་ཞེས་བརྗོད་དང་། །བདག་གི་ཞེས་སྨྲ་འམ།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"དགྲ་བཅོམ་དགེ་སློང་གང་། །རང་གི་བྱ་བ་བྱས།།
ཟག་པ་ཀུན་ཟད་ཅིང་། །ལུས་ཐ་མ་འདི་འཛིན།།
བདག་གོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་། །སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"དགྲ་བཅོམ་དགེ་སློང་གང་། །རང་གི་བྱ་བ་བྱས།།
ཟག་པ་ཀུན་ཟད་ཅིང་། །ལུས་ཐ་མ་འདི་འཛིན།།
སེམས་ནི་ང་རྒྱལ་བརྟེན། །བདག་གོ་ཞེས་བརྗོད་དང་།།
བདག་གི་ཞེས་སྨྲ་བ། །དེ་ལྟར་སྨྲ་འམ་ཅི།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"ང་རྒྱལ་ལས་རྣམ་གྲོལ། །ང་རྒྱལ་སེམས་མི་མངའ།།
བདག་དང་བདག་གིར་འདས། །ཟག་ཟད་ཅེས་ང་སྨྲ།།
བདག་དང་བདག་གི་ལ། །སེམས་ནི་རྟག་མི་ཆགས།།
འཇིག་རྟེན་མིང་ལེགས་རྟོགས། །མ་བཏགས་མིང་སྨྲ།།"

”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五八二）

　　如是我闻：

　　一时，佛在舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有天子容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈白佛：

“若罗汉比丘，　　漏尽持后身，
　颇说言有我，　　及说我所不？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“若罗汉比丘，　　漏尽持后身，
　亦说言有我，　　及说有我所。”

　　时，彼天子复说偈言：

“若罗汉比丘，　　自所作已作，
　已尽诸有漏，　　唯持最后身，
　何言说有我，　　说何是我所。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“若罗汉比丘，　　自所作已作，
　一切诸漏尽，　　唯持最后身，
　说我漏已尽，　　亦不着我所，
　善解世名字，　　平等假名说。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五八三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，罗睺罗阿修罗王障月天子。

དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"བྲམ་ཟེ་རིང་ནས་མཐོང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་བརྒལ་ནས། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་བརྒལ་ལོ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མདངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ།
"དགྲ་བཅོམ་དགེ་སློང་གང་། །ཟག་ཟད་ལུས་ཐ་མ།།
བདག་གོ་ཞེས་སྨྲ་དང་། །བདག་གི་ཞེས་སྨྲའམ་ཅི།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"དགྲ་བཅོམ་དགེ་སློང་གང་། །ཟག་ཟད་ལུས་ཐ་མ།།
བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ། །བདག་གི་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"དགྲ་བཅོམ་དགེ་སློང་གང་། །རང་གི་བྱ་བ་བྱས།།
སྲིད་པའི་ཟག་པ་ཟད། །ལུས་ཐ་མ་ཉིད་འཛིན།།
ཅི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་སྨྲ། །བདག་གི་གང་ཞིག་ཡིན།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"དགྲ་བཅོམ་དགེ་སློང་གང་། །རང་གི་བྱ་བ་བྱས།།
ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད། །ལུས་ཐ་མ་ཉིད་འཛིན།།
བདག་ནི་ཟག་ཟད་ཅེས། །བདག་གིར་མི་ཆགས་ཤིང་།།
འཇིག་རྟེན་མིང་ལེགས་རྟོགས། །མ་བཏགས་མིང་དུ་སྨྲ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོས་ཟླ་བའི་ལྷའི་བུ་བསྒྲིབས་སོ།།

时，诸月天子悉皆恐怖，来诣佛所，稽首佛足，退住一面。说偈叹佛：

“今礼最胜觉，　　能脱一切障，
　我今遭苦恼，　　是故来归依。
　我等月天子，　　归依于善逝，
　佛哀愍世间，　　愿解阿修罗。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“破坏诸闇冥，　　光明照虚空，
　今毗卢遮那，　　清净光明显。
　罗睺避虚空，　　速放飞兔像，
　罗睺阿修罗，　　即舍月而还。
　举体悉流污，　　战怖不自安，
　神昏志迷乱，　　犹如重病人。”

　　时，有阿修罗名曰婆稚，见罗睺罗阿修罗疾舍月还，便说偈言：

“罗睺阿修罗，　　舍月一何速，
　神体悉流污，　　犹如重病人。”

　　罗睺阿修罗说偈答言：

“瞿昙说咒偈，　　不速舍月者，
　或头破七分，　　受诸邻死苦。”

　　婆稚阿修罗复说偈言：

“佛兴未曾有，　　安隐于世间，
　说咒偈能令，　　罗睺罗舍月。”

　　佛说此经已，时月天子闻佛所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（五八四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

དེའི་ཚེ་ཟླ་བའི་ལྷའི་བུ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟོད་པ།
"དེང་མཆོག་རྣམ་པར་རྒྱལ་ལ་འདུད། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་གྲོལ་མཛད་པ།།
བདག་ཅག་སྡུག་བསྔལ་ཕོག་གྱུར་པས། །དེ་ཕྱིར་སྐྱབས་སུ་མཆིས་ལགས་སོ།།
བདག་ཅག་ཟླ་བའི་ལྷ་རྣམས་ནི། །བདེ་གཤེགས་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི།།
སངས་རྒྱས་འགྲོ་ལ་བརྩེ་མཛད་པས། །ལྷ་མིན་ལས་ནི་བསྒྲལ་དུ་གསོལ།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"མུན་པ་ཀུན་ནི་འཇོམས་མཛད་ཅིང་། །འོད་ཟེར་ནམ་མཁའ་གསལ་བར་བྱེད།།
དེང་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི། །དག་པའི་འོད་ཟེར་གསལ་བར་གྱུར།།
སྒྲ་གཅན་ནམ་མཁར་བྲོས་པ་ན། །རི་བོང་འཛིན་པ་མྱུར་དུ་ཐོང་།།
སྒྲ་གཅན་ལྷ་མིན་དེ་ཡིས་ནི། །ཟླ་བ་བཏང་ནས་ལོག་པར་གྱུར།།
ལུས་ཀུན་རྔུལ་གྱིས་གང་གྱུར་ཅིང་། །འཇིགས་སྐྲག་བདེ་བ་མ་རྙེད་པ།།
སེམས་ནི་རྨོངས་ཤིང་འཁྲུགས་པ་ནི། །ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་ཇི་བཞིན་ནོ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷ་མིན་པ་ཙི་ཞེས་བྱ་བས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་ལྷ་མིན་གྱིས་ཟླ་བ་མྱུར་དུ་བཏང་བ་མཐོང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"སྒྲ་གཅན་ལྷ་མིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །ཟླ་བ་ཅི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་བཏང་།།
ལུས་ཀུན་རྔུལ་གྱིས་གང་གྱུར་ཅིང་། །ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་ཇི་བཞིན་ནོ།།"
སྒྲ་གཅན་འཛིན་ལྷ་མིན་གྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"གཽ་ཏམ་གསང་སྔགས་ཚིག་གསུངས་ནས། །ཟླ་བ་མྱུར་དུ་མ་བཏང་ན།།
མགོ་བོ་ཆ་བདུན་འགས་འགྱུར་ཞིང་། །འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར།།"
པ་ཙི་ལྷ་མིན་གྱིས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་སྔོན་མེད་པ། །འཇིག་རྟེན་བདེ་བར་མཛད་པ་སྟེ།།
གསང་སྔགས་ཚིག་ནི་གསུངས་པ་ཡིས། །སྒྲ་གཅན་ཟླ་བ་གཏོང་བར་བྱེད།།"
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། ཟླ་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ག་བྱས་ཏེ་སོང་ངོ་།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཅིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མདངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།



　　时，彼天子说偈问佛：

“为有族本不？　　有转生族耶？
　有俱相属无，　　云何解于缚？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“我无有族本，　　亦无转生族，
　俱相属永断，　　解脱一切缚。”

　　时，彼天子复说偈言：

“何名为族本，　　云何转生族，
　云何俱相续，　　何名为坚缚？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“母为世族本，　　妻名转生族，
　子俱是相属，　　爱欲为坚缚，
　我无此族本，　　亦无转生族，
　俱相属亦无，　　是名脱坚缚。”

　　时，彼天子复说偈言：

“善哉无族本，　　无生族亦善，
　善哉无相属，　　善哉缚解脱。
　久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怨悉过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五八五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住释氏优罗提那塔所。

　　尔时，世尊新剃须发，于后夜时结加趺坐，直身正意，系念在前，以衣覆头。

དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ།
"རིགས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡོད་དམ་ཅི། །རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་དམ་ཅི།།
ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་ཡོད་དམ་མེད། །ཇི་ལྟར་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་ལམ།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"བདག་ལ་རིགས་ཀྱི་རྩ་བ་མེད། །རིགས་སུ་སྐྱེ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན།།
ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་རྟག་ཏུ་ཆད། །འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་ལོ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"གང་ཞིག་རིགས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན། །རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་གང་ཞིག་ཡིན།།
ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། །བརྟན་པའི་འཆིང་བ་གང་ཞིག་ཡིན།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"མ་ནི་འཇིག་རྟེན་རིགས་ཀྱི་རྩ། །ཆུང་མ་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན།།
བུ་ནི་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་སྟེ། །འདོད་ཆགས་བརྟན་པའི་འཆིང་བ་ཡིན།།
བདག་ལ་རིགས་ཀྱི་རྩ་བ་མེད། །རིགས་སུ་སྐྱེ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན།།
ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བའང་ཡོད་མིན་ཏེ། །འདི་ནི་བརྟན་འཆིང་གྲོལ་བ་ཡིན།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"ལེགས་སོ་རིགས་ཀྱི་རྩ་བ་མེད། །རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལེགས།།
ལེགས་སོ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དང་། །ལེགས་སོ་འཆིང་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ།།
བྲམ་ཟེ་རིང་ནས་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ།།
དགྲ་ཀུན་བརྒལ་བར་གྱུར་པ་དང་། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་བརྒལ་བར་གྱུར།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་ཨུ་རོ་དི་ནའི་མཆོད་རྟེན་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྲ་དང་ཁར་མ་ཐག་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ། སྐུ་དྲང་པོར་བསྲངས་ནས། དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག་སྟེ། ན་བཟའ་དབུ་ལ་གཡོགས་ནས་བཞུགས་སོ།།



　　时，优罗提那塔边有天神住，放身光明，遍照精舍，白佛言：“沙门忧耶？”佛告天神：“何所忘失？”

　　天神复问：“沙门为欢喜耶？”

　　佛告天神：“为何所得？”

　　天神复问：“沙门不忧不喜耶？”

　　佛告天神：“如是，如是。”

　　尔时，天神即说偈言：

“为离诸烦恼，　　为无有欢喜，
　云何独一住？　　非不乐所坏。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“我无恼解脱，　　亦无有欢喜，
　不乐不能坏，　　故独一而住。”

　　时，彼天神复说偈言：

“云何得无恼？　　云何无欢喜？
　云何独一住？　　非不乐所坏。”

　　尔时世尊说偈答言：

“烦恼生欢喜，　　喜亦生烦恼，
　无恼亦无喜，　　天神当护持。”

　　时，彼天神复说偈言：

“善哉无烦恼，　　善哉无欢喜，
　善哉独一住，　　不为不喜坏。
　久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天神闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五八六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色妙绝，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

དེའི་ཚེ་ཨུ་རོ་དི་ནའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་འགྲམ་ན་གནས་པའི་ལྷ་ལུས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། "དགེ་སྦྱོང་མྱ་ངན་བགྱིད་དམ།" བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "ཅི་ཞིག་བརྗེད་པར་གྱུར།"
ལྷས་ཡང་ཞུས་པ། "དགེ་སྦྱོང་དགའ་བ་ལགས་སམ།"
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "ཅི་ཞིག་ཐོབ་པར་གྱུར།"
ལྷས་ཡང་ཞུས་པ། "དགེ་སྦྱོང་མྱ་ངན་མི་བགྱིད་ཅིང་དགའ་བའང་མ་ལགས་སམ།"
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "དེ་བཞིན་ནོ། དེ་བཞིན་ནོ།"
དེའི་ཚེ་ལྷས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"ཉོན་མོངས་ཀུན་དང་བྲལ་བ་དང་། །དགའ་བ་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི།།
ཇི་ལྟར་གཅིག་པུར་གནས་གྱུར་ཅིང་། །མི་དགའས་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ལགས།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"བདག་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པར་གྲོལ། །དགའ་བའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།།
མི་དགས་འཇིག་པར་མི་ནུས་པས། །དེ་ཕྱིར་གཅིག་པུར་གནས་པ་ཡིན།།"
དེའི་ཚེ་ལྷ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་མེད་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་དགའ་བ་མེད་པར་འགྱུར།།
ཇི་ལྟར་གཅིག་པུར་གནས་གྱུར་ཅིང་། །མི་དགས་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ལགས།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"ཉོན་མོངས་ལས་ནི་དགའ་བ་སྐྱེ། །དགའ་བ་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ།།
ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་དགའ་མེད་པ། །ལྷ་ཡིས་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ཡིན།།"
དེའི་ཚེ་ལྷ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"ལེགས་སོ་ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། །ལེགས་སོ་དགའ་བ་མེད་པ་དང་།།
ལེགས་སོ་གཅིག་པུར་གནས་པ་དང་། །མི་དགས་མི་འཇིག་ལེགས་པ་ལགས།།
བྲམ་ཟེ་རིང་ནས་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ་བ་དང་། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་བརྒལ་བར་གྱུར།།"
དེའི་ཚེ་ལྷ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཅིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མདངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།



　　时，彼天子而说偈言：

“犹如利剑害，　　亦如头火燃，
　断除贪欲火，　　正念求远离。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“譬如利剑害，　　亦如头火燃，
　断除于后身，　　正念求远离。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五八七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子而说偈言：

“天女众围绕，　　如毗舍脂众，
　痴惑丛林中，　　何由而得出？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“正直平等道，　　离恐怖之方，
　乘寂默之车，　　法想为密覆，
　惭愧为长縻，　　正念为羁络，
　智慧善御士，　　正见为前导，
　如是之妙乘，　　男女之所乘，
　出生死丛林，　　逮得安乐处。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"རལ་གྲི་རྣོན་པོས་གནོད་པ་བཞིན། །མགོ་ལ་མེ་འབར་ཇི་བཞིན་དུ།།
འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་བཅད་བྱས་ནས། །དྲན་ལྡན་དབེན་པ་བསྟེན་པར་བྱ།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"རལ་གྲི་རྣོན་པོས་གནོད་པ་བཞིན། །མགོ་ལ་མེ་འབར་ཇི་བཞིན་དུ།།
ཕྱི་མའི་ལུས་ནི་སྤངས་བྱས་ནས། །དྲན་ལྡན་དབེན་པ་བསྟེན་པར་བྱ།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"བྲམ་ཟེ་རིང་ནས་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ་བ་དང་། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་བརྒལ་བར་གྱུར།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཅིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མདངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"ལྷ་མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་ནི། །ཤ་ཟའི་ཚོགས་དང་འདྲ་བ་ལ།།
རྨོངས་པའི་ནགས་ཚལ་ནང་དུ་ནི། །ཇི་ལྟར་ཐར་པར་འགྱུར་བ་ལགས།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"དྲང་ཞིང་མཉམ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། །འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ།།
ཞི་བའི་བཞོན་པ་ལ་ཞོན་ཅིང་། །ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྟུག་པོས་གཡོགས།།
ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཐག་པ་རིང་། །དྲན་པ་མཐུར་ལྡན་པ་སྟེ།།
ཤེས་རབ་ཁ་ལོ་པ་བཟང་ཞིང་། །ཡང་དག་ལྟ་བས་ལམ་སྣ་དྲངས།།
བཞོན་པ་དེ་འདྲ་ཡ་མཚན་ཅན། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་གང་ཞོན་པ།།
སྐྱེ་འཆིའི་ནགས་ཚལ་ལས་བརྒལ་ནས། །བདེ་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
"བྲམ་ཟེ་རིང་ནས་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ་བ་དང་། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་བརྒལ་བར་གྱུར།།"
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།



　　（五八八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈问佛：

“有四转九门，　　充满贪欲住，
　深溺乌泥中，　　大象云何出？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“断爱喜长縻，　　贪欲等诸恶，
　拔爱欲根本，　　正向于彼处。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五八九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈问佛：

“赖吒槃提国，　　有诸商贾客，
　大富足财宝，　　各各竞求富，
　方便欲财利，　　犹如然炽火，
　如是竞胜心，　　欲贪常驰骋，
　云何当断贪，　　息世间勤求？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“舍俗出非家，　　妻子及财宝，
　贪恚痴离欲，　　罗汉尽诸漏，
　正智心解脱，　　爱尽息方便。


འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཅིག་གཟུགས་མདོག་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཞིག་མཚན་མོའི་ཆ་སྨད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ།
འཁོར་ལོ་བཞི་དང་སྒོ་དགུ་ཡི།།
འདོད་ཆགས་གང་བར་གནས་པ་ནི།།
བྱ་རོག་འདམ་དུ་བྱིང་གྱུར་པ།།
གླང་ཆེན་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཀའ་སྩལ་པ།
ཆགས་པ་དགའ་བའི་ཐག་པ་བཅད།།
འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་སྡིག་པ་རྣམས།།
འདོད་ཆགས་རྩ་བ་བཏོན་བྱས་ནས།།
དེ་རུ་ཡང་དག་ཕྱོགས་པར་བྱ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་བ་ནི།།
ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་བརྙེས།།
འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་བརྒལ་བ་སྟེ།།
འཇིག་རྟེན་བྱམས་པ་ལས་རྣམ་གྲོལ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་ཡི་རང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཅིག་གཟུགས་མདོག་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཞིག་མཚན་མོའི་ཆ་སྨད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ར་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ།
ར་ཏ་བན་ཏིའི་ཡུལ་ན་ནི།།
ཚོང་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཡོད་པ་སྟེ།།
ནོར་དང་རྫས་ཀྱིས་ཕྱུག་པ་རྣམས།།
སོ་སོར་ཕྱུག་པ་འདོད་པ་དང་།།
རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ནོར་འདོད་པ།།
མེ་ལྕེ་འབར་བ་བཞིན་དུ་ནི།།
དེ་ལྟར་རྒྱལ་བར་འདོད་པའི་སེམས།།
འདོད་ཆགས་རྟག་ཏུ་རྒྱུག་པ་ནི།།
ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་གཅོད་འགྱུར་ཞིང་།།
འཇིག་རྟེན་འབད་པ་ཞི་བར་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཀའ་སྩལ་པ།
ཁྱིམ་སྤངས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་།།
ཆུང་མ་བུ་དང་ནོར་རྫས་དང་།།
ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་འདོད་ཆགས་བྲལ།།
དགྲ་བཅོམ་ཟག་པ་ཟད་པ་དང་།།
ཡང་དག་ཤེས་པས་སེམས་གྲོལ་བ།།
ཆགས་པ་ཟད་ཅིང་རྣམ་པར་ཞི།།

”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五九〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“过去世时，拘萨罗国有诸商人，五百乘车，共行治生，至旷野中。旷野有五百群贼在后随逐，伺便欲作劫盗。时，旷野中有一天神，止住路侧。

　　“时，彼天神作是念：‘当往诣彼拘萨罗国诸商人所，问其义理。若彼商人喜我所问，时解说者，我当方便令其安隐，得脱贼难；若不喜我所问者，当放舍之，如余天神。’

　　“时，彼天神作是念已，即放身光，遍照商人车营，而说偈言：

“‘谁于觉睡眠，　　谁复睡眠觉，
　　谁有解此义，　　谁能为我说。’

　　“尔时，商人中有一优婆塞信佛、信法、信比丘僧，一心向佛、法、僧，归依佛、法、僧，于佛离疑，于法、僧离疑，于苦、集、灭、道离疑，见四圣谛得第一无间等果，在商人中与诸商人共为行侣。彼优婆塞于后夜时端坐思惟，系念在前，于十二因缘逆顺观察，所谓是事有故是事有，是事起故是事起。

དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་བ་ནི།།
ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་བརྙེས།།
འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་བརྒལ་བ་སྟེ།།
འཇིག་རྟེན་བྱམས་པ་ལས་རྣམ་གྲོལ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་ཡི་རང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་གྱི་དུས་སུ་ཀོ་ས་ལའི་ཡུལ་ན་ཚོང་པ་རྣམས་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཚོང་འདུས་བྱས་ནས་དབེན་པར་ཕྱིན་ནོ།། དབེན་པ་དེར་ཆོམ་རྐུན་ལྔ་བརྒྱའི་ཚོགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད་ཅིང་སྐབས་བཙལ་ནས་འཕྲོག་པར་བྱ་བའི་བསམ་པས་གནས་སོ།། དེའི་ཚེ་དབེན་པ་དེར་ལྷ་གཅིག་ལམ་གྱི་འགྲམ་ན་གནས་པ་ཡོད་དོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། ཀོ་ས་ལའི་ཡུལ་གྱི་ཚོང་པ་དེ་དག་གི་གན་དུ་སོང་ནས་དོན་འདྲི་བར་བྱའོ།། གལ་ཏེ་ཚོང་པ་དེ་དག་གིས་བདག་གིས་དྲིས་པ་ལ་དགའ་ནས་བཤད་ན་བདག་གིས་ཐབས་ཀྱིས་དེ་དག་བདེ་བར་ཆོམ་རྐུན་གྱི་འཇིགས་པ་ལས་ཐར་བར་བྱའོ།། གལ་ཏེ་བདག་གིས་དྲིས་པ་ལ་མི་དགའ་ན་ལྷ་གཞན་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པར་བྱའོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷ་དེས་དེ་ལྟར་བསམས་ནས་རང་གི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ཚོང་པའི་གནས་མལ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ།
སུ་ཞིག་སད་དང་གཉིད་ལོག་དང་།།
སུ་ཞིག་གཉིད་ལོག་སད་པ་དང་།།
སུ་ཞིག་འདི་ཡི་དོན་རྟོགས་ཤིང་།།
སུ་ཞིག་བདག་ལ་བཤད་པར་ནུས།།
དེའི་ཚེ་ཚོང་པ་དེ་དག་གི་ནང་ན་དགེ་བསྙེན་གཅིག་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ། ཆོས་ལ་དད་པ། དགེ་འདུན་ལ་དད་པ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་རྩེ་གཅིག་པ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ། སངས་རྒྱས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་བས་བར་ཆད་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་པོབ་པ་ཞིག་ཚོང་པ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྲོགས་བྱས་ནས་འགྲོ་བ་ཞིག་ཡོད་དོ།། དགེ་བསྙེན་དེས་མཚན་མོའི་ཆ་སྨད་ཀྱི་དུས་སུ་དྲང་པོར་འདུག་སྟེ་སེམས་མདུན་དུ་གཏད་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལུགས་འབྱུང་དང་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་བརྟགས་པ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བའོ།།

谓缘无明行，缘行识，缘识名色，缘名色六入处，缘六入处触，缘触受，缘受爱，缘爱取，缘取有，缘有生，缘生老、死、忧、悲、恼、苦。如是纯大苦聚集；如是无明灭则行灭，行灭则识灭，识灭则名色灭，名色灭则六入处灭，六入处灭则触灭，触灭则受灭，受灭则爱灭，爱灭则取灭，取灭则有灭，有灭则生灭，生灭则老、死、忧、悲、恼、苦灭，如是如是纯大苦聚灭。

　　“时，彼优婆塞如是思惟已，而说偈言：

“‘我于觉睡眠，　　我于睡眠觉，
　　我解知此义，　　能为人记说。’

　　“时，彼天神问优婆塞：‘云何觉睡眠？云何睡眠觉？云何能解知？云何能记说？’

　　“时，优婆塞说偈答言：

“‘贪欲及瞋恚，　　愚痴得离欲，
　　漏尽阿罗汉，　　正智心解脱，
　　彼则为觉悟，　　我于彼睡眠，
　　不知因生苦，　　及苦因缘集，
　　于此一切苦，　　得无余灭尽，
　　又不知正道，　　等趣息苦处，
　　斯等为常眠，　　我于彼则觉，
　　如是觉睡眠，　　如是睡眠觉，
　　如是善知义，　　如是能记说。

འདི་ལྟ་སྟེ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ། ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ། སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ། སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག། འདུ་བྱེད་འགགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགག། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་པས་མིང་དང་གཟུགས་འགག། མིང་དང་གཟུགས་འགགས་པས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགག། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགགས་པས་རེག་པ་འགག། རེག་པ་འགགས་པས་ཚོར་བ་འགག། ཚོར་བ་འགགས་པས་སྲེད་པ་འགག། སྲེད་པ་འགགས་པས་ལེན་པ་འགག། ལེན་པ་འགགས་པས་སྲིད་པ་འགག། སྲིད་པ་འགགས་པས་སྐྱེ་བ་འགག། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་དང་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་འཁྲུག་པ་རྣམས་འགག་གོ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་པ་འདི་འགག་པར་འགྱུར་རོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་དེས་དེ་ལྟར་བསམས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བདག་ནི་སད་དང་གཉིད་ལོག་དང་།།
བདག་ནི་གཉིད་ལོག་སད་པ་ཡིན།།
བདག་གིས་དོན་འདི་རྟོགས་བྱས་པས།།
མི་ལ་ལུང་བསྟན་བྱེད་ནུས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷས་དགེ་བསྙེན་ལ་དྲིས་པ།། ཇི་ལྟར་སད་ནས་གཉིད་ལོག་པ། ཇི་ལྟར་གཉིད་ལོག་ནས་སད་པ། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་ནུས། ཇི་ལྟར་ལུང་བསྟན་བྱེད་ནུས།
དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་གྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་ལན་བཏབ་པ།
འདོད་ཆགས་དང་ནི་ཞེ་སྡང་དང་།།
གཏི་མུག་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་།།
ཟག་པ་ཟད་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ།།
ཡང་དག་ཤེས་པས་སེམས་གྲོལ་བ།།
དེ་ནི་སད་པ་ཡིན་པ་སྟེ།།
བདག་ནི་དེ་ལ་གཉིད་ལོག་གོ།
སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ནི་མི་ཤེས་ཤིང་།།
སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་པ་དང་།།བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ནི།།
ལྷག་མ་མེད་པར་འགག་པ་དང་།།
ཡང་དག་ལམ་ནི་མི་ཤེས་ཤིང་།།
སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་གནས་འགྲོ་བ།།
དེ་དག་རྟག་ཏུ་གཉིད་ལོག་སྟེ།།
བདག་ནི་དེ་ལ་སད་པ་ཡིན།།
དེ་ལྟར་སད་ནས་གཉིད་ལོག་དང་།།
དེ་བཞིན་གཉིད་ལོག་སད་པ་དང་།།
དེ་ལྟར་དོན་ནི་ལེགས་ཤེས་ཤིང་།།
དེ་ལྟར་ལུང་བསྟན་བྱེད་ནུས་སོ།།

’

　　“时，彼天神复说偈言：

“‘善哉觉睡眠，　　善哉眠中觉，
　　善哉解知义，　　善哉能记说，
　　久远乃今见，　　诸兄弟而来，
　　缘汝恩力故，　　令诸商人众，
　　得免于劫贼，　　随道安乐去。’

　　“如是，诸比丘！彼拘萨罗泽中诸商人众皆得安隐从旷野出。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（五九一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“过去世时，海洲上优婆塞至他优婆塞舍会坐，极毁呰欲，言：‘此欲者，虚妄不实，欺诳之法，犹如幻化，诳于婴儿。’还自己舍，恣于五欲，是优婆塞舍有天神止住。时，彼天神作是念：‘是优婆塞不胜不类，于余优婆塞舍会坐众中极毁呰欲，言：“如是欲者，虚伪不实，欺诳之法，如诳婴儿。”还己舍已，自恣五欲，我今宁可发令觉悟。’而说偈言：

“‘于大聚会中，　　毁呰欲无常，
　　自没于爱欲，　　如牛溺深泥。
　　我观彼会中，　　诸优婆塞等，
　　多闻明解法，　　奉持于净戒。
　　汝见彼乐法，　　而说欲无常，
　　如何自恣欲，　　不断于贪爱，
　　何故乐世间，　　畜妻子眷属。

དེའི་ཚེ་ལྷ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
ལེགས་སོ་སད་ནས་གཉིད་ལོག་དང་།།
ལེགས་སོ་གཉིད་ཀྱི་ནང་ནས་སད།།
ལེགས་སོ་དོན་ནི་རྟོགས་པ་དང་།།
ལེགས་སོ་ལུང་བསྟན་བྱེད་པར་ནུས།།
ཡུན་རིང་ད་ལྟ་མཐོང་བ་ཡི།།
སྤུན་ཟླ་རྣམས་ནི་འདིར་འོངས་ཏེ།།
ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་མཐུ་ཡིས་ནི།།
ཚོང་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་།།
ཆོམ་རྐུན་ལས་ནི་ཐར་གྱུར་ནས།།
ལམ་བཞིན་བདེ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར།།
དེ་ལྟར་དགེ་སློང་དག། ཀོ་ས་ལའི་ཡུལ་གྱི་ཚོང་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་དབེན་པ་ལས་ཐར་བར་གྱུར་ཏོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་གྱི་དུས་སུ་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་གི་དགེ་བསྙེན་ཞིག་དགེ་བསྙེན་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་ཚོགས་པར་འདུས་པ་ན། འདོད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྨོད་པར་བྱེད་ཅིང་འདི་སྐད་དུ། འདོད་པ་འདི་དག་ནི་སྟོང་ཞིང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ། བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། བྱིས་པ་བསླུ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་ནས་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།། དགེ་བསྙེན་དེའི་ཁྱིམ་ན་ལྷ་ཞིག་གནས་པ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། དགེ་བསྙེན་འདི་ནི་རྒྱལ་ཁ་མེད་ཅིང་མི་མཐུན་པར། དགེ་བསྙེན་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་འདོད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྨོད་ཅིང་འདི་ལྟར་འདོད་པ་འདི་དག་ནི་རྫུན་ཞིང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ། བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན། བྱིས་པ་བསླུ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་ནས་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་ད་ནི་དེ་སད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
ཚོགས་པ་ཆེན་པོའི་དབུས་སུ་ནི།།
འདོད་པ་མི་རྟག་སྨོད་བྱེད་ཅིང་།།
རང་ཉིད་འདོད་པས་ཆགས་གྱུར་པ།།
བ་ལང་འདམ་དུ་བྱིང་བ།
བདག་གིས་ཚོགས་པ་དེ་དག་ཏུ།།
དགེ་བསྙེན་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་ན།།
མང་དུ་ཐོས་ཤིང་ཆོས་རྟོགས་པ།།
ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ནི་སྲུང་བྱེད་པ།།
ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་དག་ཆོས་ལ་དགའ།།
འདོད་པ་མི་རྟག་སྨྲ་བ་མཐོང་།།
ཅི་ཕྱིར་འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད།།
འདོད་ཆགས་མི་སྤོང་ཅི་ཡི་ཕྱིར།།
ཅི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དགའ་བྱེད་ཅིང་།།
ཆུང་མ་བུ་དང་འཁོར་རྣམས་འཛིན།།

’

　　“时，彼天神如是如是开觉彼优婆塞已。如是如是彼优婆塞觉悟已，剃除须发，着袈裟衣，正信非家，出家学道，精勤修习，尽诸有漏，得阿罗汉。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（五九二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住王舍城寒林中丘冢间。

　　时，给孤独长者有小因缘至王舍城，止宿长者舍。夜见长者告其妻子、仆使、作人言：“汝等皆起，破樵然火，炊饭作䴵调和众味，庄严堂舍。”

　　给孤独长者见已，作是念：“今此长者何所为作，为嫁女娶妇耶？为请宾客、国王、大臣耶？”念已，即问长者：“汝何所作？为嫁女娶妇？为请宾客、国王、大臣耶？”

　　时，彼长者答给孤独长者言：“我不嫁女娶妇，亦不请呼国王、大臣，唯欲请佛及比丘僧，设供养耳。”

　　时，给孤独长者闻未曾闻佛名字已，心大欢喜，身诸毛孔皆悉怡悦，问彼长者言：“何名为佛？”

　　长者答言：“有沙门瞿昙，是释种子，于释种中剃除须发，着袈裟衣，正信非家，出家学道，得阿耨多罗三藐三菩提，是名为佛。

’

　　“时，彼天神如是如是开觉彼优婆塞已。如是如是彼优婆塞觉悟已，剃除须发，着袈裟衣，正信非家，出家学道，精勤修习，尽诸有漏，得阿罗汉。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（五九二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住王舍城寒林中丘冢间。

　　时，给孤独长者有小因缘至王舍城，止宿长者舍。夜见长者告其妻子、仆使、作人言：“汝等皆起，破樵然火，炊饭作䴵调和众味，庄严堂舍。”

　　给孤独长者见已，作是念：“今此长者何所为作，为嫁女娶妇耶？为请宾客、国王、大臣耶？”念已，即问长者：“汝何所作？为嫁女娶妇？为请宾客、国王、大臣耶？”

　　时，彼长者答给孤独长者言：“我不嫁女娶妇，亦不请呼国王、大臣，唯欲请佛及比丘僧，设供养耳。”

　　时，给孤独长者闻未曾闻佛名字已，心大欢喜，身诸毛孔皆悉怡悦，问彼长者言：“何名为佛？”

　　长者答言：“有沙门瞿昙，是释种子，于释种中剃除须发，着袈裟衣，正信非家，出家学道，得阿耨多罗三藐三菩提，是名为佛。

’

以下是这段佛经文献的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་ལྷ་དེས་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་དགེ་བསྙེན་དེ་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ནས། ཡང་དག་པར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ནས་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་གཉིས་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རི་ལ་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་བྱ་བ་ཆུང་ངུ་ཞིག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིན་ནས། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཞག་ཏུ་བསྡད་པ་དང་། མཚན་མོ་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཆུང་མ་དང་བུ་ཕྲུག་དང་བྲན་ཕོ་མོ་དང་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་ལ། ཁྱེད་ཚོ་ཐམས་ཅད་ལོངས་ལ་བུད་ཤིང་གཅོད་ཅིང་མེ་སྦར་ལ། ཟས་བཙོས་ཏེ་ཞོ་དང་རོ་མཆོག་རྣམས་སྦྱར་ཞིང་ཁང་པ་བརྒྱན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།།
མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་དེ་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། ད་ཁྱིམ་བདག་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱེད་པ་ཡིན། བུ་མོ་གཏོང་བའམ་བག་མ་ལེན་པའམ། མགྲོན་པོ་དང་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་སྤྱན་འདྲེན་པ་ཞིག་གམ་སྙམ་ནས། དེས་ཁྱིམ་བདག་ལ་དྲིས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་བྱེད། བུ་མོ་གཏོང་ངམ་བག་མ་ལེན་ནམ། མགྲོན་པོ་དང་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་སྤྱན་འདྲེན་པ་ཡིན་ནམ།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་དེས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་སྨྲས་པ། ངས་བུ་མོ་གཏོང་བའམ་བག་མ་ལེན་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་སྤྱན་འདྲེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་ནས་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།
དེའི་ཚེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སྔར་མ་ཐོས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞབའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་སེམས་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ཐམས་ཅད་ལངས་ནས་ཁྱིམ་བདག་ལ་དྲིས་པ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན།
ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཤཱཀྱའི་རིགས་ཀྱི་སྲས་ཏེ། ཤཱཀྱའི་རིགས་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ནས། ཡང་དག་པར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ།།

”

　　给孤独长者言：“云何名僧？”

　　彼长者言：“若婆罗门种剃除须发，着袈裟衣，信家非家，而随佛出家；或刹利种、毗舍种、首陀罗种善男子等剃除须发，着袈裟衣，正信非家，彼佛出家而随出家，是名为僧。今日请佛及现前僧，设诸供养。”

　　给孤独长者问彼长者言：“我今可得往见世尊不？”

　　彼长者答言：“汝且住此，我请世尊来至我舍，于此得见。”

　　时，给孤独长者即于其夜至心念佛，因得睡眠。天犹未明，忽见明相，谓天已晓，欲出其舍，行向城门，至城门下，夜始二更，城门未开，王家常法，待远使命来往，至初夜尽，城门乃闭，中夜已尽，辄复开门，欲令行人早得往来。

　　尔时，给孤独长者见城门开，而作是念：“定是夜过天晓门开。”乘明相出于城门，出城门已，明相即灭，辄还闇冥。给孤独长者心即恐怖，身毛为竖，得无为人及非人，或奸姣人恐怖我耶？即便欲还。

　　尔时，城门侧有天神住。时，彼天神即放身光，从其城门至寒林丘塳间光明普照，告给孤独长者言：“汝且前进，可得胜利，慎勿退还。

以下是这段佛典的藏文翻译：
མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན།
ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་རིགས་སམ། རྒྱལ་རིགས་སམ། རྗེའུ་རིགས་སམ། དམངས་རིགས་ཀྱི་རིགས་བཟང་པོ་རྣམས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ནས། ཡང་དག་པར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་ནི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱའོ།། དེ་རིང་སངས་རྒྱས་དང་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་ནས་མཆོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།།
མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་དྲིས་པ། བདག་གིས་ད་ལྟ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཇལ་དུ་འགྲོ་བར་རུང་ངམ།
ཁྱིམ་བདག་དེས་ལན་བཏབ་པ། ཁྱོད་འདིར་སྡོད་ཅིག །ངས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་འདྲེན་པས། འདི་ནས་མཇལ་བར་འགྱུར་རོ།།
དེའི་ཚེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་མཚན་མོ་དེ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པས་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་དང་། ནམ་ལངས་པ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་མཐོང་ནས། ནམ་ལངས་པར་བསམས་ཏེ། ཁྱིམ་ནས་བྱུང་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོར་སོང་བ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོའི་འོག་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚེ། མཚན་མོ་ཐུན་གཉིས་པ་ཙམ་ལ་བབ་ཅིང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་མ་ཕྱེ་བར་གྱུར་ཏོ།། རྒྱལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་ཆོས་ནི་ཕོ་ཉ་རིང་པོ་ནས་འོང་བ་རྣམས་ལ་མཚན་མོའི་ཐུན་དང་པོ་ཟད་པ་ན་སྒོ་བཅད་ནས། མཚན་མོའི་ཐུན་བར་མ་ཟད་པ་ན་སླར་སྒོ་འབྱེད་དེ། འགྲོ་བ་པོ་རྣམས་སྔ་བར་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།
དེའི་ཚེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ཕྱེ་བ་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། ངེས་པར་མཚན་མོ་འདས་ཤིང་ནམ་ལངས་ནས་སྒོ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ།། སྐྱ་རེངས་ཀྱི་འོད་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ནས་བྱུང་བ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ནས་བྱུང་མ་ཐག་སྐྱ་རེངས་ཀྱི་འོད་ནུབ་སྟེ་མུན་པར་གྱུར་ཏོ།། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་སེམས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་བ་སྤུ་ལངས་ཏེ། མི་འམ་མི་མ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་གཡོ་སྒྱཅན་གྱིས་བདག་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ནས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་བརྩམས་སོ།།
དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོའི་ངོས་སུ་ལྷ་གནས་པ་དེས། རང་གི་ལུས་ཀྱི་འོད་སྤྲོས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ནས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རི་ཡི་བར་དུ་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་མདུན་དུ་སོང་དང་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱིས། ཕྱིར་མ་ལྡོག་ཅིག །

”

　　时，彼天神即说偈言：

“善良马百匹，　　黄金满百斤，
　骡车及马车，　　各各有百乘，
　种种诸珍奇，　　重宝载其上，
　宿命种善根，　　得如此福报，
　若人宗重心，　　向佛行一步，
　十六分之一，　　过前福之上。

　　“是故，长者！汝当前进，慎勿退还！”即复说偈：

“雪山大龙象，　　纯金为庄饰，
　巨身长大牙，　　以此象施人，
　不及向佛福，　　十六分之一。

　　“是故，长者！当速前进，得其大利，非退还也。”复说偈言：

“金菩阇国女，　　其数有百人，
　种种众妙宝，　　璎珞具庄严，
　以是持施与，　　不及行向佛，
　一步之功德，　　十六分之一。

　　“是故，长者！当速前进，得其胜利，非退还也。”

　　时，给孤独长者问天神言：“贤者！汝是何人？”

　　天神答言：“我是摩头息揵大摩那婆先，是长者善知识，于尊者舍利弗、大目揵连所起信敬心，缘斯功德，今得生天，典此城门，是故告长者：‘但当进前，慎莫退还，前进得利，非退还也。’”

　　时，给孤独长者作是念：“佛兴于世，非为小事；得闻正法，亦非小事。是故天神劝我令进，往见世尊。”时，给孤独长者寻其光明，迳至寒林丘塳间。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་ལྷ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
རྟ་བཟང་བརྒྱ་ཕྲག་དང་།། གསེར་ནི་སྲང་བརྒྱ་དང་།།
དྲེལ་ཤིང་རྟ་ཤིང་རྟ།། རེ་རེར་བརྒྱ་བརྒྱ་དང་།།
རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་པ།། ནོར་བུ་དེ་དག་སྟེང་།།
སྔོན་གྱི་དགེ་རྩ་ཡིས།། བསོད་ནམས་འདི་འདྲ་ཐོབ།།
གང་ཞིག་གུས་པའི་སེམས།། སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་སུ་གོམ།།
གཅིག་སྤོས་བསོད་ནམས་ནི།། སྔ་མའི་བཅུ་དྲུག་ཆ།།
དེ་བས་ན་ཁྱིམ་བདག །ཁྱོད་མདུན་དུ་སོང་ལ་ཕྱིར་མ་ལྡོག་ཅིག །ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
གངས་རིའི་གླང་ཆེན་ཆེ།། གསེར་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཡི།།
ལུས་ཆེ་མཆེ་བ་རིང་།། གླང་པོ་དེ་སྦྱིན་ཡང་།།
སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་བསོད་ནམས།། བཅུ་དྲུག་ཆ་མི་ཕོད།།
དེ་བས་ན་ཁྱིམ་བདག །མྱུར་དུ་མདུན་དུ་སོང་ལ་ཕན་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གྱིས་ཤིག །ཕྱིར་ལྡོག་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
གསེར་གླིང་བུ་མོ་ནི།། གྲངས་སུ་བརྒྱ་ཡོད་པ།།
རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས།། རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་རྣམས།།
དེ་དག་སྦྱིན་པ་ཡང་།། སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་གོམ་པ།།
གཅིག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི།། བཅུ་དྲུག་ཆ་མི་ཕོད།།
དེ་བས་ན་ཁྱིམ་བདག །མྱུར་དུ་མདུན་དུ་སོང་ལ་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པར་གྱིས་ཤིག །ཕྱིར་ལྡོག་པར་མ་བྱེད་ཅིག །
དེའི་ཚེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ལྷ་དེ་ལ་དྲིས་པ། བཟང་པོ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཡིན།
ལྷས་སྨྲས་པ། ང་ནི་སྔོན་མ་ཐ་སིག་གན་གྱི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེུ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུས། ད་ལྟ་ལྷར་སྐྱེས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་འདི་སྲུང་བར་བྱེད་དོ།། དེ་བས་ན་ཁྱིམ་བདག་ལ་མདུན་དུ་སོང་ཞིག །ཕྱིར་མ་ལྡོག་ཅིག །མདུན་དུ་སོང་ན་ཕན་པ་ཐོབ་ཀྱི། ཕྱིར་ལྡོག་ན་མི་ཐོབ་བོ་ཞེས་བསྒོ་བ་ཡིན་ནོ།།
དེའི་ཚེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ནི་དོན་ཆུང་ངུ་མ་ཡིན་་པའི་ཆོས་ཐོས་པ་ཡང་དོན་ཆུང་ངུ་མ་ཡིན་ནོ།། དེ་བས་ན་ལྷས་ང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཇལ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་བསྐུལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་འོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རི་ལ་ཕྱིན་ཏོ།།



　　尔时，世尊出房露地经行，给孤独长者遥见佛已，即至其前，以俗人礼法恭敬问讯：“云何？世尊！安隐卧不？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“婆罗门涅槃，　　是则常安乐，
　爱欲所不染，　　解脱永无余。
　断一切希望，　　调伏心炽燃，
　心得寂止息，　　止息安隐眠。”

　　尔时，世尊将给孤独长者往入房中，就座而坐，端身系念。尔时，世尊为其说法，示、教、照、喜已，世尊说：“诸法无常，宜布施福事、持戒福事、生天福事，欲味、欲患、欲出，远离之福。”

　　给孤独长者闻法、见法、得法、入法、解法，度诸疑惑，不由他信，不由他度，入正法、律，心得无畏，即从座起，正衣服，为佛作礼，右膝着地，合掌白佛言：“已度。世尊！已度。善逝！我从今日尽其寿命，归佛、归法、归比丘僧，为优婆塞，证知我。”

　　尔时，世尊问给孤独长者：“汝名何等？”

　　长者白佛：“名须达多。以常给孤贫辛苦故，时人名我为给孤独。”

　　世尊复问：“汝居何处？”

　　长者白佛言：“世尊！在拘萨罗人间，城名舍卫，唯愿世尊来舍卫国，我当尽寿供养衣被、饮食、房舍、床卧、随病汤药。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟིམས་ཁང་ནས་བྱུང་སྟེ་བླ་གབ་མེད་པར་གཤེགས་བཞིན་པ་ལས། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ནས། དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱིམ་པའི་ཕྱག་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་གུས་པར་ཕྱག་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བར་གཟིམས་སམ་ཞེས་ཞུས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསུངས་པ།
བྲམ་ཟེ་མྱ་ངན་འདས།། དེ་ནི་རྟག་ཏུ་བདེ།།
འདོད་པས་མ་གོས་ཤིང་།། རྣམ་གྲོལ་ལྷག་མེད་པ།།
རེ་བ་ཀུན་བཅད་ཅིང་།། སེམས་ཀྱི་མེ་བཏུལ་བ།།
སེམས་ནི་ཞི་གྱུར་ཏེ།། ཞི་བས་བདེ་བར་གཟིམས།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གཟིམས་ཁང་དུ་ཁྲིད་དེ། སྟན་ལ་བཞུགས་ནས་སྐུ་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ་དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག་གོ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན། བསྟན་ཅིང་། བརྗོད་ཅིང་། གསལ་བར་མཛད་ཅིང་། དགའ་བར་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་། མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བའི་བསོད་ནམས་དང་། འདོད་པའི་རོ་དང་། འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། འདོད་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། རྣམ་པར་འབྱེ་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བར་རིགས་སོ།།
མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཆོས་ཐོས། ཆོས་མཐོང་། ཆོས་ཐོབ། ཆོས་རྟོགས། ཆོས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་བརྒལ། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག །གཞན་གྱིས་མི་འདྲེན་པར་གྱུར་ནས། ཆོས་དང་འདུལ་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ། འཇིགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ནས། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། བརྒལ་ཏོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། བརྒལ་ཏོ་བདེ་བར་གཤེགས་པ། བདག་དེང་ནས་སྲོག་གི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ།། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ།། དགེ་བསྙེན་དུང་དུ་གསོལ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་།
ཁྱིམ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བདག་གི་མིང་ནི་སུ་དཏྟ་ཞེས་བགྱི་སྟེ། རྟག་ཏུ་མགོན་མེད་པ་དང་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བཏང་བས། མི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཞེས་བགྱིའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་དྲིས་པ། ཁྱོད་གང་ན་གནས།
ཁྱིམ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་ནི་ཀོ་ས་ལའི་ཡུལ་ན་གནས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མིང་ནི་མཉན་ཡོད་ཅེས་བགྱི་སྟེ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་དུ་བྱོན་པར་གྱུར་ན། བདག་གིས་ཚེའི་བར་དུ་གོས་དང་། བཟའ་བ་དང་། གནས་མལ་དང་། སྟན་དང་། ན་བའི་གསོས་སྨན་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ།།

”

　　佛问长者：“舍卫国有精舍不？”

　　长者白佛：“无也，世尊！”

　　佛告长者：“汝可于彼建立精舍，令诸比丘往来宿止。”

　　长者白佛：“但使世尊来舍卫国，我当造作精舍僧房，令诸比丘往来止住。”尔时，世尊默然受请。

　　时，长者知佛世尊默然受请已，从座起，稽首佛足而去。

　　（五九三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，给孤独长者疾病命终，生兜率天，为兜率天子，作是念：“我不应久住于此，当往见世尊。”作是念已，如力士屈申臂顷，于兜率天没，现于佛前，稽首佛足，退坐一面。时，给孤独天子身放光明，遍照祇树给孤独园。

　　时，给孤独天子而说偈言：

“于此祇桓林，　　仙人僧住止，
　诸王亦住此，　　增我欢喜心，
　深信净戒业，　　智慧为胜寿，
　以此净众生，　　非族姓财物，
　大智舍利弗，　　正念常寂默，
　闲居修远离，　　初建业良友。”

　　说此偈已，即没不现。

　　尔时，世尊其夜过已，入于僧中，敷尼师坛，于众前坐，告诸比丘：“今此夜中，有一天子，容色绝妙，来诣我所，稽首我足，退坐一面。

以下是这段佛经的藏文翻译：
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ལ། མཉན་ཡོད་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་ཡོད་དམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་།
ཁྱིམ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། མ་མཆིས་སོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེར་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིགས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་འགྲོ་འོང་དང་གནས་མལ་བྱེད་པར་གྱིས་ཤིག །
ཁྱིམ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་དུ་བྱོན་པར་གྱུར་ན། བདག་གིས་གཙུག་ལག་ཁང་དང་དགེ་སློང་གི་གནས་ཁང་བརྩིགས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་འགྲོ་འོང་དང་གནས་མལ་བྱེད་པར་བགྱིའོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་མཛད་དོ།།
དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་མཛད་པ་མཁྱེན་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ་།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་གསུམ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ན་བ་ལས་ཤི་འཕོས་ནས། དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷར་སྐྱེས་ཏེ། དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་བུར་གྱུར་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ།། བདག་གིས་འདིར་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མི་རིགས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཇལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། སྐྱེས་བུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ལག་པ་བརྐྱང་བའམ་བསྐུམ་པའི་ཡུན་ཙམ་ལ། དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བྱུང་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ཚེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ལྷའི་བུའི་ལུས་ལས་འོད་འཕྲོས་ཏེ། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ལྷའི་བུས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་འདི་རུྲོང་དགེ་འདུན་གནས།།
རྒྱལ་པོ་གནས་འདི་རུ།། བདག་ཡིད་དགའ་བ་སྐྱེས།།
དད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས།། ཤེས་རབ་ཚེ་ཡི་མཆོག །
འདི་ཡིས་སེམས་ཅན་དག། རིགས་དང་ནོར་གྱིས་མིན།།
ཤེས་རབ་ཆེ་ཤཱ་རི།། དྲན་ལྡན་རྟག་ཏུ་ཞི།།
དབེན་པར་རྒྱང་རིང་བསྒོམ།། དང་པོར་ལས་བཟང་གྲོགས།།
ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་ནས། མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཚན་མོ་དེ་འདས་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་བྱོན་ཏེ། གདན་བཏིང་ནས་འཁོར་གྱི་མདུན་དུ་བཞུགས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་རིང་མཚན་མོ་འདིར་ལྷའི་བུ་ཞིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ། ངའི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས། ངའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།།

而说偈言：

“于此祇桓林，　　仙人僧住止，
　诸王亦住此，　　增我欢喜心，
　深信净戒业，　　智慧为胜寿，
　以此净众生，　　非族姓财物，
　大智舍利弗，　　正念常寂默，
　闲居修远离，　　初建业良友。”

　　尔时，尊者阿难白佛言：“世尊！如我解世尊所说，给孤独长者生彼天上，来见世尊，然彼给孤独长者于尊者舍利弗极相敬重。”

　　佛告阿难：“如是，如是。阿难！给孤独长者生彼天上，来见于我。”

　　尔时，世尊以尊者舍利弗故，而说偈言：

“一切世间智，　　唯除于如来，
　比舍利弗智，　　十六不及一。
　如舍利弗智，　　天人悉同等，
　比于如来智，　　十六不及一。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（五九四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住旷野精舍。

　　时，有旷野长者疾病命终，生无热天。生彼天已，即作是念：“我今不应久于此住，不见世尊。”作是念已，如力士屈申臂顷，从无热天没，现于佛前。

　　时，彼天子天身委地，不能自立，犹如酥油委地，不能自立。如是，彼天子天身细软，不自持立。

　　尔时，世尊告彼天子：“汝当变化作此粗身，而立于地。

以下是这段佛经的藏文翻译：
ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་འདི་རུ།། དྲང་སྲོང་དགེ་འདུན་གནས།།
རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱང་འདིར།། བདག་ཡིད་དགའ་བ་སྐྱེས།།
དད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས།། ཤེས་རབ་ཚེ་ཡི་མཆོག །
འདི་ཡིས་སེམས་ཅན་དག། རིགས་དང་ནོར་གྱིས་མིན།།
ཤེས་རབ་ཆེ་ཤཱ་རི།། དྲན་ལྡན་རྟག་ཏུ་ཞི།།
དབེན་པར་རྒྱང་རིང་བསྒོམ།། དང་པོར་ལས་བཟང་གྲོགས།།
དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ལྟར་ན། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལྷའི་གནས་དེར་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཇལ་བར་འོངས་པ་ལགས་ཏེ། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་བྱེད་པ་ལགས་སོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། ཀུན་དགའ་བོ། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལྷའི་གནས་དེར་སྐྱེས་ནས་ང་མཇལ་བར་འོངས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་བློ།། དེ་བཞིན་གཤེགས་མ་གཏོགས།།
ཤཱ་རིའི་བུ་ཡི་བློ།། བཅུ་དྲུག་ཆར་མི་ཕོད།།
ཤཱ་རིའི་བུ་ཡི་བློ།། ལྷ་མི་ཀུན་མཉམ་པ།།
དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བློ།། བཅུ་དྲུག་ཆར་མི་ཕོད།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་བཞི་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་དགོན་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགོན་པའི་ཁྱིམ་བདག་ན་བ་ལས་ཤི་འཕོས་ནས། མི་གདུང་བའི་ལྷར་སྐྱེས་སོ།། དེར་སྐྱེས་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ།། བདག་ད་ལྟ་འདིར་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མི་རིགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་མཇལྙམ་ནས། སྐྱེས་བུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ལག་པ་བརྐྱང་བའམ་བསྐུམ་པའི་ཡུན་ཙམ་ལ། མི་གདུང་བའི་གནས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བྱུང་ངོ་།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེའི་ལྷའི་ལུས་ས་ལ་ཟགས་ནས་རང་གིས་ལངས་མ་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་མར་དང་སྣུམ་ས་ལ་ཟགས་ན་རང་གིས་ལངས་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ།། དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་བུ་དེའི་ལུས་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པས་རང་གིས་བཟུང་སྟེ་ལངས་མ་ནུས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷའི་བུ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལུས་རགས་པར་སྤྲུལ་ལ་ས་ལ་ལོངས་ཤིག།

”

　　时，彼天子即自化形，作此粗身，而立于地。于是，天子前礼佛足，退坐一面。

　　尔时，世尊告手天子：“汝手天子，本于此间为人身时，所受经法，今故忆念不悉忘耶？”

　　手天子白佛言：“世尊！本所受持，今悉不忘。本人间时，有所闻法，不尽得者，今亦忆念，如世尊善说。世尊说言：‘若人安乐处，能忆持法，非为苦处。’此说真实。如世尊在阎浮提，种种杂类，四众围绕，而为说法，彼诸四众闻佛所说，皆悉奉行。我亦如是，于无热天上，为诸天人大会说法，彼诸天众悉受修学。”

　　佛告手天子：“汝于此人间时，于几法无厌足故，而得生彼无热天中？”

　　手天子白佛：“世尊！我于三法无厌足故，身坏命终，生无热天。何等三法？我于见佛无厌故，身坏命终生无热天；我于佛法无厌足故，生无热天；供养众僧无厌足故，身坏命终，生无热天。”时，手天子即说偈言：

“见佛无厌足，　　闻法亦无厌，
　供养于众僧，　　亦未曾知足，
　受持贤圣法，　　调伏悭着垢，
　三法不知足，　　故生无热天。”

　　时，手天子闻佛所说，欢喜随喜，即没不现。

　　（五九五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་རང་གི་ལུས་སྤྲུལ་ཏེ། ལུས་རགས་པར་བྱས་ནས་ས་ལ་ལངས་སོ།། དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལག་པའི་ལྷའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལག་པའི་ལྷའི་བུ་ཁྱོད། སྔོན་འདིར་མིའི་ལུས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ། ཆོས་གང་ཉན་པ་དེ་ད་ལྟ་དྲན་པའམ་བརྗེད་དམ།
ལག་པའི་ལྷའི་བུས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། སྔོན་བཟུང་བ་རྣམས་ད་ལྟ་མ་བརྗེད་དོ།། སྔོན་མིའི་ནང་དུ་ཆོས་གང་ཐོས་པ་ལས་མ་རྫོགས་པ་དེ་ཡང་ད་ལྟ་དྲན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། གང་ཞིག་བདེ་བའི་གནས་སུ་ཆོས་དྲན་པར་ནུས་ཀྱི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་བདེན་པ་ལགས་སོ།། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་རིགས་སྣ་ཚོགས་པའི་འཁོར་བཞིས་བསྐོར་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་ན། འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ལྟར། བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་མི་གདུང་བའི་ལྷའི་གནས་སུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འདུན་ས་ཆེན་པོར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ལྷའི་འཁོར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཉན་ནས་སློབ་པར་བྱེད་དོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལག་པའི་ལྷའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་མིའི་ནང་ན་ཡོད་པའི་ཚེ། ཆོས་དུ་ལ་ངོམས་མི་ཤེས་པས་མི་གདུང་བའི་ལྷར་སྐྱེས།
ལག་པའི་ལྷའི་བུས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་ཆོས་གསུམ་ལ་ངོམས་མི་ཤེས་པས་ལུས་ཞིག་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་མི་གདུང་བའི་ལྷར་སྐྱེས་སོ།། ཆོས་གསུམ་གང་ཞེ་ན། བདག་སངས་རྒྱས་མཇལ་བ་ལ་ངོམས་མི་ཤེས་པས་ལུས་ཞིག་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་མི་གདུང་བའི་ལྷར་སྐྱེས། བདག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ངོམས་མི་ཤེས་པས་མི་གདུང་བའི་ལྷར་སྐྱེས། དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་ངོམས་མི་ཤེས་པས་ལུས་་ཤི་འཕོས་ཏེ་མི་གདུང་བའི་ལྷར་སྐྱེས་སོ།། དེའི་ཚེ་ལག་པའི་ལྷའི་བུས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
སངས་རྒྱས་མཇལ་མི་ངོམས།། ཆོས་ཉན་དེ་བཞིན་ཏེ།།
དགེ་འདུན་བསྙེན་བཀུར་ལ།། ནམ་ཡང་ངོམས་མ་མྱོང་།།
འཕགས་པའི་ཆོས་བཟུང་ཞིང་།། སེར་སྣའི་དྲི་མ་བཏུལ།།
ཆོས་གསུམ་མི་ཤེས་པས།། མི་གདུང་ལྷ་རུ་སྐྱེས།།
དེའི་ཚེ་ལག་པའི་ལྷའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་ལྔ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།



　　时，有无烦天子，容色绝妙，来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。其身光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子而说偈言：

“生彼无烦天，　　解脱七比丘，
　贪瞋恚已尽，　　超世度恩爱，
　谁度于诸流，　　难度死魔军，
　谁断死魔縻，　　永超烦恼轭。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“尊者优波迦，　　及波罗揵荼、
　弗迦罗娑梨、　　跋提、揵陀叠、
　亦婆休难提，　　及波毗瘦㝹，
　如是等一切，　　悉皆度诸流，
　断绝死魔縻，　　度彼难度者，
　断诸死魔縻，　　超越诸天轭，
　说甚深妙法，　　觉悟难知者，
　巧便问深义，　　汝今为是谁？”

　　时，彼天子说偈白佛：

“我是阿那含，　　生彼无烦天，
　故能知斯等，　　解脱七比丘，
　尽贪欲瞋恚，　　永超世恩爱。”

　　尔时，世尊复说偈言：

“眼耳鼻舌身，　　第六意入处，
　若彼名及色，　　得无余灭尽，
　能知此诸法，　　解脱七比丘，
　贪有悉已尽，　　永超世恩爱。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་མི་གདུང་བའི་ལྷའི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
མི་གདུང་ལྷ་རུ་སྐྱེས།། དགེ་སློང་བདུན་པོ་གྲོལ།།
འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཟད།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་བརྒལ།།
སུ་ཡིས་ཆུ་བོ་བརྒལ།། བདུད་དམག་འཆི་དཀའ་བ།།
སུ་ཡིས་འཆི་བདུད་བཅད།། ཉོན་མོངས་གཉའ་ཤིང་བརྒལ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
བཙུན་པ་ཨུ་པ་ཀ། པ་ལ་གན་ཌ་དང་།།
པུག་ཀ་ར་ས་རི།། བྷ་དི་གན་དྷ་ཏིབ།།
དེ་བཞིན་བྷ་ཧུ་ནན།། དང་ནི་པ་པི་ཤུ།།
དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས།། ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ།།
འཆི་བདུད་འཆིང་བ་བཅད།། བརྒལ་དཀའ་རྣམས་ལས་བརྒལ།།
འཆི་བདུད་འཆིང་བ་བཅད།། ལྷ་ཡི་གཉའ་ཤིང་བརྒལ།།
ཟབ་མོའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ།། རྟོགས་དཀའ་རྣམས་ལ་བསྟན།།
ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མཁས།། ཁྱོད་ནི་སུ་ཞིག་ཡིན།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ།
བདག་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་།། མི་གདུང་ལྷ་རུ་སྐྱེས།།
དེ་ཕྱིར་འདི་དག་ནི།། དགེ་སློང་བདུན་གྲོལ་ཤེས།།
འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཟད།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་བརྒལ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སླར་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
མིག་རྣ་སྣ་ལྕེ་ལུས།། དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་སྒོ།།
གང་དུ་མིང་དང་གཟུགས།། ལྷག་མེད་ཟད་པ་ནི།།
ཆོས་འདི་རྣམས་ཤེས་ཏེ།། དགེ་སློང་བདུན་རྣམས་གྲོལ།།
སྲེད་པ་ཀུན་ཟད་ཅིང་།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་བརྒལ།།

”

　　时，彼天子复说偈言：

“鞞跋楞伽村，　　我于彼中住，
　名难提婆罗，　　造作诸瓦器，
　迦叶佛弟子，　　持优婆塞法，
　供养于父母，　　离欲修梵行，
　世世为我友，　　我亦彼知识，
　如是等大士，　　宿命共和合，
　善修于身心，　　持此后边身。”

　　尔时，世尊复说偈言：

“如是汝贤士，　　如汝之所说，
　鞞跋楞伽村，　　名难提婆罗，
　迦叶佛弟子，　　受优婆塞法，
　供养于父母，　　离欲修梵行，
　昔是汝知识，　　汝亦彼良友，
　如是诸正士，　　宿命共和合，
　善修其身心，　　持此后边身。”

　　佛说此经已，时彼天子闻佛所说，欢喜随喜，即没不现。

　　（五九六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈问佛：

“此世多恐怖，　　众生常恼乱，
　已起者亦苦，　　未起亦当苦，
　颇有离恐处，　　唯愿慧眼说。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“无有异苦行，　　无异伏诸根，
　无异一切舍，　　而得见解脱。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བྷི་བ་ལིང་གའི་གྲོང་།། བདག་ནི་དེ་རུ་གནས།།
ནན་དི་བ་ལ་ཞེས།། རྫ་མཁན་ལས་བྱེད་པ།།
འོད་སྲུང་སངས་རྒྱས་དུས།། དགེ་བསྙེན་ཆོས་བཟུང་སྟེ།།
ཕ་མ་མཆོད་བྱས་ཤིང་།། འདོད་བྲལ་ཚངས་སྤྱོད་བསྟེན།།
ཚེ་རབས་བདག་གི་གྲོགས།། བདག་ཀྱང་དེ་ཡི་བཤེས།།
སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དེས།། སྔོན་ལས་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས།།
ལུས་སེམས་ལེགས་སྦྱངས་ཏེ།། ལུས་ཀྱི་ཐ་མ་འཛིན།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་བཟང་།། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་བཞིན།།
བྷི་བ་ལིང་གའི་གྲོང་།། ནན་དི་བ་ལ་ཞེས།།
འོད་སྲུང་སངས་རྒྱས་དུས།། དགེ་བསྙེན་ཆོས་བཟུང་སྟེ།།
ཕ་མ་མཆོད་བྱས་ཤིང་།། འདོད་བྲལ་ཚངས་སྤྱོད་བསྟེན།།
སྔོན་ཆད་ཁྱོད་ཀྱི་བཤེས།། ཁྱོད་ཀྱང་དེ་ཡི་གྲོགས།།
སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས།། སྔོན་ལས་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས།།
ལུས་སེམས་ལེགས་སྦྱངས་ཏེ།། ལུས་ཀྱི་ཐ་མ་འཛིན།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་དྲུག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཞིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ།
འཇིག་རྟེན་འདིར་འཇིགས་མང་།། སེམས་ཅན་རྟག་ཏུ་འཁྲུགས།།
བྱུང་བ་ཡང་ནི་སྡུག། མ་བྱུང་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར།།
འཇིགས་པ་བྲལ་བའི་གནས།། ཤེས་རབ་སྤྱན་གྱིས་གསུངས།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
དཀའ་ཐུབ་གཞན་མེད་ཅིང་།། དབང་པོ་གཞན་མི་འདུལ།།
ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་ལས།། གཞན་དུ་ཐར་པ་མེད།།

”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五九七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈问佛：

“云何诸众生，　　受身得妙色？
　云何修方便，　　而得乘出道？
　众生住何法，　　为何所修习，
　为何等众生，　　诸天所供养。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“持戒明智慧，　　自修习正受，
　正直心系念，　　炽然忧悉灭，
　得平等智慧，　　其心善解脱，
　斯等因缘故，　　受身得妙色，
　成就乘出道，　　心住于中学，
　如是德备者，　　为诸天供养。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五九八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་།། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་འདས།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་བདུན་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཞིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ།
ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས།། ལུས་བླངས་མཛེས་སྡུག་ཐོབ།།
ཇི་ལྟར་ཐབས་བསྒྲུབས་ནས།། ཐར་པའི་ལམ་ལ་ཞོན།།
སེམས་ཅན་ཆོས་གང་ལ།། གང་ཞིག་སྒོམ་པར་བྱེད།།
སེམས་ཅན་གང་དག་ནི།། ལྷ་ཡིས་མཆོད་པར་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
ཚུལ་ཁྲིམས་ཤེས་རབ་ལྡན།། རང་ཉིད་ཏིང་འཛིན་སྒོམ།།
དྲང་པོར་དྲན་པ་བཞག། འབར་བའི་མྱ་ངན་ཟད།།
མཉམ་པའི་ཤེས་རབ་ཐོབ།། སེམས་ནི་ལེགས་པར་གྲོལ།།
རྒྱུ་རྐྱེན་འདི་དག་གིས།། ལུས་བླངས་མཛེས་སྡུག་ཐོབ།།
ཐར་པའི་ལམ་བསྒྲུབས་ཤིང་།། སེམས་ནི་དབུས་སུ་སློབ།།
ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དེ།། ལྷ་ཡིས་མཆོད་པར་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་།། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུནྒལ།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་འདས།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་བརྒྱད་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།



　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子而说偈言：

“沉没于睡眠，　　欠呿不欣乐，
　饱食心愦闹，　　懈怠不精勤，
　斯十覆众生，　　圣道不显现。”

　　尔时，世尊说偈答言：

“心没于睡眠，　　欠呿不欣乐，
　饱食心愦闹，　　懈怠不精勤，
　精勤修习者，　　能开发圣道。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（五九九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子而说偈言：

　　“外缠结非缠，　　内缠缠众生，
　今问于瞿昙，　　谁于缠离缠？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“智者建立戒，　　内心修智慧，
　比丘勤修习，　　于缠能解缠。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཞིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
གཉིད་དུ་བྱིང་བ་དང་།། གླལ་བ་དགའ་མི་བདེ།།
ཟས་འགྲངས་སེམས་རྣམ་གཡེང་།། ལེ་ལོས་བརྩོན་འགྲུས་མེད།།
འདི་བཅུས་སེམས་ཅན་སྒྲིབ།། འཕགས་ལམ་མི་མངོན་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
སེམས་ནི་གཉིད་དུ་བྱིང་།། གླལ་བ་དགའ་མི་བདེ།།
ཟས་འགྲངས་སེམས་རྣམ་གཡེང་།། ལེ་ལོས་བརྩོན་འགྲུས་མེད།།
བརྩོན་འགྲུས་སྒོམ་པ་ཡིས།། འཕགས་ལམ་འབྱེད་པར་ནུས།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་།། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་འདས།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
༼ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་དགུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཞིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་ྲས་པ།
ཕྱི་རོལ་འཆིང་བ་འཆིང་མིན་ཏེ།། ནང་གི་འཆིང་བས་སེམས་ཅན་འཆིང་།།
ད་ནི་གཽ་ཏམ་ལ་འདྲི་ན།། སུ་ཞིག་འཆིང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
མཁས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་བཙུགས།། ནང་སེམས་ཤེས་རབ་སྒོམ།།
དགེ་སློང་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན།། འཆིང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་།། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་འདས།།

”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（六〇〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有一天子，容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子而说偈言：

“难度难可忍，　　沙门无知故，
　多起诸艰难，　　重钝溺沉没，
　心随觉自在，　　数数溺沉没，
　沙门云何行，　　善摄护其心？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“如龟善方便，　　以壳自藏六，
　比丘习禅思，　　善摄诸觉想，
　其心无所依，　　他莫能恐怖，
　是则自隐密，　　无能诽谤者。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（六〇一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有天子容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཞིག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ། མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བརྒལ་དཀའ་བཟོད་དཀའ་བ།། དགེ་སྦྱོང་མི་ཤེས་ཕྱིར།།
དཀའ་བ་མང་དུ་སྐྱེས།། བླུན་རྨོངས་བྱིང་དུ་ཟིན།།
སེམས་ནི་རྟོག་དབང་གྱུར།། ཡང་ཡང་བྱིང་དུ་ཟིན།།
དགེ་སྦྱོང་ཇི་ལྟར་སྤྱད།། སེམས་ནི་ལེགས་པར་བསྲུང་།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
རུས་སྦལ་ཐབས་མཁས་བཞིན།། སྦུབས་ཀྱིས་དྲུག་པོ་སྦས།།
དགེ་སློང་བསམ་གཏན་གོམས།། རྟོག་པ་ལེགས་པར་བསྲུང་།།
སེམས་ནི་བརྟེན་མེད་པར།། གཞན་གྱིས་འཇིགས་མི་ནུས།།
དེ་ནི་རང་ཉིད་སྦས།། སྨོད་པར་ནུས་པ་མེད།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་།། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་འདས།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་གཅིག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ཞིག་མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལའཚལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།



　　时，彼天子说偈问佛：

“萨罗小流注，　　当于何反流，
　生死之径路，　　于何而不转，
　世间诸苦乐，　　何由灭无余？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“眼耳鼻舌身，　　及彼意入处，
　名色灭无余，　　萨罗小还流，
　生死道不转，　　苦乐灭无余。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（六〇二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住在舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有天子容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈问佛：

“伊尼耶鹿𨄔，　　仙人中之尊，
　少食不嗜味，　　禅思乐山林，
　我今敬稽首，　　而问于瞿昙，
　云何出离苦？　　云何苦解脱？
　我今问解脱，　　于何而灭尽？”

　　尔时，世尊说偈答言：

“世间五欲德，　　心法说第六，
　于彼欲无欲，　　解脱一切苦，
　如是于苦出，　　如是苦解脱，
　汝所问解脱，　　于彼而灭尽。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ།
ས་ལའི་ཆུ་ཕྲན་རྒྱུག། གང་དུ་ལྡོག་པར་འགྱུར།།
སྐྱེ་འཆིའི་ལམ་སྲང་ནི།། གང་དུ་མི་འཁོར་བ།།
འཇིག་རྟེན་སྡུག་བདེ་རྣམས།། གང་དུ་ལྷག་མེད་འགག།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
མིག་རྣ་སྣ་ལྕེ་ལུས།། དེ་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་སྒོ།།
མིང་གཟུགས་ལྷག་མེད་འགག། ས་ལའི་ཆུ་ཕྲན་ལྡོག།
སྐྱེ་འཆིའི་ལམ་མི་འཁོར།། སྡུག་བདེ་ལྷག་མེད་འགག།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་།། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་འདས།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་གཉིས་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ཞིག་མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ།
ཨི་ནི་ཡའི་རི་དྭགས་རྗེས།། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་མཆོག།
ཟས་ཉུང་རོ་མི་ཆགས།། བསམ་གཏན་རི་ནགས་དགའ།།
བདག་གིས་གུས་ཕྱག་འཚལ།། གཽ་ཏམ་ལ་འདྲི་ན།།
ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ལས།། ཇི་ལྟར་སྡུག་ལས་གྲོལ།།
བདག་གིས་གྲོལ་བ་དྲིས།། གཟད་པར་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
འཇིག་རྟེན་འདོད་ཡོན་ལྔ།། སེམས་ཆོས་དྲུག་པར་གསུངས།།
དེ་ལ་འདོད་པ་མེད།། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་གྲོལ།།
དེ་ལྟར་སྡུག་ལས་ཐར།། དེ་ལྟར་སྡུག་ལས་གྲོལ།།
ཁྱོད་ཀྱིས་གྲོལ་བ་དྲིས།། དེ་ལ་ཟད་པར་འགྱུར།།

”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　（六〇三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有天子容色绝妙，于后夜时来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。身诸光明遍照祇树给孤独园。

　　时，彼天子说偈问佛：

“云何度诸流？　　云何度大海？
　云何能舍苦？　　云何得清净？”

　　尔时，世尊即说偈言：

“信能度诸流，　　不放逸度海，
　精进能除苦，　　智慧得清净。”

　　时，彼天子复说偈言：

“久见婆罗门，　　逮得般涅槃，
　一切怖已过，　　永超世恩爱。”

　　时，彼天子闻佛所说，欢喜随喜，稽首佛足，即没不现。

　　杂阿含经卷第二十二
大正藏第 02 册 No. 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第二十三

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　（六〇四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住王舍城迦兰陀竹园。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་།། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་འདས།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་གསུམ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ཞིག་མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།། དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ།
ཇི་ལྟར་ཆུ་བོ་བརྒལ།། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ།།
ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་།། ཇི་ལྟར་དག་པར་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
དད་པས་ཆུ་བོ་བརྒལ།། བག་ཡོད་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ།།
བརྩོན་འགྲུས་སྡུག་བསྔལ་སེལ།། ཤེས་རབ་དག་པར་འགྱུར།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བྲམ་ཟེ་ཡུན་རིང་མཐོང་།། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།
འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བརྒལ།། འཇིག་རྟེན་བྱམས་ལས་འདས།།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ།།
ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་པོད་གཉིས་པ། ༠༠༩༩ ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ།།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པ།།
རྒྱ་གར་གྱི་ུ་ཎ་བྷ་དྲས་བསྒྱུར།།
༼དྲུག་བརྒྱ་བཞི་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཀླུང་ཅན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།



　　尔时，世尊晨朝着衣持钵，共诸比丘僧入城乞食，如偈所说：

“身色如金山，　　端严甚微妙，
　行步如鹅王，　　面如净满月，
　世尊与众俱。”

　　时，世尊以足践城门限地，作六种震动，如偈所说：

“大海及大地，　　城郭并诸山，
　牟尼足所践，　　动摇如浪舟。”

　　佛变现如是神力。时，诸民人高声唱言：“奇特未尝有法！变现神力，如佛世尊，入城示现如是种种未曾有法。”如偈所说：

“地下即成平，　　高地反为下，
　由佛威神故，　　荆棘诸瓦砾，
　皆悉不复见，　　聋盲及喑哑，
　即得见闻语，　　城郭诸乐器，
　不击妙音出。”

　　时，彼世尊光相普照，如千日之焰，如偈所说：

“世尊身光明，　　普照城邑中，
　民人蒙佛光，　　凉若栴檀涂。”

　　时，世尊顺邑而行。时，彼有两童子，一者上姓，二者次姓，共在沙中嬉戏。一名阇耶，二名毗阇耶，遥见世尊来，三十二大人相庄严其体。时，阇耶童子心念言：“我当以麦麨，仍手捧细沙，着世尊钵中。”

　　时，毗阇耶合掌随喜，如偈所说：

“见大悲世尊，　　通身一寻光，
　勇颜睹世尊，　　心生大敬信，
　捧沙即奉施，　　得离生老际。

以下是这段佛经的藏文翻译：
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ན། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིན་དུ།
སྐུ་མདོག་གསེར་རི་འདྲ།། མཛེས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ།།
ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན།། ཞལ་རས་ཟླ་བ་བཞིན།།
བཅོམ་ལྡན་འཁོར་དང་བཅས།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞབས་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོའི་ཐེམ་པ་ལ་རེག་པ་དང་། ས་གཡོ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིན་དུ།
རྒྱ་མཚོ་དང་ས་ཆེན།། གྲོང་ཁྱེར་རི་རྣམས་ཀུན།།
ཐུབ་པའི་ཞབས་རེག་པས།། གྲུ་གཡོ་རྦ་རླབས་བཞིན།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་ན། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཆེན་པོས་བསྒྲགས་པ། ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས། རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་བུ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲོང་དུ་གཤེགས་ཏེ་སྔར་མ་བྱུང་བའི་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་བསྟན་པ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིན་དུ།
ས་འོག་མཉམ་པར་གྱུར།། མཐོ་ས་དམའ་བར་གྱུར།།
སངས་རྒྱས་མཐུ་ཡིས་ནི།། ཚེར་མ་རྡོ་གསེག་སོགས།།
ཐམས་ཅད་མི་སྣང་གྱུར།། འོན་པ་ལོང་བ་དང་།།
ལྐུགས་པ་མཐོང་ཐོས་སྨྲ།། གྲོང་ཁྱེར་རོལ་མོ་རྣམས།།
མ་བརྡུངས་སྙན་པ་གྲག།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་མཛད་པ་ནི་ཉི་མ་སྟོང་གི་འོད་བཞིན་ནོ།། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིན་དུ།
བཅོམ་ལྡན་སྐུ་ཡི་འོད།། གྲོང་ཁྱེར་ཀུན་ཏུ་འཕྲོ།།
སྐྱེ་བོ་སངས་རྒྱས་འོད།། ཙན་དན་བྱུགས་པ་བསིལ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཤེགས་པ་ན། ཁྱེའུ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་རིགས་མཐོ་བ། གཉིས་པ་ནི་རིགས་འབྲིང་བ། བྱེ་མའི་ནང་དུ་རྩེ་བཞིན་པ། གཅིག་གི་མིང་ནི་རྒྱལ་བ། གཉིས་པའི་མིང་ནི་རྣམ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པངོ་།། དེའི་ཚེ་ཁྱེའུ་རྒྱལ་བས་བསམས་པ། བདག་གིས་ཕྱེ་དང་བྱེ་མ་ཕྲ་མོ་ལག་པས་བླངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་དུ་དབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ།།
དེའི་ཚེ་རྣམ་རྒྱལ་གྱིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱུར་ཏོ།། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིན་དུ།
ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་མགོན།། སྐུ་ལ་འདོམ་གང་འོད།།
དཔའ་བོའི་ཞལ་མཐོང་ནས།། སེམས་ནི་དད་པ་སྐྱེས།།
བྱེ་མ་ཕུལ་བ་ཡིས།། སྐྱེ་རྒས་མཐའ་ལས་ཐར།།

”

　　时，彼童子而发愿言：“以惠施善根功德，令得一天下一伞盖王，即于此生得供养诸佛。”如偈所说：

“牟尼知彼心，　　及彼意所愿，
　受果增善根，　　及福田力故，
　即以大悲心，　　受其奉施沙。”

　　时，阇耶以此善根，当得为王，王阎浮提，乃至得成无上正觉，故世尊发微笑。

　　尔时，阿难见世尊发微笑，即便合掌向佛，而白佛言：“世尊！诸佛世尊阿罗诃三藐三佛陀，非无因缘而能发微笑，今佛世尊以何因缘而发微笑？”如偈所说：

“世尊离调笑，　　无上世中尊，
　齿白如珂玉，　　最胜今发笑，
　勇猛勤精进，　　无师而自觉，
　妙言令乐闻，　　无上柔软音，
　而记彼童子，　　梵音远清彻，
　无上两足尊，　　记彼施沙果。”

　　尔时，世尊告阿难曰：“如是，如是，如汝所说。诸佛无有因缘亦不发笑，我今笑者，其有因缘。阿难当知，于我灭度百年之后，此童子于巴连弗邑统领一方，为转轮王，姓孔雀，名阿育，正法治化，又复广布我舍利，当造八万四千法王之塔，安乐无量众生。

　　“如偈所说：

“于我灭度后，　　是人当作王，
　孔雀姓名育，　　譬如顶生王，
　于此阎浮提，　　独王世所尊。

”


འདི་ནི་དེའི་དུས་སུ་ཁྱེའུ་དེས་སྨོན་ལམ་འདི་སྐད་བཏབ་བོ། །སྦྱིན་པ་ལེགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་འཛམ་བུ་གླིང་གཅིག་གི་གདུགས་ཅིག་པའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཅིག །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་མཆོད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས།
ཐུབ་པས་དེ་ཡི་བསམ་པ་དང༌། །ཡིད་ཀྱི་འདོད་པ་མཁྱེན་ནས་ནི། །
དགེ་རྩ་འབྲས་བུ་རྒྱས་པ་དང༌། །བསོད་ནམས་ཞིང་གི་མཐུ་ཡིས་ནི། །
ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་དེ་མ་ཐག །བྱེ་མ་ཕུལ་བ་བཞེས་པར་མཛད། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བ་དེས་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་འགྱུར་ཏེ། འཛམ་བུ་གླིང་དུ་དབང་བསྒྱུར་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །
དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛུམ་པ་མཛད་པ་མཐོང་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་པར་འཛུམ་པ་མི་མཛད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཅི་ཞིག་གིས་འཛུམ་པ་མཛད། ཇི་སྐད་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས།
འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྩེད་བྲལ་ཞིང༌། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་བླ་ན་མེད། །
ཚེམས་ནི་དུང་ལྟར་དཀར་བ་ཡིས། །མཆོག་གྱུར་ད་ནི་བཞད་པ་མཛད། །
དཔའ་བོ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡིས། །སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་རྟོགས་པ། །
གསུང་མཆོག་ཉན་པར་འོས་པ་སྟེ། །བླ་མེད་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལྡན་པ། །
ཁྱེའུ་དེ་ལ་ལུང་བསྟན་ཏེ། །ཚངས་དབྱངས་རིང་དུ་གྲག་པ་ཡིས། །
རྐང་གཉིས་མཆོག་གི་བླ་ན་མེད། །བྱེ་མ་ཕུལ་བའི་འབྲས་བུ་བསྟན། །
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་པར་འཛུམ་ཛད་དེ། ང་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དང་བཅས་ཏེ་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པ་ན། ཁྱེའུ་འདི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱལ་རིགས་རྨ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ། མིང་ནི་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་ཅིང་ང་ཡི་སྐུ་གདུང་རྣམས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བཞེངས་ནས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས།
ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་འོག་ཏུ། །འདི་ནི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བ་སྟེ། །
རྨ་བྱའི་རིགས་ལས་མྱ་ངན་མེད། །སྤྱི་བོ་སྐྱེས་བཞིན་རྒྱལ་པོར་འགྱུར། །
འཛམ་བུ་གླིང་འདིར་གཅིག་པུ་ཡི། །རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་མཆོད་འགྱུར་བ། །



　　“阿难！取此钵中所施之沙，舍着如来经行处，当行彼处。”

　　阿难受教，即取钵沙，舍经行处。

　　“阿难当知，于巴连弗邑，有王名曰月护。彼王当生子，名曰频头娑罗，当治彼国。彼复有子，名曰修师摩。

　　“时，彼瞻婆国有一婆罗门女，极为端正，令人乐见，为国所珍，诸相师辈见彼女相，即记彼女：‘当为王妃，又生二子，一当领一天下，一当出家学道，当成圣迹。’

　　“时，彼婆罗门闻彼相师所说，欢喜无量，即持其女，诣巴连弗邑，种种庄严，庄严其体，欲嫁与修师摩王子。相师云：‘应嫁与频头娑罗王，彼女当生福德子，子当绍王基。’婆罗门即以其女嫁与此王。王见其女，端正有德，即为夫人。前夫人及诸婇女见是夫人来，作是念言：‘此女极为端正，国中所珍，王若与彼相娱乐者，弃舍我等，乃至目所不视。’

　　“诸女辈即使学习剃毛师业。彼悉学已，为王料理鬓发。料理之时，王大欢喜，即问彼女：‘汝何所求欲？’女启王言：‘唯愿王心爱念我耳！’如是三启。

　　“时，王言：‘我是刹利灌顶王，汝是剃毛师，云何得爱念汝？’彼女白王言：‘我非是下姓生，乃是高族婆罗门之女。相师语我父云：此女应嫁与国王。

ཀུན་དགའ་བོ། ལྷུང་བཟེད་འདིའི་ནང་དུ་ཕུལ་བའི་བྱེ་མ་འདི་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཆག་ས་དེར་གཏོར་ཅིག །དེར་འགྲོ་བར་གྱིས་ཤིག །
ཀུན་དགའ་བོས་བཀའ་བཞིན་དུ་མཛད་དེ། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་བྱེ་མ་བླངས་ནས་འཆག་སར་གཏོར་རོ། །
ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཟླ་བ་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སྲས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཡུལ་དེར་དབང་བསྒྱུར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་སྲས་ལེགས་པར་སློབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །
དེའི་ཚེ་ཙམ་པའི་ཡུལ་དུ་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་ཤིང་བལྟ་ན་སྡུག་པ། ཡུལ་གྱིས་གཅེས་པར་བྱས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བུ་མོ་དེའི་མཚན་མ་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་དུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོར་འགྱུར་ཞིང༌། སྲས་གཉིས་བཙའ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ནི་འཛམ་བུ་གླིང་གཅིག་ལ་དབང་བསྒྱུར་བར་འགྱུར། གཅིག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསླབ་པ་སློབ་ཅིང་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །
དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་དེས་མཚན་མཁན་གྱི་ཚིག་ཐོས་ནས་དགའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐྱེས་ཏེ། རང་གི་བུ་མོ་ཁྲིད་ནས་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་ལུས་ལ་རྒྱན་བྱས་ནས་རྒྱལ་བུ་ལེགས་པར་སློབ་པ་ལ་གཏོང་བར་བསམས་སོ། །མཚན་མཁན་གྱིས་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་རྒྱལ་པོ་ལ་གཏོང་བར་རིགས་ཏེ། བུ་མོ་འདི་ལས་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པའི་སྲས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། སྲས་དེས་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེས་རང་གི་བུ་མོ་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་མཛེས་ཤིང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ནས་བཙུན་མོར་བཞག་གོ །སྔོན་གྱི་བཙུན་མོ་དང་བཙུན་མོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་བཙུན་མོ་གསར་པ་དེ་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བུ་མོ་འདི་ནཏུ་མཛེས་ཤིང་ཡུལ་གྱིས་གཅེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱོད་ན། ང་ཚོ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་མིག་གིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་པར་འགྱུར་རོ། །
བུད་མེད་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྐྲ་བཟོ་བའི་ལས་སློབ་ཏུ་བཅུག་གོ །དེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་བསླབས་ནས་རྒྱལ་པོའི་སྐྲ་དང་སྨ་ར་བཟོ་བར་བྱེད་དོ། །བཟོ་བའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་ནས་བུད་མེད་དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ་དྲིས་སོ། །ཁྱོད་ཅི་འདོད་པ་སློངས་ཤིག །བུད་མེད་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ། བདག་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་བརྩེ་བར་མཛད་པ་འབའ་ཞིག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་དུ་གསོལ་ཏོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ང་ནི་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ལ། ཁྱོད་ནི་སྐྲ་བཟོ་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ལ་བརྩེ་བར་བྱ། བུད་མེད་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། བདག་ནི་རིགས་ངན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ལགས་ཀྱི། རིགས་མཐོན་པོ་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་ལགས་སོ། །མཚན་མཁན་གྱིས་བདག་གི་ཕ་ལ་བུ་མོ་འདི་རྒྱལ་པོ་ལ་གཏོང་བར་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །;

是故来至此耳！’王言：‘若然者，谁令汝习下劣之业？’女启王言：‘是旧夫人及婇女令我学此。’

　　“王即敕言：‘自今勿复习下业。’王即立为第一夫人。王恒与彼自相娱乐，仍便怀体，月满生子，生时安隐，母无忧恼。过七日后，立字无忧。又复生子，名曰离忧。无忧者，身体粗涩，父王不大附捉，情所不念。又王欲试二子，呼宾伽罗阿。语婆罗门言：‘和上观我诸子，于我灭后，谁当作王？’婆罗门言：‘将此诸子出城金殿园馆中，于彼当观其相。’乃至出往彼园。

　　“时，阿育王母语阿育言：‘承王出金殿园馆中，观诸王子，于我灭后，谁当作王。汝今云何不去？’阿育启言：‘王既不念我，亦复不乐见我。’母复言：‘但往彼所。’阿育复启：‘母复敕令往，今便往去，愿母当送饮食。’母言：‘如是。当出城去。’

　　“时，出门逢一大臣，名曰阿㝹罗陀。此臣问阿育言：‘王子今至何所？’阿育答言：‘闻大王出在金殿园馆，观诸王子，于我灭后，谁当作王。今往诣彼。’

　　“王先敕大臣：‘若阿育来者，当使其乘老钝象来，又复老人为眷属。’时，阿育乘是老象，乃至园馆中，于诸王子中地坐。

　　“时，诸王子各下饮食，阿育母以瓦器盛酪饭，送与阿育。

དེའི་ཕྱིར་འདིར་འོངས་པ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་ལགས་ན་སུས་ཁྱོད་ལ་དམའ་བའི་ལས་འདི་སློབ་ཏུ་བཅུག །བུད་མེད་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། སྔོན་གྱི་བཙུན་མོ་དང་བཙུན་མོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་འདི་སློབ་ཏུ་བཅུག་གོ །
རྒྱལ་པོས་བཀའ་བསྒོས་པ། དེང་ཕྱིན་ཆད་དམའ་བའི་ལས་མ་བྱེད་ཅིག །རྒྱལ་པོས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཙུན་མོར་བསྐོས་སོ། །རྒྱལ་པོ་རྟག་ཏུ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པས་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ཏེ། ཟླ་བ་ཚང་ནས་སྲས་བཙས་སོ། །བཙས་པའི་ཚེ་བདེ་བར་གྱུར་ཅིང་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ། །ཞག་བདུན་ལོན་པ་དང་མིང་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བཏགས་སོ། །ཡང་སྲས་གཅིག་བཙས་ཏེ་མིང་མྱ་ངན་དང་བྲལ་ཞེས་བཏགས་སོ། །མྱ་ངན་མེད་ནི་སྐུ་ལུས་རྩུབ་པས་ཡབ་རྒྱལ་པོས་མི་འཛིན་ཅིང་ཐུགས་ལ་མི་བཞག་གོ །ཡང་རྒྱལ་པོས་སྲས་གཉིས་ཚོད་ལྟ་བར་བཞེད་ནས་བིང་ག་ལ་བྲམ་ཟེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །མཁན་པོས་བདག་གི་སྲས་རྣམས་ལ་གཟིགས་ཏེ། བདག་འདས་པའི་འོག་ཏུ་སུ་ཞིག་རྒྱལ་པོར་འགྱུར། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། སྲས་རྣམས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་གསེར་གྱི་ཁང་བཟང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཁྲིད་ཅིག་དང༌། དེར་མཚན་མ་བལྟའོ། །དེ་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་གཤེགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་ཡུམ་གྱིས་མྱ་ངན་མེད་ལ་གསུངས་པ། རྒྱལ་པོ་གསེར་གྱི་ཁང་བཟང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་གཤེགས་ནས་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་གཟིགས་ཏེ། བདག་འདས་པའི་འོག་ཏུ་སུ་ཞིག་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བ་གཟིགས་པར་འགྱུར་བས། ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྲོ། མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོས་བདག་ལ་མི་དགོངས་ཤིང་གཟིགས་པར་ཡང་མི་དགྱེས་སོ། །ཡུམ་གྱིས་ཡང་གསུངས་པ། དེར་སོང་ཞིག །མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་ཡང་གསོལ་པ། ཡུམ་གྱིས་བཀའ་སྩལ་ན་འགྲོ་བར་བགྱི་སྟེ། ཡུམ་གྱིས་བཟའ་བཏུང་བསྐུར་དུ་གསོལ། ཡུམ་གྱིས་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་བྱའོ། །གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཕྱིར་སོང་ཞིག །
དེའི་ཚེ་སྒོ་ནས་འཐོན་པ་ན་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འཕྲད་དོ། །བློན་པོ་དེས་མེད་ལ་དྲིས་པ། རྒྱལ་བུ་ད་གར་གཤེགས། མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གསེར་གྱི་ཁང་བཟང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་བཞུགས་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས་བདག་འདས་པའི་འོག་ཏུ་སུ་ཞིག་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བ་གཟིགས་པར་འགྱུར་བས། ད་བདག་དེར་མཆིའོ། །
རྒྱལ་པོས་སྔོན་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བཀའ་བསྒོས་པ། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་མེད་འོང་ན་གླང་པོ་རྒས་ཤིང་དལ་བ་ཞིག་ལ་ཞོན་དུ་ཆུག་ཅིང༌། མི་རྒན་པོ་རྣམས་འཁོར་དུ་ཆུག་ཅིག །དེ་ནས་མྱ་ངན་མེད་གླང་པོ་རྒས་པ་དེ་ལ་ཞོན་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་ས་ལ་བསྡད་དོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་བཟའ་བཏུང་ཕུལ་ལོ། །མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་ཡུམ་གྱིས་རྡའི་སྣོད་དུ་ཞོ་དང་འབྲས་ཆན་བླུགས་ནས་མྱ་ངན་མེད་ལ་བསྐུར་རོ། །

如是诸王子各食饮食。时，父王问师言：‘此中谁有王相，当绍我位？’时，彼相师视诸王子，见阿育具有王相，当得绍位。又作是念：‘此阿育，王所不应，我若语言当作王者，王必愁忧不乐。’即语言：‘我今总记。’王报言：‘如师所教。’师言：‘此中若有乘好乘者，是人当作王。’时，诸王子闻彼所说，各念言：‘我乘好乘。’时，阿育言：‘我乘老宿象，我得作王。’

　　“时，王又复语师言：‘愿更为观授记。’师复答言：‘此中有第一座者，彼当作王。’诸王子各相谓言：‘我坐第一座。’阿育言：‘我今坐地，是我胜座，我当作王。’

　　“复语师：‘更为重观。’师又报言：‘此中上器、上食，此当得王。’乃至阿育念言：‘我有胜乘、胜座、胜食。’时，王观子相毕，便即还宫。

　　“时，阿育母问阿育言：‘谁当作王？婆罗门复记谁耶？’阿育启言：‘上乘、上座、上器、上食，当作王子，自见当作王：老象为乘，以地为坐，素器盛食，粳米杂酪饭。’

　　“时，彼婆罗门知阿育当作王，数修敬其母。其母亦重饷婆罗门，即便问言：‘大王崩后，谁当作王？’师答言：‘此不可说也。’如是乃至三问。师言：‘吾当语汝，慎勿使人知，汝生此子，名曰阿育，是其人也。


以下是藏文翻译：
དེ་བཞིན་རྒྱལ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་ཟས་གསོལ་བ་ན། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་མཚན་མཁན་ལ་དྲིས་པ། འདི་དག་གི་ནང་ནས་སུ་ཞིག་ལ་རྒྱལ་པོའི་མཚན་མ་ཡོད་དེ། ང་ཡི་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པར་འགྱུར། དེའི་ཚེ་མཚན་མཁན་དེས་རྒྱལ་བུ་རྣམས་ལ་བལྟས་པ་ན། མྱ་ངན་མེད་ལ་རྒྱལ་པོའི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཐོང་ནས་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་མཐོང་། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། མྱ་ངན་མེད་འདི་ནི་རྒྱལ་པོས་མི་འདོད་པས། གལ་ཏེ་ངས་འདིས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ན། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་དང་སེམས་མི་བདེ་བར་འགྱུར་རོ། དེ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ད་ལྟ་ངས་སྤྱི་ཙམ་དུ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། མཚན་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། འདི་དག་གི་ནང་ནས་གང་ཞིག་བཞོན་པ་བཟང་པོ་ལ་བཞོན་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་དེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། རེ་རེས་ཀྱང་བདག་ནི་བཞོན་པ་བཟང་པོ་ལ་བཞོན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་གླང་པོ་རྒན་པོ་ལ་བཞོན་པས་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཡང་མཚན་མཁན་ལ་སྨྲས་པ། སླར་ཡང་ལུང་བསྟན་པར་མཛོད། མཚན་མཁན་གྱིས་ལན་བཏབ་པ། འདི་དག་གི་ནང་ནས་གང་ཞིག་སྟན་མཆོག་ལ་འདུག་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། རྒྱལ་བུ་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་སྨྲས་པ། བདག་ནི་སྟན་མཆོག་ལ་འདུག་གོ། མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ད་ལྟ་ས་ལ་འདུག་པས་འདི་ནི་བདག་གི་སྟན་མཆོག་ཡིན་པས་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།
ཡང་མཚན་མཁན་ལ་སྨྲས་པ། སླར་ཡང་ཞིབ་ཏུ་གཟིགས་ཤིག མཚན་མཁན་གྱིས་ལན་བཏབ་པ། འདི་དག་གི་ནང་ནས་སྣོད་མཆོག་དང་ཟས་མཆོག་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། དེ་ནས་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་ལ་བཞོན་པ་མཆོག་དང་། སྟན་མཆོག་དང་། ཟས་མཆོག་ཡོད་དོ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བུའི་མཚན་མ་བལྟས་ཟིན་ནས་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་སོ།
དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་ཡུམ་གྱིས་མྱ་ངན་མྲིས་པ། སུ་ཞིག་རྒྱལ་པོར་འགྱུར། བྲམ་ཟེས་སུ་ཞིག་ལ་ལུང་བསྟན། མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་ཞུས་པ། བཞོན་པ་མཆོག་དང་། སྟན་མཆོག་དང་། སྣོད་མཆོག་དང་། ཟས་མཆོག་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་སྲས་སུ་འགྱུར་བས། བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་སྟེ། གླང་པོ་རྒན་པོ་ནི་བཞོན་པ་དང་། ས་གཞི་ནི་སྟན་དང་། དཀར་ཡོལ་དུ་ཟས་བླུགས་པ་དང་། འབྲས་ཆེན་དང་ཞོ་བསྲེས་པའི་ཟས་སོ།
དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་དེས་མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་ཤེས་ནས། ཡང་དང་ཡང་དུ་དེའི་ཡུམ་ལ་གུས་པར་བྱེད་དོ། ཡུམ་གྱིས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་ལ་ཟས་ཕུལ་ཏེ་དྲིས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སུ་ཞིག་རྒྱལ་པོར་འགྱུར། མཚན་མཁན་གྱིས་ལན་བཏབ་པ། འདི་ནི་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ངོ་། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིས་སོ། མཚན་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། གཞན་ལ་མ་སྨྲ་ཞིག ཁྱོད་ཀྱིས་བཙས་པའི་བུ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་ཡིན་ནོ།

’夫人白言：‘我闻此语，欢喜踊跃，若王闻者，于师所不生敬信，师今可还本住处；若子作王者，师当一切得吉利，尽形供养。’

　　“时，频头罗王边国德叉尸罗反。时，王语阿育：‘汝将四兵众，平伐彼国。’王子去时，都不与兵甲。

　　“时，从者白王子言：‘今往伐彼国，无有军仗。云何得平？’阿育言：‘我若为王，善根果报者，兵甲自然来。’应发是语时，寻声地开，兵甲从地而出，即将四兵，往伐彼国。

　　“时，彼诸国民人闻阿育来，即平治道路，庄严城郭，执持吉瓶之水，及种种供养，奉迎王子，而作是言：‘我等不反大王及阿育王子，然诸臣辈不利我等，我等是故背违圣化。’即以种种供养王子，请入城邑。平此国已，又使至伐佉沙国。

　　“时，彼二大力士为王平治道路，推诸山石。又复诸天宣令此国：‘阿育当王此天下，汝等勿兴逆意。’彼国王即便降伏。如是，乃至平此天下，至于海际。

　　“时，修师摩王子出外游戏，又复遇逢一大臣，臣不修礼法，王子即使人打拍其身。大臣念言：‘此王子未得王位，用性如是；若得王者，不可而当。又闻阿育得天下，得坏五百大臣，我等相与立阿育为王，领此天下。

以下是藏文翻译：
བཙུན་མོས་གསོལ་པ། བདག་གིས་གཏམ་འདི་ཐོས་ནས་དགའ་ཞིང་མཆོང་བར་གྱུར་ཏོ། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོས་གསན་ན་སློབ་དཔོན་ལ་གུས་ཤིང་དད་པ་མི་སྐྱེ་བས། སློབ་དཔོན་ད་ནི་རང་གི་གནས་སུ་གཤེགས་སུ་གསོལ། གལ་ཏེ་སྲས་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ན། སློབ་དཔོན་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་སྐུ་ཚེའི་བར་དུ་མཆོད་པར་བགྱི་འོ།
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་བིམ་བི་ས་རའི་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་ཡུལ་ཏཀྵ་ཤི་ལ་ངོ་ལོག་གོ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་མྱ་ངན་མེད་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དམག་ཚོགས་བཞི་ཁྲིད་དེ་ཡུལ་དེ་དབང་དུ་བསྡུས་ནས་ཆོམས་ཤིག །རྒྱལ་བུ་བཞུད་པའི་ཚེ་གོ་མཚོན་ཅི་ཡང་མ་གནང་ངོ་།
དེའི་ཚེ་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་ལ་གསོལ་པ། ད་ནི་ཡུལ་དེ་འཇོམས་པར་བགྱིད་ན་དམག་ཆས་མ་མཆིས་ན། ཇི་ལྟར་དབང་དུ་བསྡུ་བར་ནུས། མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་འབྲས་བུ་ཡོད་ན་གོ་མཚོན་རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། དེ་སྐད་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ས་གཞི་གས་ནས་གོ་མཚོན་ས་འོག་ནས་བྱུང་སྟེ། དེ་ནས་དམག་ཚོགས་བཞི་ཁྲིད་དེ་ཡུལ་དེར་བཞུད་དོ།
དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་མེད་བྱོན་པ་ཐོས་ནས། ལམ་རྣམས་བཅོས་ཤིང་གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱན་ཏེ། བུམ་པ་བཟང་པོའི་ཆུ་དང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཐོགས་ནས་རྒྱལ་བུ་བསུས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། བདག་ཅག་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དང་རྒྱལ་བུ་མྱ་ངན་མེད་ལ་མ་ལོག་གི། འོན་ཀྱང་བློན་པོ་རྣམས་བདག་ཅག་ལ་མི་བསྙེན་པས། བདག་ཅག་གིས་དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་བཀའ་ལས་འདས་སོ། དེ་ནས་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་མཆོད་དེ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གདན་དྲངས་སོ། ཡུལ་དེ་དབང་དུ་བསྡུས་ནས་ཡང་ཁ་ཤ་ཡི་ཡུལ་འཇོམས་སུ་བཏང་ངོ་།
དེའི་ཚེ་སྟོབས་པོ་ཆེ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཆེད་དུ་ལམ་བཅོས་ཏེ་རི་དང་རྡོ་རྣམས་ཕྱིར་བསྐྱུར་རོ། ཡང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་དེར་སྒྲ་བསྒྲགས་པ། མྱ་ངན་མེད་ནི་འཛམ་བུ་གླིང་འདིའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བས། ཁྱེད་ཅག་གིས་ངོ་ལོག་པའི་བསམ་པ་མ་བྱེད་ཅིག། ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་དེ་མ་ཐཕྱག་འཚལ་ལོ། དེ་ལྟར་འཛམ་བུ་གླིང་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་ཀླས་པ་དབང་དུ་བསྡུས་སོ།
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་སུ་ཤརྨ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྩེ་བར་བྱོན་པ་ན། ཡང་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་དང་འཕྲད་དེ། བློན་པོས་ཕྱག་མ་བཙལ་བས། རྒྱལ་བུས་མི་བཏང་སྟེ་ལུས་ལ་བརྡེག་ཏུ་བཅུག་གོ། བློན་པོས་བསམས་པ། རྒྱལ་བུ་འདི་ད་དུང་རྒྱལ་སྲིད་མ་ཐོབ་པར་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ན་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། ཡང་ཐོས་པ་ལྟར་ན་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་འཛམ་བུ་གླིང་ཐོབ་ནས་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་གསོད་པར་འགྱུར་བས། བདག་ཅག་གིས་མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་པོར་བསྐོས་ཏེ་འཛམ་བུ་གླིང་འདི་དབང་དུ་བྱའོ།

’

　　“又，德叉尸罗国反，诸臣共议：‘令修师摩王子去。’王亦应可，即便往彼国，不能降伏。

　　“时，父王复得重疾，王语诸臣：‘吾今欲立修师摩为王，令阿育往至彼国。’时，诸臣欲令阿育作王，以黄物涂阿育体及面手脚已，诸臣白王言：‘阿育王子今得重疾。’诸臣即便庄严阿育，将至王所：‘今且立此子为王，我等后徐徐当立修师摩为王。’时，王闻此语，甚以不喜，忧愁不乐，默然不对。

　　“时，阿育心念口言：‘我应正得王位者，诸天自然来，以水灌我顶，素缯系首。’寻声诸天即以水灌阿育顶，素缯系首。时，王见此相貌，极生愁恼，即便命终。

　　“阿育王如礼法殡葬父王已，即立阿㝹楼陀为大臣。

　　“时，修师摩王子闻父崩背，今立阿育为王，心生不忍，即集诸兵，而来伐阿育。阿育王四门中，二门安二力士，第三门安大臣，自守东门。

　　“时，阿㝹楼陀大臣机关木象，又作阿育王像，像即骑象，安置东门外。又作无烟火坑聚，以物覆之。修师摩既来到时，阿㝹楼陀大臣语修师摩王子：‘欲作王者，阿育在东门，可往伐之，能得此王者，自然得作王。’时，彼王子即趣东门，即堕火坑，便即死亡。

’

ཡང་རྒྱལ་པོ་དེ་ཁ་ཤི་ལའི་ཡུལ་དུ་ངོ་ལོག་པ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གྲོས་བྱས་ནས། རྒྱལ་བུ་སུ་ཤི་མ་བཏང་ན་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གནང་ནས་དེར་བཏང་བས་དབང་དུ་བྱེད་མ་ནུས་སོ། །
དེའི་ཚེ་ན་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཡང་སྙུང་བར་གྱུར་ནས། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ང་ནི་སུ་ཤི་མ་རྒྱལ་པོར་བསྐོ་བར་འདོད་པས། མྱ་ངན་མེད་དེར་གཏོང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་པོར་བསྐོ་བར་འདོད་ནས། མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་ལུས་དང་གདོང་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་རྣམས་ལ་རྫས་སེར་པོ་བྱུགས་ཏེ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་བུ་ད་ལྟ་སྙུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་མེད་བརྒྱན་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ། ད་ནི་འདི་རྒྱལ་པོར་བསྐོས་ལ། ཕྱིས་དལ་བུས་སུ་ཤི་མ་རྒྱལ་པོར་བསྐོ་བར་བགྱིའོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་མི་དགྱེས་ཤིང་ཡིད་མི་བདེ་བར་གྱུར་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སེམས་ཀྱིས་བསམས་ཤིང་ངག་གིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ང་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པར་འོས་ན། ལྷ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོངས་ནས་ངའི་སྤྱི་བོར་ཆུས་དབང་བསྐུར་ཞིང་དར་དཀར་པོས་དབུ་བཅིངས་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་སྐད་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་སྤྱི་བོར་ཆུས་དབང་བསྐུར་ཞིང་དར་དཀར་པོས་དབུ་བཅིངས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་མཚན་མ་དེ་གཟིགས་ནས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་མི་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ་སྐུ་གཤེགས་སོ། །
མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཡབ་རྒྱལ་པོའི་གདུང་མཆོད་བྱས་ནས། ཨ་ནུ་རུ་དྷ་བློན་པོ་ཆེན་པོར་བསྐོས་སོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་སུ་ཤི་མས་ཡབ་གཤེགས་ཤིང་། ད་ལྟ་མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་པོར་བསྐོས་པ་ཐོས་ནས། ཡིད་མི་བཟོད་པར་གྱུར་ཏེ་དམག་རྣམས་བསྡུས་ནས་མྱ་ངན་མེད་ལ་དམག་དྲངས་སོ། །མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་སྒོ་བཞིའི་ནང་ནས་སྒོ་གཉིས་སུ་སྟོབས་ཅན་གཉིས་བཞག །སྒོ་གསུམ་པར་བློན་པོ་ཆེན་པོ་བཞག །ཤར་སྒོ་རང་གིས་བསྲུངས་སོ།ཚེ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཨ་ནུ་རུ་དྷས་འཕྲུལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་དང་། མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་སྐུ་བརྙན་ཡང་བྱས་ཏེ། སྐུ་བརྙན་དེ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཆིབས་པར་བྱས་ནས་ཤར་སྒོའི་ཕྱི་རོལ་དུ་བཞག །ཡང་དུ་བ་མེད་པའི་མེ་དོང་བསགས་ཏེ་དངོས་པོས་བཀབ་བོ། །སུ་ཤི་མ་དེར་སླེབས་པ་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཨ་ནུ་རུ་དྷས་རྒྱལ་བུ་སུ་ཤི་མ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་འདོད་ན། མྱ་ངན་མེད་ཤར་སྒོ་ན་ཡོད་པས་དེར་དམག་དྲོངས་ཤིག །རྒྱལ་པོ་འདི་ཐོབ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་དེས་ཤར་སྒོར་མཆོངས་པས་མེ་དོང་དུ་ལྷུང་སྟེ་འཆི་བར་གྱུར་ཏོ། །



　　“尔时，有一大力士，名曰跋陀罗由陀，闻修师摩终亡，厌世，将无量眷属，于佛法中出家学道，加勤精进，逮得漏尽，成阿罗汉道。

　　“阿育王正法治化。时，诸臣辈我等共立阿育为王故，轻慢于王，不行君臣之礼，王亦自知诸臣轻慢于我。

　　“时，王语诸臣曰：‘汝等可伐花果之树，植于刺棘。’诸臣答曰：‘未尝见闻却除华果而植刺树，而见除伐刺树而植果实。’乃至王三敕令伐，彼亦不从。

　　“尔时，国王忿诸大臣，即持利剑，杀五百大臣。又时，王将婇女眷属，出外园中游戏，见一无忧树，华极敷盛。王见已，此华树与我同名。心怀欢喜。王形体丑陋，皮肤粗涩，诸婇女辈，心不爱王，憎恶王故，以手毁折无忧华树。王从眠觉，见无忧树华狼藉在地，心生忿怒，系诸婇女，以火烧杀。王行暴恶，故曰暴恶阿育王。

　　“时，阿㝹楼陀大臣白王言：‘王不应为是法。云何以手自杀人，诸臣婇女？王今当立屠杀之人，应有所杀，以付彼人。’王即宣教立屠杀者。彼有一山，名曰耆梨，中有一织师家。织师有一子，亦名耆梨，凶恶挝打系缚小男小女，及捕水陆之生，乃至拒逆父母，是故世人传云凶恶耆梨子。

དེའི་ཚེ་སྟོབས་ཅན་ཆེན་པོ་བྷ་དྲ་ཡུ་དྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས། སུ་ཤི་མ་འཆི་བར་གྱུར་པ་ཐོས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། འཁོར་གྲངས་མེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཆོས་བསླབས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་ནས་ཟག་པ་ཟད་པར་བྱས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །
མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་ཆོས་བཞིན་དུ་དབང་བསྒྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། ང་ཚོས་མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་པོར་བསྐོས་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་བརྙས་ཤིང་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོའི་ཆོ་ག་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་པར་མཁྱེན་ནོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་རྣམས་བཅད་ལ་ཚེར་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་འདེབས་པར་གྱིས་ཤིག །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་བཅད་ནས་ཚེར་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་འདེབས་པ་ནི་མ་མཐོང་མ་ཐོས་ཀྱི། ཚེར་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་བཅད་ནས་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཤིང་འདེབས་པ་ནི་མཐོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཅད་པའི་བཀའ་སྩལ་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཉན་ཏོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་བློན་པོ་རྣམས་ལ་ཁྲོས་ནས་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་ཐོགས་ཏེ་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་བསད་དོ། །ཡང་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རྩེ་བར་གཤེགས་པ་ན། མྱ་ངན་མེད་པའི་ཤིང་མེ་ཏོག་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་ཞིག་གཟིགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་གཟིགས་ནས་ཤིང་འདི་ང་དང་མིང་མཐུན་ནོ་ཞེས་ཐུགས་དགྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོའི་སྐུའི་དབྱིབས་མི་སྡུག་ཅིང་པགས་པ་རྩུབ་པས། བཙུན་མོ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་སྡང་བས། ལག་པས་མྱ་ངན་མེད་པའི་ཤིང་གི་མེ་ཏོག་རྣམས་བཅག་གོ །རྒྱལ་པོ་གཉིད་སད་ནས་མྱ་ངན་མེད་པའི་ཤིང་གི་མེ་ཏོག་རྣམས་ས་ལ་འཐོར་བར་གཟིགས་ནས་ཐུགས་ཁྲོས་ཏེ། བཙུན་མོ་རྣམས་བཅིངས་ནས་མེས་བསྲེགས་ཏེ་བསད་དོ། །རྒྱལ་པ་པོའི་ལས་མཛད་པས་གཏུམ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་གྲགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཨ་ནུ་རུ་དྷས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོས་འདི་ལྟར་མི་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱག་གིས་མི་གསོད་ཅིང་བློན་པོ་དང་བཙུན་མོ་རྣམས་གསོད། ད་ནི་རྒྱལ་པོས་གསད་པར་བྱ་བ་རྣམས་གསོད་པའི་མི་བསྐོ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་གསོད་པ་པོ་བསྐོ་བའི་བཀའ་བསྒྲགས་སོ། །རི་གི་རི་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ན་ཐགས་མཁན་གྱི་ཁྱིམ་ཞིག་ཡོད་དོ། །ཐགས་མཁན་དེ་ལ་བུ་གི་རི་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། གཏུམ་པོ་བུ་དང་བུ་མོ་ཆུང་ངུ་རྣམས་རྡུང་ཞིང་འཆིང་བ་དང་། ཆུ་དང་སྐམ་ས་ན་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་འཛིན་པ་དང་། ཕ་མ་ལའང་ངོ་ལོག་པར་བྱེད་པས། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ན་གི་རིའི་བུ་གཏུམ་པོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །



　　“时，王诸使语彼：‘汝能为王斩诸凶人不？’彼答曰：‘一切阎浮提有罪者，我能净除，况复此一方？’

　　“时，诸使辈还启王言：‘彼人已得凶恶者。’王言：‘觅将来也！’诸使呼彼，彼答言：‘小忍，先奉辞父母。’具说上事，父母言：‘子不应行是事。’如是三敕，彼生不仁之心，即便杀父母已，然后乃至。

　　“诸使问曰：‘何以经久不速来也？’时，彼凶恶具说上事。诸使者以是事具启王。王即敕彼：‘我所有罪人，事应至死，汝当知之。’彼启王言：‘为我作舍。’王乃至为其作舍屋室，极为端严，唯开一门，门亦极精严，于其中间，作治罪之法罗列，状如地狱，彼狱极为胜好。时，彼凶人启王言：‘今从王乞愿，若人来入此中者，不复得出。’王答言：‘如汝所启乞愿，当以与汝。’

　　“时，彼屠主往诣寺中，听诸比丘说地狱事。时，有比丘讲地狱经：‘有众生生地狱者，地狱即执彼罪人，以热铁钳钳开其口，以热铁丸着其口中。次融铜灌口，次复铁斧斩截其体，次复杻械枷锁检系其身，次复火车炉炭，次复铁镬，次复灰河，次复刀山剑树。’具如天五使经所说。彼屠主具闻比丘说是诸事，开其住处，所作治罪之法如彼所说，案此法而治罪人。

ཡང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཆེད་དུ་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་གསོད་ནུས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ན་ཉེས་པ་ཅན་ཡོད་པ་རྣམས་ང་ཡིས་དག་པར་བྱེད་ནུས་ན། ཕྱོགས་འདི་གཅིག་པུ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས།
དེའི་ཚེ་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། མི་དེ་གདུག་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཟིན་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། འཚོལ་ལ་ཁྲིད་ཤོག །ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བོས་པ་དང་དེས་སྨྲས་པ། ཅུང་ཟད་བཟོད་པར་མཛོད། སྔོན་ལ་ཕ་མ་ལ་ཞུས་ནས་འོང་ངོ་། །གོང་གི་དོན་རྣམས་བརྗོད་པ་དང་། ཕ་མས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་འདི་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་བསྐུལ་བ་དང་། དེས་སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཕ་མ་བསད་ནས་དེ་ནས་འོངས་སོ། །
ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱིས་དྲིས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ཡུན་རིང་དུ་མྱུར་དུ་མ་འོངས། དེའི་ཚེ་གདུག་པ་ཅན་དེས་གོང་གི་དོན་རྣམས་བཤད་དོ། །ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དེ་དག་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ང་ལ་ཉེས་པ་ཅན་གང་ཡོད་པ་འཆི་བར་འོས་པ་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། བདག་གི་ཆེད་དུ་ཁང་པ་ཞིག་བཞེངས་སུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་དེའི་ཆེད་དུ་ཁང་པ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་སྒོ་གཅིག་པ། སྒོ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བཟང་བ་ཞིག་བཞེངས་ཏེ། དེའི་ནང་དུ་དམྱལ་བ་ལྟ་བུར་ཉེས་པ་ཅན་རྣམས་ཆད་པས་གཅོད་པའི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་བཀོད་པའི་བཙོན་ར་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞིག་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་གདུག་པ་ཅན་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ད་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ་འབུལ་བར་འཚལ་ཏེ། མི་སུ་ཞིག་འདིའི་ནང་དུ་འོངས་ན་ཕྱིར་མི་འགྲོ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་བཞིན་སྩལ་ལོ། །
དེའི་ཚེ་གསོད་པ་པོ་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་སྟེ། དགེ་ས་ཀྱིས་དམྱལ་བའི་གཏམ་གསུངས་པ་ཉན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་དམྱལ་བའི་མདོ་འཆད་པ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ། དམྱལ་བའི་སྲུང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཅན་དེ་བཟུང་ནས་ལྕགས་ཀྱི་སྐྱོགས་ཚ་བོས་ཁ་གདངས་ཏེ་ལྕགས་རིལ་ཚ་བོ་ཁར་འཇུག་གོ །དེ་ནས་ཟངས་ཞུན་ཁར་ལྡུག་གོ །དེ་ནས་ལྕགས་ཀྱི་སྟ་རེས་ལུས་གཤོག་གོ །དེ་ནས་ལྕགས་སྒྲོག་དང་བཅིང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ལུས་འཆིང་ངོ་། །དེ་ནས་མེའི་ཤིང་རྟ་དང་སོལ་བ་དང་། དེ་ནས་ལྕགས་ཀྱི་སྣོད་དང་། དེ་ནས་ཐལ་ཚན་གྱི་ཆུ་བོ་དང་། དེ་ནས་རལ་གྲིའི་རི་དང་རལ་གྲིའི་ལྗོན་ཤིང་རྣམས་སུ་འཇུག་གོ །ལྷའི་ཕོ་ཉ་ལྔའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསོད་པ་པོ་དེས་དགེ་སློང་གིས་གསུངས་པའི་དོན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཐོས་ནས། རང་གི་གནས་སུ་དེ་དག་དང་འདྲ་བའི་ཆད་པ་གཅོད་པའི་ཐབས་རྣམས་བཟོས་ཏེ། ཆོ་ག་དེ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ཅན་རྣམས་ལ་ཆད་པ་གཅོད་དོ། །



　　“又一时，商主将其妇入于大海，入海时，妇便生子，名曰为海。如是在海十有余年，采诸重宝，还到本乡，道中值五百贼，杀于商主，夺彼宝物。

　　“尔时，商主之子见父伤死，及失宝物，厌世间苦故，于如来法中出家学道，还其本土，游行诸国，次至巴连弗邑。过此夜已，晨朝着衣持钵，入城次第乞食，误入屠杀舍中。

　　“时，彼比丘遥见舍里，见火车炉炭等治诸众生，如地狱中，寻生恐怖，衣毛皆竖，便欲出门。时，凶恶即往，执彼比丘言：‘入此中者，无有得出，汝今于此而死。’比丘闻其所说，心生悲毒，泣泪满目。凶主问曰：‘汝云何如小儿啼？’

　　“尔时，比丘以偈答曰：

“‘我不恐畏死，　　志愿求解脱，
　　所求不成果，　　是故我啼泣，
　　人身极难得，　　出家亦复然，
　　遇释师子王，　　自今不重睹。’

　　“尔时，凶主语比丘曰：‘汝今必死，何所忧恼？’比丘复以哀言答云：‘乞我少时生命，可至一月。’彼凶不听。如是日数渐减，止于七日，彼即听许。

　　“时，此比丘知将死不久，勇猛精进，坐禅息心，终不能得道。至于七日，时，王宫内人有事至死，送付凶恶之人，令治其罪。凶主将是女人着臼中，以杵捣之，令成碎末。

དེའི་ཚེ་ཚོང་དཔོན་ཞིག་རང་གི་ཆུང་མ་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་པ་ན། རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཆུང་མས་བུ་བཙས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་ལོ་བཅུ་ལྷག་ཙམ་བསྡད་ནས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་བསགས་ཏེ་རང་གི་ཡུལ་དུ་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཇག་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་འཕྲད་དེ་ཚོང་དཔོན་བསད་ནས་ནོར་རྣམས་འཕྲོགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུས་ཕ་བསད་པ་དང་ནོར་བརླག་པ་མཐོང་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོ་བས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཆོས་བསླབས་ནས། རང་གི་ཡུལ་དུ་ལོག་སྟེ་ཡུལ་རྣམས་བརྒྱུད་ནས་པ་ཏ་ལི་པུ་ཏྲའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སླེབས་སོ། །མཚན་མོ་དེ་འདས་ནས་ཐོ་རངས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་ན། འཁྲུལ་ནས་གསོད་པའི་ཁང་པར་ཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེས་ཁང་པའི་ནང་ན་མེའི་ཤིང་རྟ་དང་སོལ་བ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆད་པ་གཅོད་པ་དམྱལ་བ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་ནས་འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེས་ཏེ་བ་སྤུ་ལངས་ནས་སྒོ་ནས་འཐོན་པར་བརྩམས་སོ། །དེའི་ཚེ་གདུག་པ་ཅན་དེས་བསུས་ནས་དགེ་སློང་དེ་བཟུང་སྟེ་སྨྲས་པ། འདིར་ཞུགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མེད་དེ། ཁྱོད་ད་ནི་འདིར་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་དེའི་ཚིག་ཐོས་ནས་ཡིད་སྐྱོ་ཞིང་མིག་མཆི་མས་གང་ངོ་། །གདུག་པ་ཅན་གྱིས་དྲིས་པ། ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་ངུ་།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བདག་ནི་འཆི་བ་ལ་མི་འཇིགས། །རྣམ་གྲོལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལགས། །
དོན་ནི་མ་གྲུབ་པ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་བདག་ནི་ངུ་བར་བགྱིད། །
མི་ལུས་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་ཞིང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། །
ཤཱཀྱའི་སེང་གེ་མཇལ་བ་ཡང་། །ད་ནི་སླར་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་། །
དེའི་ཚེ་གདུག་པ་ཅན་གྱིས་དགེ་སློང་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱ་ངེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་བྱེད། དགེ་སློང་གིས་སླར་ཡང་སྙན་པའི་ཚིག་གིས་ལན་བཏབ་པ། བདག་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་དུ་སྲོག་གི་སྐབས་སྩོལ་ཅིག །གདུག་པ་ཅན་དེས་མ་གནང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མའི་གྲངས་རིམ་གྱིས་བྲི་སྟེ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་དེས་གནང་ངོ་། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེས་མྱུར་དུ་འཆི་བར་ཤེས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ་བསྒོམ་ཞིང་སེམས་ཞི་བར་བྱས་ཀྱང་བདེན་པ་མ་རྟོགས་སོ། །ཞག་བདུན་པ་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་མི་ཞིག་འཆི་བའི་ལས་བྱས་ནས་གདུག་པ་ཅན་ལ་བཏང་སྟེ་ཉེས་པའི་ཆད་པ་གཅོད་དུ་བཅུག་གོ །གདུག་པ་ཅན་གྱིས་བུད་མེད་དེ་གཏུན་དུ་བཅུག་ནས་གཏུན་ཤིང་གིས་བརྡུངས་ཏེ་ཕྱེ་མར་བྱས་སོ། །



　　“时，比丘见是事，极厌恶此身：‘呜呼！苦哉！我不久亦当如是。’而说偈言：

“‘呜呼大悲师，　　演说正妙法，
　　此身如聚沫，　　于义无有实。
　　向者美女色，　　今将何所在，
　　生死极可舍，　　愚人而贪着。
　　系心缘彼处，　　今当脱锁木，
　　令度三有海，　　毕竟不复生。
　　如是勤方便，　　专精修佛法，
　　断除一切结，　　得成阿罗汉。’

　　“时，彼凶恶人语此比丘：‘期限已尽。’比丘问曰：‘我不解尔之所说。’彼凶答曰：‘先期七日，今既已满。’比丘以偈答曰：

“‘我心得解脱，　　无明大黑闇，
　　断除诸有盖，　　以杀烦恼贼，
　　慧日今已出，　　鉴察心意识，
　　明了见生死，　　今者愍人时，
　　随顺修圣法，　　我今此身骸，
　　任尔之所为，　　无复有吝惜。’

　　“尔时，彼凶主执彼比丘着铁镬油中，足与薪火，火终不然，假使然者，或复不热。凶主见火不然，打拍使者，而自然火，火即猛盛；久久，开铁镬盖，见彼比丘铁镬中莲华上坐，生希有心，即启国王，王即便严驾，将无量众，来看比丘。

　　“时，彼比丘调伏时至，即身升虚空，犹如雁王，示种种变化，如偈所说。

དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གིས་དོན་དེ་མཐོང་ནས་ལུས་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། ཀྱེ་མ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །བདག་ཀྱང་མི་རིང་བར་འདི་ལྟར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
ཀྱེ་མ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོན་པ་ཡིས། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཡང་དག་གསུངས་པ་སྟེ། །
ལུས་འདི་དབུ་བའི་ཕུང་པོ་འདྲ་བ་སྟེ། །དོན་ལ་སྙིང་པོ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །
སྔོན་ཆད་མཛེས་མའི་གཟུགས་ནི་གང་ཡིན་པ། །ད་ལྟ་དེ་ནི་གང་དུ་མཆིས་པར་གྱུར། །
སྐྱེ་འཆི་ཤིན་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ། །བླུན་པོ་རྣམས་ནི་ཆགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །
སེམས་ནི་ཡུལ་དེར་རབ་ཏུ་བཅིངས་པ་ལས། །ད་ནི་ལྕགས་སྒྲོག་ལས་ནི་ཐར་བར་བྱ། །
སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ་བྱས་ནས། །གཏན་དུ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །
འདི་ལྟར་བརྩོན་པའི་ཐབས་ནི་བརྩམས་ནས་སུ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་རྩེ་གཅིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །
ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་མ་ལུས་བཅད་བྱས་ནས། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱས་པ་ཡིན། །
དེའི་ཚེ་གདུག་པ་ཅན་དེས་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དུས་ཚད་རྫོགས་སོ། །དགེ་སློང་གིས་དྲིས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་དོན་བདག་གིས་མ་གོ །གདུག་པ་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། སྔོན་ཞག་བདུན་གྱི་དུས་ཚད་བཅད་པ་ད་རྫོགས་སོ། །དགེ་སློང་གིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བདག་གི་སེམས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཏེ། །མ་རིག་མུན་པ་ཆེན་པོ་དང་། །
སྒྲིབ་པ་ཀུན་ནི་བཅད་བྱས་ཤིང་། །ཉོན་མོངས་ཇག་པ་བསད་ཟིན་ཏེ། །
ཤེས་རབ་ཉི་མ་ཤར་གྱུར་ནས། །སེམས་དང་ཡིད་ནི་རྣམ་དཔྱད་དེ། །
སྐྱེ་འཆི་གསལ་བར་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །ད་ནི་སྐྱེ་བོ་སྙིང་རྗེའི་དུས། །
འཕགས་པའི་ཆོས་ནི་རྗེས་མཐུན་བསྒྲུབས། །བདག་གི་ལུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི། །
ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱེད་གྱུར་ཀྱང་། །ད་ནི་སེར་སྣ་མ་མཆིས་སོ། །
དེའི་ཚེ་ཅན་དེས་དགེ་སློང་དེ་བཟུང་ནས་ལྕགས་ཀྱི་སྣོད་སྣུམ་གྱིས་གང་བའི་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ། བུད་ཤིང་དང་མེ་བཏང་ཡང་མེ་མ་འབར། གལ་ཏེ་འབར་ཡང་ཚ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །གདུག་པ་ཅན་གྱིས་མེ་མི་འབར་བ་མཐོང་ནས་གཡོག་པོ་རྣམས་བརྡུངས་ཏེ་རང་གིས་མེ་སྦར་བས་མེ་རབ་ཏུ་འབར་རོ། །ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ནས་ལྕགས་སྣོད་ཀྱི་ཁེབས་ཕྱེ་བ་ན། དགེ་སློང་དེ་ལྕགས་སྣོད་ཀྱི་ནང་དུ་པདྨའི་སྟེང་ན་བཞུགས་པ་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བཞོན་པ་བརྒྱན་ཏེ་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་དགེ་སློང་ལ་བལྟ་བར་བྱོན་ནོ། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གིས་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་ནས། སྐུ་ལུས་ནམ་མཁའ་ལ་བཞེངས་ཏེ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །;



“王见是比丘，　　身升在虚空，
　心怀大欢喜，　　合掌观彼圣：

“‘我今有所白，　　意中所不解，
　　形体无异人，　　神通未曾有，
　　为我分别说，　　修习何等法，
　　令汝得清净，　　为我广敷演，
　　令得胜妙法，　　我了法相已，
　　为汝作弟子，　　毕竟无有悔。’

　　“时，彼比丘而作是念：‘我今伏是王，多有所导，摄持佛法，当广分布如来舍利，安乐无量众生，于此阎浮提，尽令信三宝。’以是因缘故，自显其德。而向王说偈言：

“‘我是佛弟子，　　逮得诸漏尽，
　　又复是佛子，　　不着一切有，
　　我今已调伏，　　无上两足尊，
　　息心得寂静，　　生死大恐怖，
　　我今悉得脱，　　有离三有缚，
　　如来圣法中，　　获得如是利。’

　　“时，阿育王闻彼比丘所说，于佛所生大敬信，又白比丘言：‘佛未灭度时，何所记说？’比丘答言：‘佛记大王：“于我灭后，过百岁之时，于巴连弗邑，有三亿家，彼国有王，名曰阿育，当王此阎浮提，为转轮王，正法治化；又复广布我舍利，于阎浮提立八万四千塔。”佛如是记大王。

རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་དེ་ནི། །ནམ་མཁར་ལུས་ནི་འཕགས་པ་མཐོང་། །
སེམས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་གྱུར་ནས། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འཕགས་པར་བལྟ། །
བདག་ནི་ད་ལྟ་ཞུ་བ་ཡོད། །ཡིད་ལ་མ་རྟོགས་གང་ལགས་པ། །
གཟུགས་ནི་མི་དང་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །རྫུ་འཕྲུལ་སྔོན་ཆད་མ་མཐོང་བ། །
བདག་ལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་གསུངས། །ཆོས་གང་བསྒོམས་པས་འདི་འདྲར་གྱུར། །
ཁྱོད་ནི་དག་པར་ཇི་ལྟར་གྱུར། །བདག་ལ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དུ་གསོལ། །
ཆོས་མཆོག་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བདག་གིས་ཆོས་ཚུལ་རྟོགས་གྱུར་ནས། །
ཁྱོད་ཀྱི་མཆོད་གནས་བགྱིད་པར་འཚལ། །གཏན་དུ་འགྱོད་པ་མི་མངའ་འོ། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། བདག་གིས་ད་ལྟ་རྒྱལ་པོ་འདི་བཏུལ་ན་མང་པོ་ལ་ཕན་གདགས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིང་བསྲེལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བར་འགྱུར་ཞིང་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བདེ་བར་འགྱུར་ལ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་ཐམས་ཅད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། རྒྱུ་དེས་རང་གི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བདག་ནི་སངས་རྒྱས་མཆོད་གནས་ཏེ། །ཟག་པ་ཀུན་ནི་ཟད་པར་གྱུར། །
ཡང་ནི་སངས་རྒྱས་སྲས་ལགས་ཏེ། །སྲིད་པ་ཀུན་ལ་མི་ཆགས་སོ། །
བདག་ནི་ད་ལྟ་བཏུལ་བ་སྟེ། །རྐང་གཉིས་མཆོག་གི་བླ་ན་མེད། །
སེམས་ནི་ཞི་བ་ཐོབ་གྱུར་ཏེ། །སྐྱེ་འཆིའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས། །
བདག་ནི་ད་ལྟ་གྲོལ་བར་གྱུར། །སྲིད་གསུམ་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་ཏེ། །
དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་ཆོས་ལས། །ཕན་ཡོན་འདི་འདྲ་ཐོབ་པར་གྱུར། །
དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་གུས་པའི་དད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་ལ་ཡང་གསོལ་པ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་ལུང་བསྟན། དགེ་སློང་གིས་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་ལུང་བསྟན་པ། ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་འདས་པའི་ཚེ། པ་ཏུ་ཏྲའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཁྱིམ་བྱེ་བ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེར་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། དེས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ལ། ཆོས་བཞིན་དུ་དབང་བསྒྱུར་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ངའི་རིང་བསྲེལ་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བཞེངས་པར་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་དེ་ལྟར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །;

然大王今造此大地狱，杀害无量民人，王今宜应慈念一切众生，施其无畏，令得安隐，佛之所记大王者，王当如法修行。’而说偈言：

“‘当行哀愍心，　　莫恼诸群生，
　　当修习佛法，　　广布佛舍利。’

　　“时，彼阿育王于佛所极生敬信，合掌向比丘作礼：‘我得大罪，今向比丘忏悔，我之所作甚为不可，愿为佛子，受我忏悔。舍心勿复责，我愚人今复归命。’而说偈言：

“‘我今归依佛，　　无上胜妙法，
　　比丘诸众尊，　　我今尽命归，
　　我今当勇猛，　　奉受世尊敕，
　　于此阎浮提，　　普立诸佛塔，
　　种种诸供养，　　悬缯及幡幢，
　　庄严世尊塔，　　妙丽世希有。’

　　“时，彼比丘度阿育王已，乘空而化。

　　“时，王从地狱出，凶主白王言：‘王不复得去。’王曰：‘汝今欲杀我耶？’彼曰：‘如是。’王曰：‘谁先入此中？’答曰：‘我是。’王曰：‘若然者，汝先应取死。’王即敕人，将此凶主著作胶舍里，以火烧之，又敕坏此地狱，施众生无畏。

　　“时，王欲建舍利塔，将四兵众，至王舍城，取阿阇世王佛塔中舍利，还复修治此塔，与本无异。如是取七佛塔中舍利，至罗摩村中。

དེས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ད་ལྟ་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་འདི་བཞེངས་ནས་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསོད་པར་མཛད་པས། རྒྱལ་པོས་ད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་ནས་བདེ་བར་མཛད་པར་རིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཞིན་དུ་སྤྱད་པར་མཛོད་ཅིག །ཅེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
སྙིང་རྗེའི་སེམས་ནི་སྤྱད་པར་མཛོད། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་མི་འཚེ་ཞིང་། །
སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་བསྒོམ་པར་མཛོད། །སངས་རྒྱས་རིང་བསྲེལ་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ། །
དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་མེད་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་གུས་པའི་དད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་དགེ་སློང་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བདག་གིས་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་བྱས་པས་ད་ལྟ་དགེ་སློང་གི་དྲུང་དུ་བཤགས་སོ། །བདག་གིས་བྱས་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་ལགས་ཏེ་བདག་གི་བཤགས་པ་བཞེས་པར་མཛོད། ཐུགས་བཏང་སྟེ་སླར་མི་གཟུང་བར་མཛོད། བདག་བླུན་པོས་ད་ནི་སླར་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
བདག་ནི་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་སུ་མཆི། །བླ་མེད་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཆོས། །
དགེ་སློང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལ། །བདག་ནི་སྲོག་གི་མཐར་ཐུག་མཆི། །
བདག་ནི་ད་ལྟ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས། །བཅོམ་ལྡན་བཀའ་ནི་མཉན་བགྱིས་ཏེ། །
འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་མ་ལུས་པར། །སངས་རྒྱས་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་པར་བགྱི། །
སྣ་ཚོགས་མཆོད་པ་དག་དང་ནི། །དར་དང་བ་དན་རྒྱལ་མཚན་དག །
བཅོམ་ལྡན་མཆོད་རྟེན་བརྒྱན་པ་ནི། །མཛེས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་དཀོན་པར་བགྱི། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེས་མྱ་ངན་མེད་བཏུལ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དམྱལ་བ་ནས་བྱུང་བ་དང་། གདུག་པ་ཅན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ད་ནི་འགགནང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ད་ང་གསོད་པར་འདོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། འདིར་སུ་ཐོག་མར་འོངས། དེས་སྨྲས་པ། བདག་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་སྔོན་ལ་འཆི་བར་རིགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་མི་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ་གདུག་པ་ཅན་འདི་སྤྱང་ཀིའི་ཁང་པར་བཅུག་ནས་མེས་བསྲེག་པར་བྱོས་ཤིག །ཡང་དམྱལ་བ་འདི་བཤིག་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་ཅིག །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་རིང་བསྲེལ་གྱི་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་པར་བཞེད་ནས། དམག་གི་ཚོགས་བཞི་ཁྲིད་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བྱོན་ནས། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་བཞེངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ནས་རིང་བསྲེལ་བླངས་ཏེ། སླར་མཆོད་རྟེན་དེ་སྔར་བཞིན་དུ་བཟོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་ནས་རིང་བསྲེལ་བླངས་ཏེ་རཱ་མའི་གྲོང་དུ་བྱོན་ཏོ། །;

时，诸龙王将是王入龙宫中，王从龙索舍利供养，龙即与之。王从彼而出，如偈所说：

“‘罗摩罗村中，　　所有诸佛塔，
　　龙王所奉事，　　守护而供养，
　　王从龙索分，　　诸龙开怀与，
　　即持此舍利，　　渐进于余方。’

　　“时，王作八万四千金、银、琉璃、颇梨箧，盛佛舍利；又作八万四千四宝瓶，以盛此箧，又作无量百千幡幢伞盖，使诸鬼神各持舍利供养之具，敕诸鬼神言：‘于阎浮提，至于海际，城邑聚落满一亿家者，为世尊立舍利塔。’

　　“时，有国名著叉尸罗，三十六亿家，彼国人语鬼神言：‘三十六箧舍利与我等，起立佛塔。’王作方便，国中人少者，令分与彼，令满家数，而立为塔。

　　“时，巴连弗邑有上座，名曰耶舍，王诣彼所，白上座曰：‘我欲一日之中，立八万四千佛塔，遍此阎浮提，意愿如是。’如偈赞曰：

“‘大王名阿育，　　于先八塔中，
　　各取其舍利，　　于此阎浮提，
　　建立诸佛塔，　　八万及四千，
　　纵广殊妙胜，　　一日都使毕。’

　　“时，彼上座白王言：‘善哉！大王！克后十五日月食时，令此阎浮提起诸佛塔。’如是乃至一日之中，立八万四千塔，世间民人，兴庆无量，共号名曰法阿育王。

དེའི་ཚེ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཀླུའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཁྲིད་དེ། རྒྱལ་པོས་ཀླུ་ལས་མཆོད་པའི་ཆེད་དུ་རིང་བསྲེལ་བསླངས་པས། ཀླུས་དེ་བྱིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ནས་བྱུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
རཱ་མ་ལའི་གྲོང་ཁྱེར་ན། །སངས་རྒྱས་མཆོད་རྟེན་གང་ཡོད་པ། །
ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོས་མཆོད་བྱས་ཤིང་། །བསྲུང་ཞིང་མཆོད་པ་བྱས་པ་ལས། །
རྒྱལ་པོས་ཀླུ་ལས་ཆ་ཞིག་བསླངས། །ཀླུ་རྣམས་དགའ་བས་བྱིན་པ་དང་། །
དེ་མ་ཐག་ཏུ་རིང་བསྲེལ་འདི། །ཕྱོགས་གཞན་དག་ཏུ་རིམ་གྱིས་གཤེགས། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་གསེར་དང་དངུལ་དང་བཻཌཱུརྻ་དང་ཤེལ་གྱི་སྒྲོམ་བུ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྱས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིང་བསྲེལ་བཞག་གོ །ཡང་རིན་པོ་ཆེ་བཞི་ལས་བུམ་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྱས་ཏེ་སྒྲོམ་བུ་དེ་དག་བཅུག་གོ །ཡང་བ་དན་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་གདུགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་བྱས་ཏེ། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ལ་རིང་བསྲེལ་དང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་རེ་རེ་བསྐུར་ནས། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ལ་བཀའ་བསྒོས་པ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་ཀླས་པར་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྡལ་གང་ན་ཁྱིམ་བྱེ་བ་རེ་ཡོད་པ་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རིང་བསྲེལ་གྱི་མཆོད་རྟེན་རེ་བཞེངས་ཤིག །
དེའི་ཚེ་ཏཀྵ་ཤི་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་ན་ཁྱིམ་བྱེ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ང་ཚོ་ལ་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྒྲོམ་བུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྩོལ་ཅིག །ང་ཚོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོས་ཐབས་མཛད་དེ་ཡུལ་དེར་མི་ཉུང་བ་རྣམས་ལ་བགོས་ནས་ཁྱིམ་གྱི་གྲངས་ཚང་བར་བྱས་ཏེ་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་སོ། །
དེའི་ཚེ་པ་ཏ་ལི་པུ་ཏྲའི་གྲོང་ན་གནས་བརྟན་ཡ་ཤས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་དྲུང་དུ་རྒྱལ་པོ་བྱོན་ཏེ་གནས་བརྟན་ལ་གསོལ་པ། བདག་གིས་ཉིན་གཅིག་གི་ནང་དུ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཐམས་ཅད་དུ་བཞེངས་པར་འདོད་པས་བསམ་པ་འདི་ལྟར་ལགས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྔགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས།
རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་པ། །སྔོན་གྱི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་པོ་ལས། །
རིང་བསྲེལ་སོ་སོ་བླངས་ནས་ནི། །འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཉིད་དུ་ནི། །
སངས་རྒྱས་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་པ་ནི། །བརྒྱད་ཁྲི་དང་ནི་བཞི་སྟོང་དག །
རྒྱ་ཆེ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རྣམས། །ཉིན་གཅིག་ཉིད་ལ་རྫོགས་པར་མཛད། །
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ལེགས་སོ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། ཕྱི་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་ཉི་མ་གཟས་ཟིན་པའི་དུས་སུ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་རྣམས་བཞེངས་པར་མཛོད་ཅིག །དེ་ལྟར་ཉིན་གཅིག་གི་ནང་དུ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བཞེངས་པས། འཇིག་རྟེན་གྱི་མི་རྣམས་དགའ་མགུ་རངས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་མཚན་གསོལ་ལོ། །

如偈赞曰：

“‘王圣种孔雀，　　安乐世间人，
　　于此阎浮提，　　建立胜妙塔，
　　本名为恶王，　　今造胜妙业，
　　共号名法王，　　相传至于后。’

　　“王已建八万四千塔，欢喜踊跃，将诸群臣往诣鸡雀精舍，白耶舍上座曰：‘更有比丘，佛所授记，当作佛事不？我当往诣彼所供养恭敬。’

　　“上座答曰：‘佛临般涅槃时，降伏阿波罗龙王、陶师旃陀罗、瞿波梨龙。’诣摩偷罗国，告阿难曰：‘于我般涅槃后，百世之中，当有长者，名瞿多，其子名曰优波崛多，当出家学道，无相佛教授于人，最为第一，当作佛事。’佛告阿难曰：‘遥见彼山不？’阿难白佛：‘见也。世尊！’佛告阿难：‘此山名优留曼茶，是阿兰若处名那茶婆低，随顺寂静。而偈赞曰：

“‘优波崛比丘，　　教授最第一，
　　名闻振四方，　　最胜之所记，
　　于我灭度后，　　当得作佛事，
　　度诸众生类，　　其数无有限。’

　　“时，王问上座曰：‘尊者优波崛今已出世不？’上座答曰：‘已出世，出家学道，降伏烦恼，是阿罗汉，共诸无量比丘眷属一万八千，住在优留曼茶山中阿兰若处，哀愍众生，如佛说净妙法，度无量诸天及人，令入甘露城。

ཇི་ལྟར་བསྔགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས།
རྒྱལ་པོ་འཕགས་རིགས་རྨ་བྱ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བོ་བདེ་བར་མཛད། །
འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཉིད་དུ་ནི། །མཆོག་ཏུ་མཛེས་པའི་མཆོད་རྟེན་བཞེངས། །
སྔོན་ཆད་གདུག་པའི་རྒྱལ་པོར་གྲགས། །ད་ལྟ་མཆོག་གི་ལས་མཛད་པས། །
ཐམས་ཅད་ཆོས་རྒྱལ་ཞེས་བཏགས་ཏེ། །ཕྱི་རབས་བར་དུ་གྲགས་པར་གྱུར། །
རྒྱལ་པོས་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བཞེངས་ནས་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་རངས་ཏེ། བློན་པོའི་ཚོགས་དང་བཅས་ནས་བྱ་གག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བྱོན་ཏེ། གནས་བརྟན་ཡ་ཤས་ལ་གསོལ་པ། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་མཆིས་སམ། བདག་དེའི་དྲུང་དུ་མཆོད་ཅིང་གུས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཆིའོ། །
གནས་བརྟན་གྱིས་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁར་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང་། རྫ་མཁན་གདོལ་པ་དང་། ཀླུ་བ་ལང་སྐྱོང་རྣམས་བཏུལ་ནས། མ་ཐུ་རའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཏེ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་མི་རབས་བརྒྱ་ན་ཁྱིམ་བདག་གོ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། དེའི་བུ་ཉེ་བའི་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཆོས་བསླབས་ཏེ་མཚན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་པོར་འགྱུར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་པར་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རི་དེ་མཐོང་ངམ། ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་པ། མཐོང་ལགས་སོ། བཅོམ་ལྡན་འདས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རི་འདི་ནི་ཨུ་རུ་མུཎྜ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དགོན་པ་ན་ཌ་བ་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་དབེན་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བསྔགས་པ།
ཉེ་བའི་འོད་སྲུང་དགེ་སློང་ནི། །ཆོས་སྟོན་པ་ཡི་མཆོག་ཏུ་གྱུར། །
སྙན་པ་ཕྱོགས་བཞིར་གྲགས་པ་ནི། །མཆོག་གིས་ལུང་བསྟན་མཛད་པ་ལགས། །
ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་འོག་ཏུ། །སངས་རྒྱས་མཛད་པ་མཛད་པར་འགྱུར། །
སྐྱེ་དགུའི་ཚོགས་རོལ་བ་ནི། །གྲངས་ནི་མཐའ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་གནས་བརྟན་ལ་དྲིས་པ། བཙུན་པ་ཉེ་བའི་འོད་སྲུང་ད་ལྟ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ནམ། གནས་བརྟན་གྱིས་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཆོས་བསླབས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བཏུལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ནས། དགེ་སློང་གི་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་བཅས་ཏེ་ཨུ་རུ་མུཎྜ་རི་ལ་དགོན་པར་བཞུགས་ཤིང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། ལྷ་དང་མི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བདུད་རྩིའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པར་མཛད་དོ། །;;

’王闻已，欢喜踊跃，即敕群臣，速办严驾，将无量眷属往诣彼所，修敬供养优波崛多。

　　“时，臣白王言：‘彼圣既在王国，宜当遣信奉迎之，彼自当来。’王答臣曰：‘不宜遣信至彼所，应当自往，彼不宜来也。’而说偈曰：

“‘汝得金刚舌，　　那能不断坏，
　　谏我莫往彼，　　亲近田舍人。’

　　“王即遣信，往彼尊者所言：‘某日当来尊所。’时，尊者思惟：‘若王来者，无量将从，受诸大苦，逼杀害微虫、聚落人民。’作是念已，答使者曰：‘我当自往诣王所。’时，王闻尊者自来，欢喜踊跃，从摩偷罗至巴连弗邑，于其中间，开安舟航，于航悬诸幢盖。

　　“时，尊者优波崛愍念王故，将一万八千阿罗汉众，随于水道径至王国。时，国中人启王言：‘尊者优波崛将一万八千比丘众来至。’

　　“王闻，大欢喜踊跃，即脱璎珞，价直千万，而授与之。王将诸大臣眷属，即出往尊者所，即为下食，五体投地，向彼作礼，长跪合掌，而作是言：‘我今领此阎浮提，受于王位，不以为喜；今睹尊者，踊跃无量，如来弟子，乃能如是，如睹于佛。

རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་རངས་ཏེ། བློན་པོ་རྣམས་ལ་མྱུར་དུ་བཞོན་པ་བརྒྱན་པར་བཀའ་བསྒོས་ནས། འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་དེར་བྱོན་ནས་ཉེ་བའི་འོད་སྲུང་ལ་མཆོད་ཅིང་གུས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །
དེའི་ཚེ་བློན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། འཕགས་པ་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་ན་བཞུགས་པས་ཕོ་ཉ་མངགས་ནས་སྤྱན་འདྲེན་པར་རིགས་ཏེ། དེ་ཉིད་འབྱོན་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཕོ་ཉ་མངགས་ཏེ་དེར་འགྲོ་བར་མི་རིགས་ཀྱི། བདག་ཉིད་བགྲོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་འབྱོན་པར་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
ཁྱོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ལྕེ་ཐོབ་ནས། །ཇི་ལྟར་མི་འཇིག་འགྱུར་བ་ཡིན། །
བདག་ནི་དེར་མི་འགྲོ་བར་ནི། །གྲོང་པའི་མི་དང་ཉེ་བར་བསྐུལ། །
རྒྱལ་པོས་ཕོ་ཉ་མངགས་ཏེ་བཙུན་པ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། ཉི་མ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཙུན་པའི་དྲུང་དུ་མཆི་བར་བགྱིའོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པས་དགོངས་པ། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འོངས་ན་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞིང་སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་དང་གྲོང་གི་མི་རྣམས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དགོངས་ནས་ཕོ་ཉ་ལ་གསུངས་པ། བདག་ཉིད་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་མཆིའོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བཙུན་པ་ཉིད་འབྱོན་པར་ཐོས་ནས་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་རངས་ཏེ། མ་ཐུ་ར་ནས་པ་ཏ་ལི་པུ་ཏྲའི་བར་དུ་གྲུ་གཟིངས་བཤམས་ཏེ། གཟིངས་ལ་རྒྱལ་མཚན་དང་གདུགས་རྣམས་བཏགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཉེ་བའི་འོད་སྲུང་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་གི་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་ཆུའི་ལམ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཉེ་བའི་འོད་སྲུང་དགེ་སློང་གི་འཁོར་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་བཅས་ཏེ་བྱོན་ནོ། །
རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་རངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་རིན་ཐང་བྱེ་བག་སྟོང་རི་བ་ཕུད་ནས་དེ་ལ་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་པོ་བློན་པོ་དང་འཁོར་གྱི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་བཙུན་པའི་དྲུང་དུ་བྱོན་ནས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤོས་ཕུལ་ཏེ་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་འཚལ་ནས་པུས་མོ་བཙུགས་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་ལ་མི་དགའ་སྟེ། དེང་བཙུན་པ་མཇལ་བས་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་** དེ་ལྟར་མཛད་པས་སངས་རྒྱས་མཇལ་བ་དང་འདྲའོ། །

’而说偈言：

“‘寂灭已度世，　　汝今作佛事，
　　世间愚痴灭，　　如日照佛世，
　　为世作导师，　　说法中第一，
　　众生可依怙，　　我今大欢喜。’

　　“时，王敕使者宣令国界：‘尊者优波崛比丘今来此国。’如是唱言：

“‘欲得富贵者，　　远离贫穷苦，
　　常处天上乐，　　解脱涅槃者，
　　当值优波崛，　　修敬今供养，
　　未见诸佛者，　　今睹优波崛。’

　　“时，王严饰国界，平治道路，悬缯幡盖，烧香散华，及诸伎乐。举国人民皆出奉迎尊者优波崛，供养恭敬。

　　“尔时，尊者优波崛白王言：‘大王！当以正法治化，哀愍众生，三宝难遇，于三宝中，常以供养恭敬，修念赞叹，广为人说。所以者何？如来、应供、等正觉知人见人，常为记说：“我之正法，寄在国王，及我比丘僧等。”’而说偈曰：

“‘世雄人中尊，　　正胜妙大法，
　　寄付于大王，　　及我比丘僧。’

　　“时，王白优波崛曰：‘我已建正法。


将您提供的古籍译成藏文如下：
ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"མྱ་ངན་འདས་ནས་འཇིག་རྟེན་བརྒལ། །ཁྱོད་ནི་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་མཛད། །
འཇིག་རྟེན་རྨོངས་པ་ཞི་བ་ནི། །ཉི་མས་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་གསལ། །
འཇིག་རྟེན་ལམ་སྟོན་མཛད་པ་པོ། །ཆོས་གསུང་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གྱུར་པ། །
སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མགོན་གྱུར་པ། །བདག་ནི་ད་ལྟ་རབ་ཏུ་དགའ། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཕོ་ཉ་རྣམས་ལ་ཡུལ་ཁམས་སུ་སྒྲོགས་པར་བཀའ་བསྒོས་པ། བཙུན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་ད་ལྟ་ཡུལ་འདིར་བྱོན་ནོ། །ཞེས་འདི་སྐད་དུ་སྒྲོགས་སོ།
"ཕྱུག་ཅིང་སྐྱིད་པ་འདོད་པ་དང་། །དབུལ་ཞིང་ཕོངས་ལས་རྣམ་གྲོལ་དང་། །
ལྷ་ཡི་བདེ་བར་རྟག་གནས་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་འདོད་པ། །
ཉེ་བ་འཁོར་དང་འཕྲད་པར་བྱ། །ད་ལྟ་མཆོད་ཅིང་གུས་པར་གྱིས། །
སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མ་མཐོང་བ། །ད་ལྟ་ཉེ་བ་འཁོར་མཐོང་ངོ་། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཡུལ་ཁམས་བརྒྱན། ལམ་རྣམས་བསྲང་། དར་དང་བ་དན་དང་གདུགས་བཏགས། སྤོས་བདུག་མེ་ཏོག་གཏོར། རོལ་མོའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་དང་བཅས་ཏེ། ཡུལ་གྱི་མི་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཙུན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་བསུ་བར་འོངས་ནས་མཆོད་ཅིང་གུས་པར་བྱས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བར་མཛོད་ཅིག དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་འཕྲད་པར་དཀའ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རྟག་ཏུ་མཆོད་ཅིང་གུས་པར་བྱ། དྲན་ཞིང་བསྟོད་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཏེ་རྟག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ། ངའི་དམ་པའི་ཆོས་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་ངའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་གཏད་དོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"འཇིག་རྟེན་དཔའ་བོ་མི་ཡི་མཆོག །ཡང་དག་རྒྱལ་བ་དམ་པའི་སྐུ། །
རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ལ་གཏད། །ང་ཡི་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་བཅས། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཉེ་བ་འཁོར་ལ་གསོལ་པ། བདག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་བཙུགས་ཟིན་ནོ།

’而说偈曰：

“‘我已造诸塔，　　庄严诸国界，
　　种种兴供养，　　幡幢及诸宝，
　　广布佛舍利，　　遍于阎浮提，
　　我兴如是福，　　意愿悉已满，
　　自身及妻儿，　　珍宝及此地，
　　今已悉舍施，　　供养贤圣塔。’

　　“时，尊者优波崛赞王言：‘善哉！善哉！大王应行如是法。’而说偈言：

“‘舍身及财命，　　世世无所忧，
　　受福无有穷，　　必得无上觉。’

　　“时，王请尊者优波崛入城，设种种座，请尊者就座，众僧令往鸡雀精舍。白尊者曰：‘尊者颜貌端正，身体柔软，而我形体丑陋，肌肤粗涩。’

　　“尊者说偈曰：

“‘我行布施时，　　净心好财物，
　　不如王行施，　　以沙施于佛。’

　　“时，王以偈报曰：

“‘我于童子时，　　布施于沙土，
　　今获果如是，　　何况余妙施。’

　　“尊者复以偈赞曰：

“‘快哉善大王，　　布施诸沙土，
　　无上福田中，　　植果无穷尽。’

　　“时，阿育王告诸大臣：‘我以沙布施于佛，获其果报如是。云何而不修敬于世尊？’王复白优波崛言：‘尊者！示我佛所，说法、游行处所，当往供养礼拜，为诸后世众生摄受善根。

将您提供的古籍译成藏文如下：
ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"བདག་གིས་མཆོད་རྟེན་རྣམས་བརྩིགས་ཤིང་། །ཡུལ་ཁམས་རྣམས་ནི་བརྒྱན་པར་བྱས། །
མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད་པ་དང་། །བ་དན་རྒྱལ་མཚན་རིན་ཆེན་བཅས། །
སངས་རྒྱས་སྐུ་གདུང་རྒྱ་ཆེར་ནི། །འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཀུན་ཏུ་བཀྲམ། །
བདག་གིས་བསོད་ནམས་འདི་འདྲ་བསྐྱེད། །བསམ་པའི་རེ་བ་ཀུན་རྫོགས་ཤིང་། །
རང་ལུས་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་། །རིན་ཆེན་ས་གཞི་འདི་དག་ཀུན། །
ད་ལྟ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ཡིས། །འཕགས་པའི་མཆོད་རྟེན་མཆོད་པར་བགྱིས། །"
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟོད་ནས་གསུངས་པ། ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཆོས་འདི་ལྟར་སྤྱད་པར་འོས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"ལུས་དང་ནོར་དང་སྲོག་བཏང་བས། །སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་མི་དགོས་ཤིང་། །
བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ངེས་པར་ཐོབ། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བཙུན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གདན་དྲངས། སྟན་སྣ་ཚོགས་བཤམས་ནས་བཙུན་པ་བཞུགས་སུ་གསོལ། དགེ་འདུན་རྣམས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ། བཙུན་པ་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པའི་ཞལ་རས་མཛེས་ཤིང་སྐུ་ལུས་འཇམ་པ་ལགས། བདག་གི་གཟུགས་ནི་མི་སྡུག་པས་པགས་པ་རྩུབ་བོ། །
བཙུན་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"བདག་གིས་སྦྱིན་པ་བཏང་བའི་ཚེ། །སེམས་དག་ནོར་བཟང་ལྡན་པ་ཡང་། །
རྒྱལ་པོས་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ལྟར། །བྱེ་མས་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་མིན། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ།
"བདག་ནི་གཞོན་ནུའི་དུས་སུ་ནི། །བྱེ་མ་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ཡིས། །
ད་ལྟ་འབྲས་བུ་འདི་འདྲ་ཐོབ། །མཆོད་པ་གཞན་རྣམས་སྨོས་ཅི་དགོས། །"
བཙུན་པས་སླར་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟོད་པ།
"ཨེ་མ་རྒྱལ་པོ་བཟང་པོ་ཡིས། །བྱེ་མ་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་དེས། །
བླ་མེད་ཞིང་གི་མཆོག་གྱུར་པར། །འབྲས་བུ་མཐའ་ཡས་བསྐྱེད་པར་གྱུར། །"
དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་བྱེ་མ་ཕུལ་བས་འབྲས་བུ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་གུས་པར་མི་བྱེད། རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་ཉེ་བ་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་དང་ཆོས་གསུངས་པའི་གནས་རྣམས་བསྟན་དུ་གསོལ། བདག་གིས་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་བྱ་ཞིང་ཕྱི་རབས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྡུས་པར་བགྱི།

’而说偈言：

“‘示我佛说法，　　诸国及住处，
　　供养当修敬，　　为后众生故。’

　　“尊者言：‘善哉！善哉！大王能发妙愿，我当示王处所，为后众生。’

　　“时，王将四兵军众，及持种种供养香华、幡幢，及诸伎乐，便将尊者发去。尊者隆频林，此是如来生处，而说偈言：

“‘如来初生处，　　生时行七步，
　　顾视诸四方，　　举手指天上，
　　我今最后生，　　当得无上道，
　　天上及于人，　　我为无上尊。’

　　“时，王五体投地，供养礼拜，即立佛塔。尊者白王言：‘大王欲见诸天见佛生时行七步处不？’王白言：‘愿乐欲见。’

　　“时，尊者举手，指摩耶夫人所攀树枝，而告彼树神曰：‘树神！今现，令王见之，生大欢喜。’寻声即见，住尊者边，而作是言：‘何所教敕？我当奉行。’尊者语王言：‘此神见佛生时。’

　　“王以偈问神曰：

“‘汝见严饰身，　　生时青莲华，
　　足行于七步，　　口中有所说。’

　　“神以偈答曰：

“‘我见相好身，　　生时二足尊，
　　举足行七步，　　口中有所说，
　　于诸天人中，　　我为无上尊。

将您提供的古籍译成藏文如下：
ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"སངས་རྒྱས་ཆོས་གསུངས་གནས་རྣམས་དང་། །ཡུལ་ཁམས་བཞུགས་པའི་གནས་རྣམས་ནི། །
བདག་ལ་བསྟན་དུ་གསོལ་བ་ཡིས། །ཕྱི་རབས་སེམས་ཅན་དོན་དུའོ། །"
བཙུན་པས་གསུངས་པ། ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་སྨོན་ལམ་བཟང་པོ་བཏབ་པས། བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གནས་རྣམས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རབས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུའོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དམག་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་། མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་དང་། བ་དན་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་། རོལ་མོའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཁྱེར་ནས་བཙུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱོན་ཏོ། །བཙུན་པས་ལུམྦི་ནིའི་ཚལ་དུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཁྲུངས་པའི་གནས་སོ་ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཁྲུངས་གནས་འདིར། །སྐུ་བལྟམས་གོམ་པ་བདུན་བོར་ཞིང་། །
ཕྱོགས་བཞིར་གཟིགས་ནས་ཕྱག་བརྐྱངས་ཏེ། །ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་མཛུབ་མོ་བཏེགས། །
བདག་ནི་ཐ་མའི་སྐྱེ་བ་སྟེ། །བླ་མེད་ལམ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །
ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀུན་གྱི་ནི། །བདག་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོག །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཡན་ལག་ལྔས་ས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་མཆོད་ཅིང་བསྟི་སྟང་བྱས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་སོ། །བཙུན་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སྐུ་བལྟམས་ནས་གོམ་པ་བདུན་བོར་བའི་གནས་གཟིགས་པར་འདོད་དམ། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། མཐོང་བར་འདོད་དོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པས་ཕྱག་བརྐྱངས་ནས་ལྷ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་མས་འཇུས་པའི་ཤིང་གི་ཡལ་ག་བསྟན་ཏེ། ཤིང་གི་ལྷ་མོ་ལ་གསུངས་པ། ཤིང་གི་ལྷ་མོ། ད་ལྟ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཅིག །རྒྱལ་པོས་མཐོང་ནས་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་བཙུན་པའི་དྲུང་དུ་འདུག་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཅི་ཞིག་བཀའ་སྩལ། བདག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ། །བཙུན་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསུངས་པ། ལྷ་མོ་འདིས་སངས་རྒྱས་སྐུ་བལྟམས་པའི་ཚེ་མཐོང་ངོ་། །
རྒྱལ་པོས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་ལྷ་མོ་ལ་དྲིས་པ།
"ཁྱོད་ཀྱིས་སྐུ་ནི་རྒྱན་ལྡན་པ། །སྐུ་བལྟམས་པད་མ་སྔོན་པོ་བཞིན། །
ཞབས་ཀྱིས་གོམ་པ་བདུན་བོར་ཞིང་། །ཞལ་སུང་བ་མཐོང་ངམ་ཅི། །"
ལྷ་མོས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་ལན་གསོལ་པ།
"བདག་གིས་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་སྐུ། །སྐུ་བལྟམས་རྐང་གཉིས་གཙོ་བོ་ནི། །
ཞབས་ཀྱིས་གོམ་པ་བདུན་བོར་ཞིང་། །ཞལ་ནས་གསུང་བ་མཐོང་ལགས་ཏེ། །
ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀུན་གྱི་ནི། །བདག་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོག །

’

　　“时，王问神言：‘佛生有何瑞应？’神答言：‘我不能宣说妙胜诸事，今略说少分：

“‘光明能彻照，　　身体具相好，
　　令人喜乐见，　　感动于天地。’

　　“时，王闻神所说欢喜，施十万两珍宝而去。又将王入城里，语言：‘此处菩萨现三十二相、八十种好，庄严其体紫磨金色。’时，王向此处作礼，兴种种供养。

　　“又将王至天寺中，语王言：‘太子生时，令向彼神礼。时，诸神悉礼菩萨。时，诸民人为菩萨立名，今是天中天。’时，王复以种种供养。

　　“又将示处语王言：‘此处父王以菩萨示诸婆罗门，瞻其相德。’王复种种供养。

　　“又示：‘此处菩萨学堂，此处学乘象，此处学乘马、乘车、弓弩。如是学一切伎术处，此处是菩萨治身，此处菩萨六万夫人游戏处，此处菩萨见老、病、死人。此处菩萨坐阎浮提树下，坐禅得离欲，树影不离身，父王向其作礼。此处菩萨将百千天神，出城而去。此处菩萨脱璎珞，与车匿遣马还国。’而说偈曰：

“‘菩萨于此处，　　脱璎珞及冠，
　　授与于车匿，　　遣马还于国，
　　独行无有侣，　　便入学道山。’

　　“‘又此处菩萨从猎师，易袈裟衣，被此衣已，而为出家。

将您提供的古籍译成藏文如下：
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ལྷ་མོ་ལ་དྲིས་པ། སངས་རྒྱས་སྐུ་བལྟམས་པའི་ཚེ་ལྟས་བཟང་པོ་ཅི་ཞིག་བྱུང་། ལྷ་མོས་ལན་གསོལ་པ། བདག་གིས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དོན་རྣམས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ད་ལྟ་ཆ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བགྱི།
"འོད་ཟེར་ཀུན་ཏུ་གསལ་བ་དང་། །སྐུ་ལུས་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་སྟེ། །
མཐོང་ན་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། །ས་དང་གནམ་ཡང་གཡོ་བར་གྱུར། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ལྷ་མོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས་དགའ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་ཁྲི་སྟོང་ཕུལ་ནས་བྱོན་ཏོ། །ཡང་རྒྱལ་པོ་གྲོང་ཁྱེར་ནང་དུ་ཁྲིད་དེ་གསུངས་པ། གནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་བསྟན་ཅིང་། སྐུ་ལུས་གསེར་བཙོ་མའི་མདོག་ལྟར་བརྒྱན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་གནས་འདིར་ཕྱག་བྱས་ཤིང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་སོ། །
ཡང་རྒྱལ་པོ་ལྷའི་ལྷ་ཁང་དུ་ཁྲིད་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསུངས་པ། རྒྱལ་བུ་སྐུ་བལྟམས་པའི་ཚེ་ལྷ་དེ་ལ་ཕྱག་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་མི་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མཚན་གསོལ་ཏེ། ད་ལྟ་ནི་ལྷའི་ལྷ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་སོ། །
ཡང་གནས་བསྟན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསུངས་པ། གནས་འདིར་ཡབ་རྒྱལ་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་བསྟན་ཏེ། མཚན་དཔེ་རྣམས་བརྟགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་སོ། །
ཡང་བསྟན་པ། གནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི་གེའི་སློབ་གྲྭར་བྱོན། གནས་འདིར་གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་བསླབས། གནས་འདིར་རྟ་ཞོན་པ་དང་། ཤིང་རྟ་དང་། གཞུ་མདའ་བསླབས་སོ། །དེ་ལྟར་བཟོའི་གནས་ཐམས་ཅད་བསླབས་པའི་གནས་སོ། །གནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་ལུས་གསོ་བ་མཛད། གནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཙུན་མོ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྷན་ཅིག་རོལ་རྩེད་མཛད། གནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒས་པ་དང་། ན་བ་དང་། ཤི་བ་མཐོང་ངོ་། །གནས་འདིར་ུབ་སེམས་དཔའ་འཛམ་བུའི་ཤིང་དྲུང་དུ་བཞུགས་ནས་བསམ་གཏན་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར། ཤིང་གི་གྲིབ་མ་སྐུ་ལུས་ལས་མ་གཡོས་པར་གྱུར། ཡབ་རྒྱལ་པོས་ཕྱག་བྱས་སོ། །གནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལྷ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་གྲོང་ཁྱེར་ནས་བྱོན། གནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒྱན་རྣམས་ཕུད་དེ་མཆོད་འོས་ལ་གནང་ནས་རྟ་ཡུལ་དུ་བཏང་ངོ་། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་འདིར་ནི། །རྒྱན་དང་ཅོད་པན་ཕུད་ནས་སུ། །
མཆོད་འོས་ལ་ནི་སྩལ་ནས་སུ། །རྟ་ནི་ཡུལ་དུ་བཏང་བར་མཛད། །
འཁོར་གྱི་གྲོགས་དང་བྲལ་གྱུར་ནས། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རི་ལ་གཤེགས། །"
ཡང་གནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རི་དྭགས་རྒྱན་པ་ལས་ཆོས་གོས་བརྗེས་ཏེ། གོས་དེ་བགོས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ།

此处是仙人所稽请处，此处瓶沙王与菩萨半国处，此处问优蓝弗仙人，此处菩萨六年苦行。’如偈所说：

“‘苦行于六年，　　极受诸苦恼，
　　知此非真道，　　弃舍所习行。’

　　“此处二女奉菩萨乳糜，如偈所说：

“‘大圣于此中，　　受二女乳糜，
　　从此而起去，　　往诣菩提树。’

　　“此处迦梨龙赞叹菩萨，如偈所说：

“‘此处迦梨龙，　　赞叹诸菩萨，
　　当随古时道，　　证无上妙果。’

　　“时，王向尊者而说偈曰：

“‘我今欲见龙，　　彼龙见佛者，
　　从此趣菩提，　　证得胜妙果。’

　　“时，尊者以手指龙宫，语曰：‘迦梨龙王！汝以见佛，今当现身。’时，龙王寻声即出，住在尊前，合掌白言：‘何所教敕？’时，尊者语王曰：‘此龙王见佛，赞叹如来。’

　　“时，王合掌向龙，而说偈曰：

“‘汝见金刚身，　　我师无畴匹，
　　面如净满月，　　为我说彼德，
　　十力之功德，　　往诣道场时。’

　　“时，龙王以偈答曰：

“‘我今当演说，　　足践于地时，
　　大地六种动，　　光耀倍于日，
　　遍照三千界，　　而趣菩提树。’

　　“时，王如是等处处种种供养，及立塔庙。

将您提供的古籍译成藏文如下：
གནས་འདིར་དྲང་སྲོང་གིས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་གནས་དང་། གནས་འདིར་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱེད་ཕུལ་བའི་གནས་དང་། གནས་འདིར་དྲང་སྲོང་ལྷག་སྤྱོད་ལ་དྲིས་པའི་གནས་དང་། གནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་གནས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན།
"དཀའ་བ་ལོ་ནི་དྲུག་ཏུ་སྤྱད། །མཆོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར། །
ལམ་འདི་ཡང་དག་མིན་ཤེས་ནས། །གོམས་པའི་སྤྱོད་པ་སྤངས་བར་མཛད། །"
གནས་འདིར་བུ་མོ་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འོ་ཐུག་ཕུལ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན།
"ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་གནས་འདི་རུ། །བུ་མོ་གཉིས་ཀྱི་འོ་ཐུག་བཞེས། །
དེ་ནས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་གྱུར་ནས། །བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་ཕྱོགས་སུ་གཤེགས། །"
གནས་འདིར་ཀླུ་ནག་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟོད་པ་མཛད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན།
"གནས་འདིར་ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྟོད་པ་མཛད། །
སྔོན་གྱི་ལམ་བཞིན་གཤེགས་ནས་ནི། །བླ་མེད་འབྲས་བུ་མཆོག་འཐོབ་འགྱུར། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བཙུན་པ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་བ།
"བདག་གིས་ཀླུ་དེ་མཐོང་འདོད་དེ། །ཀླུ་དེས་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་པོ། །
འདི་ནས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་གཤེགས་ཏེ། །མཆོག་གི་འབྲས་བུ་བརྙེས་པ་ལགས། །"
དེའི་ཚེ་བཙུན་པས་ཕྱག་གིས་ཀླུའི་ཕོ་བྲང་བསྟན་ནས་གསུངས་པ། ཀླུ་རྒྱལ་ནག་པོ། ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མཐོང་བས་ད་ལྟ་སྐུ་ལུས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཅིག །དེའི་ཚེ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་བྱོན་ཏེ་བཙུན་པའི་སྤྱན་སྔར་བཞུགས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་གསོལ་པ། ཅི་ཞིག་བཀའ་སྩལ། དེའི་ཚེ་བཙུན་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསུངས་པ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འདིས་སངས་རྒྱས་མཐོང་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྟོད་པ་མཛད་དོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཀླུ་ལ་ོ་སྦྱར་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"ཁྱོད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་མཐོང་ཞིང་། །བདག་གི་སྟོན་པ་འགྲན་ཟླ་མེད། །
ཞལ་རས་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་བཞིན། །དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་བདག་ལ་གསུངས། །
སྟོབས་བཅུ་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གཤེགས་པའི་ཚེ། །"
དེའི་ཚེ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་ལན་གསོལ་བ།
"བདག་གིས་ད་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞབས་ཀྱིས་ས་ལ་རེག་པའི་ཚེ། །
ས་ཆེན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས། །འོད་ནི་ཉི་མ་ལས་ལྷག་པ། །
སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་གསལ་ཞིང་། །བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་ཕྱོགས་སུ་གཤེགས། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སོ་སོར་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་མཛད་ཅིང་མཆོད་རྟེན་ཡང་བཞེངས་སོ། །



　　“时，尊者将王至道树下，语王曰：‘此树，菩萨摩诃萨以慈悲三昧力破魔兵众，得阿耨多罗三藐三菩提。’而说偈言：

“‘牟尼牛王尊，　　于此菩提树，
　　降伏恶魔军，　　得胜菩提果，
　　天人中特尊，　　无能与等者。’

　　“时，王舍无量珍宝，种种供养，及起大塔庙。

　　“此处四天王各持一钵，奉上于佛，合为一钵。此处于贾客兄弟所受诸饭食。此处如来诣波罗奈国时，阿时婆外道问佛。此处仙人园鹿野苑，如来于中为五比丘三转十二行法轮。而说偈言：

“‘此处鹿野苑，　　如来转法轮，
　　三转十二行，　　五人得道迹。’

　　“时，王于是处兴种种供养，及立塔庙。

　　“此处如来度优楼频螺迦叶等仙人为道。此处如来为瓶沙王说法，王得见谛，及无量民人、诸天得道。此处如来为天帝释说法，帝释及八万诸天得道。此处如来示大神力，种种变化。此处如来至天上，为母说法，将无量天众，下于人间。

　　“王复种种供养，及立塔庙。

　　“时，尊者语阿育王，至鸠尸那竭国，言：‘此处如来具足作佛事毕，于无余般涅槃而般涅槃。’而说偈言：

“‘度脱诸天人，　　修罗龙夜叉，
　　建立无尽法，　　佛事既已终。

将您提供的古籍译成藏文如下：
དེའི་ཚེ་བཙུན་པས་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསུངས་པ། ཤིང་འདིའི་དྲུང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བདུད་ཀྱི་སྡེ་འཇོམས་ཤིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"ཐུབ་པ་ཁྱུ་མཆོག་གཙོ་བོ་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་དྲུང་འདི་རུ། །
བདུད་ཀྱི་དམག་རྣམས་བཅོམ་ནས་ནི། །བྱང་ཆུབ་འབྲས་བུ་རྒྱལ་བ་བརྙེས། །
ལྷ་མི་ཀུན་གྱི་མཆོག་གྱུར་པ། །འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་གཙོ་བོར་གྱུར། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་རིན་པོ་ཆེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཕུལ་ཞིང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ་མཆོད་རྟེན་ཆེན་པོ་ཡང་བཞེངས་སོ། །
གནས་འདིར་རྒྱལ་ཆེན་བཞིས་རེ་རེས་ལྷུང་བཟེད་རེ་ཁྱེར་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་སོ། །གནས་འདིར་ཚོང་དཔོན་སྤུན་གཉིས་ཀྱིས་ཞལ་ཟས་ཕུལ་བའི་གནས་སོ། །གནས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གཤེགས་པའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་ཅན་ཨཱ་ཛཱི་བ་ཀས་སངས་རྒྱས་ལ་དྲིས་པའི་གནས་སོ། །གནས་འདིར་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བའི་རི་དྭགས་ཀྱི་གནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགེ་སློང་ལྔ་ལ་བཀའ་ཁོར་ལོ་ལན་གསུམ་དུ་བསྐོར་བའི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"རི་དྭགས་ནགས་ཚལ་གནས་འདི་རུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་ནས་ནི། །
ལན་གསུམ་བཅུ་གཉིས་འཁོར་ལོ་ཡིས། །མི་ལྔ་ལམ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་གནས་དེར་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཤིང་མཆོད་རྟེན་ཡང་བཞེངས་སོ། །
གནས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དྲང་སྲོང་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཏུལ་ནས་ལམ་ལ་བཀོད་པའི་གནས་སོ། །གནས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་རྒྱལ་པོས་བདེན་པ་མཐོང་ྱེ་བོ་དང་ལྷ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ལམ་ཐོབ་པའི་གནས་སོ། །གནས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་བརྒྱ་བྱིན་དང་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་ཡིས་ལམ་ཐོབ་པའི་གནས་སོ། །གནས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན་ཅིང་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་མཛད་པའི་གནས་སོ། །གནས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྷའི་གནས་སུ་གཤེགས་ནས་ཡུམ་ལ་ཆོས་བསྟན་ཅིང་ལྷའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་མིའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་པའི་གནས་སོ། །
རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཤིང་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པས་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ལ་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་མཆོག་ཏུ་ཁྲིད་དེ་གསུངས་པ། གནས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ནས་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀུན་བསྒྲལ་ཞིང་། །ལྷ་མིན་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་བཅས། །
ཟད་མི་ཤེས་པའི་ཆོས་བཙུགས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། །


　　于有得寂灭，　　大悲入涅槃，
　　如薪尽火灭，　　毕竟得常住。’

　　“时，王闻是语，忧恼迷闷擗地。时，诸臣辈以水洗心面，良久得稣，啼泣涕零。如是乃至兴种种供养，立大塔庙。

　　“时，王复白尊者曰：‘我意愿欲得见佛诸大弟子佛之所记者，欲供养彼舍利，愿为示之。’时，尊者白王言：‘善哉！善哉！大王能发如是妙心。’

　　“时，尊者将王至舍卫国，入祇桓精舍，以手指塔：‘此是尊者舍利弗塔，王当供养。’王曰：‘彼有何功德？’尊者曰：‘是第二法王，随转法轮。’而说偈言：

“‘一切众生智，　　比于舍利弗，
　　十六之一分，　　以除如来智。
　　如来转法轮，　　是则能随转，
　　彼有无量德，　　谁复能宣说。’

　　“时，王生大欢喜，舍十万两珍宝，供养其塔，而说偈言：

“‘我礼舍利弗，　　解脱诸恐怖，
　　名称普于世，　　智慧无有等。’

　　“次，复示大目揵连塔：‘王应供养此塔。’

　　“王复问曰：‘彼有何功德？’尊者答曰：‘是神足第一，以足指践地，地即震动，至于天宫，降伏难陀跋难陀龙王。

将您提供的古籍译成藏文如下：
སྲིད་པར་ཞི་བ་ཐོབ་གྱུར་ནས། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་མྱ་ངན་འདས། །
བུད་ཤིང་ཟད་ནས་མེ་ཟད་བཞིན། །གཏན་དུ་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཤིང་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆུས་ཐུགས་དང་ཞལ་བཀྲུས་པས་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ནས་དྲན་པ་རྙེད་དེ་མཆི་མ་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཤིང་མཆོད་རྟེན་ཆེན་པོ་བཞེངས་སོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བཙུན་པ་ལ་གསོལ་པ། བདག་གི་བསམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་མཐོང་ཞིང་མཆོད་པར་འདོད་པས་བསྟན་དུ་གསོལ། དེའི་ཚེ་བཙུན་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསུངས་པ། ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་བཟང་པོ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པས་རྒྱལ་པོ་མཉན་ཡོད་དུ་ཁྲིད་དེ་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་དུ་ཕྱིན་ནས་ཕྱག་གིས་མཆོད་རྟེན་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་མཆོད་རྟེན་ཡིན་པས་རྒྱལ་པོས་མཆོད་པར་མཛོད་ཅིག །རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་མཆིས། བཙུན་པས་གསུངས་པ། འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཉིས་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཤེས་རབ་ནི། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཡི་ཤེས་རབ་ལ། །
བཅུ་དྲུག་ཆ་ཡི་གཅིག་ཙམ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསལ། །
དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལུང་ལ། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་ནུས། །
དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་པ། །སུ་ཞིག་བརྗོད་པར་ནུས་པར་འགྱུར། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་ཁྲི་སྟོང་ཕུལ་ནས་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་ཅིང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"བདག་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདུད། །འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །
ས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་གྲགས། །ཤེས་རབ་མཉམ་པ་མ་མཆིས་པ། །"
དེ་ནས་མུད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོའི་མཆོད་རྟེན་བསྟན་ཏེ། རྒྱལ་པོས་མཆོད་རྟེན་འདི་ལ་མཆོད་པར་མཛོད་ཅིག །
རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་གསོལ་པ། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་མཆིས། བཙུན་པས་གསུངས་པ། འདི་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཆོག་སྟེ། ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོས་ས་ལ་རེག་པས་ས་གཡོས་ཤིང་ལྷའི་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་པ་དང་། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་ཉེ་དགའ་བོ་བཏུལ་བ་ལགས་སོ།;

’而说偈曰：

“‘以足指动地，　　至于帝释宫，
　　神足无与等，　　谁能尽宣说？
　　二龙王凶暴，　　见者莫不怖，
　　彼于神足力，　　降伏息瞋恚。’

　　“时，王舍十万两珍宝，供养此塔，以偈赞曰：

“‘神足中第一，　　离于老病死，
　　有如是功德，　　今礼目揵连。’

　　“次，复示摩诃迦叶塔，语王言：‘此是摩诃迦叶塔，应当供养。’王问曰：‘彼有何功德？’答曰：‘彼少欲知足，头陀第一，如来施以半座及僧伽梨衣，愍念众生，兴立正法。’即说偈曰：

“‘功德田第一，　　愍念贫穷类，
　　着佛僧伽梨，　　能建于正法，
　　彼有如是德，　　谁能具宣说。’

　　“时，王舍十万两珍宝，供养是塔，以偈赞曰：

“‘常乐于寂静，　　依止林薮间，
　　少欲知足富，　　今礼大迦叶。’

　　“次，复示尊者薄拘罗塔：‘此是薄拘罗塔，应当供养。’王问曰：‘彼有何功德？’尊者答曰：‘彼无病第一，乃至不为人说一句法，寂然无言。’王曰：‘以一钱供养。

将您提供的古籍译成藏文如下：
ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོས་ས་གཡོས་ཤིང་། །བརྒྱ་བྱིན་ཕོ་བྲང་བར་དུ་གཤེགས། །
རྫུ་འཕྲུལ་འགྲན་ཟླ་མ་མཆིས་པ། །སུ་ཞིག་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པར་ནུས། །
ཀླུ་རྒྱལ་གཉིས་པོ་གཏུམ་པོ་སྟེ། །མཐོང་བ་ཀུན་ཀྱང་འཇིགས་པར་འགྱུར། །
དེ་ཡི་རྫུ་འཕྲུལ་མཐུ་ཡིས་ནི། །བཏུལ་ནས་ཁྲོ་བ་ཞི་བར་མཛད། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་རིན་པོ་ཆེ་ཁྲི་སྟོང་ཕུལ་ནས་མཆོད་རྟེན་འདི་ལ་མཆོད་ཅིང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བསྟོད་པ།
"རྫུ་འཕྲུལ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གྱུར་པ། །རྒ་དང་ན་འཆི་རྣམ་གྲོལ་བ། །
དེ་འདྲའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་གྱུར་པ། །མུད་གལ་བུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །"
དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོའི་མཆོད་རྟེན་བསྟན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསུངས་པ། འདི་ནི་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོའི་མཆོད་རྟེན་ཡིན་པས་མཆོད་པར་མཛོད་ཅིག །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་མཆིས། ལན་དུ་གསུངས་པ། འདི་ནི་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཆོག་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཞུགས་གདན་ཕྱེད་དང་ཆོས་གོས་བསྩལ་ཞིང་སེམས་ཅན་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས་དམ་པའི་ཆོས་འཛུགས་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"བསོད་ནམས་ཞིང་གི་མཆོག་གྱུར་པ། །དབུལ་ཕོངས་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ། །
སངས་རྒྱས་ཆོས་གོས་བགོས་པ་ཡིས། །དམ་ཆོས་འཛུགས་པར་ནུས་པ་སྟེ། །
དེ་འདྲའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ལ། །སུ་ཞིག་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པར་ནུས། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་རིན་པོ་ཆེ་ཁྲི་སྟོང་ཕུལ་ནས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་མཆོད་ཅིང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བསྟོད་པ།
"རྟག་ཏུ་ཞི་བ་ལ་དགྱེས་ཤིང་། །ནགས་ཚལ་ཁྲོད་ལ་བརྟེན་པ་དང་། །
འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་ཕྱུག་པ་ཡི། །འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ། །"
དེ་ནས་བཙུན་པ་བཀུལ་བའི་མཆོད་རྟེན་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་བཀུལ་བའི་མཆོད་རྟེན་ཡིན་པསཛོད་ཅིག །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་མཆིས། བཙུན་པས་གསུངས་པ། འདི་ནི་ནད་མེད་པའི་མཆོག་སྟེ། གཞན་ལ་ཆོས་ཚིག་གཅིག་ཀྱང་མི་གསུང་བར་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ། ཀཱརྵ་པ་ཎ་གཅིག་གིས་མཆོད་པར་བྱའ

’诸臣白王：‘功德既等，何故于此供养一钱？’王告之曰：‘听吾所说：

“‘虽除无明痴，　　智慧能鉴察，
　　虽有薄拘名，　　于世何所益？’

　　“时，彼一钱还来至王所。时，大臣辈见是希有事，异口同音赞彼：‘呜呼！尊者！少欲知足，乃至不须一钱。’

　　“复示阿难塔，语王言：‘此是阿难塔，应当供养。’王曰：‘彼有何功德？’答曰：‘此人是侍佛者，多闻第一，撰集佛经。’而说偈曰：

“‘奉持牟尼钵，　　念至能决断，
　　多闻之大海，　　辩才柔软音，
　　能悦天人众，　　善知三佛心，
　　一切悉明了，　　功德之宝箧。
　　最胜所称叹，　　降伏烦恼诤，
　　如是等功德，　　应当修供养。’

　　“王即舍百亿两珍宝，而供养其塔。

　　“时，诸臣白王言：‘何故于此布施供养皆悉胜前？’王曰：‘听吾所说心中所以：

“‘如来之体身，　　法身性清净，
　　彼悉能奉持，　　是故供养胜。
　　法灯常存世，　　灭此愚痴冥，
　　皆由从彼来，　　是故供养胜。
　　如大海之水，　　牛迹所不容，
　　如是佛智海，　　余人不能持。
　　唯有阿难尊，　　一闻悉受持，
　　终无忘失时，　　是故供养胜。

将您提供的古籍译成藏文如下：
བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ཡོན་ཏན་མཉམ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཀཱརྵ་པ་ཎ་གཅིག་གིས་མཆོད། རྒྱལ་པོས་དེ་དག་ལ་གསུངས་པ། ང་ཡི་བརྗོད་པ་ཉོན་ཅིག །
"མ་རིག་གཏི་མུག་སྤངས་གྱུར་ཀྱང་། །ཤེས་རབ་གསལ་བར་རྟོགས་ན་ཡང་། །
བཀུལ་བ་ཞེས་བྱའི་མིང་ཡོད་ཀྱང་། །འཇིག་རྟེན་ཕན་པ་ཅི་ཞིག་མཆིས། །"
དེའི་ཚེ་ཀཱརྵ་པ་ཎ་དེ་སླར་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་འོངས་སོ། །དེའི་ཚེ་བློན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ངོ་མཚར་བའི་དོན་དེ་མཐོང་ནས་ཀུན་གྱིས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་བསྟོད་པ། ཀྱེ་མ་བཙུན་པ། འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ་སྟེ་ཀཱརྵ་པ་ཎ་གཅིག་ཀྱང་མི་དགོས་པར་གྱུར་ཏོ། །
ཡང་ཀུན་དགའ་བོའི་མཆོད་རྟེན་བསྟན་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསུངས་པ། འདི་ནི་ཀུན་དགའ་བོའི་མཆོད་རྟེན་ཡིན་པས་མཆོད་པར་མཛོད་ཅིག །རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་མཆིས། ལན་དུ་གསུངས་པ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་འབྲིང་བ། མང་དུ་ཐོས་པའི་མཆོག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་བསྡུས་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
"ཐུབ་པའི་ལྷུང་བཟེད་འཛིན་པ་པོ། །དྲན་ལྡན་རྣམ་པར་ངེས་གཅོད་པ། །
མང་ཐོས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སྤོབས་པ་འཇམ་པའི་གསུང་ལྡན་པ། །
ལྷ་མིའི་ཚོགས་རྣམས་དགའ་མཛད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་གསུམ་གྱི་ཐུགས་མཁྱེན་པ། །
ཐམས་ཅད་གསལ་བར་མཁྱེན་པ་སྟེ། །ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་བང་མཛོད་ལགས། །
མཆོག་གྱུར་བསྔགས་པ་མཛད་པ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་རྩོད་པ་འདུལ་བར་མཛད། །
དེ་འདྲའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ལ། །མཆོད་པ་བྱ་བར་འོས་པ་ལགས། །"
རྒྱལ་པོས་དེ་མ་ཐག་རིན་པོ་ཆེ་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕུལ་ནས་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་དོ། །
དེའི་ཚེ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སྔ་མ་ལས་ལྷག་པར་སྦྱིན་པ་བཏང་ཞིང་མཆོད་པ་བགྱིས། རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ། ང་ཡི་ས་རྒྱུ་མཚན་ཉོན་ཅིག །
"དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལུས་ནི། །ཆོས་སྐུ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྟེ། །
དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་བཟུང་མཛད་པས། །དེ་ཕྱིར་མཆོད་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །
ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་རྟག་གནས་ཤིང་། །གཏི་མུག་མུན་པ་སེལ་བ་ནི། །
ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་མཆོད་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །
རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་རྣམས་ནི། །བ་ལང་རྗེས་ཀྱིས་མི་ཤོང་བཞིན། །
དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རྒྱ། །གཞན་གྱིས་འཛིན་པར་མི་ནུས་སོ། །
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་གཅིག་པུས། །ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པར་མཛད། །
ནམ་ཡང་བརྗེད་པར་མི་འགྱུར་བས། །དེ་ཕྱིར་མཆོད་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །

’

　　“尔时，王如是种种供养，向尊者合掌，而作是言：

“‘我今受此形，　　不复负此身，
　　修无量功德，　　今为人中主，
　　我今取坚实，　　造立诸塔庙，
　　庄严在于世，　　如星庄严月，
　　奉佛弟子法，　　应行诸礼节，
　　我今悉已作，　　稽首尊者足，
　　蒙尊者恩力，　　今见胜妙事，
　　快获大善利，　　从是分别法。’

　　“尔时，王供养上种种事，恒偏至菩提道场树。此树下如来得阿耨多罗三藐三菩提，世间希有珍宝供养之事，供养菩提树。

　　“时，王夫人名曰低舍罗絺多，夫人作是念：‘王极爱念于我，我亦念王，王今舍我去，持诸珍宝至菩提树间。我今当作方便杀是菩提树，树既枯死，叶便凋落，王当不复往，彼可与我常相娱乐。’即唤咒师，语咒师言：‘汝能杀菩提树不？’彼答曰：‘能，与我千两金。’

　　“时，夫人即与千两金钱。咒师往菩提树间，以咒咒树以綖系树。时，树渐渐枯死，叶即萎落，未即枯死，其叶凋落。白夫人曰：‘复应以热乳浇树，乃可令枯。’夫人白王：‘我今欲以乳供养菩提树。’王曰：‘随卿意耶！’如是乃至以热乳浇之，树即枯燥。

　　“时，诸夫人白王言：‘菩提树忽然枯死，叶叶变落。

将您提供的古籍译成藏文如下：
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟར་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ནས་བཙུན་པ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
"བདག་གིས་ལུས་འདི་བླངས་པ་ནི། །ལུས་འདི་དོན་མེད་མ་གྱུར་ཏེ། །
བསོད་ནམས་དཔག་མེད་བསྒྲུབས་ནས་ནི། །ད་ལྟ་མི་ཡི་བདག་པོར་གྱུར། །
བདག་གིས་སྙིང་པོ་བླངས་ནས་ནི། །མཆོད་རྟེན་རྣམས་ནི་བཞེངས་པར་བགྱིས། །
འཇིག་རྟེན་རྒྱན་དུ་གནས་གྱུར་པ། །སྐར་མས་ཟླ་བ་བརྒྱན་པ་བཞིན། །
སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་མཆོད་པ་དང་། །ཕྱག་འཚལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པར་བྱ། །
བདག་གིས་ད་ནི་ཐམས་ཅད་བགྱིས། །བཙུན་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །
བཙུན་པའི་བཀའ་དྲིན་མཐུ་ཡིས་ནི། །ད་ལྟ་དོན་ཆེན་མཐོང་བར་གྱུར། །
བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་གྱུར་ནས། །དེ་ལས་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་ཕྱེ། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་མཆོད་པའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་ཕུལ་ཞིང་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་བྱོན་ཏོ། །ཤིང་འདིའི་དྲུང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པས། འཇིག་རྟེན་ན་དཀོན་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་མཆོད་པའི་དངོས་པོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ལྷ་མོ་ཏི་ཤ་ར་ཀྵི་ཏ་ཞེས་བྱ་བས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་བདག་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་ཤིང་བདག་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་གཅེས་སུ་འཛིན་ན། ད་ནི་རྒྱལ་པོ་བདག་བོར་ནས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཁྱེར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་འགྲོ། བདག་གིས་ད་ནི་ཐབས་བྱས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་འདི་གསོད་པར་བྱ། ཤིང་སྐམས་ནས་ལོ་མ་རྣམས་ལྷུང་ན་རྒྱལ་པོ་དེར་མི་འགྲོ་བས་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་རྟག་ཏུ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་མ་ཐག་སྔགས་མཁན་བོས་ཏེ་སྔགས་མཁན་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གསོད་ནུས་སམ། དེས་སྨྲས་ཏེ་གསེར་སྟོང་བྱིན་ན་བྱའོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་མོས་དེ་མ་ཐག་གསེར་སྟོང་བྱིན་ནོ། །སྔགས་མཁན་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་སྔགས་ཀྱིས་ཤིང་ལ་བསྔགས་ནས་སྐུད་པས་དཀྲིས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཤིང་རིམ་གྱིས་སྐམས་ཏེ་ལོ་མ་རྣམས་ཀྱང་ལྷུང་ངོ་། །ཤིང་མ་སྐམས་པར་ལོ་མ་རྣམས་ལྷུང་བ་ན་བཙུན་མོ་ལ་སྨྲས་པ། ད་དུང་འོ་མ་ཚ་པོས་ཤིང་ལ་བླུགས་ན་སྐམ་པར་འགྱུར་རོ། །བཙུན་མོས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་འོ་མས་མཆོད་པར་འདོད་དོ། །རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་པ་བཞིན་གྱིས་ཤིག །དེ་ལྟར་འོ་མ་ཚ་པོས་བླུགས་པས་ཤིང་སྐམས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གློ་བུར་དུ་སྐམས་ཤིང་ལོ་མ་རྣམས་ལྷུང་བར་གྱུར་ཏོ། །

’而说偈言：

“‘如来所依树，　　名曰菩提者，
　　于是得正觉，　　具足一切智，
　　大王今当知，　　是树今枯死，
　　叶色亦变异，　　不知何以故。’

　　“时，王闻是语，即迷闷擗地，诸人辈以水浇王心面，良久而稣，即便泣泪言：

“‘我见菩提树，　　便见于如来，
　　今闻彼树死，　　我今亦随没。’

　　“时，彼夫人见王忧愁不乐，而白王言：‘主勿忧恼，我当喜悦王心。’王曰：‘若无彼树，我命亦无。如来于彼树得阿耨多罗三藐三菩提，彼树既无，我何用活耶？’

　　“夫人闻王决定语，还复以冷乳灌菩提树下，彼树寻复更生。王闻以乳溉灌树还得生，日日送千瓮乳溉灌其本，树还复如先。诸夫人辈白王言：‘菩提树今复如先，无复有异。’

　　“时，王闻已，即生欢喜，诣菩提树下，睹于菩提树，目不暂舍，而说偈言：

“‘诸王所未作，　　瓶沙持国者，
　　我今应供养，　　我今浴菩提。
　　诸乳及香水，　　华香及涂香，
　　当复供养僧，　　贤圣五部众。

将您提供的古籍译成藏文如下：
ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་པ།
"དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྟེན་གྱི་ཤིང་། །བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱར་གྲགས་པ་ནི། །
དེ་རུ་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་ནས་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། །
རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཤིང་འདི་ད་ནི་སྐམས་པར་གྱུར། །
ལོ་མའི་མདོག་ཀྱང་གྱུར་པར་གྱུར། །རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་མི་ཤེས་སོ། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ལོ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ཆུས་རྒྱལ་པོའི་སྙིང་དང་ཞལ་ལ་གཏོར་ཏེ་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ནས་དྲན་པ་རྙེད་དེ་མཆི་མ་ཕྱུང་ནས་གསུངས་པ།
"བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་མཐོང་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་བཞིན། །
ད་ནི་ཤིང་དེ་ཤི་ཐོས་པས། །བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་འཆི་བར་འགྱུར། །"
དེའི་ཚེ་བཙུན་མོ་དེས་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཤིང་དགའ་བ་མེད་པར་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྗེ་མྱ་ངན་མ་མཛད་ཅིག །བདག་གིས་རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་དགྱེས་པར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་ཤིང་དེ་མེད་ན་བདག་གི་སྲོག་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤིང་དེའི་དྲུང་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་ན་ཤིང་དེ་མེད་པས་བདག་འཚོ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ།
བཙུན་མོས་རྒྱལ་པོའི་ཚིག་བརྟན་པོ་ཐོས་ནས་སླར་ཡང་འོ་མ་བསིལ་མོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་རྩ་བར་བླུགས་པས་ཤིང་དེ་མྱུར་དུ་སླར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོས་འོ་མས་ཆུ་བླུགས་པས་ཤིང་སླར་སྐྱེས་པ་ཐོས་ནས་ཉིན་རེ་བཞིན་འོ་མའི་བུམ་པ་སྟོང་ཕུལ་ནས་རྩ་བར་བླུགས་པས་ཤིང་སྔར་བཞིན་གྱུར་ཏོ། །བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ད་ནི་སྔར་བཞིན་གྱུར་ཏེ་མི་འདྲ་བ་མ་མཆིས་སོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་དགའ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་བྱོན་ནས་བྱང་ཆུབྱི་ཤིང་གཟིགས་ཏེ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མིག་མི་འཕྲོ་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བྱས་ཤིང་། །གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་ཡུལ་འཛིན་པ། །
བདག་གིས་ད་ནི་མཆོད་པར་བྱ། །བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཁྲུས་གསོལ་ལོ། །
འོ་མ་དྲི་ཆབ་དག་དང་ནི། །མེ་ཏོག་དྲི་དང་བྱུག་པ་ཡིས། །
དགེ་འདུན་མཆོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། །འཕགས་པའི་སྡེ་ཚོགས་ལྔ་པོ་ལའོ། །"

’

　　“时，王各办四宝瓮，金、银、琉璃、颇梨，盛诸香乳，及诸香汤，持种种饮食，幡幢、宝盖各有千种，及种种花香伎乐，受持八支斋布萨，著白净衣服，执持香炉，在于殿上，向四方作礼，心念口言：‘如来贤圣弟子在诸方者，怜愍我故，受我供养。’而说偈言：

“‘如来贤圣子，　　正顺寂诸根，
　　离诸三界欲，　　诸天应供养，
　　今当悉来集，　　受我微心惠，
　　哀愍副我意，　　令法种增长，
　　常乐于寂止，　　解脱诸所著，
　　如来之真子，　　从法而化生，
　　诸天所供养，　　哀愍于我故，
　　今当悉来集，　　副我之微意，
　　诸圣在处处，　　罽宾多波婆，
　　大林离波多，　　阿耨大池边，
　　江河山薮间，　　如是一切处，
　　诸圣在中者，　　今当悉来集，
　　哀愍于我故，　　副我之微意，
　　又在于天上，　　尸梨沙宫殿，
　　香山石室中，　　神通具足者，
　　今当悉来集，　　哀愍于我故。’

　　“时，王如是语时，三十万比丘悉来集。彼大众中十万是阿罗汉，二十万是学人及凡夫比丘，上座之座无人坐。

将您提供的古籍译成藏文如下：
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་རིན་པོ་ཆེ་བཞི་ལས་བྱས་པའི་བུམ་པ་སྟེ། གསེར་དང་། དངུལ་དང་། བཻ་ཌཱུརྱ་དང་། ཤེལ་ལས་བྱས་པའི་བུམ་པར་དྲི་ཞིམ་པོའི་འོ་མ་དང་། དྲི་ཞིམ་པོའི་ཁྲུས་ཀྱི་ཆུ་བཀང་སྟེ། བཟའ་བཅའ་སྣ་ཚོགས་དང་། བ་དན་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་གདུགས་རེ་རེ་ལ་སྟོང་ཕྲག་རེ་དང་། མེ་ཏོག་དང་དྲི་དང་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་བཤམས་ཏེ། བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བསྲུངས་ཤིང་། གོས་དཀར་པོ་བགོས་ཏེ། སྤོས་ཕོར་ཐོགས་ནས་ཕོ་བྲང་གི་སྟེང་དུ་བཞུགས་ཏེ། ཕྱོགས་བཞིར་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཡིད་ལ་བསམ་ཞིང་ཞལ་ནས་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འཕགས་པ་རྣམས་ཕྱོགས་རྣམས་ན་བཞུགས་པ་རྣམས་བདག་ལ་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བདག་གི་མཆོད་པ་བཞེས་སུ་གསོལ། ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕགས་སྲས་རྣམས། །ཡང་དག་ཞི་བའི་དབང་པོ་ཅན། །
ཁམས་གསུམ་འདོད་ཆགས་བྲལ་གྱུར་པ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཆོད་འོས་པ། །
ད་ནི་ཐམས་ཅད་འདིར་འདུས་ཏེ། །བདག་གི་བསམ་པ་ཆུང་ངུ་བཞེས། །
བདག་ལ་བརྩེ་བས་དགོངས་ནས་ནི། །ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་འཕེལ་བར་མཛོད། །
རྟག་ཏུ་ཞི་བར་དགྱེས་པ་དང་། །ཞེན་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །
དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྲས་དམ་པ། །ཆོས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲས་པོ་རྣམས། །
ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཆོད་གྱུར་པ། །བདག་ལ་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་ནི། །
ད་ནི་ཐམས་ཅད་འདིར་འདུས་ཏེ། །བདག་གི་བསམ་པ་བསྐང་བར་མཛོད། །
འཕགས་པ་གནས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ། །ཀསྨི་ར་དང་པྲ་བྷ་བ། །
ནགས་ཆེན་རི་བ་ཏ་དང་ནི། །མཚོ་ཆེན་མ་དྲོས་འགྲམ་རྣམས་དང་། །
ཆུ་བོ་རི་དང་ནགས་ཚལ་དང་། །དེ་ལྟར་གནས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ། །
འཕགས་པ་གང་ན་བཞུགས་པ་རྣམས། །ད་ནི་ཐམས་ཅད་འདིར་འདུས་ཏེ། །
བདག་ལ་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་ནི། །བདག་གི་བསམ་པ་བསྐང་བར་མཛོད། །
གཞན་ཡང་ལྷ་ཡི་ཡུལ་རྣམས་དང་། །ཤིར་ཤ་ཕོ་བྲང་ནང་དག་དང་། །
སྤོས་ངད་ལྡན་པའི་བྲག་ཕུག་ན། །རྫུ་འཕྲུལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས། །
ད་ནི་ཐམས་ཅད་འདིར་འདུས་ཏེ། །བདག་ལ་བརྩེ་བའི་སླད་དུའོ། །"
དེའརྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་དང་དགེ་སློང་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་འདུས་སོ། །འཁོར་དེའི་ནང་ནས་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། འབུམ་ཕྲག་གཉིས་ནི་སློབ་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་སློང་སྟེ། གནས་བརྟན་གྱི་གདན་ལ་སུ་ཡང་མ་བཞུགས་སོ། །



　　“时，王问诸比丘：‘上座之座，云何而无人坐？’时，彼大众中有一比丘，名曰耶舍，是大阿罗汉，具足六通，白王言：‘此座，上座之座，余者岂敢于中而坐？’

　　“王复问曰：‘于尊者所，更有上座耶？’尊者答曰：‘更有上座，大王！佛之所说，名曰宾头卢，是上座，应坐此处。’

　　“王大欢喜，而作是言：‘于中有比丘见佛者不？’尊者答曰：‘有也，大王！宾头卢者，犹故在世。’

　　“王复白曰：‘可得见彼比丘不？’尊者曰：‘大王！不久当见，寻当来至。’

　　“时，王生大欢喜，而说偈言：

“‘我今快得利，　　摄受于我故，
　　令我自目见，　　尊者宾头卢。’

　　“时，尊者宾头卢将无量阿罗汉，次第相随。譬如雁王乘虚而来，在于上座处坐。诸比丘僧各修礼敬，次第而坐。

　　“时，王见尊者宾头卢头发皓白，辟支佛体，头面礼足，长跪合掌，睹尊者颜貌，而说偈言：

“‘我今之王位，　　统领阎浮提，
　　不以为欢喜，　　今得见尊者，
　　我今见尊者，　　便是见生佛，
　　心怀大踊跃，　　胜见于王位。’

　　“复白尊者曰：‘尊者见世尊耶？三界所尊仰。

将您提供的古籍译成藏文如下：
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། གནས་བརྟན་གྱི་གདན་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སུ་ཡང་མི་བཞུགས། དེའི་ཚེ་འཁོར་དེའི་ནང་ན་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། གདན་འདི་ནི་གནས་བརྟན་གྱི་གདན་ལགས་པས་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་དེར་བཞུགས་པར་སྤོབས།
རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པ་ལས་གནས་བརྟན་གཞན་ཡང་མཆིས་སམ། བཙུན་པས་གསུངས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། གནས་བརྟན་གཞན་ཡང་མཆིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་པིནྡོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་བརྟན་ཡིན་པས་གདན་འདིར་བཞུགས་པར་འོས་སོ། །
རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །འདི་ན་སངས་རྒྱས་གཟིགས་པའི་དགེ་སློང་མཆིས་སམ། བཙུན་པས་གསུངས་པ། མཆིས་སོ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། པིནྡོ་ལ་ནི་ད་དུང་འཇིག་རྟེན་ན་བཞུགས་སོ། །
རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་གསོལ་པ། དགེ་སློང་དེ་མཇལ་བར་འགྱུར་རམ། བཙུན་པས་གསུངས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་མཇལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མྱུར་དུ་བྱོན་པར་འགྱུར་རོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"བདག་ནི་དེ་རིང་རྙེད་པ་ལེགས། །བདག་ལ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། །
བདག་གིས་མིག་གིས་མཐོང་བར་ནི། །བཙུན་པ་པིནྡོ་ལ་བྱེད་དོ། །"
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་པིནྡོ་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །དཔེར་ན་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ལ་འོང་བ་བཞིན་དུ་བྱོན་ནས་གནས་བརྟན་གྱི་གདན་ལ་བཞུགས་སོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བཙུན་པ་པིནྡོ་ལའི་དབུ་སྐྲ་དཀར་པོ་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་སྐུ་ལྟ་བུ་གཟིགས་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་པུས་མོ་བཙུགས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཞལ་རས་ལ་གཟིགས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"བདག་གི་ད་ལྟའི་རྒྱལི། །འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཡང་། །
དེ་ལ་དགའ་བ་མ་མཆིས་ཏེ། །ད་ནི་བཙུན་པ་མཐོང་བར་གྱུར། །
བདག་གིས་བཙུན་པ་མཐོང་བ་ནི། །སངས་རྒྱས་བཞུགས་པ་མཐོང་བ་བཞིན། །
སེམས་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་གྱུར་ཏེ། །རྒྱལ་སྲིད་མཐོང་ལས་ལྷག་པར་གྱུར། །"
སླར་ཡང་བཙུན་པ་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁམས་གསུམ་གྱིས་གུས་པར་བྱ་བ་དེ་གཟིགས་སམ།།

’

　　“时，尊者宾头卢以手举眉毛，视王而言：

“‘我见于如来，　　于世无譬类，
　　身作黄金色，　　三十二相好，
　　面如净满月，　　梵音声柔软，
　　伏诸烦恼诤，　　常处于寂灭。’

　　“王复问曰：‘尊者何处见佛？’尊者曰：‘如来将五百阿罗汉，俱初在王舍城安居，我尔时亦复在中。’而说偈言：

“‘大牟尼世尊，　　离欲相围绕，
　　在于王舍城，　　结于夏三月。
　　我时在彼众，　　恒住如来边，
　　大王今当知，　　我目见真佛。’

　　“‘又复，佛住舍卫国时，如来大作神力，种种变化，作诸佛形，满在诸方，乃至阿迦尼吒天，我尔时亦在于中，见如来种种变化神通之相。’而说偈言：

“‘如来神通力，　　降伏诸外道，
　　佛游于十方，　　我亲见彼相。’

　　“‘又复，如来在天上与母说法时，我亦在于中；与母说法竟，将诸天众从天上来，下僧迦奢国。时，我见此二事。天人受福乐，优波罗比丘尼化作转轮圣王，将无量眷属，乘空而来，诣世尊所，我亦见此。’而说偈言：

“‘如来在天上，　　于彼结夏坐，
　　我亦在于中，　　牟尼之眷属。’

　　“‘又复，世尊住舍卫国，五百阿罗汉俱。

将您提供的古籍译成藏文如下：
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་པིནྡོ་ལས་ཕྱག་གིས་སྨིན་མ་བཀྱག་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ལ་གཟིགས་ནས་གསུངས་པ།
"བདག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། །འཇིག་རྟེན་དཔེ་མེད་གཟིགས་པར་གྱུར། །
སྐུ་མདོག་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་སུམ་ཅུ་གཉིས། །
ཞལ་རས་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་བཞིན། །ཚངས་དབྱངས་འཇམ་པའི་གསུང་ལྡན་པ། །
ཉོན་མོངས་རྩོད་པ་ཀུན་བཏུལ་བ། །རྟག་ཏུ་ཞི་བར་གནས་པའོ། །"
རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་དྲིས་པ། བཙུན་པས་གང་དུ་སངས་རྒྱས་གཟིགས། བཙུན་པས་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ཐོག་མར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དབྱར་བཞུགས་པ་ན། བདག་ཀྱང་དེའི་ཚེ་དེར་མཆིས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བས་བསྐོར་བ་ཡིས། །
རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བཞུགས་གྱུར་ཏེ། །དབྱར་ཟླ་གསུམ་དུ་བཞུགས་པར་གྱུར། །
བདག་ནི་དེ་ཡི་འཁོར་དེར་མཆིས། །རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་དྲུང་གནས། །
རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་མཁྱེན་པར་མཛོད། །བདག་གིས་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་མཐོང་། །"
"ཡང་སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་དུ་བཞུགས་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་མཛད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་གང་བར་མཛད་དེ། འོག་མིན་གྱི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་མཛད་པ་ན། བདག་དེའི་ཚེ་དེར་ཡང་མཆིས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་བཏུལ་བར་མཛད། །
སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་བཅུར་གཤེགས་པ་ཡི། །མཚན་མ་བདག་གིས་དངོས་སུ་མཐོང་། །"
"ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྷའི་ཡུལ་དུ་ཡུམ་ལ་ཆོས་གསུངས་པའི་ཚེ་བདག་ཀྱང་དེར་མཆིས་ཏེ། ཡུམ་ལ་ཆོས་བསྟན་ཟིན་ནས་ལྷའི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་ཡུལ་ནས་བྱོན་ཏེ་སེང་ཀ་ཤའི་ཡུལ་དུ་བབས་པ་ན། བདག་གིས་དོན་དེ་གཉིས་མཐོང་ངོ་། །ལྷ་རྣམས་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་སྤྲུལ་ཏེ་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་བྱོན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འོངས་པ་ཡང་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྷ་ཡུལ་དུ། །དེར་ནི་དབྱར་གྱི་གནས་བཅས་ཏེ། །
བདག་ཀྱང་དེ་ན་མཆིས་པ་སྟེ། །ཐུབ་པའི་འཁོར་གྱི་ནང་ན་ལགས། །"
"ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་དུ་བཞུགས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ།

时，给孤独长者女适在于富楼那跋陀那国。时，彼女请佛及比丘僧。时，诸比丘各乘空而往彼，我尔时以神力合大山，往彼受请。时，世尊责我：“汝那得现神足如是？我今罚汝，常在于世，不得取涅槃，护持我正法，勿令灭也。”’而说偈曰：

“‘世尊受彼请，　　五百比丘俱，
　　时我以神力，　　挑大山而去，
　　世尊责罚我，　　住世未灭度，
　　护持我正法，　　勿令法没尽。’

　　“‘又复，如来将诸比丘僧入城乞食。时，王共二童子沙土中戏，逢见佛来，捧于尘沙，奉上于佛。时，世尊记彼童子：“于我灭度百岁之后，此童子于巴连弗邑当受王位，领阎浮提，名曰阿育。当广布我舍利，一日之中，当造八万四千塔。”今王身是也。我尔时亦在于中。’而说偈曰：

“‘王于童子时，　　以沙奉上佛，
　　佛记于王时，　　我亦亲在中。’

　　“时，王白尊者曰：‘尊者今住在何处？’尊者答王曰：‘在于北山，山名揵陀摩罗，共诸同梵行僧。’

　　“王复问曰：‘有几眷属？’尊者答：‘六万阿罗汉比丘。’尊者曰：‘王何须多问？今当施设供养于僧。食竟，使王欢喜。’王言：‘如是，尊者！然我今先当供养佛念所觉菩提之树，然后香美饮食施设于僧。

将您提供的古籍译成藏文如下：
དེའི་ཚེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་བུ་མོ་པཱུརྞ་བྷ་དྲའི་ཡུལ་ན་མཆིས་སོ། །དེའི་ཚེ་བུ་མོ་དེས་སངས་རྒྱས་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གདན་དྲངས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་རེ་རེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་བྱོན་པ་ན། བདག་གིས་དེའི་ཚེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་རི་ཆེན་པོ་བཏེག་ནས་གདན་འདྲེན་དུ་ཕྱིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་བཀའ་བཀྱོན་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་འདི་ལྟར་བསྟན། བདག་གིས་ད་ཁྱོད་ལ་ཆད་པ་གཅོད་དེ། རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་དུ་གནས་ནས་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་ངའི་དམ་པའི་ཆོས་སྲུངས་ཤིག །ནུབ་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"བཅོམ་ལྡན་གདན་འདྲེན་བཞེས་པ་ན། །དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །
དེ་ཚེ་བདག་གིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས། །རི་བོ་ཆེན་པོ་བཏེགས་ཏེ་སོང་། །
བཅོམ་ལྡན་བདག་ལ་ཆད་པ་བཅད། །འཇིག་རྟེན་གནས་ཤིང་མྱ་ངན་མེད། །
བདག་གི་དམ་ཆོས་བསྲུང་བྱ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ནུབ་པར་མ་བྱེད་ཅིག །"
"ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ན། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཁྱེའུ་གཉིས་དང་བྱེ་མའི་ནང་དུ་རྩེ་བཞིན་པ་ལས། སངས་རྒྱས་བྱོན་པ་མཐོང་ནས་ཐལ་བ་དང་བྱེ་མ་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ལ་ལུང་བསྟན་པ། ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ན་ཁྱེའུ་འདི་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་སྟེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། ངའི་རིང་བསྲེལ་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་ཞིང་ཉིན་གཅིག་ལ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བཞེངས་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ལྟའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བདག་ཀྱང་དེའི་་མཆིས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"རྒྱལ་པོ་ཁྱེའུའི་དུས་སུ་ནི། །བྱེ་མ་སངས་རྒྱས་ཕུལ་བ་ན། །
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོར་ལུང་བསྟན་ཚེ། །བདག་ཀྱང་དངོས་སུ་དེར་མཆིས་སོ། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བཙུན་པ་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ད་ལྟ་གང་ན་བཞུགས། བཙུན་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསུངས་པ། བྱང་གི་རི་གན་དྷ་མ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཉམ་པ་རྣམས་དང་བཅས་ཏེ་གནས་སོ། །
རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་དྲིས་པ། འཁོར་ཇི་སྙེད་མཆིས། བཙུན་པས་གསུངས་པ། དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་སློང་ཁྲི་ཕྲག་དྲུག་གོ །བཙུན་པས་གསུངས་པ། རྒྱལ་པོས་ཅིའི་ཕྱིར་མང་དུ་འདྲི། ད་ནི་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པ་བཤམས་ཤིག །གསོལ་བ་གྲུབ་ན་རྒྱལ་པོ་དགྱེས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་ལགས་སོ་བཙུན་པ། འོན་ཀྱང་བདག་གིས་དང་པོར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་འདུན་ལ་བཟའ་བཏུང་ཞིམ་པོ་བཤམ་མོ།;

’敕诸群臣，唱令国界：‘王今舍十万两金布施众僧，千瓮香汤溉灌菩提树，集诸五众。’

　　“时，王子名曰拘那罗，在王右边，举二指而不言说，意欲二倍供养。大众见之，皆尽发笑，王亦发笑，而语言：‘呜呼！王子！乃有增益功德供养。’

　　“王复言：‘我复以三十万两金供养众僧，复加千瓮香汤，洗浴菩提树。’时，王子复举四指，意在四倍。

　　“时，王瞋恚，语臣曰：‘谁教王子作是事，与我兴竞？’臣启王言：‘谁敢与王兴竞？然王子聪慧利根，增益功德，故作是事耳！’

　　“时，王右顾视王子，白上座曰：‘除我库藏之物，余一切物，阎浮提夫人、婇女、诸臣、眷属，及我拘那罗子，皆悉布施贤圣众僧，唱令国界，集诸五众。’而说偈曰：

“‘除王库藏物，　　夫人及婇女，
　　臣民一切众，　　布施贤圣僧，
　　我身及王子，　　亦复悉舍与。’

　　“时，王、上座及比丘僧，以瓮香汤洗浴菩提树。

　　“时，菩提树倍复严好，增长茂盛，以偈颂曰：

“‘王浴菩提树，　　无上之所觉，
　　树增于茂盛，　　柯条叶柔软。’

　　“时，王及诸群臣生大欢喜。

　　“时，王洗浴菩提树已，次复供养众僧。

将您提供的古籍译成藏文如下：
བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ་མཛད་དེ་ཡུལ་ཁམས་སུ་སྒྲ་བསྒྲགས་པ། རྒྱལ་པོས་དེང་གསེར་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་དགེ་འདུན་ལ་སྦྱིན་པ་གཏོང་ཞིང་། དྲི་བཟང་པོའི་ཆུས་བཀང་བའི་བུམ་པ་སྟོང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ལ་ཁྲུས་གསོལ་བ་དང་། སྡེ་ལྔ་པོ་རྣམས་འདུས་པར་གྱིས་ཤིག །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་ཀུ་ན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོའི་གཡས་ཕྱོགས་ན་འདུག་པས་སོར་མོ་གཉིས་བཏེག་སྟེ་ཅི་ཡང་མི་སྨྲ་བར། ཉིས་འགྱུར་དུ་མཆོད་པར་བྱ་བར་བསམས་སོ། །འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་ཐམས་ཅད་བགད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཡང་བཞད་དེ་གསུངས་པ། ཀྱེ་མ་རྒྱལ་བུ། བསོད་ནམས་ཀྱི་མཆོད་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །
རྒྱལ་པོས་སླར་ཡང་གསུངས་པ། བདག་གིས་སླར་ཡང་གསེར་འབུམ་ཕྲག་སུམ་ཅུས་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པ་བྱ་ཞིང་། དྲི་བཟང་པོའི་བུམ་པ་སྟོང་བསྣན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ལ་ཁྲུས་གསོལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུས་སླར་ཡང་སོར་མོ་བཞི་བཏེག་སྟེ། བཞི་འགྱུར་དུ་བྱ་བར་བསམས་སོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་གསུངས་པ། སུས་རྒྱལ་བུ་ལ་བྱ་བ་འདི་ལྟར་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། བདག་དང་འགྲན་པར་བྱེད། བློན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། སུ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་དང་འགྲན་པར་སྤོབས། འོན་ཀྱང་རྒྱལ་བུ་ནི་བློ་གྲོས་རྣོ་ཞིང་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལགས་པས་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་སླད་དུ་བྱ་བ་འདི་ལྟར་མཛད་པ་ལགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་གཡས་སུ་གཟིགས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ལ་གཟིགས་ནས་གནས་བརྟན་ལ་གསོལ་པ། བདག་གི་མཛོད་ཀྱི་ནོར་མ་གཏོགས་པར། ལྷག་མ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་བཙུན་མོ་དང་། གཞོན་ནུ་མ་དང་། བློན་པོ་དང་། འཁོར་རྣམས་དང་། བདག་གི་བུ་ཀུ་ན་ལ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་ཁམས་སུ་སྒྲ་བསྒྲགས་ནས་སྡེ་ལྔ་པོ་རྣམས་བསྡུས་སོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"རྒྱལ་པོའི་མཛོད་ཀྱི་ནོར་མ་གཏོགས། །བཙུན་མོ་གཞོན་ནུ་མ་དང་ནི། །
བློན་འབངས་འཁོར་ཚོགས་མ་ལུས་པ། །འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་སྦྱིན་པར་བྱ། །
བདག་གི་ལུས་དང་རྒྱལ་བུ་ཡང་། །དེ་བཞིན་ཕུལ་བར་བྱ། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དང་གནས་བརྟན་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་བཟང་པོའི་ཆུས་བཀང་བའི་བུམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ལ་ཁྲུས་གསོལ་ལོ། །
དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ཉིས་འགྱུར་དུ་མཛེས་ཤིང་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"རྒྱལ་པོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ལ་ནི། །བླ་ན་མེད་པས་རྟོགས་པ་ཡི། །
ཤིང་ནི་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །ཡལ་ག་ལོ་མ་མཉེན་པར་གྱུར། །"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ལ་ཁྲུས་གསོལ་ཟིན་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པ་མཛད་དོ།།

时，彼上座耶舍语王言：‘大王！今大有比丘僧集，当发淳信心供养。’时，王从上至下，自手供养。

　　“时，彼有二沙弥，得食已，各以麨团欢喜丸，更互相掷。王见即笑而言：‘此沙弥作小儿戏。’供养讫已，王还上座前立。上座语王言：‘王莫生不信敬心。’王答上座：‘无有不敬心，然见二沙弥作小儿戏，如世间小儿，以土团更互相掷。如是二沙弥以麨团、以欢喜丸，更互相掷。’上座白王言：‘彼二沙弥是俱解脱阿罗汉，更相奉食。’王闻是已，增其信心，而作是念：‘此二沙弥能展转相施，我今亦当于一切僧人施绢、劫贝。’

　　“时，二沙弥知王心所念，二沙弥共相谓言：‘令王倍增敬信。’一沙弥持镬授与王，一沙弥授以染草。王问彼沙弥：‘用作何等？’二沙弥白王言：‘王因我故，施与众僧绢及劫贝，我欲令大王染成其色，施与众僧。’

　　“时，王作是念：‘我虽心念，口未发言。此二达士得他心智，而知我心。’王即稽首敬礼众僧，而说偈言：

“‘孔雀之族姓，　　内外亲眷属，
　　因此惠施故，　　悉皆获大利，
　　遭值良福田，　　欢喜应时施。

དེའི་ཚེ་གདན་འཛིན་གྲགས་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། ད་ལྟ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་མང་པོ་འདུས་པས་དད་པ་དང་གུས་པའི་སེམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་མཛོད་ཅིག །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་གོང་ནས་འོག་ཏུ་རང་གི་ཕྱག་གིས་མཆོད་པ་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པ་དེས་ཟས་ཐོབ་ནས། རེ་རེས་ཕྱེ་ཞིབ་ཀྱི་རིལ་བུ་དང་དགའ་བའི་རིལ་བུ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་འཕངས་སོ། །རྒྱལ་པོས་མཐོང་ནས་བཞད་གད་བྱས་ཏེ་སྨྲས་པ། དགེ་ཚུལ་འདི་དག་གིས་བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་བྱེད་དོ། །མཆོད་པ་ཟིན་ནས་རྒྱལ་པོ་གདན་འཛིན་གྱི་མདུན་དུ་འཁོད་དོ། །གདན་འཛིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོས་མ་དད་པའི་སེམས་མ་སྐྱེད་ཅིག །རྒྱལ་པོས་ལན་དུ་གསོལ་པ། མ་གུས་པའི་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ། འོན་ཀྱང་དགེ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་བྱེད་པ་མཐོང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ས་རིལ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་འཕེན་པ་བཞིན་དུ། དགེ་ཚུལ་གཉིས་པོ་འདིས་ཀྱང་ཕྱེ་ཞིབ་ཀྱི་རིལ་བུ་དང་དགའ་བའི་རིལ་བུ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་འཕངས་སོ། །གདན་འཛིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། དགེ་ཚུལ་གཉིས་པོ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ཟས་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་ཐོས་ནས་དད་པ་ཆེས་ཆེར་སྐྱེས་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་ཚུལ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་སྦྱིན་པ་གཏོང་ནུས་ན། ད་ང་ཡང་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལ་དར་དང་རས་དཀར་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་བསམ་པ་ཤེས་ནས། དགེ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོའི་དད་གུས་ཆེས་ཆེར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དགེ་ཚུལ་གཅིག་གིས་སྣོད་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ། གཅིག་གིས་ཚོན་རྩི་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་དགེ་ཚུལ་དེ་དག་ལ་དྲིས་པ། འདི་དག་ཅིའི་ཕྱིར་བྱ། དགེ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོས་ང་ཚོའི་དབང་གིས་དགེ་འ་ལ་དར་དང་རས་དཀར་སྦྱིན་པར་དགོངས་པས། ངེད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་ཚོན་བཏང་ནས་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་འབུལ་བར་འདོད་དོ།།
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བདག་གིས་སེམས་ཀྱིས་བསམས་པ་ཙམ་ལས་ངག་ཏུ་མ་སྨྲས་ན་ཡང༌། རྟོགས་ལྡན་འདི་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཐོབ་ནས་བདག་གི་སེམས་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དགེ་འདུན་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་གསུངས་སོ།།
རྨ་བྱའི་རིགས་རུས་ནི། །ནང་དང་ཕྱིའི་གཉེན་འབྲེལ་རྣམས།།
སྦྱིན་པ་འདི་ཡི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཕན་ཆེན་ཐོབ།།
བསོད་ནམས་ཞིང་བཟང་དང་འཕྲད་ནས། །དགའ་བས་དུས་སུ་སྦྱིན་པར་བྱ།།

’

　　“时，王语沙弥言：‘我因汝等施僧衣，施僧衣已，复以三衣并四亿万两珍宝，嚫五部众；嚫愿已，复以四十亿万两珍宝，赎取阎浮提宫人、婇女，及太子、群臣。’

　　“阿育王所作功德，无量如是。”

　　杂阿含经卷第二十三
大正藏第 02 册 No. 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第二十四

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　第五诵道品第一

　　（六〇五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有四念处。何等为四？谓身身观念处，受、心、法法观念处。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六〇六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有四念处。何等为四？谓身身观念处，受、心、法法观念处。如是，比丘！于此四念处修习满足，精勤方便，正念正知，应当学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六〇七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有一乘道，净诸众生，令越忧悲，灭恼苦，得如实法，所谓四念处。

དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དགེ་ཚུལ་ལ་གསུངས་པ། ངས་ཁྱེད་ཅག་གི་དབང་གིས་དགེ་འདུན་ལ་ན་བཟའ་ཕུལ། ན་བཟའ་ཕུལ་ཟིན་ནས་སླར་ཡང་ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་དང་རིན་པོ་ཆེ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་སྡེ་པ་ལྔ་ལ་ཡོན་དུ་ཕུལ། ཡོན་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཟིན་ནས་སླར་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་བཅུས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཕོ་བྲང་གི་མི་དང་བཙུན་མོ་དང་རྒྱལ་བུ་དང་བློན་པོ་རྣམས་བླུས་སོ།།
མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་པོས་བསོད་ནམས་མཛད་པ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུའོ།།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའོ།།
བཀའ་འགྱུར་པོད་གཉིས་པ། ཨང་༠༠༩༩ ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པ།
རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་གུ་ཎ་བྷ་དྲས་བསྒྱུར།
སྐོར་ལྔ་པ། ལམ་གྱི་ལེའུ་དང་པོ།
（༦༠༥）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡོད་དེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
（༦༠༦）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡོད་དེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།། དགེ་སློང་དག །འདི་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཞིང་རྩོལ་བ་དང་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་དེ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་གྱིས་ཤིག།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
（༦༠༧）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཐེག་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ། མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདས་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཟད་པར་བྱེད་པ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའོ།།

何等为四？身身观念处，受、心、法法观念处。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六〇八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘离四念处者，则离如实圣法；离如实圣法者，则离圣道；离圣道者，则离甘露法；离甘露法者，不得脱生、老、病、死、忧、悲、恼、苦，我说彼于苦不得解脱。

　　“若比丘不离四念处者，得不离圣如实法；不离圣如实者，则不离圣道；不离圣道者，则不离甘露法；不离甘露法者，得脱生、老、病、死、忧、悲、恼、苦，我说彼人解脱众苦。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六〇九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“我今当说四念处集、四念处没。谛听，善思。何等为四念处集、四念处没？食集则身集、食灭则身没。如是随身集观住，随身灭观住，随身集灭观住，则无所依住，于诸世间永无所取。

　　“如是触集则受集，触灭则受没。如是随集法观受住，随灭法观受住，随集灭法观受住，则无所依住，于诸世间都无所取。

　　“名色集则心集，名色灭则心没。

བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
（༦༠༨）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལས་འབྲལ་ན། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་འཕགས་པའི་ཆོས་ལས་འབྲལ། ཡང་དག་པའི་འཕགས་པའི་ཆོས་ལས་འབྲལ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་འབྲལ། འཕགས་པའི་ལམ་ལས་འབྲལ་ན་བདུད་རྩིའི་ཆོས་ལས་འབྲལ། བདུད་རྩིའི་ཆོས་ལས་འབྲལ་ན་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། སྨྲེ་སྔགས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངས་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ།།
གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལས་མི་འབྲལ་ན། དེ་ནི་འཕགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལས་མི་འབྲལ། འཕགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལས་མི་འབྲལ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་མི་འབྲལ། འཕགས་པའི་ལམ་ལས་མི་འབྲལ་ན་བདུད་རྩིའི་ཆོས་ལས་མི་འབྲལ། བདུད་རྩིའི་ཆོས་ལས་མི་འབྲལ་ན་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། སྨྲེ་སྔགས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། ངས་གང་ཟག་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
（༦༠༩）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུ
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟ་ངས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའི་ཀུན་འབྱུང་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའི་འགག་པ་བཤད་པར་བྱའོ།། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའི་ཀུན་འབྱུང་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའི་འགག་པ་གང་ཞེ་ན། ཟས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་གིས་ལུས་ཀུན་འབྱུང༌། ཟས་འགག་པས་ལུས་འགག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་གནས། ལུས་འགག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་གནས། ལུས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་དང་འགག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་གནས་ན་རྟེན་མེད་པར་གནས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་གང་ལའང་མི་ལེན་ནོ།།
དེ་བཞིན་དུ་རེག་པའི་ཀུན་འབྱུང་གིས་ཚོར་བ་ཀུན་འབྱུང༌། རེག་པ་འགག་པས་ཚོར་བ་འགག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་ཚོར་བ་ལ་གནས། འགག་པའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་ཚོར་བ་ལ་གནས། ཀུན་འབྱུང་དང་འགག་པའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་ཚོར་བ་ལ་གནས་ན་རྟེན་མེད་པར་གནས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་གང་ལའང་མི་ལེན་ནོ།།
མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་གིས་སེམས་ཀུན་འབྱུང༌། མིང་དང་གཟུགས་འགག་པས་སེམས་འགག་གོ།།

随集法观心住，随灭法观心住，随集灭法观心住，则无所依住，于诸世间则无所取。

　　“忆念集则法集，忆念灭则法没。随集法观法住，随灭法观法住，随集灭法观法住，则无所依住，于诸世间则无所取。是名四念处集、四念处没。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六一〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“我当说修四念处。谛听，善思。云何修四念处？谓内身身观念住，精勤方便，正智正念，调伏世间忧悲，外身、内外身观住，精勤方便，正念正知，调伏世间忧悲。如是受、心、法，内法、外法、内外法观念住，精勤方便，正念正知，调伏世间忧悲，是名比丘修四念处。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　过去、未来修四念处亦如是说。

　　（六一一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有善法聚、不善法聚。云何善法聚？所谓四念处，是为正说。所以者何？纯一满净聚者，所谓四念处。云何为四？谓身身观念处，受、心、法法观念处。云何不善聚？不善聚者，所谓五盖，是为正说。

དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་སེམས་ལ་གནས། འགག་པའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་སེམས་ལ་གནས། ཀུན་འབྱུང་དང་འགག་པའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་སེམས་ལ་གནས་ན་རྟེན་མེད་པར་གནས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་གང་ལའང་མི་ལེན་ནོ།།
དྲན་པ་ཀུན་འབྱུང་བས་ཆོས་ཀུན་འབྱུང༌། དྲན་པ་འགག་པས་ཆོས་འགག་གོ །ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་ཆོས་ལ་གནས། འགག་པའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་ཆོས་ལ་གནས། ཀུན་འབྱུང་དང་འགག་པའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་ཆོས་ལ་གནས་ན་རྟེན་མེད་པར་གནས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་གང་ལའང་མི་ལེན་ནོ།། འདི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའི་ཀུན་འབྱུང་དང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའི་འགག་པ་ཞེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
（༦༡༠）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་བཤད་པར་བྱའོ།། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཇི་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་ཞེ་ན། ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་གནས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདུལ་བ་དང༌། ཕྱིའི་ལུས་དང་ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་ལྟ་བར་གནས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་བཞིན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདུལ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ཆོས་ལ་ཡང་ཆོས་དང་ཕྱིའི་ཆོས་དང་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་གནས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་བཞིན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདུལ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ།།
（༦༡༡）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོད་དོ།། དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནི་ཡང་དག་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་དག་པའི་ཕུང་པོ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའོ།། བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།། མི་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་གང་ཞེ་ན། མི་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།;

所以者何？纯一逸满不善聚者，所谓五盖。何等为五？谓贪欲盖、瞋恚盖、睡眠盖、掉悔盖、疑盖。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六一二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“如人执持四种强弓，大力方便射多罗树影，疾过无阂。如是如来四种声闻，增上方便，利根智慧，尽百年寿，于如来所百年说法教授，唯除食息、𥙷写、睡眠，中间常说、常听；智慧明利，于如来所说，尽底受持，无诸障阂，于如来所不加再问。如来说法无有终极，听法尽寿，百岁命终，如来说法犹不能尽。当知如来所说无量无边，名、句、味身亦复无量，无有终极，所谓四念处。何等为四？谓身念处，受、心、法念处。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　一切四念处经，皆以此总句，所谓“是故，比丘！于四念处修习，起增上欲，精勤方便，正念正智，应当学。”

　　（六一三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有不善聚、善聚。何等为不善聚？谓三不善根，是名正说。所以者何？纯不善积聚者，谓三不善根。

དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་ཉེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔའོ།། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པ་དང༌། གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། རྒོད་འགྱོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
（༦༡༢）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་སྟོབས་ཆེན་གྱི་གཞུ་རྣམ་པ་བཞི་བཟུང་ནས་སྟོབས་དང་ཐབས་ཆེན་པོས་ཏ་ལའི་གྲིབ་མ་ལ་མྱུར་དུ་འཕངས་པས་ཐོགས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ལྷག་པའི་ཐབས་དང༌། དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ལོ་བརྒྱའི་ཚེ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་ལོ་བརྒྱར་ཆོས་གསུངས་ཤིང་གདམས་པ་ལས། ཟས་ཟ་བ་དང༌། བཤང་གཅི་འདོར་བ་དང༌། གཉིད་ལོག་པ་མ་གཏོགས་པར། བར་མཚམས་སུ་རྟག་ཏུ་གསུང་བ་དང་རྟག་ཏུ་ཉན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་གསལ་ཞིང་རྣོ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་པར་བཟུང་སྟེ། ཐོགས་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་བསྐྱར་དུ་མི་དྲི་བར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ལ་མཐའ་མེད་པས། ཚེ་ཡི་མཐར་ཐུག་པར་ཉན་ཀྱང་ལོ་བརྒྱའི་ཚེ་ཟད་པར་གྱུར་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ད་དུང་ཡང་མི་ཟད་དོ།། ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ནི་ཚད་མེད་ཅིང་མཐའ་མེད་པ་དང༌། མིང་དང་ཚིག་དང་དོན་གྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཚད་མེད་ཅིང་མཐའ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའོ།། བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་དྲན་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའི་མདོ་ཐམས་ཅད་ནི་མཇུག་གི་ཚིག་འདིས་བསྡུས་ཏེ། དེ་བས་ན་དགེ་སློང་རྣམས། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ལ་ལྷག་པའི་འདུན་པ་བསྐྱེད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ།།
（༦༡༣）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མི་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་དང་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་ཡོད་དོ།། མི་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་གང་ཞེ་ན། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་མོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པར་གསུངས་པའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་མི་དགེ་བའི་བསགས་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་མོ།།

云何为三？谓贪不善根、恚不善根、痴不善根。云何为善聚？谓四念处。所以者何？纯善满具者，谓四念处，是名善说。云何为四？谓身念处，受、心、法念处。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如三不善根，如是三恶行——身恶行、口恶行、意恶行，三想——欲想、恚想、害想，三觉——欲觉、恚觉、害觉，三界——欲界、恚界、害界。

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六一四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有异比丘来诣佛所，稽首佛足，退坐一面，白佛言：“世尊！如所说‘大丈夫’。云何名大丈夫、非大丈夫？”

　　佛告比丘：“善哉！善哉！比丘能问如来大丈夫义。谛听，善思，当为汝说。若比丘身身观念住，彼身身观念住已，心不离欲，不得解脱，尽诸有漏，我说彼非为大丈夫。所以者何？心不解脱故。若比丘受、心、法法观念住，心不离欲，不得解脱，尽诸有漏，我不说彼为大丈夫。所以者何？心不解脱故。

　　“若比丘身身观念住，心得离欲，心得解脱，尽诸有漏，我说彼为大丈夫也。所以者何？心解脱故。

གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། གཏི་མུག་གི་མི་དགེ་བའི་རྩ་བའོ།། དགེ་བའི་ཕུང་པོ་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་སྟེ། འདི་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའོ།། བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་དྲན་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
ཇི་ལྟར་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་ཉེས་སྤྱོད་གསུམ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ཉེས་སྤྱོད་དང༌། ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་སྤྱོད་དང༌། འདུ་ཤེས་གསུམ་སྟེ། འདོད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་འདུ་ཤེས་དང༌། གནོད་སེམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། རྟོག་པ་གསུམ་སྟེ། འདོད་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་རྟོག་པ་དང༌། གནོད་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་དང༌། ཁམས་གསུམ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་ཁམས་དང༌། གནོད་སེམས་ཀྱི་ཁམས་སོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་སོ།།
（***）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཇི་སྐད་དུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ།། དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་དོན་དྲིས་པ་ལེགས་སོ།། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ།། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་གནས་ཀྱང༌། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་གནས་པ་དེས་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་ཞིང་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་ན། ཟག་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངས་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ།། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་གནས་ཀྱང༌། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་ཞིང་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་ན། ཟག་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངས་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།
གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་གནས་པས་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར་ན། ངས་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།

若受、心、法法观念住，受、心、法法观念住已，心离贪欲，心得解脱，尽诸有漏，我说彼为大丈夫也。所以者何？心解脱故。是名，比丘！大丈夫及非大丈夫。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜随喜，礼足而去。

　　（六一五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，尊者阿难晨朝着衣持钵，入舍卫城乞食，于路中思惟：“我今先至比丘尼寺。”即往比丘尼寺。

　　诸比丘尼遥见尊者阿难来，疾敷床座，请令就座。

　　时，诸比丘尼礼尊者阿难足，退坐一面，白尊者阿难：“我等诸比丘尼修四念处系心住，自知前后升降。”

　　尊者阿难告诸比丘尼：“善哉！善哉！姊妹！当如汝等所说而学，凡修习四念处善系心住者，应如是知前后升降。”

　　时，尊者阿难为诸比丘尼种种说法，种种说法已，从座起去。

　　尔时，尊者阿难于舍卫城中乞食还，举衣钵，洗足已，诣世尊所，稽首佛足，退坐一面。以比丘尼所说具白世尊。

　　佛告阿难：“善哉！善哉！应如是学四念处善系心住，知前后升降。所以者何？心于外求，然后制令求其心，散乱心、不解脱皆如实知。


我将为您将这段佛经文献翻译成藏文。以下是完整的藏文翻译：
གལ་ཏེ་ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་ནས། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ང་སྨྲའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ཏེ། དགའ་མགུ་རངས་ནས། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ་། །
༼དྲུག་བརྒྱ་བཅོ་ལྔ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གྱོན་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ལམ་དུ་བསམས་པ། ད་ང་དགེ་སློང་མའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་ནས། དགེ་སློང་མའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། །
དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་འོང་བ་མཐོང་ནས་མྱུར་དུ་གདན་བཤམས་ཏེ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ཅག་དགེ་སློང་མ་རྣམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་ཞིང་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པས། སྔ་ཕྱི་འཕེལ་འགྲིབ་ཤེས་སོ། །
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ། །སྲིང་མོ་དག །ཁྱེད་ཅག་གིས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གང་དག་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་ཞིང་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དེ་དག་གིས་སྔ་ཕྱི་འཕེལ་འགྲིབ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཆོས་བསྟན་ཏེ། རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཆོས་བསྟན་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་མཉན་ཡོད་སོད་སྙོམས་བྱས་ནས་ཕྱིར་འོངས་ཏེ། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་ནས། ཞབས་བཀྲུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་ཞིང་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །སྔ་ཕྱི་འཕེལ་འགྲིབ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྒྱུག་པ་ལ་དེའི་རྗེས་ལ་སེམས་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ། །

若比丘于身身观念住，于彼身身观念住已，若身耽睡，心法懈怠，彼比丘当起净信，取于净相，起净信心；忆念净相已，其心则悦，悦已生喜；其心喜已，身则猗息；身猗息已，则受身乐；受身乐已，其心则定。心定者，圣弟子当作是学：‘我于此义，外散之心摄令休息，不起觉想及已观想，无觉无观，舍念乐住；乐住已，如实知。’受、心、法念亦如是说。”

　　佛说此经已，尊者阿难闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六一六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“当取自心相，莫令外散。所以者何？若彼比丘愚痴、不辨、不善，不取自心相而取外相，然后退减，自生障阂。譬如厨士愚痴、不辨，不善巧便调和众味，奉养尊主，酸咸酢淡，不适其意。不能善取尊主所嗜，酸咸酢淡，众味之和。不能亲侍尊主左右，司其所须，听其所欲，善取其心，而自用意调和众味，以奉尊主。若不适其意，尊主不悦，不悦故不蒙爵赏，亦不爱念。

我将为您将这段佛经文献完整翻译成藏文：
གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ལུས་ལ་ལུས་སུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་གནས་པ་དང་། དེ་ལུས་ལ་ལུས་སུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་གནས་པ་ན། གལ་ཏེ་ལུས་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་ཅིང་། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ལེ་ལོ་ཅན་དུ་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེས་དད་པ་དག་པ་བསྐྱེད་དེ། དག་པའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་དད་པ་དག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དག་པའི་མཚན་མ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་སེམས་དགའ་བར་འགྱུར། དགའ་བས་དགའ་བ་སྐྱེ། སེམས་དགའ་བས་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ལུས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར། ལུས་བདེ་བ་མྱོང་བས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །སེམས་མཉམ་པར་གནས་པ་ན། འཕགས་པས་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་དོན་འདི་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སེམས་བསྡུས་ཏེ་ངལ་བསོ་བར་བྱ། རྟོག་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང་དཔྱད་པ་མི་བྱེད། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱད་པ་མེད་པར་དྲན་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་བདེ་བར་གནས། བདེ་བར་གནས་ནས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ། །ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་དྲན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་དོ། །
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ཏེ། དགའ་མགུ་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
༼དྲུག་བརྒྱ་བཅུ་དྲུག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་གཟུང་བར་བྱ་ཡི། ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་གཡེང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དེ་བླུན་པོ། དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པ། མི་མཁས་པས། རང་གི་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་མ་བཟུང་བར་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་འཛིན་ན། དེའི་རྗེས་ལ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་རང་གིས་བར་ཆད་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ཐབ་ཏུ་གཡོ་བ་པོ་བླུན་པོ། དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པ། མི་མཁས་པས། རོ་སྣ་ཚོགས་སྦྱོར་བ་ལ་མི་མཁས་པར་རྗེ་བོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ན། སྐྱུར་བ་དང་། ལན་ཚྭ་དང་། སྐྱུར་རྩི་དང་། མངར་བ་རྣམས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ལྟ་བུའོ། །རྗེ་བོས་གང་ལ་དགའ་བའི་སྐྱུར་བ་དང་། ལན་ཚྭ་དངར་རྩི་དང་། མངར་བ་དང་། རོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལེགས་པར་མི་ཤེས་ཤིང་། རྗེ་བོའི་གཡས་གཡོན་དུ་ཉེ་བར་གནས་ཏེ། དེའི་དགོས་པ་མི་ཉན་ཅིང་། དེའི་འདོད་པ་མི་ཉན་ལ། དེའི་སེམས་ལེགས་པར་མི་འཛིན་པར། རང་གི་བསམ་པས་རོ་སྣ་ཚོགས་སྦྱར་ཏེ་རྗེ་བོ་ལ་འབུལ་བ་ན། གལ་ཏེ་ཡིད་དུ་མི་འོང་ན། རྗེ་བོ་མི་དགྱེས་པར་འགྱུར། མི་དགྱེས་པས་གོ་ས་དང་བྱ་དགའ་མི་འཐོབ་ཅིང་བྱམས་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །

愚痴比丘亦复如是，不辨、不善，于身身观住，不能除断上烦恼，不能摄取其心，亦复不得内心寂静，不得胜妙正念正知，亦复不得四种增上心法、现法乐住、本所未得安隐涅槃，是名比丘愚痴、不辨、不善，不能善摄内心之相而取外相，自生障阂。

　　“若有比丘黠慧才辩，善巧方便，取内心已，然后取于外相，彼于后时终不退减，自生障阂。譬如厨士黠慧聪辩，善巧方便，供养尊主，能调众味，酸咸酢淡，善取尊主所嗜之相，而和众味，以应其心，听其尊主所欲之味，数以奉之，尊主悦已，必得爵禄，爱念倍重。如是黠慧厨士善取尊主之心，比丘亦复如是。身身观念住，断上烦恼，善摄其心，内心寂止，正念正知，得四增心法，现法乐住，得所未得安隐涅槃，是名比丘黠慧辩才，善巧方便，取内心相，摄持外相，终无退减，自生障阂，受、心、法观亦复如是。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六一七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“过去世时有一鸟，名曰罗婆，为鹰所捉，飞腾虚空，于空鸣唤言：‘我不自觉，忽遭此难，我坐舍离父母境界而游他处，故遭此难。如何今日为他所困，不得自在。

我将为您将这段佛经文献完整翻译成藏文：
དགེ་སློང་བླུན་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དབྱེ་བ་མི་ཤེས་ཤིང་མི་མཁས་པས། ལུས་ལ་ལུས་སུ་ལྟ་བ་ལ་གནས་ཀྱང་། གོང་མའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་བར་མི་ནུས་ཤིང་། སེམས་བསྡུ་བར་མི་ནུས་ལ། ནང་གི་སེམས་ཞི་གནས་ཀྱང་མི་ཐོབ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་མི་ཐོབ། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་དང་། ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་དང་། སྔོན་མ་ཐོབ་པའི་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མི་ཐོབ་སྟེ། དེ་ནི་དགེ་སློང་བླུན་པོ། དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པ། མི་མཁས་པས་ནང་གི་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་ལེགས་པར་མ་བཟུང་བར་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་འཛིན་པས་རང་གིས་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །
གལ་ཏེ་དགེ་སློང་མཁས་ཤིང་སྨྲ་མཁས་པ། ཐབས་ལ་མཁས་པས། ནང་གི་སེམས་བཟུང་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་འཛིན་ན། དེ་ཕྱིས་ནམ་ཡང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་རང་གིས་བར་ཆད་མི་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་ཐབ་ཏུ་གཡོ་བ་པོ་མཁས་ཤིང་སྨྲ་མཁས་པ། ཐབས་ལ་མཁས་པས། རྗེ་བོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ན། རོ་སྣ་ཚོགས་སྦྱོར་བ་ལ་མཁས་ཤིང་། སྐྱུར་བ་དང་། ལན་ཚྭ་དང་། སྐྱུར་རྩི་དང་། མངར་བ་རྣམས་ལ་རྗེ་བོས་གང་ལ་དགའ་བའི་མཚན་མ་ལེགས་པར་བཟུང་ནས། རོ་སྣ་ཚོགས་སྦྱར་ཏེ་དེའི་སེམས་དང་མཐུན་པར་བྱེད་ཅིང་། རྗེ་བོས་གང་འདོད་པའི་རོ་ལ་ཉན་ཏེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབུལ་བས། རྗེ་བོ་དགྱེས་པར་གྱུར་ནས་ངེས་པར་གོ་ས་དང་བྱ་དགའ་འཐོབ་ཅིང་བྱམས་པ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཕེལ་བ་ལྟར། ཐབ་ཏུ་གཡོ་བ་པོ་མཁས་པས་རྗེ་བོའི་སེམས་ལེགས་པར་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ལུས་ལ་ལུས་སུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་གནས་པས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་། སེམས་ལེགས་པར་བསྡུས་ཏེ། ནང་གི་སེམས་ཞི་བར་གནས་པ་དང་། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་དང་། ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་དང་། སྔོན་མ་ཐོབ་པའི་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དགེ་སློང་མཁས་ཤིང་སྨྲ་མཁས་པ། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ནང་གི་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་བཟུང་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་འཛིནཡང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་རང་གིས་བར་ཆད་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ལྟ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ཏེ། དགའ་མགུ་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
༼དྲུག་བརྒྱ་བཅུ་བདུན་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་བྱུང་བའི་དུས་ན་བྱ་རོ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཁྲ་ཡིས་བཟུང་ནས། ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་གིས་མ་ཚོར་བར་གློ་བུར་དུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་དང་ཕྲད་དོ། །བདག་ཕ་མའི་ཡུལ་སྤངས་ནས་གཞན་གྱི་ཡུལ་དུ་རྒྱུ་བས་སྡུག་བསྔལ་འདི་དང་ཕྲད་དོ། །ད་ཅིའི་ཕྱིར་དེང་གཞན་གྱིས་དབང་དུ་བྱས་ནས་རང་དབང་མེད་པར་གྱུར།;

’鹰语罗婆：‘汝当何处自有境界而得自在？’罗婆答言：‘我于田耕垄中自有境界，足免诸难，是为我家父母境界。’

　　“鹰于罗婆起憍慢言：‘放汝令去，还耕垄中，能得脱以不？’于是罗婆得脱鹰爪，还到耕垄大块之下，安住止处，然后于块上欲与鹰斗。

　　“鹰则大怒，彼是小鸟，敢与我斗，瞋恚极盛，骏飞直搏，于是罗婆入于块下，鹰鸟飞势，臆冲坚块，碎身即死。

　　“时，罗婆鸟深伏块下，仰说偈言：

“‘鹰鸟用力来，　　罗婆依自界，
　　乘瞋猛盛力，　　致祸碎其身。
　　我具足通达，　　依于自境界，
　　伏怨心随喜，　　自观欣其力。
　　设汝有凶愚，　　百千龙象力，
　　不如我智慧，　　十六分之一。
　　观我智殊胜，　　摧灭于苍鹰。’

　　“如是，比丘！如彼鹰鸟，愚痴自舍所亲父母境界，游于他处，致斯灾患。汝等比丘亦应如是，于自境界所行之处，应善守持，离他境界，应当学。

　　“比丘！他处他境界者，谓五欲境界，眼见可意、受、念妙色，欲心染着；耳识声、鼻识香、舌识味、身识触，可意、受、念妙触，欲心染着。是名比丘他处他境界。比丘！自处父母境界者，谓四念处。云何为四？谓身身观念处，受、心、法法观念处。

我将为您将这段佛经文献完整翻译成藏文：
ཁྲས་རོ་བྱ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་གང་དུ་རང་གི་ཡུལ་ཡོད་ནས་རང་དབང་དུ་འགྱུར། རོ་བྱས་ལན་བཏབ་པ། བདག་ནི་ཞིང་གི་རྨོན་པའི་ས་ཆ་ན་རང་གི་ཡུལ་ཡོད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་བདག་གི་ཕ་མའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །
ཁྲས་རོ་བྱ་ལ་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བཏང་ནས་རྨོན་པའི་ས་ཆར་སོང་དང་། ཐར་བར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར། དེ་ནས་རོ་བྱ་ཁྲའི་སྡེར་མོ་ལས་ཐར་ནས། རྨོན་པའི་ས་གཡོགས་ཆེན་པོའི་འོག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ། གནས་བརྟན་པར་གནས་ནས། དེ་ནས་ས་གཡོགས་ཀྱི་སྟེང་ནས་ཁྲ་དང་འཐབ་པར་འདོད་དོ། །
ཁྲ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་ཏེ། བྱ་ཆུང་འདིས་བདག་དང་འཐབ་པར་སྤོབས་སམ། ཁྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོས། མྱུར་དུ་འཕུར་ནས་ཐད་ཀར་རྒྱབ་པ་དང་། དེ་ནས་རོ་བྱ་ས་གཡོགས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཞུགས་པ་དང་། ཁྲ་འཕུར་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་བྲང་ས་གཡོགས་མཁྲེགས་པོ་ལ་ཕོག་སྟེ། ལུས་ཞིག་ནས་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །
དེའི་ཚེ་རོ་བྱ་ས་གཡོགས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཟབ་པར་ཞུགས་ནས། ཡར་བལྟས་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ།
ཁྲ་ཡི་བྱ་ནི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས། །རོ་བྱ་རང་གི་ཡུལ་ལ་བརྟེན། །
ཁྲོ་བ་དྲག་པོའི་སྟོབས་ལ་བརྟེན། །གནོད་པས་ལུས་ནི་ཞིག་པར་གྱུར། །
བདག་ནི་ཀུན་ཏུ་རྫོགས་པར་རྟོགས། །རང་གི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིས། །
དགྲ་བོ་བཏུལ་བས་སེམས་དགའ་ཞིང་། །རང་གི་སྟོབས་ལ་དགའ་བར་བྱེད། །
གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་གདུག་རྨོངས་ཀྱང་། །གླང་ཆེན་སྟོབས་ནི་བརྒྱ་སྟོང་ཡོད། །
བདག་གི་ཤེས་རབ་མི་འདྲ་སྟེ། །བཅུ་དྲུག་ཆ་ཡི་གཅིག་ཙམ་ཡང་། །
བདག་གི་ཤེས་རབ་ཁྱད་འཕགས་པས། །ཁྲ་སྔོན་བརླག་པར་བྱས་པར་ལྟོས། །
དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག །ཁྲ་བྱ་བླུན་པོ་དེ་བཞིན་དུ། རང་གི་ཕ་མའི་ཡུལ་བཏང་ནས་གཞན་གྱི་ཡུལ་དུ་རྒྱུ་བས་གནོད་པ་འདི་དང་ཕྲད་དོ། །དགེ་སློང་ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ། རང་གིསྤྱོད་པའི་གནས་སུ་ལེགས་པར་སྲུངས་ཤིང་། གཞན་གྱི་ཡུལ་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །
དགེ་སློང་དག །གཞན་གྱི་གནས་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའི་ཡུལ་ཏེ། མིག་གིས་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ཚོར་བ་དང་། དྲན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་། སེམས་ཆགས་པ་དང་། རྣ་བས་སྒྲ་དང་། སྣས་དྲི་དང་། ལྕེས་རོ་དང་། ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ཚོར་བ་དང་། དྲན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་རེག་བྱ་ལ་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དགེ་སློང་གི་གཞན་གྱི་གནས་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག །རང་གི་གནས་ཕ་མའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །

是故，比丘！于自行处父母境界而自游行，远离他处他境界，应当学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六一八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于四念处多修习，当得四果，四种福利。云何为四？谓须陀洹果、斯陀含果、阿那含果、阿罗汉果。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六一九）

　　如是我闻：

　　一时，佛在拘萨罗人间游行，于私伽陀聚落北身恕林中。

　　尔时，世尊告诸比丘：“过去世时有缘幢伎师，肩上竖幢，语弟子言：‘汝等于幢上下向护我，我亦护汝，迭相护持，游行嬉戏，多得财利。’时，伎弟子语伎师言：‘不如所言，但当各各自爱护，游行嬉戏，多得财利，身得无为安隐而下。’伎师答言：‘如汝所言，各自爱护，然其此义亦如我说，己自护时即是护他，他自护时亦是护己；心自亲近，修习随护作证，是名自护护他。云何护他自护，不恐怖他、不违他、不害他，慈心哀彼，是名护他自护。’是故，比丘！当如是学。自护者修四念处，护他者亦修四念处。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

我将为您将这段佛经文献完整翻译成藏文：
དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག །རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཕ་མའི་ཡུལ་དུ་རང་གིས་བརྟག་ཅིང་། གཞན་གྱི་གནས་གཞན་གྱི་ཡུལ་སྤང་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ཏེ། དགའ་མགུ་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
༼དྲུག་བརྒྱ་བཅོ་བརྒྱད་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་མངོན་པར་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་བཞི་དང་ཕན་ཡོན་བཞི་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའོ། །
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ཏེ། དགའ་མགུ་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
༼དྲུག་བརྒྱ་བཅུ་དགུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀོ་ས་ལའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་། སི་ག་ཏའི་གྲོང་གི་བྱང་ཤིང་ས་ལའི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་བྱུང་བའི་དུས་ན་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཟློས་གར་མཁན་ཞིག་ཡོད་པ་དེས། ཕྲག་པར་རྒྱལ་མཚན་བཙུགས་ནས། སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་རྒྱལ་མཚན་གྱི་སྟེང་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་ན་བདག་ལ་སྲུངས་ཤིག །བདག་གིས་ཀྱང་ཁྱེད་ཅག་སྲུང་བར་བྱའོ། །ཕན་ཚུན་བསྲུང་བས་རྩེ་ཞིང་རོལ་བར་གྱིས་ཤིག །ནོར་མང་པོ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཟློས་གར་མཁན་ལ་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་མི་བྱ་སྟེ། རང་རང་གིས་རང་སྲུང་བར་གྱིས་ཤིག །རྩེ་ཞིང་རོལ་བར་གྱིས་ཤིག །ནོར་མང་པོ་རྙེད་ཅིང་ལུས་བདེ་བ་དང་བཅས་ཏེ་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཟློས་གར་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་བཞིན་ཏེ། སོ་སོས་རང་སྲུངས་ཤིག །འོན་ཀྱང་དོན་འདི་ནི་བདག་གིས་སྨྲས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། རང་སྲུང་བའི་ཚེ་གཞན་སྲུང་བ་ཡིན་ལ། གཞན་སྲུང་བའི་ཚེ་རང་སྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་རང་ཉིད་ཉེ་བར་གནས་ཏེ་བསྒོམ་ཞིང་རྗེས་སུ་བསྲུང་བར་བྱས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་རང་སྲུང་བས་གཞན་སྲུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཞན་སྲུང་བས་རང་སྲུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་ལ་འཇིགས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང་། གཞན་ལ་མི་འགལ་བ་དང་། གཞན་ལ་མི་གནོད་པ་དང་། བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་ནི་གཞན་སྲུང་བས་རང་སྲུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། རང་སྲུང་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་། གཞན་སྲུང་བ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ཏེ། དགའ་མགུ་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །



　　（六二〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住王舍城迦兰陀竹园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“大雪山中，寒冰险处，尚无猿猴，况复有人。或复有山，猿猴所居，而无有人。或复有山，人兽共居，于猿猴行处，猎师以黐胶涂其草上，有黠猿猴远避而去，愚痴猿猴不能远避，以手小触，即胶其手；复以二手欲解求脱，即胶二手；以足求解，复胶其足；以口啮草，辄复胶口。五处同胶，联卷卧地。猎师既至，即以杖贯，担负而去。

　　“比丘当知，愚痴猿猴舍自境界父母居处，游他境界，致斯苦恼。如是，比丘！愚痴凡夫依聚落住，晨朝着衣持钵，入村乞食，不善护身，不守根门，眼见色已，则生染着；耳声、鼻香、舌味、身触，皆生染着。愚痴比丘内根外境被五缚已，随魔所欲。是故，比丘！当如是学，于自所行处父母境界依止而住，莫随他处他境界行。云何比丘自所行处父母境界？谓四念处——身身观念住，受、心、法法观念住。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六二一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。时，尊者阿难与众多比丘诣世尊所，稽首礼足，退坐一面。

我将为您将这段佛经文献完整翻译成藏文：
༼དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གངས་རི་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་གྲང་བ་དང་འཁྱགས་པའི་གནས་འཇིགས་པ་ཅན་དུ་སྤྲེའུ་ཡང་མེད་ན་མི་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཡང་རི་ལ་ལར་སྤྲེའུ་གནས་ཀྱང་མི་མེད་དོ། །ཡང་རི་ལ་ལར་མི་དང་སྤྲེའུ་ལྷན་ཅིག་གནས་ཏེ། སྤྲེའུ་རྒྱུ་བའི་གནས་སུ་རྔོན་པས་རྩྭ་ལ་སྤྱིན་སྐྱུར་བྱུགས་པ་ན། སྤྲེའུ་མཁས་པ་རྣམས་རིང་དུ་བྲོས་ཏེ་སོང་ལ། སྤྲེའུ་བླུན་པོ་རྣམས་རིང་དུ་བྲོས་པར་མ་ནུས་ཏེ། ལག་པ་ཅུང་ཟད་རེག་པ་ན་ལག་པ་འབྱར་བར་གྱུར། ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་གྲོལ་བར་བྱེད་པར་འདོད་པས་ལག་པ་གཉིས་ཀ་འབྱར་བར་གྱུར། རྐང་པས་གྲོལ་བར་བྱེད་པར་བརྩམས་པས་རྐང་པ་ཡང་འབྱར། ཁས་རྩྭ་སོ་བར་བྱས་པས་ཁ་ཡང་འབྱར། གནས་ལྔ་ཀ་སྦྱར་ཏེ་འདྲིལ་ནས་ས་ལ་ཉལ་བ་ན། རྔོན་པ་འོངས་ནས་དབྱུག་པས་བརྒྱུས་ཏེ་ཁུར་ནས་སོང་ངོ་། །
དགེ་སློང་དག་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །སྤྲེའུ་བླུན་པོ་རང་གི་ཡུལ་ཕ་མའི་གནས་བཏང་ནས་གཞན་གྱི་ཡུལ་དུ་རྒྱུ་བས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བླུན་པོ་གྲོང་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཏེ། སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ནས་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་པ་ན། ལུས་ལེགས་པར་མ་བསྲུངས་ཤིང་དབང་པོའི་སྒོ་མ་བསྡམས་པར། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ནས་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་། རྣ་བས་སྒྲ་དང་། སྣས་དྲི་དང་། ལྕེས་རོ་དང་། ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་བླུན་པོ་ནང་གི་དབང་པོ་དང་ཕྱིའི་ཡུལ་གྱིས་འཆིང་བ་ལྔས་བཅིངས་ཏེ། བདུད་ཀྱི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག །འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཕ་མའི་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པར་བྱ་ཡི། གཞན་གྱི་གནས་གཞན་གྱི་ཡུལ་དུ་རྒྱུ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་གི་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཕ་མའི་ཡུལ་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་སྟེ། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ཏེ། དགའ་མགུ་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
༼དྲུག་བརྒྱ་ཉེར་གཅིག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་སློང་མང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །;



　　尊者阿难白佛言：“世尊！此诸年少比丘当云何教授？云何为其说法？”

　　佛告阿难：“此诸年少比丘当以四念处教令修习。云何为四？谓身身观念住，精勤方便，不放逸行，正智正念，寂定于心，乃至知身；受、心、法法观念住，精勤方便，不放逸行，正念正智，寂静于心，乃至知法。所以者何？若比丘住学地者，未得进上，志求安隐涅槃时，身身观念住，精勤方便，不放逸行，正念正智，寂静于心；受、心、法法观念住，精勤方便，不放逸行，正念正智，寂静于心，乃至于法远离。若阿罗汉诸漏已尽，所作已作，舍诸重担，尽诸有结，正知善解脱，当于彼时亦修身身观念住，精勤方便，不放逸行，正念正智，寂静于心；受、心、法法观念住，乃至于法得远离。”

　　时，尊者阿难欢喜随喜，作礼而去。

　　（六二二）

　　如是我闻：

　　一时，佛在跋祇人间游行，到鞞舍离国庵罗园中住。

　　尔时，庵罗女闻世尊跋祇人间游行至庵罗园中住，即自庄严乘车，出鞞舍离城，诣世尊所，恭敬供养。诣庵罗园门，下车步进，遥见世尊与诸大众围绕说法。

　　世尊遥见庵罗女来，语诸比丘：“汝等比丘勤摄心住，正念正智。今庵罗女来，是故诫汝。


将这段佛经翻译成藏文：
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་འདི་དག་ལ་ཇི་ལྟར་གདམས་པར་བགྱི། ཇི་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པར་བགྱི།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་འདི་དག་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཉམས་སུ་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། བག་མེད་པར་མི་བྱ་བ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། སེམས་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ། ལུས་ཤེས་པའི་བར་དུའོ། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། བག་མེད་པར་མི་བྱ་བ། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ། སེམས་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ། ཆོས་ཤེས་པའི་བར་དུའོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་སློབ་པའི་ས་ལ་གནས་པ། གོང་དུ་མ་ཐོབ་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཚེ། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། བག་མེད་པར་མི་བྱ་བ། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ། སེམས་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། བག་མེད་པར་མི་བྱ་བ། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ། སེམས་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ། ཆོས་རྣམས་དབེན་པའི་བར་དུའོ། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ། བྱ་བ་བྱས་པ། ཁུར་བོར་བ། སྲིད་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ཟད་པ། ཡང་དག་པར་ཤེས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དུས་དེའི་ཚེ་ཡང་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། བག་མེད་པར་མི་བྱ་བ། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ། སེམས་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུབའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། ཆོས་རྣམས་དབེན་པའི་བར་དུའོ།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དགའ་མགུ་རངས་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ༌།
དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་བལ་པོའི་ཡུལ་ན་བཞུགས་ཏེ། ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཨ་མྲའི་ཚལ་དུ་གཤེགས་ནས་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་ཨ་མྲའི་བུ་མོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བལ་པོའི་ཡུལ་ནས་ཨ་མྲའི་ཚལ་དུ་བྱོན་པ་ཐོས་ནས། རང་ཉིད་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཏེ་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ནས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ནས་བྱུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་གུས་པས་མཆོད་པ་ཕུལ་ལོ། ཨ་མྲའི་ཚལ་གྱི་སྒོར་སླེབས་ནས་ཤིང་རྟ་ལས་བབས་ཏེ་རྐང་ཐང་དུ་སོང་བས། རྒྱང་རིང་པོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་མང་པོས་བསྐོར་ནས་ཆོས་གསུངས་པ་མཐོང་ངོ༌།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་ཨ་མྲའི་བུ་མོ་འོང་བ་གཟིགས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ཁྱེད་རྣམས་སེམས་བསྡམས་ཏེ་གནས་པ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པར་གྱིས་ཤིག ད་ལྟ་ཨ་མྲའི་བུ་མོ་འོང་གིན་འདུག་པས། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བསྒོའོ།

云何为比丘勤摄心住？若比丘已生恶不善法当断，生欲、方便，精进摄心。未生恶不善法不令起，未生善法令生，已生善法令住不忘，修习增满，生欲、方便，精勤摄心，是名比丘勤摄心住。

　　“云何名比丘正智？若比丘去来威仪常随正智，回顾视瞻，屈伸俯仰，执持衣钵，行住坐卧，眠觉语默，皆随正智住，是正智。

　　“云何正念？若比丘内身身观念住，精勤方便，正智正念，调伏世间贪忧。如是受、心、法法观念住，精勤方便，正智正念，调伏世间贪忧，是名比丘正念。是故汝等勤摄其心，正智正念，今庵罗女来，是故诫汝。”

　　时，庵罗女诣世尊所，稽首礼足，却住一面。

　　尔时，世尊为庵罗女种种说法，示、教、照、喜；示、教、照、喜已，默然而住。

　　尔时，庵罗女整衣服，为佛作礼，合掌白佛：“唯愿世尊与诸大众明日受我请中食。”

　　尔时，世尊默然受请。庵罗女知世尊默然受请已，稽首礼足，还归自家，设种种食，布置床座，晨朝遣使白佛：“时到。”

　　尔时，世尊与诸大众诣庵罗女舍，就座而坐。

　　时，庵罗女手自供养种种饮食。食讫，澡漱、洗钵竟。时，庵罗女持一小床坐于佛前，听佛说法。

我将为您把这段文本翻译成藏文：
དགེ་སློང་གིས་སེམས་བསྡམས་ཏེ་གནས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་སྐྱེས་ཟིན་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བ། འདུན་པ་བསྐྱེད་པ། ཐབས་ལ་འབད་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། སེམས་བསྡམས་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་བྱ་བ། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱ་བ། སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བ། གོམས་པར་བྱ་བ། རྒྱས་པར་བྱ་བ། འདུན་པ་བསྐྱེད་པ། ཐབས་ལ་འབད་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། སེམས་བསྡམས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དགེ་སློང་གིས་སེམས་བསྡམས་ཏེ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ།
དགེ་སློང་གི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་འགྲོ་འོང་གི་སྤྱོད་ལམ་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ། ཕྱིར་བལྟ་བ་དང་མདུན་དུ་བལྟ་བ། བསྐུམ་པ་དང་བརྐྱང་བ། སྒུར་བ་དང་འགྲེང་བ། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་འཛིན་པ། འགྲོ་བ་དང༌། འདུག་པ། འདུག་པ་དང༌། ཉལ་བ། གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པ། སྨྲ་བ་དང་མི་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའོ།
ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་འདི་ནི་དགེ་སློང་གི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། དེ་བས་ན་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་བསྡམས་ཏེ་གནས་པ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་གྱིས་ཤིག ད་ལྟ་ཨ་མྲའི་བུ་མོ་འོང་གིན་འདུག་པས། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བསྒོའོ།
དེའི་ཚེ་ཨ་མབུ་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཨ་མྲའི་བུ་མོ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ། བསྟན་པ། གསལ་བར་མཛད་པ། དགའ་བར་མཛད་པ། བསྟན་པ། གསལ་བར་མཛད་པ། དགའ་བར་མཛད་ནས། ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་ཨ་མྲའི་བུ་མོས་གོས་བསྐོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་སང་ཉིན་གུང་གི་ཟས་ལ་བདག་གི་མགྲོན་དུ་གཤེགས་པར་ཞུ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་མཛད་དོ། ཨ་མྲའི་བུ་མོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་མཛད་པ་མཁྱེན་ནས། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས། ཟས་སྣ་ཚོགས་བཤམས་ཤིང་སྟན་བཤམས་ཏེ། སྔ་དྲོ་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་སངས་རྒྱས་ལ། དུས་ལ་བབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཨ་མྲའི་བུ་མོའི་ཁྱིམ་དུ་གཤེགས་ཏེ་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་ཨ་མྲའི་བུ་མོས་རང་གི་ལག་པས་བཟའ་བཅའ་སྣ་ཚོགས་ཕུལ་ལོ། གསོལ་བ་གྲུབ་ནས། ཞལ་བསིལ། ལྷུང་བཟེད་བཀྲུས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཨ་མྲའི་བུ་མོས་ཁྲི་ཆུང་ཞིག་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་ནས་ཆོས་ཉན་ཏ



　　尔时，世尊为庵罗女说随喜偈：

“施者人爱念，　　多众所随从，
　名称日增高，　　远近皆悉闻，
　处众常和雅，　　离悭无所畏。
　是故智慧施，　　断悭永无余。
　上生忉利天，　　长夜受快乐，
　尽寿常修德，　　娱乐难陀园，
　百种诸天乐，　　五欲悦其心。
　彼于此人间，　　闻佛所说法，
　为善逝弟子，　　乐彼受化生。”

　　尔时，世尊为庵罗女种种说法，示、教、照、喜；示、教、照、喜已，从座起而去。

　　（六二三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住波罗奈仙人住处鹿野苑中。

　　尔时，世尊告诸比丘：“世间言美色，世间美色者，能令多人集聚观看者不？”

　　诸比丘白佛：“如是，世尊！”

　　佛告比丘：“若世间美色，世间美色者，又能种种歌舞伎乐，复极令多众聚集看不？”

　　比丘白佛：“如是，世尊！”

　　佛告比丘：“若有世间美色，世间美色者，在于一处，作种种歌舞伎乐戏笑，复有大众云集一处，若有士夫不愚不痴，乐乐背苦，贪生畏死，有人语言：‘士夫，汝当持满油钵，于世间美色者所及大众中过，使一能杀人者，拔刀随汝，若失一渧油者，辄当斩汝命。

我将为您把这段文本翻译成藏文：
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཨ་མྲའི་བུ་མོ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
སྦྱིན་པ་པོ་ལ་སྐྱེ་བོ་དགའ། །འཁོར་མང་པོ་ཡིས་རྗེས་སུ་འབྲང༌། །
གྲགས་པ་ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་འཕེལ། །རིང་དང་ཉེ་བ་ཀུན་ཏུ་གྲགས། །
འཁོར་དུ་རྟག་ཏུ་འཇམ་ཞིང་མཛེས། །སེར་སྣ་མེད་ཅིང་འཇིགས་པ་མེད། །
དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་སྦྱིན་པ་བྱ། །སེར་སྣ་རྩད་ནས་སྤངས་པར་བྱ། །
སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནས་སུ་སྐྱེས། །ཡུན་རིང་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང༌། །
ཚེ་ཡི་མཐའ་ལ་དགེ་བ་སྤྱོད། །དགའ་བའི་ཚལ་དུ་རྩེ་ཞིང་དགའ། །
ལྷ་ཡི་བདེ་བ་རྣམ་བརྒྱ་ཡིས། །འདོད་ཡོན་ལྔ་ཡིས་སེམས་དགའ་བྱེད། །
དེ་ནི་མི་ཡི་ཡུལ་འདི་རུ། །སངས་རྒྱས་གསུང་རབ་ཐོས་པ་ན། །
བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྗེས་འབྲང་བ། །དེ་ནི་སྐྱེ་གནས་བདེ་བར་སྐྱེ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཨ་མྲའི་བུ་མོ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ། བསྟན་པ། གསལ་བར་མཛད་པ། དགའ་བར་མཛད་པ། བསྟན་པ། གསལ་བར་མཛད་པ། དགའ་བར་མཛད་ནས། བཞུགས་པ་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ།
དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་མཛེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདུས་ཏེ་ལྟ་བར་བྱེད་དམ།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ་བཅོམ་ལྡན་འདས།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་མཛེས་པ། འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་མཛེས་པ་དེས་གཞས་དང་གར་དང་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ན། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཤིན་ཏུ་འདུས་ཏེ་ལྟ་བར་བྱེད་་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ་བཅོམ་ལྡན་འདས།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་མཛེས་པ། འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་མཛེས་པ་དེ་གནས་གཅིག་ཏུ་གཞས་དང་གར་དང་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་དང་བཞད་གད་བྱེད་ཅིང༌། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཡང་གནས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ན། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་མ་ཡིན་པ། རྨོངས་པ་མ་ཡིན་པ། བདེ་བ་ལ་དགའ་བ། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། འཚོ་བ་ལ་ཆགས་པ། འཆི་བ་ལ་འཇིགས་པ་ཞིག་ལ་མི་ཞིག་གིས་འདི་སྐད་དུ། སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་མར་གྱི་སྣོད་གང་པོ་ཐོགས་ལ། འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་མཛེས་པ་དང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དེའི་ནང་ནས་སོང་ཞིག མི་གསོད་པའི་མཚོན་ཐོགས་པ་གཅིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། གལ་ཏེ་མར་ཐིགས་པ་གཅིག་ཤོར་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྲོག་གཅོད་པར་བྱའོ།

’云何？比丘！彼持油钵士夫能不念油钵，不念杀人者，观彼伎女及大众不？”

　　比丘白佛：“不也，世尊！所以者何？世尊！彼士夫自见其后有拔刀者，常作是念：‘我若落油一渧，彼拔刀者当截我头。’唯一其心，系念油钵，于世间美色及大众中徐步而过，不敢顾眄。”

　　“如是，比丘！若有沙门、婆罗门正身自重，一其心念，不顾声色，善摄一切心法，住身念处者，则是我弟子，随我教者。云何为比丘正身自重，一其心念，不顾声色，摄持一切心法，住身念处。如是，比丘！身身观念，精勤方便，正智正念，调伏世间贪忧，受、心、法法观念住亦复如是。是名比丘正身自重，一其心念，不顾声色，善摄心法，住四念处。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“专心正念，　　护持油钵，
　自心随护，　　未曾至方，
　甚难得过，　　胜妙微细，
　诸佛所说，　　言教利剑。
　当一其心，　　专精护持，
　非彼凡人，　　放逸之事，
　能入如是，　　不放逸教。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六二四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

我将为您把这段文本翻译成藏文：
ཇི་ལྟར་ཡིན། དགེ་སློང་དག མར་གྱི་སྣོད་ཐོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་དེས་མར་གྱི་སྣོད་མི་དྲན་པ་དང༌། མི་གསོད་པ་པོ་མི་དྲན་པར། གར་མཁན་མ་དེ་དང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་བལྟ་བར་ནུས་སམ།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། སྐྱེས་བུ་དེས་རང་གི་རྗེས་སུ་རལ་གྲི་ཐོགས་པ་ཡོད་པར་མཐོང་ནས། རྟག་ཏུ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་ང་ཡིས་མར་ཐིགས་པ་གཅིག་ཤོར་ན། རལ་གྲི་ཐོགས་པ་དེས་ངའི་མགོ་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་མར་གྱི་སྣོད་ལ་དྲན་པ་གཏད་ནས། འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་མཛེས་པ་དང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་ནས་དལ་བུས་འགྲོ་ཞིང༌། ཕྱོགས་སུ་བལྟ་བར་ཡང་མི་སྤོབས་སོ།
དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་དག་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཤིང་རང་ཉིད་ལྕི་བར་བྱེད་པ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲན་པ། སྒྲ་དང་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་བསྡམས་པ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་གནས་པ་དེ་དག་ནི་ངའི་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་གིས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཤིང་རང་ཉིད་ལྕི་བར་བྱེད་པ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲན་པ། སྒྲ་དང་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡམས་པ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་གནས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་སློང་གིས་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པ། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། འདི་ནི་དགེ་སློང་གིས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཤིང་རང་ཉིད་ལྕིབྱེད་པ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲན་པ། སྒྲ་དང་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལེགས་པར་བསྡམས་པ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་དྲན་ལྡན་པས། །མར་གྱི་སྣོད་ནི་བསྲུང་བར་བྱ། །
རང་སེམས་རྗེས་སུ་བསྲུང་བྱེད་པ། །སྔོན་ཆད་མ་ཕྱིན་ས་ཕྱོགས་ཡིན། །
ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་རབ་མཆོག་དང༌། །ཕྲ་ཞིང་ཞིབ་པའི་དོན་རྣམས་ནི། །
སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡི། །གསུང་གི་རལ་གྲི་ཡིན་པར་གསུངས། །
སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་བྱས་ནས་ནི། །རྩེ་གཅིག་བསྲུང་བར་བྱ་བ་སྟེ། །
སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་གི །བག་མེད་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །
བག་ཡོད་བསླབ་པ་འདི་འདྲ་བ། །འཇུག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།
དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།



　　尔时，尊者郁低迦来诣佛所，稽首佛足，退坐一面，白佛言：“善哉！世尊！为我说法，我闻法已，当独一静处，专精思惟，不放逸住，思惟：‘所以善男子剃除须发，正信非家，出家学道……。’”如上广说，乃至“不受后有。”

　　佛告郁低迦：“如是，如是，如汝所说。但于我所说法，不悦我心，彼所事业亦不成就，虽随我后，而不得利，反生障阂。”

　　郁低迦白佛：“世尊所说，我则能令世尊心悦，自业成就，不生障阂。唯愿世尊为我说法，我当独一静处，专精思惟，不放逸住……”如上广说，乃至“不受后有。”如是第二、第三请。

　　尔时，世尊告郁低迦：“汝当先净其初业，然后修习梵行。”

　　郁低迦白佛：“我今云何净其初业，修习梵行？”

　　佛告郁低迦：“汝当先净其戒，直其见，具足三业，然后修四念处。何等为四？内身身观念住，专精方便，正智正念，调伏世间贪忧。如是外身、内外身身观念住，受、心、法法观念住……”亦如是广说。

　　时，郁低迦闻佛所说，欢喜随喜，从座起而去。

　　时，郁低迦闻佛教授已，独一静处，专精思惟，不放逸住，思惟：“所以善男子剃除须发，着袈裟衣，正信非家，出家学道，乃至不受后有。

我将为您把这段文本翻译成藏文：
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཨུད་ཏི་ཀ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ། བདག་གིས་ཆོས་ཐོས་ནས། དབེན་པར་གཅིག་པུར་གནས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང༌། བག་མེད་པར་མི་གནས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལམ་ལ་སློབ་པའི་ཕྱིར་རོ། གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། ཡང་སྲིད་པ་མི་ལེན་པའི་བར་དུའོ།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཨུད་ཏི་ཀ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་བཞིན་ནོ། འོན་ཀྱང་ང་ཡིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ལ་ངའི་ཡིད་མི་དགའ་ཞིང༌། དེའི་བྱ་བ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ངའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཡང་ཕན་པ་མི་ཐོབ་པར། ལྡོག་སྟེ་བར་ཆད་དུ་གྱུར་ཏོ།
ཨུད་ཏི་ཀས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་དགྱེས་པར་བགྱི་ཞིང༌། རང་གི་ལས་འགྲུབ་པར་བགྱི་སྟེ། བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ། བདག་གཅིག་པུར་དབེན་པར་གནས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང༌། བག་མེད་པར་མི་གནས་པར་བྱའོ། གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། ཡང་སྲིད་པ་མི་ལེན་པའི་བར་དུའོ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པར་གསོལ་ཏོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཨུད་ཏི་ཀ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དང་པོར་ལས་དང་པོ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསླབ་པར་བྱའོ།
ཨུད་ཏི་ཀས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བདག་གིས་ད་ལྟ་ཇི་ལྟར་ལས་དང་པོ་རྣམ་པར་དག་པར་བགྱི་ཞི ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསླབ་པར་བགྱི།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཨུད་ཏི་ཀ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དང་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས། ལྟ་བ་དྲང་པོར་བྱས། ལས་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ལུས་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡང་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།
དེའི་ཚེ་ཨུད་ཏི་ཀས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ༌།
དེའི་ཚེ་ཨུད་ཏི་ཀས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཐོས་ནས། གཅིག་པུར་དབེན་པར་གནས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང༌། བག་མེད་པར་མི་གནས་པར་བསམས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་བགོས་ནས། དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལམ་ལ་སློབ་པ་ནས། ཡང་སྲིད་པ་མི་ལེན་པའི་བར་དུའོ།

”

　　如郁低迦所问，如是异比丘所问亦如上说。

　　（六二五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有异比丘名婆醯迦，来诣佛所，稽首礼足，退坐一面，白佛言：“世尊！善哉世尊！为我说法……”如前郁低迦修多罗广说。差别者：“如是，婆醯迦比丘！初业清净，身身观念住者，超越诸魔；受、心、法法观念住者，超越诸魔。”

　　时，婆醯迦比丘闻佛说法教诫已，欢喜随喜，作礼而去。独一静处，专精思惟，不放逸住，乃至不受后有。

　　（六二六）

　　第二经亦如上说。差别者：“如是，比丘！超越生死。”

　　（六二七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，尊者阿那律陀诣佛所，稽首礼足，退坐一面，白佛言：“世尊！若有比丘住于学地，未得上进安隐涅槃，而方便求，是圣弟子当云何于正法、律修习多修习，得尽诸漏，乃至自知不受后有？”

　　佛告阿那律：“若圣弟子住于学地，未得上进安隐涅槃，而方便求，彼于尔时，当内身身观念住，精勤方便，正智正念，调伏世间贪忧。如是受、心、法法观念住，精勤方便，正智正念，调伏世间贪忧。

我将为您把这段文本翻译成藏文：
ཨུད་ཏི་ཀས་ཞུས་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་ཞུས་པ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།
དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་བ་ཧེ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ། སྔར་གྱི་ཨུད་ཏི་ཀའི་མདོ་བཞིན་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། ཁྱད་པར་ནི། བ་ཧེ་ཀ་དགེ་སློང༌། དང་པོའི་ལས་རྣམ་པར་དག་པས། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་བདུད་རྣམས་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་བདུད་རྣམས་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་བ་ཧེ་ཀས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་ཅིང་གདམས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ༌། གཅིག་པུར་དབེན་པར་གནས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང༌། བག་མེད་པར་མི་གནས་པར་གནས་ཏེ། ཡང་སྲིད་པ་མི་ལེན་པའི་བར་དུའོ།
དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པ།
མདོ་གཉིས་པ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི། དེ་ལྟར་དགེ་སློང་སྐྱེ་འཆི་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ།
དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་མ་འགགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་སློབ་པའི་ས་ལ་གནས་ཤིང༌། གོང་དུ་མ་ཐོབ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་ཅིང་གོམས་པར་བྱས་ན། ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ནས། ཡང་སྲིད་པ་མི་ལེན་པར་རང་གིས་ཤེས་པའི་བར་དུ་འགྱུར།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་འགགས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་སློབ་པའི་ས་ལ་གནས་ཤིང༌། གོང་དུ་མ་ཐོབ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེས། དེའི་ཚེ་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ།

如是圣弟子多修习已，得尽诸漏，乃至自知不受后有。”

　　尔时，尊者阿那律陀闻佛所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　（六二八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑鸡林精舍。时，尊者优陀夷、尊者阿难陀亦住巴连弗邑鸡林精舍。

　　尔时，尊者优陀夷诣尊者阿难所，共相问讯慰劳已，退坐一面，语尊者阿难：“如来、应供、等正觉所知所见，为诸比丘说圣戒，令不断、不缺、不择、不离、不戒取，善究竟、善持，智者所叹、所不憎恶。何故如来、应、等正觉所见，为诸比丘说圣戒，不断、不缺，乃至智者所叹、所不憎恶？”

　　尊者阿难语优陀夷：“为修四念处故。何等为四？谓身身观念住，受、心、法法观念住。”

　　时，二正士共论议已，各还本处。

　　（六二九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑鸡林精舍。尔时，尊者阿难、尊者跋陀罗亦在彼住。

　　时，尊者跋陀罗问尊者阿难言：“颇有法修习多修习，得不退转耶？”

　　尊者阿难语尊者跋陀罗：“有法修习多修习，能令行者得不退转，谓四念处。何等为四？身身观念住，受、心、法法观念住。”

　　时，二正士共论说已，各还本处。


འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ལྟར། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒོམ་པ་མང་དུ་མཛད་པས། ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་མཛད་དེ། ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་མི་ལེན་པར་རང་གིས་མཁྱེན་པའི་བར་དུའོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་གསན་ནས། བཙུན་པ་མ་འགགས་པ་དགྱེས་ཤིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ་།།
（དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཨུད་པ་ཡི་དང་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཨུད་པ་ཡི་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་བྱོན་ཏེ། ཕན་ཚུན་འདྲི་བ་དང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དྲིས་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུངས་པ་ནི། མ་ཆད་པ། མ་རལ་བ། མ་འཆོས་པ། མ་བྲལ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པ། ལེགས་པར་མཐར་ཕྱིན་པ། ལེགས་པར་བཟུང་བ། མཁས་པས་བསྔགས་པ། སྡང་བར་མི་བྱེད་པ་ལགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཆད་པ། མ་རལ་བ་ནས། མཁས་པས་བསྔགས་པ། སྡང་བར་མི་བྱེད་པའི་བར་དུ་གསུངས།
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཨུད་པ་ཡི་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཏམ་གླེང་བ་བྱས་ནས། རང་རང་གི་གནས་སུ་གཤེགས་སོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་བཙུན་པ་བཟང་པོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་བ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་སོ། །ཆོས་གང་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ།
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཙུན་པ་བཟང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཆོས་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་སྤྱོད་པ་པོ་རྣམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཏམ་གླེང་བ་བྱས་ནས། རང་རང་གི་གནས་སུ་གཤེགས་སོ།།



　　（六三〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑鸡林精舍。尔时，尊者阿难、尊者跋陀罗亦在彼住。

　　时，尊者跋陀罗问尊者阿难：“颇有法修习多修习，令不净众生而得清净，转增光泽耶？”

　　尊者阿难语尊者跋陀罗：“有法修习多修习，能令不净众生而得清净，转增光泽，谓四念处。身身观念住，受、心、法法观念住。”

　　时，二正士共论议已，各还本处。

　　（六三一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑鸡林精舍。尔时，尊者阿难、尊者跋陀罗亦在彼住。

　　时，尊者跋陀罗问尊者阿难：“颇有法修习多修习，能令未度彼岸众生得度彼岸？”

　　尊者阿难语尊者跋陀罗：“有法修习多修习，能令未度彼岸众生得度彼岸，谓四念处。何等为四？谓身身观念住，受、心、法法观念住。”

　　时，二正士共论议已，各还本处。

　　（六三二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑鸡林精舍。尔时，尊者阿难、尊者跋陀罗亦在彼住。

　　尊者跋陀罗问尊者阿难：“颇有法修习多修习，得阿罗汉？”

　　尊者阿难语尊者跋陀罗：“有法修习多修习，而得阿罗汉，谓四念处。何等为四？谓身身观念住，受、心、法法观念住。

（དྲུག་བརྒྱ་སུམ་ཅུ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་བཙུན་པ་བཟང་པོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་བཟང་པོས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་སོ། །ཆོས་གང་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པར་འགྱུར་ཞིང་གཟི་བརྗིད་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ།
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཙུན་པ་བཟང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཆོས་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པར་འགྱུར་ཞིང་གཟི་བརྗིད་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའོ། །ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཏམ་གླེང་བ་བྱས་ནས། རང་རང་གི་གནས་སུ་གཤེགས་སོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་སོ་གཅིག）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་བཙུན་པ་བཟང་པོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་བཟང་པོས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་སོ། །ཆོས་གང་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་མ་བརྒལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་བརྒལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ།
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཙུན་པ་བཟང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཆོས་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་མ་བརྒལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་བརྒལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཏབ་བྱས་ནས། རང་རང་གི་གནས་སུ་གཤེགས་སོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་སོ་གཉིས།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་བཙུན་པ་བཟང་པོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།།
བཙུན་པ་བཟང་པོས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་སོ། །ཆོས་གང་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ།
བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཙུན་པ་བཟང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཆོས་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།

”

　　时，二正士共论议已，各还本处。

　　（六三三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑鸡林精舍。

　　尔时，世尊告诸比丘：“所说一切法，一切法者，谓四念处，是名正说。何等为四？谓身身观念住，受、心、法法观念住。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六三四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑鸡林精舍。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘于四念处修习多修习，名贤圣出离。何等为四？谓身身观念住，受、心、法法观念住。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如出离，如是正尽苦、究竟苦边、得大果、得大福利、得甘露法、究竟甘露、甘露法作证，如上广说。

　　（六三五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑鸡林精舍。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘于四念处修习多修习，未净众生令得清净，已净众生令增光泽。何等为四？谓身身观念住，受、心、法法观念住。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如净众生，如是未度彼岸者令度、得阿罗汉、得辟支佛、得阿耨多罗三藐三菩提，亦如上说。

དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཏམ་གླེང་བ་བྱས་ནས། རང་རང་གི་གནས་སུ་གཤེགས་སོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་སོ་གསུམ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（དྲུག་བརྒྱ་སོ་བཞི།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན། འཕགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
ཇི་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་དང་། འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་དང་། བདུད་རྩིའི་ཆོས་ཐོབ་པ་དང་། བདུད་རྩི་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། བདུད་རྩིའི་ཆོས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་གོང་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་སོ་ལྔ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་པལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་བསྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན། མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པར་འགྱུར་ཞིང་། དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་གཟི་བརྗིད་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་དག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཕ་རོལ་ཏུ་མ་བརྒལ་བ་རྣམས་བརྒལ་བར་བྱེད་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།



　　（六三六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑鸡林精舍。

　　尔时，世尊告诸比丘：“当为汝说修四念处。何等为修四念处？若比丘！如来、应、等正觉、明行足、善逝、世间解、无上士、调御丈夫、天人师、佛世尊出兴于世，演说正法，上语亦善，中语亦善，下语亦善，善义善味，纯一满净，梵行显示。若族姓子、族姓女从佛闻法，得净信心。如是修学，见在家和合欲乐之过，烦恼结缚，乐居空闲，出家学道，不乐在家，处于非家，欲一向清净，尽其形寿，纯一满净，鲜白梵行：‘我当剃除须发，着袈裟衣，正信非家，出家学道。’作是思惟已，即便放舍钱财亲属，剃除须发，着袈裟衣，正信非家，出家学道，正其身行，护口四过，正命清净，习贤圣戒，守诸根门，护心正念。眼见色时，不取形相，若于眼根住不律仪，世间贪忧、恶不善法常漏于心，而今于眼起正律仪；耳、鼻、舌、身、意起正律仪，亦复如是。

　　“彼以贤圣戒律成就，善摄根门，来往周旋，顾视屈伸，坐卧眠觉语默，住智正智。彼成就如此圣戒，守护根门，正智正念，寂静远离，空处、树下、闲房独坐，正身正念，系心安住。

（དྲུག་བརྒྱ་སོ་དྲུག）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ནས། དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་དེ། ཐོག་མར་ཡང་བཟང་། བར་དུ་ཡང་བཟང་། ཐ་མར་ཡང་བཟང་བ། དོན་བཟང་བ། ཚིག་འབྲུ་བཟང་བ། གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་དོ།།
རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་སངས་རྒྱས་ལས་ཆོས་ཐོས་ནས་དད་པའི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས། འདི་ལྟར་སློབ་པར་བྱེད་དེ། ཁྱིམ་པ་འདོད་པའི་བདེ་བ་དང་འགྲོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་མཐོང་ནས། དབེན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དེ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་། ཁྱིམ་མེད་པར་གནས་པར་བྱེད་དོ། །གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འདོད་པས། ལུས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པ། དཀར་བའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། བདག་གིས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས། གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསླབ་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་བསམས་ནས། དེ་ནས་ནོར་དང་གཉེན་བཤེས་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས། གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་བསྲུང་ཞིང་། ངག་གི་ཉེས་པ་བཞི་ལས་བསྲུངས་ནས། འཚོ་བ་ཡང་དག་པར་དག་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་། དབང་པོའི་སྒོ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བ་དང་། སྲན་པ་ཡང་དག་པར་བསྲུང་བར་བྱེད་དོ། །མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ན་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང་། གལ་ཏེ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སྡོམ་པ་མེད་པར་གནས་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་སེམས་ལ་ཟག་པར་འགྱུར་བ་ལས། ད་ནི་མིག་ལ་ཡང་དག་པའི་སྡོམ་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྒེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ལ་ཡང་དག་པའི་སྡོམ་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ།།
དེ་ནི་འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། དབང་པོའི་སྒོ་ལེགས་པར་བསྡམས་པས། འགྲོ་བ་དང་། འོང་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་དང་། བལྟ་བ་དང་། བསྐུམ་པ་དང་། བརྐྱང་བ་དང་། འདུག་པ་དང་། ཉལ་བ་དང་། གཉིད་ལོག་པ་དང་། སྨྲ་བ་དང་། མི་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞིང་། དབང་པོའི་སྒོ་བསྲུང་བ་དང་། ཤེས་བཞིན་དང་། དྲན་པ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས། ཞི་གནས་དབེན་པ་དང་། སྟོང་པའི་གནས་དང་། ཤིང་དྲུང་དང་། ཁང་སྟོང་རྣམས་སུ་གཅིག་པུར་འདུག་སྟེ། ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་ཞིང་དྲན་པ་ཡང་དག་པར་བཞག་ནས། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་གོ།

断世贪忧，离贪欲，净除贪欲；断世瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖，离瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖，净除瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖。断除五盖恼心，慧力羸、诸障阂分、不趣涅槃者，是故，内身身观念住，精勤方便，正智正念，调伏世间贪忧；如是外身、内外身，受、心、法法观念住，亦如是说。是名比丘修四念处。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六三七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“当修四念处……”如上广说。差别者，乃至“如是出家已，住于静处，摄受波罗提木叉律仪，行处具足，于细微罪生大怖畏，受持学戒，离杀、断杀、不乐杀生，乃至一切业迹如前说，衣钵随身，如鸟两翼。如是学戒成就，修四念处。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六三八）

　　如是我闻：

　　一时，佛在王舍城迦兰陀竹园。尔时，尊者舍利弗住摩竭提那罗聚落，疾病涅槃，纯陀沙弥瞻视供养。

　　尔时，尊者舍利弗因病涅槃。

　　时，纯陀沙弥供养尊者舍利弗已，取余舍利，担持衣钵，到王舍城，举衣钵，洗足已，诣尊者阿难所。

འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤོང་ཞིང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཞིང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ། ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་དོ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་སེམས་ལ་གནོད་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཉམས་པ། བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཆ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོ་བ་རྣམས་སྤོང་བས། ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཐབས་མཁས་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པས། འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ལུས་དང་། ཕྱི་ནང་གི་ལུས་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་དགེ་སློང་གིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（དྲུག་བརྒྱ་སོ་བདུན།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ།། གོང་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དབེན་པའི་གནས་སུ་གནས་ཤིང་། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་ཡང་འཇིགས་པ་ཆེན་པོར་ལྟ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ཤིང་། སྲཅོད་པ་ལས་ལྡོག་པ། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་མི་དགའ་བ་ནས། ལས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ལུས་དང་མི་འབྲལ་བ་བྱ་གཤོག་གཉིས་དང་འདྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ནས། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱེད་དོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（དྲུག་བརྒྱ་སོ་བརྒྱད།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མ་ག་དྷའི་ན་ར་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་ན་བཞུགས་པ་ན། ནད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་ཚུལ་ཆུན་ད་ཞེས་བྱ་བས་རིམ་གྲོ་བྱེད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ནད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་ཚུལ་ཆུན་ད་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས། རིང་བསྲེལ་ལྷག་མ་བླངས་ཏེ། ན་བཟའ་དང་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སོང་སྟེ། ན་བཟའ་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་ཅིང་ཞབས་བཀྲུས་ནས། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་།།

礼尊者阿难足已，却住一面，白尊者阿难：“尊者当知，我和上尊者舍利弗已涅槃，我持舍利及衣钵来。”

　　于是尊者阿难闻纯陀沙弥语已，往诣佛所，白佛言：“世尊！我今举体离解，四方易韵，持辩闭塞，纯陀沙弥来语我言：‘和上舍利弗已涅槃，持余舍利及衣钵来。’”

　　佛言：“云何？阿难！彼舍利弗持所受戒身涅槃耶？定身、慧身、解脱身、解脱知见身涅槃耶？”

　　阿难白佛言：“不也，世尊！”

　　佛告阿难：“若法我自知，成等正觉所说，谓四念处、四正断、四如意足、五根、五力、七觉支、八道支涅槃耶？”

　　阿难白佛：“不也，世尊！虽不持所受戒身乃至道品法而涅槃，然尊者舍利弗持戒多闻，少欲知足，常行远离，精勤方便，摄念安住，一心正受捷疾智慧、深利智慧、超出智慧、分别智慧、大智慧、广智慧、甚深智慧、无等智慧，智宝成就，能示、能教、能照、能喜，善能赞叹，为众说法。是故，世尊！我为法故，为受法者故，愁忧苦恼。”

　　佛告阿难：“汝莫愁忧苦恼。所以者何？若坐、若起、若作，有为败坏之法，何得不坏，欲令不坏者，无有是处，我先已说，一切所爱念种种诸物、适意之事，一切皆是乖离之法，不可常保。

བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བཙུན་པས་མཁྱེན་པར་མཛོད། བདག་གི་མཁན་པོ་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །བདག་གིས་རིང་བསྲེལ་དང་ན་བཟའ་དང་ལྷུང་བཟེད་འདིར་ཁྱེར་འོངས་སོ།།
དེ་ནས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་ཚུལ་ཆུན་དའི་ཚིག་ཐོས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་གི་ལུས་ཐམས་ཅད་ཞིག་པར་གྱུར། ཕྱོགས་བཞིའི་སྒྲ་འགྱུར་ཞིང་། སྨྲ་བའི་མཐུ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དགེ་ཚུལ་ཆུན་དས་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །མཁན་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། རིང་བསྲེལ་ལྷག་མ་དང་ན་བཟའ་དང་ལྷུང་བཟེད་འཁྱེར་ནས་འོངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ། ཅི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེས་བསླབ་པའི་ཕུང་པོ་བླངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་དག་དང་བཅས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སམ།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི་མ་ལགས་སོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་གང་དག་ངས་རང་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་བསྟན་པ། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང་། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་། དབང་པོ་ལྔ་དང་། སྟོབས་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དག་དང་བཅས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སམ།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བསླབ་པའི་ཕུང་པོ་ནས་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གི་ཆོས་རྣམས་དང་བཅས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ལགས་མོད། འོན་ཀྱང་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། མང་དུ་ཐོས་པ། འདོད་པ་ཆུང་བ། ཆོག་ཤེས་པ། རྟག་ཏུ་དབེན་པ་ལ་གནས་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ། དྲན་པ་ཡང་དག་པར་གཞག་པ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ། མྱུར་བའི་ཤེས་རབ་དང་། རྣོན་པོའི་ཤེས་རབ་དང་། ཕྱིར་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཡངས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་དང་། མཉམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ནོར་དང་ལྡན་པ། སྟོན་པར་ནུས་པ། སློབ་པར་ནུས་པ། གསལ་བར་བྱེད་པར་ནུས་པ། དགའ་བར་བྱེད་པར་ནུས་པ། ལེགས་པར་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་ནུས་པ། འཁོར་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་ནུས་པ་ལགས་པས། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཉན་པ་པོའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་དང་། སེམས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བར་གྱུར་ཏོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ། ཁྱོད་མྱ་ངན་དང་སེམས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདུག་པའམ། ལངས་པའམ། བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་ཞིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་མི་འཇིག་པར་འགྱུར། མི་འཇིག་པར་འདོད་ན་གནས་མེད་དོ། །ངས་སྔར་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏེ། བྱམས་པའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་འབྲལ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་རྟག་ཏུ་སྲུང་བར་མི་ནུས་སོ།།

譬如大树，根、茎、枝、叶、华、果茂盛，大枝先折，如大宝山，大岩先崩。如是，如来大众眷属，其大声闻先般涅槃，若彼方有舍利弗住者，于彼方我则无事，然其彼方，我则不空，以有舍利弗故，我先已说故。汝今，阿难！如我先说，所可爱念种种适意之事，皆是别离之法，是故汝今莫大愁毒。阿难！当知，如来不久亦当过去。是故，阿难！当作自洲而自依，当作法洲而法依，当作不异洲不异依。”

　　阿难白佛：“世尊！云何自洲以自依？云何法洲以法依？云何不异洲不异依？”

　　佛告阿难：“若比丘身身观念处，精勤方便，正智正念，调伏世间贪忧。如是外身、内外身，受、心、法法观念处，亦如是说。阿难！是名自洲以自依、法洲以法依、不异洲不异洲依。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六三九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住摩偷罗国跋陀罗河侧伞盖庵罗树林中，尊者舍利弗、目揵连涅槃未久。尔时，世尊月十五日布萨时，于大众前敷座而坐。

　　尔时，世尊观察众会已，告诸比丘：“我观大众，见已虚空，以舍利弗、大目揵连般涅槃故。我声闻唯此二人善能说法，教诫、教授，辩说满足。


དཔེར་ན་ཤིང་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་དང་། སྡོང་པོ། ཡལ་ག །ལོ་མ། མེ་ཏོག །འབྲས་བུ་རྣམས་རྒྱས་པ་ལས། ཡལ་ག་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་ཆག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་ལྟ་བུ་ལས་བྲག་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྱེལ་བ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ལས། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་སྔོན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དེར་ཤཱ་རིའི་བུ་བཞུགས་པ་ཡོད་ན། ཕྱོགས་དེར་བདག་གི་བྱ་བ་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་ཕྱོགས་དེ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བདག་གིས་སྔོན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ། ད་ལྟ་ཁྱོད་ཀྱིས། བདག་གིས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ། བྱམས་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་འབྲལ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ཆེན་པོ་མ་བྱེད་ཅིག །ཀུན་དགའ་བོ། འདི་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ། བདག་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིག །བདག་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་ཅིག །ཆོས་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིག །ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་ཅིག །གཞན་མ་ཡིན་པའི་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིག །གཞན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་ཅིག །
ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཇི་ལྟར་ན་བདག་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་བདག་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་ལགས། ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་ལགས། ཇི་ལྟར་ན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་ལགས།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གང་ཞིག་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ། བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ལུས་དང་། ནང་དང་ཕྱིའི་ལུས་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་གནས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོ། འདི་ནི་བདག་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་བདག་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པའི་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱས་སོ།
དྲུག་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་དགུ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
སངས་རྒྱས་མ་ཐུ་རའི་ཡུལ་བྷ་དྲ་ཆུ་བོའི་འགྲམ་གྱི་གདུགས་ཅན་གྱི་ཨ་མྲའི་ཚལ་དུ་བཞུགས་སོ། །བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཡུན་རིང་པོ་མ་ལོན་པའི་དུས་ན། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟླ་བ་བཅོ་ལྔ་པའི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་དུ་གདན་བཤམས་ཏེ་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་འཁོར་ལ་གཟིགས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བདག་གིས་འཁོར་གྱི་ཚོགས་ལ་བལྟས་པས། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པར་མཐོང་ངོ་། །བདག་གི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་ཆོས་བཤད་པ་དང་། གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དང་། སྨྲ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ནུས་སོ།

有二种财，钱财及法财，钱财者从世人求，法财者从舍利弗、大目揵连求，如来已离施财及法财。

　　“汝等莫以舍利弗、目揵连涅槃故愁忧苦恼。譬如大树，根、茎、枝、叶、华、果茂盛，大枝先折，亦如宝山，大岩先崩。如是，如来大众之中，舍利弗、目揵连二大声闻先般涅槃。是故，比丘！汝等勿生愁忧苦恼，何有生法、起法、作法、为法、坏败之法而不磨灭？欲令不坏，无有是处，我先已说，一切可爱之物皆归离散，我今不久亦当过去。是故汝等当知，自洲以自依、法洲以法依、不异洲不异依，谓内身身观念住，精勤方便，正智正念，调伏世间贪忧。如是外身、内外身，受、心、法法观念住，精勤方便，正智正念，调伏世间贪忧，是名自洲以自依，法洲以法依，不异洲不异依。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　杂阿含经卷第二十四
大正藏第 02 册 No. 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第二十五

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　（六四〇）

　　尔时，世尊告尊者阿难：“此摩偷罗国，将来世当有商人子，名曰掘多，掘多有子，名优波掘多，我灭度后百岁，当作佛事，于教授师中最为第一。

ནོར་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཟང་ཟིང་གི་ནོར་དང་ཆོས་ཀྱི་ནོར་རོ། །ཟང་ཟིང་གི་ནོར་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་འཚོལ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ནོར་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལས་འཚོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པ་དང་ཆོས་སྦྱིན་པ་ལས་འདས་ཟིན་ཏོ།
ཁྱེད་རྣམས་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །དཔེར་ན་ཤིང་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་དང་། སྡོང་པོ། ཡལ་ག །ལོ་མ། མེ་ཏོག །འབྲས་བུ་རྣམས་རྒྱས་པ་ལས། ཡལ་ག་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་ཆག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་ལྟ་བུ་ལས་བྲག་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྱེལ་བ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་གཉིས་སྔོན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག །ཁྱེད་རྣམས་མྱ་ངན་དང་སྡུག་བསྔལ་མ་སྐྱེད་ཅིག །སྐྱེ་བའི་ཆོས་དང་། འབྱུང་བའི་ཆོས་དང་། བྱས་པའི་ཆོས་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་། འཇིག་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འཇིག་པར་ག་ལ་འགྱུར། མི་འཇིག་པར་འདོད་པ་ནི་གནས་མེད་དོ། །བདག་གིས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱམས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་ཀྱང་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །བདག་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་བདག་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པའི་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ། བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ལུས་དང་། ནང་དང་ཕྱིའི་ལུས་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ། བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ། དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་འདི་ནི་བདག་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་བདག་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པའི་གླིང་དུ་གྱུར་ཅིང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱས་སོ།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་སྡེ་པོད་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པ།
བཀའ་འགྱུར་དཔེ་བསྡུར་མ། པོད་གཉིས་པ། ཨང་ ༠༠༩༩ ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་སྡེ་པོད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ།
རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་གུ་ཎ་བྷ་དྲས་བསྒྱུར།
དྲུག་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་པ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མ་ཐུ་རའི་ཡུལ་འདིར་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་གུཔྟ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གུཔྟའི་བུ་ཨུ་པ་གུཔྟ་ཞེས་བྱ་བ། བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། མན་ངག་སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།

阿难！汝遥见彼青色丛林不？”

　　阿难白佛：“唯然，已见。世尊！”

　　“阿难！是处名为优留曼茶山，如来灭后百岁，此山当有那吒跋置迦阿兰若处，此处随顺寂默最为第一。”

　　尔时，世尊作是念：“我若以教法付嘱人者，恐我教法不得久住；若付嘱天者，恐我教法亦不得久住，世间人民则无有受法者。我今当以正法付嘱人、天，诸天、世人共摄受法者，我之教法则千岁不动。”尔时，世尊起世俗心。

　　时，天帝释及四大天王知佛心念，来诣佛所，稽首礼足，退坐一面。

　　尔时，世尊告天帝释及四大天王：“如来不久当于无余涅槃而般涅槃，我般涅槃后，汝等当护持正法。”

　　尔时世尊复告东方天王：“汝当于东方护持正法。”次告南方、西方、北方天王：“汝当于北方护持正法。过千岁后，我教法灭时，当有非法出于世间，十善悉坏。阎浮提中，恶风暴起，水雨不时，世多饥馑，雨则灾雹，江河消灭，华果不成，人无光泽，虫村鬼村悉皆磨灭，饮食失味，珍宝沉没，人民服食粗涩草木。

　　“时，有释迦王、耶槃那王、钵罗婆王、兜沙罗王，众多眷属。如来顶骨、佛牙、佛钵安置东方。西方有王，名钵罗婆，百千眷属，破坏塔寺，杀害比丘。

ཀུན་དགའ་བོ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་གིའི་ནགས་ཚལ་སྔོན་པོ་དེ་མཐོང་ངམ།
ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། མཐོང་ལགས་སོ།
ཀུན་དགའ་བོ། གནས་དེ་ནི་ཨུ་རུ་མན་ཌའི་རི་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ན། རི་དེར་ན་ཙ་བྷ་ཏི་ཀའི་དགོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། གནས་དེ་ནི་ཞི་གནས་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་བསྟན་པ་མི་ལ་གཏད་ན། བདག་གི་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པར་འགྱུར་བའི་དོགས་པ་ཡོད། གལ་ཏེ་ལྷ་ལ་གཏད་ན་ཡང་། བདག་གི་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པར་འགྱུར་བའི་དོགས་པ་ཡོད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་ལེན་པ་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་གིས་ད་ལྟ་དམ་པའི་ཆོས་མི་དང་ལྷ་གཉིས་ཀ་ལ་གཏད་པར་བྱའོ། །ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐུན་མོང་དུ་བཟུང་ན། བདག་གི་བསྟན་པ་ལོ་སྟོང་གི་བར་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དོ།
དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་དང་རྒྱལ་ཆེན་བཞིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་དགོངས་པ་མཁྱེན་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ཏེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་དང་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་བསྲུང་བར་གྱིས་ཤིག །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཆེན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་བསྲུང་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཆེན་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་བསྲུང་བར་གྱིས་ཤིག །ལོ་སདས་པའི་འོག་ཏུ། བདག་གི་བསྟན་པ་འཇིག་པའི་དུས་ན། ཆོས་མ་ཡིན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། དགེ་བ་བཅུ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་རླུང་ངན་དྲག་པོ་ལྡང་བར་འགྱུར། ཆར་པ་དུས་མ་ཡིན་པར་འབབ། འཇིག་རྟེན་ན་མུ་གེ་མང་བར་འགྱུར། ཆར་བབས་ན་སེར་བ་འབབ། ཆུ་ཀླུང་རྣམས་སྐམ་པར་འགྱུར། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་མི་འགྲུབ། མི་རྣམས་ལ་གཟི་བརྗིད་མེད་པར་འགྱུར། འབུའི་གྲོང་དང་འདྲེའི་གྲོང་ཐམས་ཅད་རྩ་མེད་དུ་འགྱུར། བཟའ་བཏུང་རྣམས་རོ་བྲོ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར། རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ས་འོག་ཏུ་ནུབ་པར་འགྱུར། མི་རྣམས་རྩྭ་དང་ཤིང་རྩུབ་མོ་རྣམས་ཟ་བར་འགྱུར་རོ།
དེའི་ཚེ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཡ་བ་ནའི་རྒྱལ་པོ་དང་། པྲ་བྷའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཏུ་ཤ་རའི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུའི་གཙུག་ཏོར་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚེམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། །ནུབ་ཕྱོགས་ན་རྒྱལ་པོ་པྲ་བྷ་ཞེས་བྱ་བ། འཁོར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དང་བཅས་པས། མཆོད་རྟེན་དང་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་། དགེ་སློང་རྣམས་གསོད་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།

北方有王，名耶槃那，百千眷属，破坏塔寺，杀害比丘。南方有王，名释迦，百千眷属，破坏塔寺，杀害比丘。东方有王，名兜沙罗，百千眷属，破坏塔寺，杀害比丘。四方尽乱，诸比丘来集中国。

　　“时，拘睒弥国有王，名摩因陀罗西那，其王生子，手似血涂，身似甲胄，有大勇力。其生之日，五百大臣生五百子，皆类王子，血手胄身。

　　“时，拘睒弥国，一日雨血。拘睒弥王见此恶相，即大恐怖，请问相师。相师白王：‘王今生子，当王阎浮提，多杀害人，生子七日，字曰难当，年渐长大。时，四恶王从四方来杀人民，摩因陀罗西那王闻则恐怖。’

　　“时，有天神告言：‘大王且立难当为王，足能降伏彼四恶王。’时，摩因陀罗西那王受天神教，即舍位与子，以髻中明珠冠其子首，集诸大臣，香水灌顶。召五百大臣同日生子，身被甲胄，从王出征，与四恶王大众战；胜，杀害都尽，王阎浮提，治在拘睒弥鞞国。”

　　尔时，世尊告四大天王：“巴连弗国，于彼国当有婆罗门，名曰阿耆尼达多，通达比陀经论，彼婆罗门当纳妻。彼时，中阴众生当来与其作子，入母胎中时，彼母欲与人论议。彼婆罗门即问诸相师，相师答云：‘是胎中众生当了达一切论，故令母生如是论议之心，欲将人论议。

བྱང་ཕྱོགས་ན་རྒྱལ་པོ་ཡ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ། འཁོར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དང་བཅས་པས། མཆོད་རྟེན་དང་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་། དགེ་སློང་རྣམས་གསོད་པར་བྱེད་དོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་ན་རྒྱལ་པོ་ཤཱཀྱ་ཞེས་བྱ་བ། འཁོར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དང་བཅས་པས། མཆོད་རྟེན་དང་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་། དགེ་སློང་རྣམས་གསོད་པར་བྱེད་དོ། །ཤར་ཕྱོགས་ན་རྒྱལ་པོ་ཏུ་ཤ་ར་ཞེས་བྱ་བ། འཁོར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དང་བཅས་པས། མཆོད་རྟེན་དང་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་། དགེ་སློང་རྣམས་གསོད་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱོགས་བཞི་ཀུན་ཏུ་འཁྲུག་པ་ལངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་དབུས་སུ་འདུས་པར་འགྱུར་རོ།
དེའི་ཚེ་ཀོའུ་ཤཱམ་བྷིའི་ཡུལ་ན་རྒྱལ་པོ་མ་ཧིན་དྲ་སེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སྲས་ཤིག་འཁྲུངས་པའི་ཕྱག་གཉིས་ཁྲག་གིས་བྱུགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྐུ་ལུས་གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལྟ་བུ། དཔའ་རྩལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་འཁྲུངས་པའི་ཉིན་མོ་དེར་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་སྐྱེས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱལ་བུ་དང་འདྲ་བར་ཕྱག་ཁྲག་གིས་བྱུགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྐུ་ལུས་གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ།
དེའི་ཚེ་ཀོའུ་ཤཱམ་བྷིའི་ཡུལ་དུ་ཉིན་གཅིག་ལ་ཁྲག་གི་ཆར་བབས་སོ། །ཀོའུ་ཤཱམ་བྷིའི་རྒྱལ་པོས་ལྟས་ངན་པ་དེ་མཐོང་ནས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཏེ། མཚན་མཁན་ལ་དྲིས་སོ། །མཚན་མཁན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་ད་ལྟ་སྲས་འཁྲུངས་པ་འདི་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བསྒྱུར་བར་འགྱུར་ཞིང་། མི་མང་པོ་གསོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྲས་འཁྲུངས་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པ་དང་། བཟོད་དཀའ་ཞེས་མཚན་གསོལ་ལོ། །ན་ཚོད་རིམ་གྱིས་ཆེར་སྐྱེས་པའི་ཚེ། ཕྱོགས་བཞི་ནས་རྒྱལ་པོ་ངན་པ་བཞི་འོངས་ནས་མི་རྣམས་གསོད་པར་བྱེད་པ་ན། མ་ཧིན་དྲ་སེ་ན་རྒྱལ་པོ་འཇིགུར་ཏོ།
དེའི་ཚེ་ལྷའི་ཕོ་ཉས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། བཟོད་དཀའ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བསྐོས་ན། རྒྱལ་པོ་ངན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་འདུལ་བར་ནུས་སོ། །དེའི་ཚེ་མ་ཧིན་དྲ་སེ་ན་རྒྱལ་པོས་ལྷའི་བཀའ་བཞིན་དུ། སྲས་ལ་རྒྱལ་སྲིད་གཏད་དེ། རང་གི་དབུ་རྒྱན་གྱི་ནོར་བུ་གསལ་བ་དེ་སྲས་ཀྱི་དབུ་ལ་བསྐོན་ནས། བློན་པོ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ། དྲི་བཟང་པོའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་རོ། །བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱའི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཉིན་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ། སྐུ་ལུས་གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལྟ་བུ་དེ་དག་རྒྱལ་པོ་དང་མཉམ་དུ་དམག་དཔུང་དུ་ཕྱིན་ནས། རྒྱལ་པོ་ངན་པ་བཞིའི་དམག་དཔུང་དང་གཡུལ་སྤྲད་དེ། རྒྱལ་ནས་ཐམས་ཅད་བསད་དེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་། ཀོའུ་ཤཱམ་བྷིའི་ཡུལ་དུ་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། པཱ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བྲམ་ཟེ་ཨགྣི་དཏྟ་ཞེས་བྱ་བ་རིག་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེ་དེས་ཆུང་མ་བླང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་བར་མ་དོའི་སེམས་ཅན་ཞིག་དེའི་བུར་གྱུར་ནས། མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ། མ་དེས་མི་རྣམས་དང་རྩོད་པ་བྱེད་པར་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་མཚན་མཁན་རྣམས་ལ་དྲིས་པ་ན། མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་མངལ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་དེས་གཞུང་ལུགས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་འགྱུར་བས། མ་ལ་མི་དང་རྩོད་པ་བྱེད་པར་འདོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ།།

’如是日月满足，出生母胎，以为童子，了达一切经论，恒以经论教授五百婆罗门子，及余诸论教授余人，以医方教医方者，如是有众多弟子。有众多弟子故，名曰弟子。次当从父母求出家学道，乃至父母听其出家，彼即于我法中出家学道，通达三藏，善能说法，辩才巧妙，言语谈说，摄多眷属。”

　　又复，世尊告四大天王：“即此巴连弗邑国中，当有大商主，名曰须陀那，中阴众生来入母胎。彼众生入母胎时，令母质直柔和，无诸邪想，诸根寂静。

　　“时，彼商主即问相师，相师答曰：‘胎中众生极为良善，故令母如是，乃至诸根寂静。’至月满足，便生童子，名曰修罗他。年纪渐长，乃至启白父母，求出家学道。父母即听，于我法中出家学道，勤行精进，修习道业，便得漏尽，证阿罗汉果。然寡闻、少欲、知足及少知，旧居在山薮林间，山名揵陀摩罗。

　　“时，彼圣人恒来为难当王说法。彼父王当无常，无常之日，难当见父过世，两手抱父尸，悲号啼哭，忧恼伤心。时，彼三藏将多眷属来诣王所，为王说法，王闻法已，忧恼即止，于佛法中生大敬信，而发声唱言：‘自今以后，我施诸比丘无恐畏，适意为乐。’而问比丘：‘前四恶王毁灭佛法有几年岁？’诸比丘答云：‘经十二年。

དེ་ལྟར་ཟླ་བ་ཚང་བ་དང་མའི་མངལ་ནས་བཙས་ཏེ། ཁྱེའུ་རུ་གྱུར་ནས། གཞུང་ལུགས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཅིང་། རྟག་ཏུ་གཞུང་ལུགས་བྲམ་ཟེའི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ཡང་གཞུང་ལུགས་རྣམས་གཞན་དག་ལ་སློབ་པ་དང་། སྨན་དཔྱད་ཀྱི་གཞུང་ནི་སྨན་དཔྱད་མཁན་རྣམས་ལ་སློབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མང་པོ་ཡོད་དོ། །མང་པོ་ཡོད་པས་ན་མང་པོ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕ་མ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། ཕ་མས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གནང་ནས། བདག་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཅིང་། ཆོས་བཤད་པ་ལ་མཁས་པ། སྨྲ་བའི་སྤོབས་པ་མཁས་པ། གཏམ་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པ། འཁོར་མང་པོ་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ།
ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། པཱ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཉིད་དུ་ཚོང་དཔོན་ཆེན་པོ་སུ་དྷ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བར་མ་དོའི་སེམས་ཅན་ཞིག་དེའི་ཆུང་མའི་མངལ་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་དེ་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ། མ་དེ་དྲང་ཞིང་འཇམ་པ། ལོག་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ། དབང་པོ་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ།
དེའི་ཚེ་ཚོང་དཔོན་དེས་མཚན་མཁན་ལ་དྲིས་པ་ན། མཚན་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། མངལ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན་པས། མ་ལ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནས་དབང་པོ་ཞི་བར་གྱུར་པའི་བར་དུའོ། །ཟླ་བ་ཚང་བ་དང་ཁྱེའུ་བཙས་ཏེ། མིང་སུ་ར་ཐ་ཞེས་བཏགས་སོ། །ན་ཚོད་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་ནས། ཕ་མ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། ཕ་མས་གནང་ནས་བདག་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཤིང་ལམ་བསྒོམས་པས། ཟག་པ་ཟད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །འོན་ཀྱང་མང་དུ་ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་། འདོད་པ་ཆུང་བ། ཆོག་ཤེས་པ། ཤེས་པ་ཉུང་བ་སྟེ། སྔོན་ནགས་ཚལ་དང་རི་སུལ་དུ་གནས་པ། རི་དེའི་མིང་ནི་གན་དྷ་མཱ་ལ་ཞེས་བྱའོ།
དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེས་རྟག་ཏུ་བཟོད་དཀའ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཆོས་བཤད་དོ། །ཡབ་རྒྱལ་པོ་མི་རྟག་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། བཟོད་དཀས་ཡབ་འདས་པ་མཐོང་ནགཉིས་ཀྱིས་ཡབ་ཀྱི་སྐུ་གདུང་འཁྱུད་དེ། ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ་སེམས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་འཛིན་པ་དེས་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་ཆོས་བཤད་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཆོས་ཐོས་ནས་མྱ་ངན་དང་བྲལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས། སྐད་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། དེ་རིང་ནས་བཟུང་སྟེ། བདག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་ཞིང་། ཅི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ངན་པ་བཞིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་བཤིག་པ་ནི་ལོ་དུ་ཙམ་ཞིག་སོང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལོ་བཅུ་གཉིས་སོ།།

’王心念口言，作师子吼：‘我当十二年中，当供养五众，乃至办诸供具。’即便行施，行施之日，天当降香泽之雨，遍阎浮提，一切实种皆得增长。诸方人众皆持供养，来诣拘睒弥国，供养众僧。

　　“时，诸比丘大得供养。诸比丘辈食人信施，而不读诵经书，不萨阇为人受经。戏论过日，眠卧终夜，贪着利养，好自严饰，身着妙服，离诸出要、寂静、出家、三菩提乐。形类比丘，离沙门功德，是法中之大贼，助作末世坏正法幢，建恶魔幢，灭正法炬，然烦恼火，坏正法鼓，毁正法轮，消正法海，坏正法山，破正法城，拔正法树，毁禅定智慧，断戒璎珞，污染正道。

　　“时，彼天、龙、鬼神、夜叉、乾闼婆等，于诸比丘所生恶意，毁訾诸比丘，厌恶、远离，不复相亲，异口同音：‘呜呼！如是恶比丘，不应于如来法中。

རྒྱལ་པོས་བསམས་ཤིང་ཁ་ནས་སྨྲས་ཏེ། སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པ། བདག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་འཁོར་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱ་སྟེ། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་བརྩམས་ཏེ། སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཉིན་མོ་དེར། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་བཟང་པོའི་ཆར་ཕབ་སྟེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་ས་བོན་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཁྱེར་ནས། ཀོའུ་ཤཱམ་བྷིའི་ཡུལ་དུ་འོངས་ཏེ། དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་སོ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་བོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྣམས་ཀྱི་དད་ཟས་ཟ་ཞིང་། མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་། མི་རྣམས་ལ་མདོ་སྡེ་སློབ་པའི་ཕྱིར་བཟླས་པ་མི་བྱེད་པར། རྩོད་པ་དང་གཏམ་གྱིས་དུས་འདའ་བ་དང་། མཚན་མོ་ཐམས་ཅད་གཉིད་ལོག་པ་དང་། ཁེ་ཕན་ལ་ཆགས་པ་དང་། བདག་ཉིད་བརྒྱན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་། ལུས་ལ་གོས་བཟང་པོ་གྱོན་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། ཞི་བ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་བདེ་བ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་གྱུར་ཅིང་། དགེ་སྦྱོང་གི་ཡོན་ཏན་དང་བྲལ་བ། ཆོས་འདི་པའི་ཆོམ་རྐུན་ཆེན་པོ། དུས་ཀྱི་མཐའ་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་བསྣུབས་ནས། བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་བཙུགས་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བསད་ནས། ཉོན་མོངས་པའི་མེ་སྦར་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བོ་ཆེ་བཅོམ་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་བསྐམས་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རི་བོ་བཤིག་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་བཤིག་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཤིང་བཏོན་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་བཤིག་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱན་བཅད་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལམ་ཉམས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ།
དེའཚེ་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། འདྲེ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སེམས་ངན་པ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨོད་ཅིང་། ཡིད་འབྱུང་ནས་རིང་དུ་དོར་ཏེ། ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པར་གྱུར་ནས། ཁ་གཅིག་ཏུ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད། དགེ་སློང་ངན་པ་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་མི་རུང་ངོ་།།

’而说偈言：

“‘非吉行恶行，　　行诸邪见法，
　　此诸愚痴人，　　打坏正法山，
　　行诸恶戒法，　　弃诸如法行，
　　舍诸胜妙法，　　拔除今佛法，
　　不信不调伏，　　乐行诸恶行，
　　谄伪诳世间，　　打破牟尼法，
　　毁形习诸恶，　　凶暴及千行，
　　依法诳世人，　　忿恨自贡高，
　　贪着求名利，　　无恶业不备，
　　如佛所说法，　　法没有是相，
　　今者悉已见，　　智者所轻贱，
　　此法今出已，　　牟尼正法海，
　　不久当枯竭，　　正法今少在，
　　恶人复来灭，　　毁坏我正法。’

　　“时，彼诸天、龙、神等皆生不欢喜心，不复当护诸比丘，而同声唱言：‘佛法却后七日灭尽。’号啕悲泣，共相谓言：‘至比丘说戒日，共相斗诤，如来正法于中而灭。’如是诸天悲恼啼泣。


བཀའ་ཚིག་འདི་སྐད་གསུངས་སོ།།
"མི་དགེ་སྡིག་པ་བྱེད། །ལོག་པར་ལྟ་བའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད།།
བླུན་པོ་འདི་དག་གིས། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རི་བོ་བཅོམ།།
སྡིག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྤངས་ནས།།
དམ་པའི་ཆོས་རྣམས་བོར། །ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་བཅོམ།།
དད་པ་མེད་ཅིང་མ་དུལ་བ། །སྡིག་པའི་ལས་ལ་དགའ་བར་སྤྱོད།།
གཡོ་སྒྱུས་འཇིག་རྟེན་སླུ་བྱེད་པ། །ཐུབ་པའི་ཆོས་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད།།
གཟུགས་བརྙན་བཅོམ་ཞིང་སྡིག་པ་སྤྱོད། །གདུག་རྩུབ་དང་ནི་བྱ་བ་སྟོང༌།།
ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་སླུ། །ཁྲོ་བས་བདག་ཉིད་དྲེགས་པར་བྱེད།།
སྙན་གྲགས་རྙེད་པ་ལ་ཆགས་ཤིང༌། །སྡིག་པའི་ལས་ཀུན་ཚང་བར་བྱེད།།
སངས་རྒྱས་གསུངས་པའི་ཆོས། །ཆོས་ནུབ་པ་ཡི་མཚན་མ་འདི།།
ད་ནི་ཀུན་གྱིས་མཐོང༌། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པར་བྱེད།།
ཆོས་འདི་ད་བྱུང་སྟེ། །ཐུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ནི།།
མྱུར་དུ་སྐམ་པར་འགྱུར། །ད་ནི་དམ་ཆོས་ཉུང་དུ་གནས།།
སྡིག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིར། །བདག་གི་དམ་ཆོས་འཇིག་པར་བྱེད།།"
དེའི་ཚེ་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡིད་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་མི་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དབྱངས་གཅིག་གིས་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་སོ། །"སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཞག་བདུན་ནས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།" ཞེས་སྐད་ཆེན་པོས་ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏེ། ཕན་ཚུན་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་སོ། །"དགེ་སློང་གི་གསོ་སྦྱོང་གི་ཉིན་པར། ཕན་ཚུན་འཐབ་མོ་བྱེད་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་དེར་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ།" ཞེས་དེ་ལྟར་ལྷ་རྣམས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ་ངུས་སོ།།



　　“时，拘睒弥城中有五百优婆塞，闻诸天之言，共诣诸比丘众中，谏诸比丘斗诤，而说偈言：

“‘呜呼苦剧岁，　　愍念群生生，
　　其法今便灭，　　释师子王法，
　　恶轮坏法轮，　　如是尽金刚，
　　乃能不即坏，　　安隐时已灭，
　　危险法已起，　　明智人已过，
　　今见如是相，　　当知不复久，
　　牟尼法断灭，　　世间无复明，
　　离垢寂灭口，　　牟尼日今没，
　　世人失伏藏，　　善恶无差别，
　　善恶无差已，　　谁能得正觉，
　　法灯今在世，　　及时行诸善，
　　无量诸福田，　　此法今当灭，
　　是故我等辈，　　知财不坚牢，
　　及时取坚实。’

　　“至十五日说戒时，法当没，今日五百优婆塞，一日之中，造五百佛塔。时，诸优婆塞各有余务，不复来往众僧众中。

　　“尔时，住揵陀摩罗山修罗他阿罗汉观阎浮提：‘今日何处有众僧说戒？’见有拘睒弥国如来弟子说戒为布萨，即诣拘睒弥。

　　“时，彼僧众乃有百千人，中唯有一阿罗汉，名曰修罗他。又复有一三藏，名曰弟子，此是如来最后大众集。尔时，维那行舍罗筹，白三藏上座言：‘众僧已集，有百千人，今为说波罗提木叉。

དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀོའུ་ཤམ་བྷིའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་དེ་དག་གིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གཏམ་ཐོས་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་སོང་སྟེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་འཐབ་རྩོད་ལ་གདམས་ངག་བྱས་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་སོ།།
"ཀྱེ་མ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོའི་དུས། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས།།
ཆོས་འདི་ད་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཤཱཀྱའི་སེང་གེའི་རྒྱལ་པོའི་ཆོས།།
ངན་པའི་འཁོར་ལོས་འཇོམས་པར་བྱེད། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་།།
མ་ཞིག་པར་ནི་མི་གནས་སོ། །བདེ་བའི་དུས་ནི་འདས་གྱུར་ཏེ།།
འཇིགས་པའི་ཆོས་ནི་བྱུང་བར་གྱུར། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་འདས་གྱུར་ཏེ།།
ད་ནི་དེ་འདྲའི་མཚན་མ་མཐོང༌། །ཡུན་རིང་མི་ཐོགས་ཤེས་པར་བྱ།།
ཐུབ་པའི་ཆོས་ནི་ཆད་པར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་སྣང་བ་མེད་པར་འགྱུར།།
དྲི་མེད་ཞི་བའི་ཞལ་ནས་གསུངས། །ཐུབ་པའི་ཉི་མ་ད་ནུབ་བོ།།
འཇིག་རྟེན་གཏེར་ནི་བརླག་པར་གྱུར། །ལེགས་ཉེས་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར།།
ལེགས་ཉེས་བྱེ་བྲག་མེད་གྱུར་ན། །སུ་ཞིག་ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས།།
ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་ད་ཡོད་པས། །དུས་སུ་དགེ་བ་སྤྱད་པར་བྱ།།
བསོད་ནམས་ཞིང་ནི་དཔག་མེད་དེ། །ཆོས་འདི་ད་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར།།
དེ་ཕྱིར་བདག་ཅག་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས། །ནོར་ནི་མི་བརྟན་ཤེས་གྱུར་ནས།།
དུས་སུ་བརྟན་པ་བླང་བར་བྱ།།"
ཚེས་བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་གི་ཉིན་པར་ཆོས་ནུབ་པར་འགྱུར་བས། དེ་རིང་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱ་པོས་ཉིན་གཅིག་གི་ནང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ལྔ་བརྒྱ་བཞེངས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་རྣམས་ལ་བྱ་བ་གཞན་ཡོད་པས། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཕྱིར་མ་འོངས་སོ།།
དེའི་ཚེ་གན་དྷ་མ་ལའི་རི་ལ་བཞུགས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་སུ་ར་ཐས་འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་གཟིགས་པས། "དེ་རིང་གང་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་མཛད་པ་ཡོད་དམ་" ཞེས་གཟིགས་པ་ཀོའུ་ཤམ་བྷི་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་གསོ་སྦྱོང་མཛད་པ་གཟིགས་ནས། ཡུལ་ཀོའུ་ཤམ་བྷིར་གཤེགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་དེ་ན་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་བཞུགས་པའི་ནང་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་གཅིག་པུ་སུ་ར་ཐ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །གཞན་ཡང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཞིག་བཞུགས་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་ཐ་མའོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སྐོས་ཀྱིས་ཚལ་གྱི་ཤིང་བུ་བསྐོར་ནས། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པའི་གནས་བརྟན་ལ། "དགེ་འདུན་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་འདུས་ལགས་ན། ད་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གསུངས་ཤིག་" ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ།།

’时，彼上座答言：‘阎浮提如来弟子皆来集此，数有百千。如是众中，我为上首，了达三藏，尚不学戒律，况复余者而有所学。今当为谁而说戒律？’而说偈言：

“‘今是十五日，　　夜静月清明，
　　如是诸比丘，　　今集听说戒，
　　一切阎浮提，　　众僧最后集，
　　我是众中上，　　不学戒律法，
　　况复余僧众，　　而有所学习，
　　何能牟尼法，　　释迦师子王，
　　彼戒谁有持，　　是人乃能说。’

　　“尔时，彼阿罗汉修罗他立上座前，合掌白上座言：‘上座！但说波罗提木叉，如佛在世时，舍利弗、目揵连等大比丘众所学法，我今已悉学。如来虽灭度，于今已千岁，彼所制律仪，我悉已备足。’而说偈言：

“‘上座听我说，　　我名修罗他，
　　漏尽阿罗汉，　　僧中师子吼。
　　牟尼真弟子，　　信佛诸鬼神，
　　闻彼圣所说，　　悲哀泣流泪。
　　低头念法灭，　　从今去已后，
　　无有说法者，　　毗尼别解脱。
　　不复在于世，　　法桥今已坏，
　　法水不复流，　　法海已枯竭。
　　法山已崩颓，　　法会从今绝，
　　法幢不复见，　　法足不复行。
　　律仪戒永没，　　法灯不复照，
　　法轮不复转，　　闭塞甘露门。

དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དེས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་འདུས་ཏེ། གྲངས་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་མཆིས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་འཁོར་གྱི་ནང་ན་བདག་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་སློབ་ན། གཞན་དག་གིས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ད་ནི་སུའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་བཤད་པར་བྱ། ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
"དེ་རིང་ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ། །མཚན་མོ་ཞི་ཞིང་ཟླ་བ་གསལ།།
དེ་ལྟར་དགེ་སློང་རྣམས། །ད་ནི་འདུས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་ཉན།།
འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཀུན། །དགེ་འདུན་ཐ་མར་འདུས་པ་ལ།།
བདག་ནི་འཁོར་གྱི་གཙོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཆོས་ལ་མི་སློབ་ན།།
གཞན་གྱི་དགེ་འདུན་རྣམས། །ཇི་ལྟར་སློབ་པར་ནུས་པར་འགྱུར།།
ཇི་ལྟར་ཐུབ་པའི་ཆོས། །ཤཱཀྱའི་སེང་གེའི་རྒྱལ་པོ་ཡི།།
ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་ཡིས་བསྲུངས། །དེ་ཡིས་བཤད་པར་ནུས་པར་འགྱུར།།"
དེའི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པ་སུ་ར་ཐ་གནས་བརྟན་གྱི་མདུན་དུ་འགྲེང་སྟེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་གནས་བརྟན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །"གནས་བརྟན་ལགས། སོ་སོར་ཐར་པ་གསུངས་ཤིག །སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སློང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབས་པའི་ཆོས་དེ་དག་བདག་གིས་ཐམས་ཅད་བསླབས་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་ལོན་ཡང་། དེས་བཅས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་སོ།" །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
"གནས་བརྟན་བདག་ལ་གསན། །བདག་མིང་སུ་ར་ཐ་སྟེ།།
ཟག་ཟད་དགྲ་བཅོམ་པ། །དགེ་འདུན་ནང་ན་སེང་གེའི་སྒྲ།།
ཐུབ་པའི་བདེན་པའི་གསུང༌། །སངས་རྒྱས་ལྷ་དང་འདྲེ་རྣམས་ཀྱིས།།
འཕགས་པའི་གསུང་དེ་ཐོས། །མྱ་ངན་མཆི་མ་འཛག་པར་གྱུར།།
མགོ་སྒུར་ཆོས་འཇིག་དྲན། །ད་ནི་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་ནི།།
ཆོས་འཆད་པ་པོ་མེད། །འདུལ་བ་སོ་སོ་ཐར་པ་ཡང༌།།
འཇིག་རྟེན་ན་མི་གནས། །ཆོས་ཀྱི་ཟམ་པ་ད་ཞིག་སྟེ།།
ཆོས་ཀྱི་ཆུ་མི་འབབ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་སྐམས་པར་གྱུར།།
ཆོས་ཀྱི་རི་བོ་རལ། །དམ་ཆོས་ད་ནི་ཆད་པར་གྱུར།།
ཆོས་ཀྱི་རྒྱི་མཐོང༌། །ཆོས་ཀྱི་རྐང་པས་མི་འགྲོ་ཞིང༌།།
ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་ནུབ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་མི་གསལ་ཞིང༌།།
དམ་ཆོས་མི་འཁོར་ཏེ། །བདུད་རྩིའི་སྒོ་ནི་བཀག་པར་གྱུར།།


　　法师不在世，　　善人说妙道，
　　众生不识善，　　不异于野兽。’

　　“尔时，佛母摩诃摩耶夫人天上来下，诣诸众僧所，号啕啼泣：‘呜呼！苦哉！是我之子经历阿僧祇劫，修诸苦行，不顾劳体，积德成佛，今者忽然消灭。’而说偈言：

“‘我是佛亲母，　　我子积苦行，
　　经历无数劫，　　究竟成真道。
　　悲泣不自胜，　　今法忽磨灭，
　　呜呼智慧人，　　尔今何所在。
　　持法舍诤讼，　　从佛口所生，
　　诸王无上尊，　　真实佛弟子。
　　头陀修妙行，　　宿止林薮间，
　　如是真佛子，　　今为何所在。
　　今者于世间，　　无有诸威德，
　　旷野山林间，　　诸神寂无言。
　　施戒愍群生，　　信戒自庄严，
　　忍辱质直行，　　观察诸善恶。
　　如是诸胜法，　　今忽都已尽。’

　　“尔时，彼上座弟子作是念言：‘彼修罗他比丘自言：“如来所制戒律，我悉备持。”’尔时，上座有弟子，名曰安伽陀，起不忍之心，极生忿恨。从座起，骂辱彼圣：‘汝是下座比丘，愚痴无智，而毁辱我和上。’即持利刀，杀彼圣人，而说偈言：

“‘我名安伽陀，　　失沙之弟子，
　　利剑杀汝身，　　自谓我有德。

བསྟན་པའི་སློབ་དཔོན་མི་བཞུགས་ཤིང༌། །སྐྱེས་བུ་དམ་པས་ཆོས་མི་གསུང༌།།
སྐྱེ་བོས་དགེ་བ་མི་ཤེས་པས། །རི་དྭགས་རྣམས་དང་མི་མི་མཚུངས།།
དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ལྷ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་ལྷའི་གནས་ནས་བབས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་དྲུང་དུ་བྱོན་ནས། ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏེ། ཀྱེ་མ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །བདག་གི་བུ་འདིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་དཀའ་བ་སྤྱད་ཅིང༌། ལུས་ལ་མི་ལྟ་བར་བསོད་ནམས་བསགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་པ་ད་ལྟ་གློ་བུར་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཡུམ། །བདག་བུས་དཀའ་བ་སྤྱད།།
བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར། །ཡང་དག་ལམ་ནི་རྫོགས་པར་གྱུར།།
མྱ་ངན་མི་བཟོད་པས། །ད་ནི་ཆོས་ནི་གློ་བུར་ནུབ།།
ཀྱེ་མ་ཤེས་རབ་ཅན། །ཁྱོད་ནི་ད་ལྟ་གང་ན་བཞུགས།།
ཆོས་འཛིན་རྩོད་པ་སྤངས། །སངས་རྒྱས་ཞལ་ནས་སྐྱེས་པ་དང༌།།
རྒྱལ་པོ་བླ་ན་མེད། །སངས་རྒྱས་བདེན་པའི་སྲས།།
སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་སྤྱོད། །ནགས་ཚལ་ཁྲོད་ན་གནས་པ་དང༌།།
དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་སྲས། །ད་ལྟ་གང་དུ་བཞུགས་པར་གྱུར།།
ད་ནི་འཇིག་རྟེན་ན། །མཐུ་དང་ནུས་པ་ཀུན་དང་བྲལ།།
དབེན་པའི་རི་ནགས་ན། །ལྷ་རྣམས་ཀྱང་ནི་ཅང་མི་སྨྲ།།
སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྙིང་རྗེ་ཅན། །དད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་རང་གིས་བརྒྱན།།
བཟོད་པ་དྲང་པོར་སྤྱོད་པ་དང༌། །ལེགས་ཉེས་ཀུན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད།།
དེ་འདྲའི་ཆོས་མཆོག་རྣམས། །ད་ནི་གློ་བུར་ཐམས་ཅད་ཟད།།"
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། "དགེ་སློང་སུ་ར་ཐ་དེས་རང་ཉིད་ཀྱིས། 'དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཅས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་ཚང་བར་བསྲུངས་སོ་' ཞེས་སྨྲའོ།" །དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་གྱི་སློབ་མ་ཨང་ག་དྷ་ཞེས་བྱ་བས་མི་བཟོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། འཕགས་པ་དེ་ལ་སྨད་ནས། "ཁྱོད་གནས་བརྟན་གཞོན་པའི་དགེ་སློང་བླུན་པོ་ཤེས་རབ་མེད་པས་བདག་གི་མཁན་པོ་ལ་སྨོད་པར་བྱེད།" ཅེས་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་ཁྱེར་ནས། འཕགས་པ་དེ་བསད་དེ། ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
"བདག་མིང་ཨང་ག་དྷ། །ཨཱརྱའི་སློབ་མ་སྟེ།།
རལ་གྲིས་ཁྱོད་ལུས་བསད། །བདག་ལ་ཡོན་ཏན་མཆིས་པར་སྨྲ།།

’

　　“尔时，有一鬼名曰大提木佉，作是念言：‘世间唯有此一阿罗汉，而为恶比丘弟子所害。’执持金刚利杵，杵头火然，以此打破彼头，即便命终，而说偈言：

“‘我是恶鬼神，　　名大提木佉，
　　以此金刚杵，　　破汝头七分。’

　　“尔时，阿罗汉弟子见彼弟子杀害其师，忿恨不忍，即杀三藏。尔时，诸天、世人悲哀啼泣：‘呜呼！苦哉！如来正法今便都尽。’寻即此大地六种震动，无量众生号啕啼泣，极为愁恼：‘呜呼！今日正法不复现世。’作是语已，各各离散。

　　“尔时，拘睒弥国五百优婆塞闻已，往诣寺中，举手拍头，高声大哭：‘呜呼！如来愍念世间，济诸群生，无有巨细，谁当为我说法义？今者，人、天解脱不复可得，众生今日犹在闇瞑，无有引导，长习诸恶，以此为欢，如诸野兽；不闻牟尼妙法，身坏命终，堕在三涂。譬如流星，世人从今已后，无复念慧、寂静、三昧、十力妙法。’

　　“尔时，拘睒弥王闻诸比丘杀真人阿罗汉及三藏法师，心生悲恼，惋慨而坐。尔时，诸邪见辈诤竞打破塔庙，及害比丘，从是佛法索然顿灭。”

　　尔时，世尊语释提桓因：“四大天王，诸天、世人于我灭度之后，法尽之相，如上所说。

དེའི་ཚེ་འདྲེ་ཆེན་པོ་ཏི་མུ་ཁ་ཞེས་བྱ་བས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། "འཇིག་རྟེན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་གཅིག་པུ་འདི་དགེ་སློང་ངན་པས་བསད་དོ།" སྙམ་ནས། རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་མེ་འབར་བ་ཐོགས་ཏེ། དེས་ཁོའི་མགོ་བོ་བཅོམ་པས་སྲོག་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
"བདག་ནི་འདྲེ་ངན་པ། །མིང་ནི་ཏི་མུ་ཁ།།
རྡོ་རྗེ་འདི་ཡིས་ནི། །ཁྱོད་ཀྱི་མགོ་བོ་དུམ་བུ་བདུན།།"
དེའི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་སློབ་མས་ཁོས་རང་གི་སློབ་དཔོན་བསད་པ་མཐོང་ནས། ཁོང་ཁྲོས་ཏེ་མ་བཟོད་ནས། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དེ་བསད་དོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་མྱ་ངན་གྱིས་ངུས་ཏེ། "ཀྱེ་མ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ད་ནི་ཐམས་ཅད་ཟད་དོ།" །དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཤིང༌། སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མྱ་ངན་གྱིས་ངུ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏེ། "ཀྱེ་མ། དེ་རིང་དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།" །ཞེས་སྨྲས་ནས་སོ་སོར་གྱེས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀོའུ་ཤམ་བྷིའི་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱ་པོས་ཐོས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་སྟེ། ལག་པས་མགོ་བོ་བརྡུངས་ཤིང་སྐད་ཆེན་པོས་ངུས་ཏེ། "ཀྱེ་མ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཇིག་རྟེན་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ། ད་ནི་སུས་བདག་ཅག་ལ་ཆོས་ཀྱི་དོན་བཤད་པར་འགྱུར། ད་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་མི་ནུས། སེམས་ཅན་རྣམས་ད་ལྟ་མུན་པ་ན་གནས་ཏེ། ལམ་སྟོན་པ་མེད་པར་གྱུར། སྡིག་པ་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པས་དེ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། རི་དྭགས་རྣམས་དང་འདྲ་བར་གྱུར། ཐུབ་པའི་དམ་ཆོས་མི་ཐོས་པར། ལུས་ཞིག་སྲོག་འཕོས་ནས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར། སྐར་མདའ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དེ་རིང་ནས་བཟུང་སྟེ། དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་ཞི་གནས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྟོབས་བཅུའི་དམ་ཆོས་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་རོ།"
དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀོའུ་ཤམ་བྷིའི་རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པའི་ཆོས་ས་བ་བསད་པ་ཐོས་ནས། སེམས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་ཏེ་མྱ་ངན་དང་བཅས་པར་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྩོད་པས་མཆོད་རྟེན་རྣམས་བཅོམ་ཞིང་དགེ་སློང་རྣམས་བསད་དེ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་གཏན་མེད་པར་གྱུར་ཏོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ངའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཟད་པའི་མཚན་མ་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།

是故汝等，今者不可不以勤力加于精进，护持正法，久令在世。”

　　尔时，诸天、世人闻佛所说，各各悲颜，以手挥泪，顶礼佛足，各自退去。

　　（六四一）

　　阿育王施半阿摩勒果因缘经

　　阿育王于如来法中得大敬信。时，王问诸比丘言：“谁于如来法中行大布施？”

　　诸比丘白王言：“给孤独长者最行大施。”

　　王复问曰：“彼施几许宝物？”

　　比丘答曰：“以亿千金。”

　　王闻已。如是思惟：“彼长者尚能舍亿千金，我今为王，何缘复以亿千金施？当以亿百千金施。”

　　时，王起八万四千佛塔，于彼诸塔中复施百千金，复作五岁大会，会有三百千比丘，用三百亿金供养于彼僧众中。第一分是阿罗汉，第二分是学人，第三分是真实凡夫。除私库藏，此阎浮提夫人、婇女、太子、大臣施与圣僧，四十亿金还复赎取。如是计挍，用九十六亿千金，乃至王得重病时，王自知命欲终尽。

　　时，有大臣名罗陀崛多。时，王宿命是施佛土时同伴小儿。时，彼大臣罗陀崛多见王重病，命垂欲尽，稽首以偈问王：

“颜貌常鲜泽，　　百千婇女绕，
　譬如诸莲华，　　蜜蜂当聚集，
　今睹圣王颜，　　无有诸鲜泽。

དེ་བས་ན་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ད་ལྟ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འབད་པ་མེད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་བསྲུང་བར་བྱ་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་འཇིག་རྟེན་དུ་གནས་པར་བྱའོ།།
དེའི་ཚེ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཞིན་རས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ། ལག་པས་མཆི་མ་ཕྱིས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ཏེ། རང་རང་སོ་སོར་སོང་ངོ་།།
མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་ཕུལ་བའི་རྒྱུའི་མདོ།
མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་བོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། "སུ་ཞིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བཏང་།"
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། "ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་བཏང་ངོ་།།"
རྒྱལ་པོས་ཡང་དྲིས་པ། "དེས་རིན་པོ་ཆེ་ཇི་ཙམ་བཏང་།"
དགེ་སློང་གིས་ལན་དུ་གསོལ་པ། "གསེར་བྱེ་བ་སྟོང་ངོ་།།"
རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་འདི་ལྟར་བསམས་སོ། །"ཁྱིམ་བདག་དེས་གསེར་བྱེ་བ་སྟོང་གཏོང་ནུས་ན། བདག་ད་ལྟ་རྒྱལ་པོ་ཡིན་པས། ཅིའི་ཕྱིར་གསེར་བྱེ་བ་སྟོང་གཏོང་བར་བྱ། གསེར་བྱེ་བ་འབུམ་གཏོང་བར་བྱའོ།"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བཞེངས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་གསེར་འབུམ་ཕྲག་རེ་ཕུལ་ལོ། །ཡང་ལོ་ལྔའི་དུས་ཆེན་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་འདུས་པ་ལ། གསེར་བྱེ་བ་ཕྲག་སུམ་བརྒྱས་དགེ་འདུན་དེ་དག་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ལོ། །སྐལ་བ་དང་པོ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལའོ། །སྐལ་བ་གཉིས་པ་ནི་སློབ་པ་རྣམས་ལའོ། །སྐལ་བ་གསུམ་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡང་དག་པ་རྣམས་ལའོ། །སྒེར་གྱི་མཛོད་མ་གཏོགས་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིའི་བཙུན་མོ་དང་། བྱི་བོ་དང་། རྒྱལ་བུ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ནས། གསེར་བྱེ་བ་བཞི་བཅུས་བསླུས་ཏེ་བླངས་ས་ལྟར་བརྩིས་ན་གསེར་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཅུ་གོ་དྲུག་བཏང་སྟེ། མཐར་རྒྱལ་པོ་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་བཏབ་པའི་ཚེ། རྒྱལ་པོས་རང་གི་ཚེ་འཆི་བར་ངེས་པར་ཤེས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་རཱ་དྷ་གུཔྟ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་སྔོན་སངས་རྒྱས་ལ་ས་ཕུལ་བའི་དུས་སུ་གྲོགས་པོ་བྱིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་རཱ་དྷ་གུཔྟས་རྒྱལ་པོ་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་བཏབ་ཅིང་སྲོག་འཆི་བར་ཉེ་བར་མཐོང་ནས། ཕྱག་བཙལ་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་དྲིས་པ།
"གདོང་མདངས་རྟག་ཏུ་དྭངས་པ་ལ། །བཙུན་མོ་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་གིས་བསྐོར།།
པདྨ་རྣམས་ལ་སྦྲང་རྩི་ནི། །བུང་བ་རྣམས་ནི་འདུ་བ་བཞིན།།
ད་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཞལ་རས་ལ། །གདོང་མདངས་ཀུན་ནི་མེད་པར་གྱུར།།"

”

　　王即以偈答：

“我今无所忧，　　失财及王位，
　此身及余亲，　　及诸种种宝，
　我今所愁者，　　不复睹贤圣，
　四事以供养，　　我今唯念此，
　颜色有变异，　　心意无所宁。

　　“又复，我常所愿，欲以满亿百千金作功德，今愿不得满足，便就后世时，计挍前后所施金银珍宝，唯减四亿未满。”王即办诸珍宝，送与鸡雀寺中。

　　法益之子，名三波提，为太子诸臣等，启太子言：“大王将终不久，今以此珍宝送与寺舍中，今库藏财宝已竭，诸王法以物为尊，太子今宜断之，勿使大王用尽也。”时，太子即敕典藏者，勿复出与大王用之。

　　时，大王自知索诸物不复能得，所食金器送与寺中。时，太子令断金器，给以银器，王食已，复送与寺中。又断银器，给以铜器，王亦以此送与寺中。又断铜器，给以瓦器。

　　时，大王手中有半阿摩勒果，悲泪告诸大臣：“今谁为地主？”

　　时，诸臣启白大王：“王为地主。”

　　时，王即说偈答曰：

“汝等护我心，　　何假虚妄语，
　我今坐王位，　　不复得自在。
　阿摩勒半果，　　今在于我手，
　此即是我物，　　于是得自由。
　呜呼尊富贵，　　可厌可弃舍，
　先领阎浮提，　　今一旦贫至。

རྒྱལ་པོས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་ལན་དུ་སྨྲས་པ།
"བདག་ནི་ད་ལྟ་མི་སེམས་ཏེ། །ནོར་དང་རྒྱལ་སྲིད་བརླག་པ་དང༌།།
ལུས་འདི་དང་ནི་གཉེན་གཞན་དང༌། །རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་དག་ལའང་མིན།།
བདག་ནི་ད་ལྟ་སེམས་པ་ནི། །འཕགས་པ་དམ་པ་མི་མཐོང་ཞིང༌།།
ཡོ་བྱད་བཞི་ཡིས་མཆོད་པ་ལ། །བདག་ནི་ད་ལྟ་འདི་ཉིད་དྲན།།
གདོང་མདངས་འགྱུར་བ་བྱུང་གྱུར་ཏེ། །སེམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་མི་གནས་སོ།།"
"གཞན་ཡང་བདག་གིས་རྟག་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི། གསེར་བྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་གང་བས་བསོད་ནམས་བྱ་བར་འདོད་པ་ལ། ད་ནི་སྨོན་ལམ་མ་རྫོགས་པར་ཕྱི་མའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་ཕྱིར་གསེར་དངུལ་རིན་པོ་ཆེ་བཏང་བ་བརྩིས་ན། བྱེ་བ་བཞི་མ་ཚང་བར་གྱུར་ཏོ།" །རྒྱལ་པོས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་བསྒྲུབས་ཏེ། བྱ་ཀ་ལན་དྷ་ཀའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བསྐུར་རོ།།
ཆོས་འཕེལ་གྱི་བུ་སམ་པྲ་ཏི་ཞེས་བྱ་བས་རྒྱལ་བུ་དང་བློན་པོ་རྣམས་ལ་རྒྱལ་བུ་ལ་ཞུས་པ། "རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མྱུར་དུ་འགྲོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། ད་ནི་རིན་པོ་ཆེ་འདི་དག་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བསྐུར་བས། མཛོད་ཀྱི་ནོར་ཟད་པར་གྱུར། རྒྱལ་པོའི་ཆོས་ནི་ནོར་ལ་བརྟེན་པས། རྒྱལ་བུས་ད་ནི་བཀག་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་མི་ཟད་པར་བྱའོ།" །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུས་མཛོད་པ་རྣམས་ལ་བཀའ་བསྒོས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱིན་ཆད་མ་སྦྱིན་ཅིག་ཅེས་སོ།།
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་དངོས་པོ་བསླངས་ཀྱང་མི་རྙེད་པར་ཤེས་ནས། གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཟའ་བ་བཟས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བསྐུར་རོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུས་གསེར་གྱི་སྣོད་བཀག་སྟེ། དངུལ་གྱི་སྣོད་བྱིན་པ་དང༌། རྒྱལ་པོས་བཟས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བསྐུར་རོ། །ཡང་དངུལ་གྱི་སྣོད་བཀག་སྟེ། ཟངས་ཀྱི་སྣོད་བྱིན་པ་དང༌། རྒྱལ་པོས་དེ་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བསྐུར་རོ། །ཡང་ཟངས་ཀྱི་སྣོད་བཀག་སྟེ། རྫའི་སྣོད་བྱིན་ནོ།།
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ཕྱག་ན་བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་ཡོད་པ་དང༌། མྱ་ངན་གཆི་མ་དང་བཅས་ཏེ་བློན་པོ་རྣམས་ལ། "ད་ནི་སུ་ཞིག་ས་ཡི་བདག་པོ་ཡིན།" ཞེས་དྲིས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུས་པ། "རྒྱལ་པོ་ཉིད་ས་ཡི་བདག་པོ་ལགས་སོ།"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་ལན་དུ་སྨྲས་པ།
"ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་གི་སེམས་བསྲུང་ཕྱིར། །རྫུན་གྱི་ཚིག་ནི་ཅི་ཞིག་སྨྲ།།
བདག་ནི་རྒྱལ་སྲིད་གདན་ལ་འདུག །རང་དབང་མེད་པར་གྱུར་ཏོ་ཀྱེ།།
བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་འདི་ནི། །ད་ལྟ་བདག་གི་ལག་ན་ཡོད།།
འདི་ནི་བདག་གི་དངོས་པོ་སྟེ། །འདི་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན།།
ཀྱེ་མ་དཔལ་འབྱོར་ཕུན་ཚོགས་ནི། །སྐྱུག་བྲོ་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ།།
སྔོན་ནི་འཛམ་གླིང་དབང་བྱས་ཀྱང༌། །ད་ནི་དབུལ་པོར་གྱུར་ཏོ་ཀྱེ།།


　如恒河驶流，　　一逝而不返，
　富贵亦复然，　　逝者不复还。”

　　又复，如佛偈所说：

“凡盛必有衰，　　以衰为究竟，
　如来神口说，　　真实无有异，
　先时所教令，　　速疾无有阂，
　今有所求索，　　无复从我教，
　如风阂于山，　　如水阂于岸，
　我今所教令，　　于今已永绝，
　将从无量众，　　击鼓吹贝螺，
　常作诸伎乐，　　受诸五欲乐，
　婇女数百众，　　日夜自娱乐，
　今者都永尽，　　如树无花实，
　颜貌转枯尽，　　色力亦复然，
　如花转萎悴，　　我今亦复尔。”

　　时，阿育王呼侍者言：“汝今忆我恩养，汝持此半阿摩勒果送鸡雀寺中，作我意，礼拜诸比丘僧足，白言：‘阿育王问讯诸大圣众，我是阿育王，领此阎浮提，阎浮提是我所有，今者顿尽，无有财宝布施众僧，于一切财而不得自在。今唯此半阿摩勒果，我得自由，此是最后布施檀波罗蜜，哀愍我故，纳受此施，令我得供养僧福。’而说偈言：

“半阿摩勒果，　　是我之所有，
　于我得自在，　　今舍于大众。
　缘心在于圣，　　更无济我者，
　怜愍于我故，　　纳受阿摩勒。
　为我食此施，　　因是福无量，
　世世受妙乐，　　用之无有尽。

ཇི་ལྟར་གངྒཱའི་ཆུ་བོ་ནི། །འབབ་ཅིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་བཞིན།།
དཔལ་འབྱོར་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། །སོང་བ་ཕྱིར་ནི་མི་ལྡོག་གོ།།
ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར།
"ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀུན་ཟད་པར་འགྱུར། །ཟད་པས་མཐར་ནི་ཕྱིན་པར་འགྱུར།།
དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞལ་གསུང་ནི། །བདེན་པ་ཉིད་དེ་གཞན་མ་ཡིན།།
སྔོན་ཆད་བདག་གི་བཀའ་ལུང་ནི། །མྱུར་བར་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ།།
ད་ལྟ་ཅི་ཞིག་བསླང་གྱུར་ཀྱང༌། །བདག་གི་བཀའ་ལས་མི་འགྲོ་སྟེ།།
རླུང་ནི་རི་ཡིས་འགོག་པ་དང༌། །ཆུ་ནི་འགྲམ་གྱིས་འགོག་པ་བཞིན།།
བདག་གི་བཀའ་ལུང་ད་ལྟ་ནི། །གཏན་དུ་ཆད་པར་གྱུར་ཏོ་ཀྱེ།།
དཔུང་ཚོགས་གྲངས་མེད་འཁོར་བ་དང༌། །རྔ་བརྡུང་དུང་དཀར་འབུད་པ་དང༌།།
རྒྱུན་དུ་རོལ་མོ་བྱེད་པ་དང༌། །འདོད་པ་ལྔ་ཡི་བདེ་བ་སྤྱོད།།
བཙུན་མོ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ཡིས། །ཉིན་མཚན་རང་ཉིད་དགའ་མགུར་སྤྱོད།།
ད་ནི་ཐམས་ཅད་ཟད་གྱུར་ཏེ། །ཤིང་ལ་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་མེད།།
གདོང་མདངས་རིམ་གྱིས་སྐམས་གྱུར་ཏེ། །མདོག་སྟོབས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར།།
ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་རྙིངས་པ་བཞིན། །ད་ནི་བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ།།"
དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་ཞབས་འབྲིང་བ་བོས་ནས་སྨྲས་པ། "ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་དྲིན་གསོ་ཞིག །ཁྱོད་ཀྱིས་བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་འདི་བྱ་ཀ་ལན་དྷ་ཀའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཁྱེར་ལ། བདག་གི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་ཞུས་ཤིག །མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་འཕགས་པའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཞུ་བ། བདག་ནི་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་དབང་དུ་བྱས། འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་བདག་གི་ཡིན་ཡང༌། ད་ནི་ཐམས་ཅད་ཟད་དེ། དགེ་འདུན་ལ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ནོར་རྫས་མེད་ཅིང༌། ནོར་ཐམས་ཅད་ལ་རང་དབང་མ་ཐོབ་པར་གྱུར། ད་ནི་བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་འདི་ལ་བདག་རང་དབང་ཐོབ་སྟེ། འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐ་མ་ལགས་ཀྱིས། བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའ་སྦྱིན་པ་འདི་བཞེས་ཏེ། བདག་གིས་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པའི་བསོད་ནམས་ཐོབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ།" ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
"བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་འདི་ནི། །བདག་གི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་སྟེ།།
བདག་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན། །ད་ནི་འཁོར་ཆེན་ལ་བཏང་ངོ༌།།
སེམས་ནི་འཕགས་པར་གཏད་པ་སྟེ། །བདག་ལ་སྐྱོབ་པ་གཞན་མེད་པས།།
བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་སླད་དུ་ནི། །བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་བཞེས་སུ་གསོལ།།
བདག་གི་སྦྱིན་པ་འདི་གསོལ་ན། །དེ་ཡི་བསོད་ནམས་དཔག་མེད་དེ།།
སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་བདེ་བ་ཐོབ། །སྤྱད་ཀྱང་ཟད་པ་མེད་པར་འགྱུར།།

”

　　时，彼使者受王敕已，即持此半阿摩勒果，至鸡雀寺中，至上座前，五体着地作礼，长跪合掌，向上座而说偈曰：

“领于阎浮提，　　一伞系一鼓，
　游行无所碍，　　如日照于世，
　业行报已至，　　在世不复久，
　无有王威德，　　如日云所翳，
　号曰阿育王，　　稽首礼僧足，
　送此布施物，　　谓半阿摩勒，
　愿求来世福，　　哀愍彼王故，
　圣众愍彼故，　　受是半果施。”

　　时，彼上座告诸大众：“谁闻是语而不厌世间？我等闻是事，不可不生厌离，如佛经所说。见他衰事，应生厌离，若有识类众生者，闻是事岂得不舍世间？”而说偈曰：

“人王世中最，　　阿育孔雀姓，
　阎浮提自在，　　阿摩勒为主，
　太子及诸臣，　　共夺大王施，
　送半阿摩勒，　　降伏憍财者，
　使彼生厌心，　　愚夫不识施，
　因果受妙乐，　　示送半摩勒。”

　　时，彼上座作是念言：“云何令此半阿摩勒，一切众僧得其分食？”即教令研磨，着石榴羹中，行已，众僧一切皆得周遍。

　　时，王复问傍臣曰：“谁是阎浮提王？”

　　臣启王言：“大王是也。

དེའི་ཚེ་བང་ཆེན་པ་དེས་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་དེ་ཁྱེར་ནས། བྱ་ཀ་ལན་དྷ་ཀའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་སྟེ། གནས་བརྟན་གྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས། ཡན་ལག་ལྔས་ས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ཏེ། པུས་མོ་བཙུགས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། གནས་བརྟན་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
"འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང༌། །གདུགས་གཅིག་རྔ་བོ་ཆེ་གཅིག་པ།།
ཐོགས་པ་མེད་པར་*** །ཉི་མ་འཇིག་རྟེན་གསལ་བ་བཞིན།།
ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་སྨིན་པར་གྱུར། །འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་ཡུན་མི་གནས།།
རྒྱལ་པོའི་མཐུ་དཔལ་མེད་པར་གྱུར། །ཉི་མ་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས་པ་བཞིན།།
མྱ་ངན་མེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས། །དགེ་འདུན་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང༌།།
སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་འདི་བསྐུར་བ། །བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་ཡིན་ནོ།།
སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་བསོད་ནམས་ཕྱིར། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བརྩེ་བའི་ཕྱིར།།
འཕགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་ཕྱེད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བཞེས།།"
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དེས་འཁོར་ཆེན་པོ་ལ་སྨྲས་པ། "སུས་ཚིག་འདི་ཐོས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་མི་སྐྱོ་བར་འགྱུར། བདག་ཅག་གིས་དོན་འདི་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེ་བར་མི་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞན་གྱི་ཉམས་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་ན་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སེམས་ཅན་ཡིན་ན། དོན་འདི་ཐོས་ནས་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་མི་སྤོང་།" ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
"མི་ཡི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་མཆོག །མྱ་ངན་མེད་པ་རྒྱལ་རིགས་ཏེ།།
འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བྱེད་པ། །བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུའི་བདག་པོར་གྱུར།།
རྒྱལ་བུ་དང་ནི་བློན་པོ་ཡིས། །རྒྱལ་པོའི་སྦྱིན་པ་འཕྲོག་པར་བྱས།།
བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་བསྐུར་བས། །ནོར་ལ་དྲེགས་པ་འདུལ་བར་བྱེད།།
དེ་དག་སྐྱོ་བའི་སེམས་སྐྱེད་ཅིང༌། །བྱིས་པས་སྦྱིན་པ་མི་ཤེས་ཏེ།།
རྒྱུ་འབྲས་བདེ་བ་མཆོག་ཐོབ་ཕྱིར། །བཅོམ་ཤིང་ཕྱེད་ནི་བསྐུར་བར་བྱེད།།"
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། "ཇི་ལྟར་བྱས་ན་བཅོམ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཕྱེད་འགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལ་སྐལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར།" སྙམ་ནས། བཏགས་ཏེ་སེ་འབྲུའི་ཐུག་པའི་ནང་དུ་བཅུག་པར་བསྟན་ཏེ། བཀྱེ་བས་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ།།
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཡང་འཁོར་གྱི་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། "སུ་ཞིག་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་ཡིན།"
བློན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པ། "ལྷ་ཉིད་ལགས་སོ།;

”

　　时，王从卧起而坐，顾望四方，合掌作礼，念诸佛德，心念口言：“我今复以此阎浮提施与三宝，随意用之。”而说偈曰：

“今此阎浮提，　　多有珍宝饰，
　施与良福田，　　果报自然得，
　以此施功德，　　不求天帝释，
　梵王及人主，　　世界诸妙乐，
　如是等果报，　　我悉不用受，
　以是施功德，　　疾得成佛道，
　为世所尊仰，　　成得一切智，
　世间作善友，　　导师最第一。”

　　时，王以此语尽书纸上，而封缄之，以齿印印之。作如是事毕，便即就尽。

　　尔时，太子及诸臣、宫人、婇女、国界人民，兴种种供养葬送，如王之法而阇维之。

　　尔时，诸臣欲立太子绍王位，中有一大臣，名曰阿㝹罗陀，语诸臣曰：“不得立太子为王。所以者何？大王阿育在时，本誓愿满十万亿金作诸功德，唯减四亿，不满十万，以是故，今舍阎浮提施与三宝，欲令满足。今是大地属于三宝，云何而立为王？”

　　时，诸臣闻已，即送四亿诸金，送与寺中，即便立法益之子为王，名三波提。次复太子，名毗梨诃波低，为绍王位，毗梨诃波低太子，名曰毗梨诃西那，次绍王位。毗梨诃西那太子，名曰沸沙须摩，次绍王位。沸沙须摩太子，名曰沸沙蜜多罗，次绍王位。

དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཉལ་བ་ལས་ལངས་ཏེ་བཞུགས་ནས། ཕྱོགས་བཞིར་གཟིགས་ཤིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་ཅིང༌། སེམས་ཀྱིས་བསམས་ཏེ་ངག་གིས་སྨྲས་པ། "བདག་གིས་ད་ཡང་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། ཅི་དགར་སྤྱད་དུ་གསོལ།" ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།
"ད་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ནི། །རིན་ཆེན་རྒྱན་གྱིས་མང་བར་བརྒྱན།།
ཞིང་བཟང་བསོད་ནམས་ཅན་ལ་སྦྱིན། །འབྲས་བུ་རང་བཞིན་ཐོབ་པར་འགྱུར།།
སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་ནི། །བརྒྱ་བྱིན་ལྷ་ཡི་དབང་ཕྱུག་དང༌།།
ཚངས་པ་མི་ཡི་བདག་པོ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་བདེ་བ་ཀུན་མི་འདོད།།
དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ནི། །བདག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་མི་བྱེད་དེ།།
སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་ནི། །མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ལམ་ཐོབ་ཤོག།
འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་གུས་བྱས་ཏེ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་ཤོག།
འཇིག་རྟེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཏེ། །འདྲེན་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཤོག།།"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཚིག་འདི་དག་ཤོག་བུ་ལ་བྲིས་ཏེ་དྲིལ་ནས། སོའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་བོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་མྱུར་དུ་འདས་སོ།།
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་དང་བློན་པོ་དང་ཕོ་བྲང་གི་མི་དང་བཙུན་མོ་དང་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་མི་སེར་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཆོས་བཞིན་དུ་སྐུ་གདུང་བསྲེགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བློན་པོ་རྣམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་འཇོག་པར་འདོད་པ་དང༌། བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཨ་ནུ་རཱ་དྷ་ཞེས་བྱ་བས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། "རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་པོར་མི་བསྐོ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་བཞུགས་པའི་ཚེ། གསེར་བྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་གིས་བསོད་ནམས་བྱ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལས། བྱེ་བ་བཞི་མ་ཚང་བས་བཅུ་འབུམ་མ་རྫོགས་པས། དེའི་ཕྱིར་ད་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕུལ་ཏེ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་ས་གཞི་ཆེན་པོ་འདི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོར་བསྐོ་བར་བྱ།"
དེའི་ཚེ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས། གསེར་བྱེ་བ་བཞི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བསྐུར་ཏེ། དེ་ནས་ཆོས་འཕེལ་གྱི་བུ་སམ་པྲ་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོར་བསྐོས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་བུ་བི་རི་ཧ་པ་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བསྐོས་སོ། །བི་རི་ཧ་པ་ཏིའི་རྒྱལ་བུ་བི་རི་ཧ་སེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བསྐོས་སོ། །བི་རི་ཧ་སེ་ནའི་རྒྱལ་བུ་པུཥྱ་སུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བསྐོས་སོ། །པུཥྱ་སུ་མའི་རྒྱལ་བུ་པུཥྱ་མི་ཏྲ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བསྐོས་སོ།།



　　时，沸沙蜜多罗问诸臣曰：“我当作何等事，令我名德久存于世？”

　　时，贤善诸臣信乐三宝者，启王言：“阿育大王是王之前种姓，彼王在世，造立八万四千如来塔，复兴种种供养，此之名德，相传至今。王欲求此名者，当造立八万四千塔，及诸供养。”

　　王言：“大王阿育有大威德，能办此事，我不能作，更思余事。”

　　中有恶臣，不信向者，启王言：“世间二种法传世不灭，一者作善，二者作恶。大王阿育作诸善行，王今当行恶行，打坏八万四千塔。”

　　时，王用佞臣语，即兴四兵众，往诣寺舍，坏诸塔寺。王先往鸡雀寺中，寺门前有石师子，即作师子吼。王闻之即大惊怖，非生兽之类，而能吼鸣，还入城中。如是再三，欲坏彼寺。

　　时，王呼诸比丘来，问诸比丘：“使我坏塔为善？坏僧房为善？”

　　比丘答曰：“二不应行。王其欲坏者，宁坏僧房，勿坏佛塔。”

　　时，王杀害比丘，及坏塔寺。如是渐渐至婆伽罗国，又复唱令：“若有人能得沙门释子头来者，赏之千金。”

　　尔时，彼国中有一阿罗汉，化作众多比丘头，与诸百姓，令送至于王所，令王库藏财宝竭尽。时，彼王闻阿罗汉作如是事，倍复瞋恚，欲杀彼阿罗汉。

པུཥྱ་མི་ཏྲས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། "བདག་གིས་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། བདག་གི་མིང་དང་ཡོན་ཏན་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་འགྱུར།"
དེའི་ཚེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་ཅིང་མོས་པའི་བློན་པོ་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པ། "མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནི་རྒྱལ་པོའི་རིགས་རྒྱུད་སྔ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དེ་བཞུགས་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བཞེངས་ཤིང༌། མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་མཛད་པས། མིང་དང་ཡོན་ཏན་དེ་ད་ལྟའི་བར་དུ་གྲགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་མིང་འདི་འདོད་ན། མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བཞེངས་ཤིང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་མཛོད་ཅིག"
རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། "མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་མཐུ་དཔལ་ཆེན་པོ་མངའ་བས། དེས་བྱ་བ་འདི་མཛད་ནུས་ཀྱི། བདག་གིས་མི་ནུས་པས། བྱ་བ་གཞན་བསམ་པར་བྱའོ།"
དེའི་ཚེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མི་དད་པའི་བློན་པོ་ངན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པ། "འཇིག་རྟེན་ན་ཆོས་རྣམ་པ་གཉིས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་ནུབ་པར་གྲགས་ཏེ། གཅིག་ནི་དགེ་བ་བྱེད་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་པའོ། །མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་དགེ་བའི་ལས་མཛད་པས། རྒྱལ་པོས་ད་ནི་སྡིག་པའི་ལས་མཛོད་ལ། མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གཞོམ་པར་མཛོད་ཅིག"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་རྫུན་གྱི་བློན་པོའི་ཚིག་བཞིན་དུ། དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་བཀུག་སྟེ། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ནས། མཆོད་རྟེན་དང་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་བཤིག་གོ །རྒྱལ་པོ་དང་པོར་བྱ་ཀ་ལན་དྷ་ཀའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་བ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་གི་སྒོའི་མདུན་ན་རྡོའི་སེང་གེ་ཡོད་པ་དེས་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྟེ། སེམས་ཅན་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པས་སྒྲ་འབྱིན་ནུས་པར་མཐོང་ནས། གྲོང་ཁྱེར་དུ་ལོག་གོ །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་གཞོམ་པར་བརྩམས་སོ།།
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་རྣམས་བོས་ནས་དྲིས་པ། "བདག་གིས་མཆོད་རྟེན་གཞོམ་པ་བཟང་ངམ། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ཁང་གཞོམ་པ་བཟང༌།"
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལན་དུ་སྨ "གཉིས་ཀ་མི་བྱ་བ་ལགས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་གཞོམ་པར་བཞེད་ན། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ཁང་གཞོམ་པར་མཛོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་མ་གཞོམ་ཞིག"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་རྣམས་བསད་ཅིང་མཆོད་རྟེན་དང་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་བཤིག་གོ །དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་བྷ་ག་ལའི་ཡུལ་དུ་སླེབས་ནས། ཡང་བསྒྲགས་པ། "གལ་ཏེ་སུས་དགེ་སྦྱོང་ཤཱཀྱའི་བུའི་མགོ་བོ་འཁྱེར་འོང་ན། གསེར་སྟོང་གི་བྱ་དགའ་སྦྱིན་ནོ།"
དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་གཅིག་བཞུགས་པས། དགེ་སློང་གི་མགོ་བོ་མང་པོ་སྤྲུལ་ནས། མི་རྣམས་ལ་བྱིན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་བསྐུར་དུ་བཅུག་པས། རྒྱལ་པོའི་མཛོད་ཀྱི་ནོར་ཟད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དགྲ་བཅོམ་པས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཐོས་ནས། ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་གསོད་པར་བརྩམས་སོ།།;



　　时，彼罗汉入灭尽正受，王作无量方便，杀彼圣人，终不能得。入灭尽三昧力故，不伤其体。如是渐进至佛塔门边。

　　彼所塔中，有一鬼神，止住其中，守护佛塔，名曰牙齿。彼鬼神作是念：“我是佛弟子，受持禁戒，不杀害众生，我今不能杀害于王。”又复作念：“有一神名曰为虫，行诸恶行，凶暴勇健，求索我女，我不与之；今者为护正法故，当嫁与彼，令其守护佛法。”即呼彼神语言：“我今嫁女与汝，然共立约誓，汝要当降伏此王，勿使兴诸恶行，坏灭正法。”

　　时，王所有一大鬼神，名曰乌茶，威德具足，故彼神不奈王何。时，牙齿神作方便，今日王威势自然由此鬼神，我今诱诳共作亲厚。如是与彼神作知识，极作知识已，即将此神至于南方大海中。

　　时彼虫神排挡大山，推迮王上，及四兵众，无不死尽。众人唱言：“快哉！快哉！”是世人相传，名为快哉。彼王终亡，孔雀苗裔于此永终，是故世间富乐不足为贪。阿育大王有智之人，觉世无常，身命难保，五家财物亦如幻化。觉了彼法，勤行精进，作诸功德，乃至临终，系心三宝，念念不绝，无所吝惜，唯愿尽成阿耨多罗三藐三菩提。

　　杂阿含经卷第二十五
大正藏第 02 册 No.

དེའི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པས་དམ་པ་དེ་གསོད་པར་བརྩམས་ཀྱང༌། གཏན་ནས་མ་ནུས་སོ། །འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་སྐུ་ལུས་ལ་གནོད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་གྱི་སྒོ་དྲུང་དུ་སླེབས་སོ།།
མཆོད་རྟེན་དེ་ན་གནས་པའི་གནོད་སྦྱིན་སོ་ཞེས་བྱ་བ་མཆོད་རྟེན་སྲུང་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །གནོད་སྦྱིན་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། "བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསླབ་པ་བསྲུང་ཞིང་སྲོག་ཆགས་མི་གསོད་པས། བདག་གིས་ད་ལྟ་རྒྱལ་པོ་གསོད་པར་མི་ནུས་སོ།" །ཡང་བསམས་པ། "འབུ་ཞེས་བྱ་བའི་གནོད་སྦྱིན་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་ཅིང་གདུག་རྩུབ་དཔའ་རྩལ་ཅན་ཞིག་ཡོད་དེ། དེས་བདག་གི་བུ་མོ་བསླངས་ཀྱང་མ་བྱིན་ནོ། །ད་ནི་དམ་པའི་ཆོས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བྱིན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་བསྲུང་དུ་གཞུག་གོ" །སྙམ་ནས་གནོད་སྦྱིན་དེ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། "བདག་གིས་ད་ཁྱོད་ལ་བུ་མོ་སྦྱིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དམ་བཅའ་བཞག་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངེས་པར་རྒྱལ་པོ་འདི་བཏུལ་ནས། སྡིག་པའི་ལས་སྤྱོད་དུ་མི་འཇུག་ཅིང་དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་ཏུ་མི་འཇུག་པར་བྱ་དགོས་སོ།"
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཨུཌྜ་ཞེས་བྱ་བའི་གནོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་མཐུ་དཔལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་ཡོད་པས། གནོད་སྦྱིན་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཅི་ཡང་བྱེད་མ་ནུས་སོ། །དེའི་ཚེ་གནོད་སྦྱིན་སོས་ཐབས་བྱས་ཏེ། དེང་རྒྱལ་པོའི་མཐུ་དཔལ་ནི་གནོད་སྦྱིན་འདི་ལས་བྱུང་བས། བདག་གིས་བསླུས་ནས་མཛའ་བཤེས་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ལྟར་གནོད་སྦྱིན་དེ་དང་མཛའ་བཤེས་བྱས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་མཛའ་བར་གྱུར་ནས། གནོད་སྦྱིན་དེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ཁྲིད་དོ།།
དེའི་ཚེ་གནོད་སྦྱིན་འབུས་རི་བོ་ཆེན་པོ་བསྐྱོད་དེ། རྒྱལ་པོ་དང་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བསྙིལ་བས། ཐམས་ཅད་འཆི་བར་གྱུར་ཏོ། །མི་རྣམས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་"ཞེས་བསྒྲགས་པས། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱུད་དེ་ལེགས་སོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་འདས་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་ཡའི་རིགས་རྒྱུད་དེ་ནས་རྫོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱའོ། །མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནི་མཁས་པའི་མི་སྟེ། འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པ་དང་ལུས་སྲོག་སྲུང་དཀའ་བ་དང་འདོད་པའི་ནོར་རྫས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་ནས། ཆོས་དེ་དག་ཤེས་ཏེ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ནས་བསོད་ནམས་བསགས་ཤིང༌། ཐ་ན་འཆི་ཁར་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སེམས་གཏད་དེ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གཡེང་ཞིང་སེར་སྣ་མེད་པར། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ།།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་ལས་བྱུང་བ་རྫོགས་སོ།།
བཀའ་འགྱུར་གླེགས་བམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ།།

 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第二十六

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　（六四二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有三根——未知当知根、知根、无知根。”尔时，世尊即说偈言：

“觉知学地时，　　随顺直道进，
　精进勤方便，　　善自护其心，
　如自知生尽，　　无碍道已知，
　以知解脱已，　　最后得无知，
　不动意解脱，　　一切有能尽，
　诸根悉具足，　　乐于根寂静，
　持于最后身，　　降伏众魔怨。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六四三）

　　如是我闻：

　　一时，佛在舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何谓为五？谓信根、精进根、念根、定根、慧根。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六四四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何等为五？谓信根、精进根、念根、定根、慧根。

འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "དབང་པོ་གསུམ་ཡོད་དེ། མ་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དབང་པོ་དང༌། ཤེས་པའི་དབང་པོ་དང༌། མི་ཤེས་པའི་དབང་པོའོ།" །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ།
"སློབ་པའི་ས་ལ་རྟོགས་པའི་ཚེ། །ཡང་དག་ལམ་ལ་རྗེས་འཇུག་ཅིང༌།།
བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ་ཐབས་ལ་མཁས། །རང་གི་སེམས་ནི་ལེགས་པར་བསྲུང༌།།
སྐྱེ་བ་ཟད་པར་རང་རིག་བཞིན། །ཐོགས་མེད་ལམ་ནི་རྟོགས་པར་གྱུར།།
རྣམ་གྲོལ་ཤེས་ནས་ཐར་བ་ཡིས། །ཐ་མར་མི་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར།།
མི་གཡོ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་གྱིས། །སྲིད་པ་ཀུན་ནི་ཟད་པར་བྱས།།
དབང་པོ་རྣམས་ནི་ཡོངས་རྫོགས་ཤིང༌། །དབང་པོ་ཞི་བར་དགའ་བར་བྱེད།།
ལུས་ནི་ཐ་མ་འཛིན་པ་སྟེ། །བདུད་ཀྱི་དགྲ་རྣམས་བཏུལ་བར་གྱུར།།"
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་གསུམ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་དབང་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ།"
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་བ་བཞི་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་དབང་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ།།

若比丘于此五根如实善观察，如实善观察者，于三结断知，谓身见、戒取、疑，是名须陀洹，不堕恶趣法，决定正向于正觉，七有天人往生，究竟苦边。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六四五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于此五根如实观察者，不起诸漏，心得离欲解脱，是名阿罗汉，诸漏已尽，所作已作，离诸重担，逮得己利，尽诸有结，正智心善解脱。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六四六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何等为五？谓信根、精进根、念根、定根、慧根。信根者，当知是四不坏净；精进根者，当知是四正断；念根者，当知是四念处；定根者，当知是四禅；慧根者，当知是四圣谛。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六四七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何等为五？谓信根、精进根、念根、定根、慧根。

གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་རྟོག་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེས། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་དང༌། ཐེ་ཚོམ་རྣམས་སྤངས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ། ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་གྱུར་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལན་བདུན་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་ལྔ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་ན། ཟག་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཟག་པ་ཟད་པ། བྱ་བ་བྱས་པ། ཁུར་བོར་བ། བདག་གི་དོན་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ཟད་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ལེགས་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།།"
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་དྲུག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དོ། །ལྔ་གང་ཞེ དད་པའི་དབང་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །དད་པའི་དབང་པོ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲན་པའི་དབང་པོ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།"
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་བདུན་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་དབང་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ།།



　　“何等为信根？若比丘于如来所起净信心，根本坚固，余沙门、婆罗门、诸天、魔、梵、沙门、婆罗门，及余世间，无能沮坏其心者，是名信根。

　　“何等为精进根？已生恶不善法令断，生欲、方便、摄心、增进；未生恶不善法不起，生欲、方便、摄心、增进；未生善法令起，生欲、方便、摄心、增进；已生善法住不忘，修习增广，生欲、方便、摄心、增进，是名精进根。

　　“何等为念根？若比丘内身身观住，殷勤方便，正念正智，调伏世间贪忧；外身、内外身，受、心、法法观念住亦如是说，是名念根。

　　“何等为定根？若比丘离欲恶不善法，有觉有观，离生喜乐，乃至第四禅具足住，是名定根。

　　“何等为慧根？若比丘苦圣谛如实知，苦集圣谛、苦灭圣谛、苦灭道迹圣谛如实知，是名慧根。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六四八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“若比丘于此五根如实观察已，于三结断知。何等为三？谓身见、戒取、疑。是名须陀洹，不堕恶趣，决定正向三菩提，七有天人往生，究竟苦边。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

དད་པའི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དག་པའི་དད་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ། རྩ་བ་བརྟན་པོ། དགེ་སྦྱོང་དང༌། བྲམ་ཟེ་དང༌། ལྷ་དང༌། བདུད་དང༌། ཚངས་པ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་དང༌། བྲམ་ཟེ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་སེམས་འཇོམས་པར་མི་ནུས་པ་དེ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ།།
བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་ཅིང༌། ཐབས་དང༌། སེམས་སྡུད་པ་དང༌། སྤེལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་ཅིང༌། ཐབས་དང༌། སེམས་སྡུད་པ་དང༌། སྤེལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་ཅིང༌། ཐབས་དང༌། སེམས་སྡུད་པ་དང༌། སྤེལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་བརྗེད་པ་དང༌། གོམས་ཤིང་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་ཅིང༌། ཐབས་དང༌། སེམས་སྡུད་པ་དང༌། སྤེལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ།།
དྲན་པའི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ། བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འདུལ་བ་དང༌། ཕྱིའི་ལུས་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་ལུས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ནི་དྲན་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ།།
ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་འདོད་པ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང༌། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་གནས་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ།།
ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲི་ལམ་གྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
༼དྲུག་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་བརྒྱད་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། "གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྟགས་ནས། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་སྤངས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་མོ། །འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་མེད་པ། བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་གནས་པ། ལྷ་དང་མིར་ལན་བདུན་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ།།"
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།



　　（六四九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“若比丘于此五根如实观察已，得尽诸漏，离欲解脱，是名阿罗汉。诸漏已尽，所作已作，离诸重担，逮得己利，尽诸有结，正智心得解脱。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六五〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“诸比丘！若我于此信根、信根集、信根灭、信根灭道迹不如实知者，我终不得于诸天、魔、梵、沙门、婆罗门中，为出为离，心离颠倒，亦不得成阿耨多罗三藐三菩提。如信根，精进根、念根、定根、慧根亦如是说。

　　“诸比丘！我于此信根正智如实观察故，信根集、信根灭、信根灭道迹正智如实观察故，我于诸天、魔、梵、沙门、婆罗门众中，为出为离，心离颠倒，成阿耨多罗三藐三菩提。如信根，精进、念、定、慧根亦如是说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六五一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。


འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི། དགེ་སློང་གང་ཞིག་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ནས་ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད། བྱ་བ་བྱས། ཁུར་ལྕི་བོ་བོར། རང་གི་དོན་ཐོབ། སྲིད་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ཟད། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི། དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་ང་ཡིས་དད་པའི་དབང་པོ་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་ཀུན་འབྱུང་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་འགོག་པ་དང་། དད་པའི་དབང་པོ་འགོག་པའི་ལམ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་ན། ང་ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེའི་ནང་ནས་འབྱུང་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། དད་པའི་དབང་པོ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ།
དགེ་སློང་དག་ང་ཡིས་དད་པའི་དབང་པོ་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་ཀུན་འབྱུང་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་འགོག་པ་དང་། དད་པའི་དབང་པོ་འགོག་པའི་ལམ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས། ང་ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེའི་འཁོར་ལས་འབྱུང་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། དད་པའི་དབང་པོ་བཞིན་དུ་བྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།

差别者：“诸比丘！我此信根集、信根没、信根味、信根患、信根离不如实知者，我不得于诸天、魔、梵、沙门、婆罗门众中，为解脱，为出为离，心离颠倒，成阿耨多罗三藐三菩提。如是精进根、念根、定根、慧根亦如是说。

　　“诸比丘！我于信根、信根集、信根没、信根味、信根患、信根离如实知故，于诸天、魔、梵、沙门、婆罗门众中，为解脱，为出为离，心离颠倒，得成阿耨多罗三藐三菩提。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六五二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“若比丘于此五根若利、若满足，得阿罗汉。若软、若劣，得阿那含。若软、若劣，得斯陀含。若软、若劣，得须陀洹。满足者成满足事，不满足者成不满足事，于此五根不空无果，若于此五根一切无者，我说彼为外道凡夫之数。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六五三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“若比丘于彼五根增上明利满足者，得阿罗汉俱分解脱。若软、若劣者，得身证。于彼若软、若劣，得见到。

ཁྱད་པར་ནི། དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་ང་ཡིས་དད་པའི་དབང་པོའི་ཀུན་འབྱུང་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་འགག་པ་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་རོ་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་ཉེས་དམིགས་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་ངེས་འབྱུང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་ན། ང་ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེའི་འཁོར་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། འབྱུང་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་མི་རྒྱའོ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ།
དགེ་སློང་དག་ང་ཡིས་དད་པའི་དབང་པོ་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་ཀུན་འབྱུང་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་འགག་པ་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་རོ་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་ཉེས་དམིགས་དང་། དད་པའི་དབང་པོའི་ངེས་འབྱུང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས། ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེའི་འཁོར་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། འབྱུང་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི། དགེ་སློང་གང་ཞིག་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་རྣོན་པོ་འམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཐོབ་བོ། ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཐོབ་བོ། ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ་བོ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དོན་འགྲུབ་བོ། མ་རྫོགས་པས་ནི་མ་རྫོགས་པའི་དོན་འགྲུབ་བོ། དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྟོང་པ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མེད་ན་ང་ཡིས་དེ་ནི་མྟེགས་ཅན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པར་འཆད་དོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི། དགེ་སློང་གང་ཞིག་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་རྣོན་པོ་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ན་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཐོབ་བོ། དེ་ལས་ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་ཐོབ་བོ།

于彼若软、若劣，得信解脱。于彼若软、若劣，得一种。于彼若软、若劣，得斯陀含。于彼若软、若劣，得家家。于彼若软、若劣，得七有。于彼若软、若劣，得法行。于彼若软、若劣，得信行。是名比丘根波罗蜜因缘知果波罗蜜，果波罗蜜因缘知人波罗蜜。如是满足者作满足事，减少者作减少事，彼诸根则不空无果，若无此诸根者，我说彼为作凡夫数。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六五四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何等为五？谓信根、精进根、念根、定根、慧根。此五根，一切皆为慧根所摄受。譬如堂阁众材，栋为其首，皆依于栋，以摄持故。如是五根，慧为其首，以摄持故。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六五五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何等为五？谓信根、精进根、念根、定根、慧根。信根者，当知是四不坏净；精进根者，当知是四正断；念根者，当知是四念处；定根者，当知是四禅；慧根者，当知是四圣谛。此诸功德，一切皆是慧为其首，以摄持故。”乃至……。

དེ་ལ་ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་དད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་བོ། དེ་ལ་ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་རིགས་གཅིག་པ་ཐོབ་བོ། དེ་ལ་ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཐོབ་བོ། དེ་ལ་ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཐོབ་བོ། དེ་ལ་ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་ལན་བདུན་པ་ཐོབ་བོ། དེ་ལ་ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཐོབ་བོ། དེ་ལ་ཞན་པའམ་དམན་པ་ཡིན་ན་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཐོབ་བོ། དེ་ནི་དགེ་སློང་གི་དབང་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤེས་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུས་གང་ཟག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དོན་བྱེད་དོ། ཉུང་ངུས་ནི་ཉུང་ངུའི་དོན་བྱེད་དོ། དབང་པོ་དེ་དག་ནི་སྟོང་པ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། གལ་ཏེ་དབང་པོ་འདི་དག་མེད་ན་ང་ཡིས་དེ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པར་འཆད་དོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། དཔེར་ན་ཁང་བརྩེགས་ཀྱི་ཤིང་ཆ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདུང་མ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང་། ཐམས་ཅད་གདུང་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་བཞིན་ནོ། དེ་དུ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་གི་ཤེས་རབ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། དད་པའི་དབང་པོ་ནི་མི་འཕྲོགས་པའི་དད་པ་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། དྲན་པའི་དབང་པོ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་སོགས།།



　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六五六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何等为五？信根、精进根、念根、定根、慧根。若圣弟子成就慧根者，能修信根，依离、依无欲、依灭、向于舍，是名信根成就，信根成就，即是慧根。如信根，如是精进根、念根、定根、慧根亦如是说。是故就此五根，慧根为其首，以摄持故。譬如堂阁，栋为其首，众材所依，以摄持故。如是五根，慧为其首，以摄持故。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六五七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何等为五？信根、精进根、念根、定根、慧根。若圣弟子成就信根者，作如是学。圣弟子无始生死，无明所著，爱所系，众生长夜生死，往来流驰，不知本际，有因故有生死，因永尽者，则无生死，无明大闇聚障碍，谁般涅槃？唯苦灭、苦息、清凉、没。如信根，如是精进根、念根、定根、慧根亦如是说。此五根，慧为首，慧所摄持。譬如堂阁，栋为首，栋所摄持。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། གལ་ཏེ་འཕགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ན། དད་པའི་དབང་པོ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་ཕྱོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། དད་པའི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ཇི་ལྟར་དད་པའི་དབང་པོ་བཞིན་དུ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། དེ་བས་ན་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། དཔེར་ན་ཁང་བརྩེགས་ཀྱི་གདུང་མ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང་ཤིང་ཆ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྟེན་ནས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་བཞིན་ནོ། དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་གི་ཤེས་རབ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། གལ་ཏེ་འཕགས་པས་དད་པའི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ན། འདི་ལྟར་སློབ་པར་བྱེད་དོ། འཕགས་པས་ཐོག་མ་མེད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་ནི་མ་རིག་པས་ཁྱབ་ཅིང་། སྲེད་པས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བར་འཁོར་ཞིང་རྒྱུག་པ་ནི་ཐོག་མ་མི་ཤེས་སོ། རྒྱུ་ཡོད་པས་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་ཡོད་ལ། རྒྱུ་རྟག་ཏུ་ཟད་པར་གྱུར་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་མེད་དོ། མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོའི་ཕུང་པོས་སྒྲིབ་པ་ན་སུ་ཞིག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར། སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། བསིལ་བ་དང་། ནུབ་པ་ཁོ་ནའོ། ཇི་ལྟར་དད་པའི་དབང་པོ་བཞིན་དུ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། དཔེར་ན་ཁང་བརྩེགས་ཀྱི་གདུང་མ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང་གདུང་མས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་བཞིན་ནོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།



　　（六五八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根——信根、精进根、念根、定根、慧根。何等为信根？谓圣弟子于如来所起信心，根本坚固，诸天、魔、梵、沙门、婆罗门及诸世间法所不能坏，是名信根。何等为精进根？谓四正断。何等为念根？谓四念处。何等为定根？谓四禅。何等为慧根？谓四圣谛，此诸功德，皆以慧为首。譬如堂阁，栋为其首。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六五九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何等为五？谓信根、精进根、念根、定根、慧根。何等为信根？若圣弟子于如来发菩提心所得净信心，是名信根。何等为精进根？于如来发菩提心所起精进方便，是名精进根。何等念根？于如来初发菩提心所起念根。何等为定根？于如来初发菩提心所起三昧，是名定根。何等为慧根？于如来初发菩提心所起智慧，是名慧根。所余堂阁，譬如上说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六六〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དེ། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། དད་པའི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་སྟེ། རྩ་བ་བརྟན་པོར་གྱུར་པ། ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་གཞིག་མི་ནུས་པ། དེ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞིའོ། དྲན་པའི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་བཞིའོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ། ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། དཔེར་ན་ཁང་བརྩེགས་ཀྱི་གདུང་མ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། དད་པའི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པས་དད་པའི་སེམས་དག་པ་ཐོབ་པ། དེ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པས་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཐབས་མཁས་པ་སྐྱེས་པ། དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། དྲན་པའི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པས་སྐྱེས་པའི་དྲན་པའི་དབང་པོའོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པས་སྐྱེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། ཁང་བརྩེགས་ཀྱི་དཔེ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།



　　尔时，世尊告诸比丘：“有五根。何等为五？谓信根、精进根、念根、定根、慧根。于此五根修习多修习，过去、未来、现在一切苦断。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如苦断，如是究竟苦边、苦尽、苦息、苦没，度苦流，于缚得解，害诸色，过去、未来、现在一切漏尽，亦如是说。

　　（六六一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有二种力。何等为二？谓数力及修力。何等为数力？谓圣弟子空闲林中树下，作如是思惟：‘身恶行，现法、后世受于恶报。我若行身恶行者，我当自悔教，他亦悔我，大师亦当悔我，大德梵行亦当悔我，以法责我恶名流布，身坏命终，当生恶趣泥犁中。’如是现法后报，身恶行断，修身善行。如身恶行，口、意恶行亦如是说，是名数力。何等为修力？若比丘学于数力，圣弟子数力成就已，随得修力，得修力已，修力满足。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六六二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“圣弟子学数力成就已，贪、恚、痴若节若尽。

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་པོ་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་པས་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་རྟོགས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ནུབ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆུ་བོ་བརྒལ་བ་དང་། བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བ་དང་། གཟུགས་རྣམས་གནོད་པ་དང་། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། བགྲང་བའི་སྟོབས་དང་སྒོམ་པའི་སྟོབས་སོ། བགྲང་བའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་དབེན་པའི་ནགས་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་འདི་ལྟར་སེམས་པ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ངན་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་ང་ཡིས་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་བྱས་ན། ང་རང་གི་སེམས་འགྱོད་པར་འགྱུར་ལ། གཞན་གྱིས་ཀྱང་ང་ལ་སྨོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། མཁན་པོས་ཀྱང་ང་ལ་སྨོད་པར་འགྱུར་ལ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བཙུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ང་ལ་སྨོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཆོས་ཀྱིས་སྨད་པ་དང་མིང་ངན་པ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལ། ལུས་ཞིག་ནས་སཕོས་པའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟར་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་མཐོང་ནས་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་སྤངས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། དེ་ནི་བགྲང་བའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། སྒོམ་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གིས་བགྲང་བའི་སྟོབས་ལ་བསླབས་ཏེ་འཕགས་པའི་བགྲང་བའི་སྟོབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས། ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཐོབ་ནས་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དགྱེས་པར་མཉན་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།
སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི། འཕགས་པའི་བགྲང་བའི་སྟོབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཡང་དག་པར་ཟད་པའམ་རྩད་ནས་ཟད་པར་གྱུར་ཏོ།

如是圣弟子依于数力，尽立数力，随得修力，得修力已，修力满足。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六六三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“何等为修力？谓修四念处。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如四念处，如是修四正断、四如意足、五根、五力、七觉分、八圣道分、四道、四法句、止观，亦如是说。

　　（六六四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有三种力。何等为三？谓信力、精进力、慧力。复次三力。何等为三？谓信力、念力、慧力。复次三力。何等为三？谓信力、定力、慧力。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六六五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有三力，谓信力、精进力、慧力。如是，比丘！当作是学：‘我当成就信力、精进力、慧力。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如精进力，念力、定力，亦如是说。




འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། དེ་བཞིན་འཕགས་པ་རྣམས་**གྲངས་ཀྱི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ནས། གྲངས་ཀྱི་སྟོབས་ཐམས་ཅད་བཙུགས་ཏེ། སྒོམ་པའི་སྟོབས་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཐོབ་ནས། སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཏོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་གསུམ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི་"སྒོམ་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་སྒོམ་པའོ།"
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
ཇི་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་། དབང་པོ་ལྔ་དང་། སྟོབས་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་། ལམ་བཞི་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་བཞི་དང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་བཞི་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "སྟོབས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།། ཡང་སྟོབས་གསུམ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།། ཡང་སྟོབས་གསུམ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།།"
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལྔ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "སྟོབས་གསུམ་ཡོད་དེ། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།། དེ་ལྟར་དགེ་སློང་དག །འདི་ལྟར་སློབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ།།"
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
ཇི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་བཞིན་དུ། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ།།



　　（六六六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有三力——信力、念力、慧力。何等为信力？谓圣弟子于如来所入于净信，根本坚固，诸天、魔、梵、沙门、婆罗门及诸同法所不能坏，是名信力。何等为精进力？谓修四正断。何等为慧力？谓四圣谛。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　余二力如上说。

　　（六六七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有四力。何等为四？谓信力、精进力、念力、慧力。复次四力——信力、念力、定力、慧力。复次四力——觉力、精进力、无罪力、摄力。”

　　此诸经如上三力说。差别者：“何等为觉力？于善、不善法如实知，有罪、无罪，习近、不习近，卑法、胜法，黑法、白法，有分别法、无分别法，缘起法、非缘起法如实知，是名觉力。何等为精进力？谓四正断……”如前广说。“何等为无罪力？谓无罪身、口、意，是名无罪力。何等为摄力？谓四摄事，惠施、爱语、行利、同利。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

（དྲུག་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དྲུག་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "སྟོབས་གསུམ་ཡོད་དེ། དད་པའི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།། དད་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པ་དྭངས་བ། རྩ་བ་བརྟན་པོ། ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། ཆོས་མཚུངས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དད་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ།། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་བསྒོམ་པའོ།། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ།།"
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
སྟོབས་གཞན་གཉིས་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་བདུན་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "སྟོབས་བཞི་ཡོད་དེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།། ཡང་སྟོབས་བཞི་སྟེ། དད་པའི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།། ཡང་སྟོབས་བཞི་སྟེ། རྟོགས་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ཉེས་པ་མེད་པའི་སྟོབས་དང་། བསྡུ་བའི་སྟོབས་སོ།།"
མདོ་འདི་དག་ནི་གོང་གི་སྟོབས་གསུམ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ།། ཁྱད་པར་ནི་"རྟོགས་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ། ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ། བསྟེན་པར་བྱ་བ་དང་། བསྟེན་པར་མི་བ དམན་པའི་ཆོས་དང་། མཆོག་གི་ཆོས། ནག་པོའི་ཆོས་དང་། དཀར་པོའི་ཆོས། རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཆོས་དང་། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་སྟེ། འདི་ནི་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ།། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་སྟེ།" སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། "ཉེས་པ་མེད་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཉེས་པ་མེད་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ།། བསྡུ་བའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་དང་། དོན་མཐུན་པའོ།།"
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།



　　（六六八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“若最胜施者，谓法施。最胜爱语者，谓善男子乐闻，应时说法。行利最胜者，诸不信者能令入信，建立于信；立戒者以净戒，悭者以施，恶智者以正智令入建立。同利最胜者，谓阿罗汉以阿罗汉、阿那含以阿那含、斯陀含以斯陀含、须陀洹以须陀洹、净戒者以净而授于彼。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六六九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“若所有法，是众之所取，一切皆是四摄事。或有一取施者，或一取爱语者，或一取行利者，或一取同利者。过去世时，过去世众，以有所取者，亦是四摄事。未来世众，当有所取者，亦是四摄事。或一取施者，或一取爱语，或一取行利者，或一取同利。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“布施及爱语，　　或有行利者，
　同利诸行生，　　各随其所应。
　以此摄世间，　　犹车因釭运。
　世无四摄事，　　母恩子养忘，
　亦无父等尊，　　谦下之奉事。

（དྲུག་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་བརྒྱད་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི་"གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའོ།། སྙན་པར་སྨྲ་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་མཉན་པར་འདོད་པ་ལ་དུས་སུ་ཆོས་བཤད་པའོ།། དོན་སྤྱོད་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། མ་དད་པ་རྣམས་དད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང་དད་པ་ལ་འཇོག་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འཇོག་པ་དང་། སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་འཇོག་པ་དང་། ཤེས་རབ་ངན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་འཇུག་ཅིང་འཇོག་པའོ།། དོན་མཐུན་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་དག་པས་དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པའོ།།"
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དགུ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི་"གལ་ཏེ་ཆོས་གང་དག་འཁོར་གྱིས་བླངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་འདི་དག་ཡིན་ནོ།། ལ་ལས་སྦྱིན་པ་ལེན་པ་དང་། ལ་ལས་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལེན་པ་དང་། ལ་ལས་དོན་སྤྱོད་པ་ལེན་པ་དང་། ལ་ལས་དོན་མཐུན་པ་ལེན་ནོ།། འདས་པའི་དུས་ན། འདས་པའི་འཁོར་ངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་འདི་དག་ཡིན་ནོ།། མ་འོངས་པའི་འཁོར་གྱིས་བླང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་འདི་དག་ཡིན་ནོ།། ལ་ལས་སྦྱིན་པ་ལེན་པ་དང་། ལ་ལས་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལེན་པ་དང་། ལ་ལས་དོན་སྤྱོད་པ་ལེན་པ་དང་། ལ་ལས་དོན་མཐུན་པ་ལེན་ནོ།།"
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ།།
"སྦྱིན་པ་དང་ནི་སྙན་པར་སྨྲ།། ཡང་ན་དོན་སྤྱོད་བྱེད་པ་དང་།།
དོན་མཐུན་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྐྱེ་སྟེ།། རང་རང་སོ་སོར་འོས་པ་བཞིན།།
འདི་དག་གིས་ནི་འཇིག་རྟེན་བསྡུས།། ཤིང་རྟ་སྒྲོག་པས་འགྲོ་བ་བཞིན།།
འཇིག་རྟེན་བསྡུ་བ་བཞི་མེད་ན།། མའི་དྲིན་བུ་ཡིས་བརྗེད་པར་འགྱུར།།
ཕ་སོགས་གཙོ་བོ་རྣམས་ལ་ཡང་།། གུས་པས་བསྙེན་བཀུར་མེད་པར་འགྱུར།།"


　以有四摄事，　　随顺之法故，
　是故有大士，　　德被于世间。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有四力。何等为四？谓觉力、精进力、无罪力、摄力……”如上说。“若比丘成就此四力者，得离五恐怖。何等五？谓不活恐怖、恶名恐怖、众中恐怖、死恐怖、恶趣恐怖，是名五恐怖。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“圣弟子成就此四力者，当作是学。我不畏不活，我何缘畏不活？若身行不净行、口不净行、意不净行，作诸邪贪，不信、懈怠、不精进、失念、不定、恶慧、悭、不摄者，彼应畏不活。我有四力，谓觉力、精进力、无罪力、摄力，有此四力成就故，不应畏如不活畏。如是恶名畏、众中畏、死畏、恶趣畏亦如上说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

"བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ཡོད་པས།། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར།།
དེ་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཡི།། ཡོན་ཏན་འཇིག་རྟེན་ཁྱབ་པར་འགྱུར།།"
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། "སྟོབས་བཞི་ཡོད་དེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། རྟོགས་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ཉེས་པ་མེད་པའི་སྟོབས་དང་། བསྡུ་བའི་སྟོབས་སོ།།" གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། "གལ་ཏེ་དགེ་སློང་སྟོབས་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་པ་ནི། འཇིགས་པ་ལྔ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འཚོ་བ་མེད་པའི་འཇིགས་པ་དང་། མིང་ངན་པའི་འཇིགས་པ་དང་། འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འཇིགས་པ་དང་། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་དང་། ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་འཇིགས་པ་ལྔའོ།།"
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་གཅིག་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི་"འཕགས་པ་སྟོབས་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་པ་ནི། འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ།། བདག་འཚོ་བ་མེད་པས་མི་འཇིགས་ཏེ། བདག་ཅིའི་ཕྱིར་འཚོ་བ་མེད་པས་འཇིགས་པར་བྱཏེ་ལུས་ཀྱིས་མི་གཙང་བའི་སྤྱོད་པ་དང་། ངག་གིས་མི་གཙང་བའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་མི་གཙང་བའི་སྤྱོད་པ་དང་། ལོག་པའི་བརྣབ་སེམས་བྱེད་ཅིང་། མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་ཅན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་མེད་པ་དང་། དྲན་པ་ཉམས་པ་དང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་། ཤེས་རབ་ངན་པ་དང་། སེར་སྣ་ཅན་དང་། མི་སྡུད་པ་ནི། དེས་འཚོ་བ་མེད་པས་འཇིགས་པར་རིགས་སོ།། བདག་ལ་སྟོབས་བཞི་ཡོད་དེ། རྟོགས་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ཉེས་པ་མེད་པའི་སྟོབས་དང་། བསྡུ་བའི་སྟོབས་ཏེ། སྟོབས་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། འཚོ་བ་མེད་པས་འཇིགས་པ་ལྟ་བུས་འཇིགས་པར་མི་རིགས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་མིང་ངན་པའི་འཇིགས་པ་དང་། འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འཇིགས་པ་དང་། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་དང་། ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།"
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་གཉིས་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།



　　尔时，世尊告诸比丘：“有四力——觉力、精进力、无罪力、摄力。何等为觉力？谓慧、大慧、深慧、难胜慧，是名觉力。何等为精进力？若于不善法不善数、黑黑数、有罪有罪数、不应亲近不应亲近数，离此诸法已，若诸余善善数、白白数、无罪无罪数、应亲近应亲近数，如此等修习，增上精勤、欲、方便、堪能，正念正知而学，是名精进力。无罪力、摄力如上修多罗说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五力。何等为五？信力、精进力、念力、定力、慧力。”

　　佛说是经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“诸比丘当作是学：‘我当勤加精进，成就信力、精进力、念力、定力、慧力。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“彼信力，当知是四不坏净。精进力者，当知是四正断。




འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་བཞི་ཡོད་དེ། རྟོགས་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ཉེས་པ་མེད་པའི་སྟོབས་དང་། སྡུད་པའི་སྟོབས་སོ། །རྟོགས་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་དང་། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་དང་། ཤེས་རབ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། མི་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་གྲངས་དང་། ནག་པོ་དང་། ནག་པོའི་གྲངས་དང་། ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི་གྲངས་དང་། བསྟེན་པར་མི་བྱ་བ་དང་། བསྟེན་པར་མི་བྱ་བའི་གྲངས་རྣམས་ལས་ལོག་སྟེ། དགེ་བ་དང་། དགེ་བའི་གྲངས་དང་། དཀར་པོ་དང་། དཀར་པོའི་གྲངས་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པའི་གྲངས་དང་། བསྟེན་པར་བྱ་བ་དང་། བསྟེན་པར་བྱ་བའི་གྲངས་རྣམས་ལ་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་། ལྷག་པར་བརྩོན་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། ཐབས་དང་། ནུས་པ་དང་། དྲན་པ་ཡང་དག་དང་། ཤེས་བཞིན་དུ་སློབ་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །ཉེས་པ་མེད་པའི་སྟོབས་དང་། སྡུད་པའི་སྟོབས་ནི་གོང་གི་མདོ་བཞིན་ནོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་དོན་གསུམ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་ལྔ་ཡོད་དེ། སྟོབས་ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་དོན་བཞི་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་དོན་ལྔ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དད་པའི་སྟོབས་དེ་ནི་མི་ཉམས་པ་བཞི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །

念力者，当知四念处。定力者，当知是四禅。慧力者，当知是四圣谛。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“是故，诸比丘！当作是学：‘我成就信力、精进力、念力、定力、慧力。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五学力。何等为五？谓信力是学力、精进力是学力、惭力是学力、愧力是学力、慧力是学力。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“诸比丘！当作是学：‘我当成就信力是学力、成就精进力是学力、成就惭力是学力、成就愧力是学力、成就慧力是学力。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六七九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。

དྲན་པའི་སྟོབས་དེ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དེ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་དེ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་དོན་དྲུག་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་དོན་བདུན་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བསླབ་པའི་སྟོབས་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་ནི་བསླབ་པའི་སྟོབས་ཡིན། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་བསླབ་པའི་སྟོབས་ཡིན། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་ནི་བསླབ་པའི་སྟོབས་ཡིན། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་ནི་བསླབ་པའི་སྟོབས་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ནི་བསླབ་པའི་སྟོབས་ཡིན་ནོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་དོན་བརྒྱད་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལའདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་དད་པའི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་སུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་སུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་སུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་སུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་སུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་དོན་དགུ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་བཞིན་ནོ། །

差别者：“何等信力是学力？于如来所善入于信，根本坚固，诸天、魔、梵、沙门、婆罗门及余同法所不能坏。何等为精进力是学力？谓四正断……”如前广说。“何等为惭力是学力？谓羞耻，耻于起恶不善法诸烦恼数，受诸有炽然苦报，于未来世生、老、病、死、忧、悲、苦、恼，是名惭力是学力。何等为愧力是学力？谓诸可愧事而愧，愧起诸恶不善法烦恼数，受诸有炽然苦报，于未来世生、老、病、死、忧、悲、苦、恼，是名愧力是学力。何等为慧力是学力？谓圣弟子住于智慧，成就世间生灭智慧，贤圣出厌离，决定正尽苦，是名慧力是学力。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘，如上所说。差别者：“是故，诸比丘！当作是学：‘我当成就信力是学力，精进力、惭力、愧力、慧力是学力。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘于善法若变、若退、若不久住者，他人当以五种白法来呵责汝。

ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དད་པའི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པ་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་རྩ་བ་བརྟན་པ། ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། ཆོས་མཐུན་པ་གཞན་སུས་ཀྱང་བཤིག་པར་མི་ནུས་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་སྟེ། སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ངོ་ཚ་བ་སྟེ། མི་དགེ་བ་དང་། སྡིག་པའི་ཆོས་ཉོན་མོངས་པའི་གྲངས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ལ་ངོ་ཚ་བ་དང་། སྲིད་པའི་མེ་འབར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་དང་། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམས་ལ་ངོ་ཚ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ཁྲེལ་བར་བྱ་བའི་གནས་ལ་ཁྲེལ་བ་སྟེ། མི་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའི་ཆོས་ཉོན་མོངས་པའི་གྲངས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ལ་ཁྲེལ་བ་དང་། སྲིད་པའི་མེ་འབར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་དང་། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམས་ལ་ཁྲེལ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ལ་གནས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ། འཕགས་པའི་སྐྱོ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ། ཡང་དག་པར་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་གྱ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གོང་བཞིན་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་དད་པའི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་སུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་བསླབ་པའི་སྟོབས་སུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་གྱ་གཅིག་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འགྱུར་བའམ། ཉམས་པའམ། ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པར་གྱུར་ན། གཞན་དག་གིས་དཀར་པོའི་ཆོས་ལྔས་ཁྱོད་ལ་གླེང་བར་འགྱུར་ཏེ།

何等为五？言汝不以信入于善法，若依信者，能离不善法，修诸善法。汝无精进、无惭、无愧、无慧入于善法故。若依慧者，能离诸不善法，修诸善法。

　　“若比丘于正法不变、不退、久住者，他人当以五种白法来庆慰汝。何等为五？正信入于善法，若依信者，离不善法，修诸善法，精进、惭、愧、慧入于善法，若依慧者，离不善法，修诸善法。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘还戒者、退戒者，他人当以五种白法来呵责汝。何等为五？若比丘不以信入于善法，若依信者，离不善法，修诸善法。不以精进、惭、愧、慧入于善法；若依慧者，离不善法，修诸善法。若比丘尽其寿命，纯一满净，梵行清白者，他人当以五种白法来庆慰汝……”如上说。

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘若不欲令恶不善法生者，唯有信善法，若信退灭者，不信永住，诸不善法则生。

ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཁྱོད་ནི་དད་པས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་མ་ཞུགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དད་པ་ལ་བརྟེན་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། ངོ་ཚ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །
གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་དམ་པའི་ཆོས་ལ་མི་འགྱུར་བ་དང་། མི་ཉམས་པ་དང་། ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་གྱུར་ན། གཞན་དག་གིས་དཀར་པོའི་ཆོས་ལྔས་དགའ་བར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པ་ཡང་དག་པས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གལ་ཏེ་དད་པ་ལ་བརྟེན་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབ་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ངོ་ཚ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབ་པའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་གྱ་གཉིས་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་བསླབ་པ་ཕྱིར་སྤྱོད་པའམ། བསླབ་པ་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་ན། གཞན་དག་གིས་དཀར་པོའི་ཆོས་ལྔས་ཁྱོད་ལ་གླེང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་དད་པས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་མ་ཞུགས་ན། གལ་ཏེ་དད་པ་ལ་བརྟེན་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་། ངོ་ཚ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་མ་ཞུགས་ན། གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་ཚེ་རབས་ཀུན་ས་སུ་དག་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དཀར་པོ་ཡིན་ན། གཞན་དག་གིས་དཀར་པོའི་ཆོས་ལྔས་དགའ་བར་བྱ་སྟེ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་གྱ་གསུམ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། དད་པས་དགེ་བའི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ། གལ་ཏེ་དད་པ་ཉམས་ཤིང་འཇིག་ན། མི་དད་པ་རྟག་ཏུ་གནས་ཏེ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །

乃至欲令恶不善法不生者，唯有精进、惭、愧、慧，若精进、惭、愧、慧力退灭，恶慧永住者，恶不善法则生。若比丘依于信者，则离不善法，修诸善法，依精进、惭、愧、慧者，则离不善法，修诸善法。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘于色生厌、离欲、灭尽、不起、解脱，是名阿罗诃三藐三佛陀。受、想、行、识亦如是说。若复比丘于色生厌、离欲、不起、解脱者，是名阿罗汉慧解脱。受、想、行、识亦如是说。诸比丘！如来应等正觉、阿罗汉慧解脱有何种种别异。”

　　诸比丘白佛：“世尊是法根、法眼、法依，唯愿为说，诸比丘闻已，当受奉行。”

　　佛告比丘：“谛听，善思，当为汝说。如来、应、等正觉者，先未闻法，能自觉知，现法自知，得三菩提，于未来世能说正法，觉诸声闻，所谓四念处、四正断、四如意足、五根、五力、七觉分、八圣道分，是名如来、应、等正觉。所未得法能得，未制梵行能制，能善知道、善说道，为众将导，然后声闻成就随法随道，乐奉大师教诫、教授，善于正法，是名如来应等正觉、阿罗汉慧解脱种种别异。

དེ་བཞིན་དུ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ངོ་ཚ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་དང་། ཤེས་རབ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ། གལ་ཏེ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། ངོ་ཚ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཉམས་ཤིང་འཇིག་ན། ཤེས་རབ་ངན་པ་རྟག་ཏུ་གནས་ཏེ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་དད་པ་ལ་བརྟེན་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་། ངོ་ཚ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་དང་། ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
དྲུག་བརྒྱ་གྱ་བཞི་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་གཟུགས་ལ་སྐྱོ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་གཟུགས་ལ་སྐྱོ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ན་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ོད།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་མིག་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ལགས་ཏེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བཤད་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་བཟུང་ཞིང་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ལེགས་པར་སེམས་ཤིག །ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མཛད་དེ། ཚེ་འདིའི་ཆོས་རང་གིས་མཁྱེན་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་ཏེ། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་གསུང་བར་མཛད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་རྟོགས་པར་མཛད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང་། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་། དབང་པོ་ལྔ་དང་། སྟོབས་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དེ། འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །མ་ཐོབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པར་མཛད་པ་དང་། མ་བཅས་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འཆའ་བར་མཛད་པ་དང་། ལམ་ལེགས་པར་མཁྱེན་པ་དང་། ལམ་ལེགས་པར་གསུང་བ་དང་། འཁོར་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ནས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཆོས་དང་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། བསྟན་པ་དང་གདམས་ངག་ཉན་པར་དགའ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་ལེགས་པར་གནས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །



　　“复次，五学力、如来十力。何等为学力？谓信力、精进力、念力、定力、慧力。何等为如来十力？谓如来处非处如实知，是名如来初力。若成就此力者，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，转于梵轮，于大众中能师子吼而吼。

　　“复次，如来于过去、未来、现在业法，受因事报如实知，是名第二如来力。如来、应、等正觉成就此力，得先佛最胜处，能转梵轮，于大众中作师子吼而吼。

　　“复次，如来、应、等正觉禅解脱，三昧正受，染恶清净，处净如实知，是名如来第三力。若此力成就，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。

　　“复次，如来知众生种种诸根差别如实知，是名如来第四力。若成就此力，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。

　　“复次，如来悉知众生种种意解如实知，是名第五如来力。若此力成就，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。

　　“复次，如来悉知世间众生种种诸界如实知，是名第六如来力。若于此力成就，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。

　　“复次，如来于一切至处道如实知，是名第七如来力。

ཡང་བསླབ་པའི་སྟོབས་ལྔ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུའོ། །བསླབ་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་དང་པོའོ། །གང་འདི་སྟོབས་འདི་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ཏེ། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས། འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་མཛད་དོ། །
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་། རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་སྨིན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འདི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་བརྙེས་ཏེ། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས། འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་མཛད་དོ། །
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། གནས་པ་དང་། དག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་གསུམ་པའོ། །གལ་ཏེ་སྟོབས་འདི་དང་ལྡན་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བརྙ། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས། འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་མཛད་དོ། །
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཞི་པའོ། །གལ་ཏེ་སྟོབས་འདི་དང་ལྡན་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ཏེ། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས། འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་མཛད་དོ། །
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་ལྔ་པའོ། །གལ་ཏེ་སྟོབས་འདི་དང་ལྡན་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ཏེ། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས། འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་མཛད་དོ། །
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་དྲུག་པའོ། །གལ་ཏེ་སྟོབས་འདི་དང་ལྡན་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ཏེ། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས། འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་མཛད་དོ། །
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བདུན་པའོ། །

若此力成就，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。

　　“复次，如来于过去宿命种种事忆念：‘从一生至百千生，从一劫至百千劫。我尔时于彼生如是族、如是姓、如是名、如是食、如是苦乐觉、如是长寿、如是久住、如是寿分齐。我于彼处死、此处生，彼处生、此处死，如是行、如是因、如是方。’宿命所更悉如实知，是名第八如来力。若此力成就，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。

　　“复次，如来以天眼净过于人眼，见众生死时、生时，妙色、恶色、下色、上色，向于恶趣、向于善趣、随业法受悉如实知：‘此众生身恶业成就，口、意恶业成就，谤毁贤圣，受邪见业；以是因缘，身坏命终，堕恶趣，生地狱中。此众生身善行，口、意善行，不谤贤圣，正见业法受；彼因彼缘，身坏命终，生善趣天上。’悉如实知，是名第九如来力。若此力成就，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。

　　“复次，如来诸漏已尽，无漏心解脱、慧解脱，现法自知身作证：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’是名第十如来力。


གལ་ཏེ་སྟོབས་འདི་འགྲུབ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ནས། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ནུས་ཤིང་། འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་མཛད་དོ།།
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྔོན་གྱི་གནས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྗེས་སུ་དྲན་པ། སྐྱེ་བ་གཅིག་ནས་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱའི་བར་དང་། བསྐལ་པ་གཅིག་ནས་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱའི་བར་དུ། བདག་དེའི་ཚེ་རིགས་འདི་ལྟ་བུ། རུས་འདི་ལྟ་བུ། མིང་འདི་ལྟ་བུ། ཟས་འདི་ལྟ་བུ། སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བའི་ཚོར་བ་འདི་ལྟ་བུ། ཚེ་ཚད་འདི་ལྟ་བུ། གནས་པ་འདི་ལྟ་བུ། ཚེའི་མཐའ་འདི་ཙམ་ཞིག་གོ། བདག་གནས་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གནས་འདིར་སྐྱེས། གནས་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གནས་འདིར་སྐྱེས། སྤྱོད་པ་འདི་ལྟ་བུ། རྒྱུ་འདི་ལྟ་བུ། ཕྱོགས་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བརྒྱད་པའོ། གལ་ཏེ་སྟོབས་འདི་འགྲུབ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ནས། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ནུས་ཤིང་། འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་མཛད་དོ།།
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལྷའི་མིག་གིས་མིའི་མིག་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་འཆི་བའི་དུས་དང་སྐྱེ་བའི་དུས་དང་། ཁ་དོག་མཛེས་པ་དང་། ཁ་དོག་ངན་པ་དང་། དམའ་བའི་ཁ་དོག་དང་། མཐོ་བའི་ཁ་དོག་དང་། ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་ཏེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ངན་པའི་ལས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ངན་པའི་ལས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ། ལོག་པར་ལྟ་བའི་ལས་དང་ལྡན་པ། དེའི་རྒྱུས་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ལནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་དམྱལ་བར་སྐྱེའོ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་པ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་ལས་དང་ལྡན་པ། དེའི་རྒྱུས་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ལུས་ཞིག་ནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་དགུ་པའོ། གལ་ཏེ་སྟོབས་འདི་འགྲུབ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ནས། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ནུས་ཤིང་། འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་མཛད་དོ།།
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། མངོན་སུམ་དུ་རང་གིས་མཁྱེན་ནས་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཟིན། བྱ་བ་བྱས་ཟིན། སླར་ཡང་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་མཁྱེན་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་པའོ།།

若此力成就，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。

　　“如此十力，唯如来成就，是名如来与声闻种种差别。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“譬如婴儿，父母生已，付其乳母，随时摩拭，随时沐浴，随时乳哺，随时消息。若乳母不谨慎者，儿或以草、以土诸不净物着其口中，乳母当即教令除去。能时除却者善，儿不能自却者，乳母当以左手持其头，右手探其哽，婴儿当时虽苦，乳母要当苦探其哽，为欲令其子长夜安乐故。”

　　佛告诸比丘：“若婴儿长大，有所识别，复持草、土诸不净物着口中不？”

　　比丘白佛：“不也，世尊！婴儿长大，有所别知，尚不以脚触诸不净物，况着口中。”

　　佛告比丘：“婴儿小时，乳母随时料理消息，及其长大，智慧成就，乳母放舍，不勤消息，以其长大不自放逸故。如是，比丘！若诸声闻始学，智慧未足，如来以法随时教授而消息之；若久学智慧深固，如来放舍，不复随时殷勤教授，以其智慧成就不放逸故。是故，声闻五种学力，如来成就十种智力……”如上广说。

གལ་ཏེ་སྟོབས་འདི་འགྲུབ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ནས། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ནུས་ཤིང་། འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་མཛད་དོ།།
སྟོབས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁོ་ན་ལ་མངའ་བ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་ང་ལྔ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དཔེར་ན་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཕ་མས་བསྐྱེད་ནས། མ་མ་ལ་གཏད་ནས། དུས་སུ་བྱུག་པ་དང་། དུས་སུ་ཁྲུས་བྱེད་པ་དང་། དུས་སུ་ནུ་ཞོ་སྟེར་བ་དང་། དུས་སུ་བདག་གཉེར་བྱེད་དོ།། གལ་ཏེ་མ་མ་བག་མེད་ན་བྱིས་པ་དེས་རྩྭའམ་ས་འམ་མི་གཙང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཁར་བཅུག་ན། མ་མས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསལ་བར་བྱའོ།། དུས་སུ་བསལ་ནུས་ན་ལེགས། བྱིས་པས་རང་ཉིད་བསལ་མི་ནུས་ན། མ་མས་ལག་པ་གཡོན་པས་མགོ་བཟུང་ནས། ལག་པ་གཡས་པས་མིད་པའི་ནང་ནས་བཏོན་དགོས་ཏེ། བྱིས་པ་དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་། མ་མས་ངེས་པར་སྡུག་བསྔལ་དང་བཅས་ཏེ་མིད་པའི་ནང་ནས་འདོན་དགོས་པ་ནི། རང་གི་བུ་ཡུན་རིང་པོར་བདེ་བར་གནས་པའི་ཆེད་དུའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་བྱིས་པ་དེ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་ནས་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་གྱུར་ན། ཡང་རྩྭ་དང་ས་དང་མི་གཙང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཁར་འཇུག་གམ།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི་མ་ལགས་སོ།། བྱིས་པ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་ནས་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་གྱུར་ན། རྐང་པས་མི་གཙང་བའི་དངོས་པོ་ལ་རེག་པར་ཡང་མད་ན། ཁར་འཇུག་པ་ལྟ་ག་ལ་སྲིད།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་དུས་སུ་མ་མས་དུས་སུ་བདག་གཉེར་དང་ལྟ་སྐྱོང་བྱེད་ཅིང་། རིམ་གྱིས་ཆེན་པོར་སྐྱེས་ནས་ཤེས་རབ་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་ན། མ་མས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བདག་གཉེར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཆེན་པོར་སྐྱེས་ནས་བག་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་དང་པོ་པ་ཤེས་རབ་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དུས་དང་དུས་སུ་ཆོས་ཀྱིས་གདམས་ངག་བསྟན་ནས་བདག་གཉེར་མཛད་དོ།། ཡུན་རིང་དུ་སློབ་པས་ཤེས་རབ་བརྟན་པོར་གྱུར་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། སླར་ཡང་དུས་དང་དུས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་གདམས་ངག་མི་སྟོན་ཏེ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་རྫོགས་པས་བག་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།། དེའི་ཕྱིར་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་སློབ་པའི་སྟོབས་ལྔ་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་བཅུ་མངའ་འོ།། ཞེས་གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།།



　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“如来有六种力。若六种力成就，如来、应、等正觉得先佛最胜处智，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。谓处非处如实知，如来初力。复次，过去、未来、现在心乐法受如实知……”如上广说，“是名第二如来力。复次，如来禅、解脱、三昧、正受如实知……”如上广说，“是名如来第三力。复次，如来过去种种宿命之事如实知……”如上广说，“是名如来第四力。复次，如来天眼净过于人眼，见诸众生死此生彼……”如上广说，“是名如来第五力。复次，如来结漏已尽，无漏心解脱、慧解脱……”如上广说，乃至“于众中师子吼而吼，是名如来第六力。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“若有来问我如来处非处力，如如来处非处智力所知见觉，成等正觉，为彼记说。

　　“若复来问如来自以乐受智力，如如来自以乐受智力所知见觉，成等正觉，为彼记说，是名第二如来智力。

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་ང་དྲུག）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྟོབས་དྲུག་མངའ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྟོབས་དྲུག་པོ་འདི་དག་འགྲུབ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ནས། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ནུས་ཤིང་། འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་མཛད་དོ།། དེ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་དང་པོའོ།། ཡང་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སེམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་ཆོས་ཀྱི་མྱོང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ།། ཞེས་གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་གཉིས་པའོ།། ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ།། ཞེས་གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་གསུམ་པའོ།། ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྔོན་གྱི་གནས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ།། ཞེས་གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཞི་པའོ།། ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལྷའི་མིག་གིས་མིའི་མིག་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མཐོང་བ།། ཞེས་གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་ལྔ་པའོ།། ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟག་པ་ཟད་པ། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམལ་བ།། ཞེས་གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན། འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པའི་བར་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་དྲུག་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་ང་བདུན།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། ཞེས་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི། གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་ང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་ཀྱི་སྐོར་དྲིས་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཤིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལྟར། དེ་ལ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ།།
ཡང་སུ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བདེ་བའི་མྱོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་སྐོར་དྲིས་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བདེ་བའི་མྱོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཤིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལྟར། དེ་ལ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ།། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་གཉིས་པའོ།།



　　“若有来问如来禅定、解脱、三昧、正受智力，如如来禅定、解脱、三昧、正受，为彼记说。

　　“若有来问宿命所更智力，如如来宿命所更所知见觉，为彼记说。

　　“若有来问如来天眼智力，如如来天眼所见，为彼记说。

　　“若有来问如来漏尽智力，如如来漏尽智力所知见觉，为彼记说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有七力。何等为七？信力、精进力、惭力、愧力、念力、定力、慧力。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“信力精进力，　　惭力及愧力，
　正念定慧力，　　是说名七力，
　成就七力者，　　得尽诸有漏。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六八九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有七力……”如上说。差别者：“是故，比丘！当如是学：‘我当成就信力。’如是精进力、惭力、愧力、念力、定力、慧力亦当学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་སྐོར་དྲིས་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ།།
གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་སྐོར་དྲིས་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཤིང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ།།
གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷའི་མིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་སྐོར་དྲིས་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷའི་མིག་གིས་གཟིགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ།།
གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟག་པ་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་སྐོར་དྲིས་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟག་པ་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཤིང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་ང་བརྒྱད།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་བདུན་ཡོད་དེ། བདུན་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ།།
དད་པའི་སྟོབས་དང་བརྩོ་སྟོབས།། ངོ་ཚ་དང་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་སྟོབས།།
ཡང་དག་དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་དང་།། ཤེས་རབ་སྟེ་ནི་སྟོབས་བདུན་བཤད།།
སྟོབས་བདུན་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་ནི།། སྲིད་པའི་ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་**）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་བདུན་ཡོད་དེ།། ཞེས་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག །འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་དད་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པར་བྱའོ།། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱང་བསླབ་པར་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།



　　（六九〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有七力……”如上说。差别者，尔时，世尊即说偈言：

“信力精进力，　　及说惭愧力，
　念力定慧力，　　是名为七力。
　七力成就者，　　疾断诸有漏。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六九一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有七力。何等为七？信力、精进力、惭力、愧力、念力、定力、慧力。何等为信力？于如来所起信心，深入坚固，诸天、魔、梵、沙门、婆罗门及余同法所不能坏，是名信力。何等为精进力？谓四正断……”如上广说。“何等为惭力？谓耻恶不善法……”如上说。“何等为愧力？于可愧事愧，愧起恶不善法……”如上说。“何等为念力？谓四念处……”如上说。“何等为定力？谓四禅……”如上说。“何等为慧力？谓四圣谛……”如上说。

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六九二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有八力。

（དྲུག་བརྒྱ་དགུ་བཅུ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་བདུན་ཡོད་དེ།། ཞེས་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ།།
དད་པའི་སྟོབས་བརྩོན་འགྲུས་སྟོབས།། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་སྟོབས་དང་ནི།།
དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་སྟོབས།། འདི་དག་སྟོབས་བདུན་ཞེས་བྱའོ།།
སྟོབས་བདུན་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་ནི།། མྱུར་དུ་ཟག་པ་ཀུན་གཅོད་འགྱུར།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་བདུན་ཡོད་དེ། བདུན་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།། དད་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་ཟབ་ཅིང་བརྟན་པ། ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། གཞན་ཡང་ཆོས་མཚུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པ་འདི་ནི་དད་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ།། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་སྟེ།། ཞེས་གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། མི་དགེ་བའི་ཆོསམས་ལ་ངོ་ཚ་བ།། ཞེས་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ཁྲེལ་བར་འོས་པའི་གནས་ལ་ཁྲེལ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཁྲེལ་བ་སྐྱེ་བ།། ཞེས་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། དྲན་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི།། ཞེས་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་བཞི།། ཞེས་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི།། ཞེས་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་བརྒྱད་ཡོད་དེ།།

何等为八？谓自在王者力、断事大臣力、结恨女人力、啼泣婴儿力、毁呰愚人力、审谛黠慧力、忍辱出家力、计数多闻力。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六九三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“谓自在王力者，王者现自在威力。断事大臣力者，大臣现断事之力。结恨女人力者，女人之法现结恨力。啼泣婴儿力者，婴儿之法现啼泣力。毁呰愚人力者，愚人之法触事毁呰。审谛黠慧力者，智慧之人常现审谛。忍辱出家力者，出家之人常现忍辱。计数多闻力者，多闻之人常现思惟计数。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六九四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，尊者舍利弗诣世尊所，稽首礼足，退坐一面，白佛言：“世尊！漏尽比丘有几力？”

　　佛告舍利弗：“漏尽比丘有八力。何等为八？谓漏尽比丘心顺趣于离、流注于离、浚输于离，顺趣于出、流注于出、浚输于出，顺趣涅槃、流注涅槃、浚输涅槃。若见五欲，犹见火坑。

བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། རང་དབང་ཅན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་སྟོབས་དང་། དོན་གཅོད་པའི་བློན་པོའི་སྟོབས་དང་། ཁོན་འཛིན་པའི་བུད་མེད་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ངུ་བའི་བྱིས་པའི་སྟོབས་དང་། སྨོད་པའི་མི་བླུན་པོའི་སྟོབས་དང་། ཞིབ་ཏུ་བརྟག་པའི་མཁས་པའི་སྟོབས་དང་། བཟོད་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྟོབས་དང་། བགྲང་བའི་མང་དུ་ཐོས་པའི་སྟོབས་སོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་གསུམ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། ཞེས་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི། རང་དབང་ཅན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་སྟོབས་ནི། རྒྱལ་པོས་རང་དབང་དང་མཐུ་སྟོན་པའོ།། དོན་གཅོད་པའི་བློན་པོའི་སྟོབས་ནི། བློན་པོས་དོན་གཅོད་པའི་སྟོབས་སྟོན་པའོ།། ཁོན་འཛིན་པའི་བུད་མེད་ཀྱི་སྟོབས་ནི། བུད་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཁོན་འཛིན་པའི་སྟོབས་སྟོན་པའོ།། ངུ་བའི་བྱིས་པའི་སྟོབས་ནི། བྱིས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ངུ་བའི་སྟོབས་སྟོན་པའོ།། སྨོད་པའི་མི་བླུན་པོའི་སྟོབས་ནི། བླུན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ལ་རེག་ན་སྨོད་པའོ།། ཞིབ་ཏུ་བརྟག་པའི་མཁས་པའི་སྟོབས་ནི། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་མི་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཞིབ་ཏུ་བརྟག་པ་སྟོན་པའོ།། བཟོད་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྟོབས་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མི་རྣམས་རྟག་ཏུ་བཟོད་པ་སྟོན་པའོ།། བགྲང་བའི་མང་དུ་ཐོས་པའི་སྟོབས་ནི། མང་དུ་ཐོས་པའི་མི་རྣམས་རྟག་ཏུ་བསམ་ཞིང་རྩིས་པ་སྟོན་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་བཞི།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཟག་པ་ཟད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྟོབས་དུ་མཆིས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཟག་པ་ཟད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྟོབས་བརྒྱད་ཡོད་དོ།། བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། ཟག་པ་ཟད་པའི་དགེ་སློང་གི་སེམས་ནི་དབེན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་། དབེན་པ་ལ་འབབ་པ་དང་། དབེན་པ་ལ་གཞོལ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་འབབ་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་གཞོལ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འབབ་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བ་དང་། འདོད་པ་ལྔ་མཐོང་ན་མེ་མ་མུར་གྱི་དོང་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བའོ།།

如是见已，于欲念、欲受、欲着，心不永住，修四念处、四正断、四如意足、五根、五力、七觉分、八圣道分。”

　　佛说此经已，尊者舍利弗闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六九五）

　　如尊者舍利弗问经。如是异比丘问佛。

　　（六九六）

　　问诸比丘经亦如上说。

　　（六九七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有九力。何等为九力？谓信力、精进力、惭力、愧力、念力、定力、慧力、数力、修力。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六九八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有九力。何等为九？谓信力、精进力、惭力、愧力、念力、定力、慧力、数力、修力。何等为信力？于如来所起正信心，深入坚固……”如上说。“何等为精进力？谓四正断……”如上说。“何等为惭力？……”如上说。“何等为愧力？……”如上说。“何等为念力？谓内身身观住……”如上说。“何等为定力？谓四禅。何等为慧力？谓四圣谛。何等为数力？谓圣弟子若于闲房、树下作如是学：‘身、口恶行者于现法后世当受恶报……’”如上广说。

འདི་ལྟར་མཐོང་ནས། འདོད་པའི་དྲན་པ་དང་། འདོད་པའི་ཚོར་བ་དང་། འདོད་པའི་ཆགས་པ་ལ། སེམས་རྟག་ཏུ་མི་གནས་པར། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་དང་། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་། དབང་པོ་ལྔ་དང་། སྟོབས་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་གོ་ལྔ།）
བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞུས་པའི་མདོ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་སོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་གོ་དྲུག）
དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པའི་མདོ་ཡང་གོང་བཞིན་ནོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་གོ་བདུན།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་དགུ་ཡོད་དོ།། སྟོབས་དགུ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་དང་། གྲངས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། བསྒོམ་པའི་སྟོབས་སོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་གོ་བརྒྱད།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་དགུ་ཡོད་དོ།། སྟོབས་དགུ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ངོ་ཚཔའི་སྟོབས་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་དང་། གྲངས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། བསྒོམ་པའི་སྟོབས་སོ།། དད་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་དད་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་རྩ་བ་བརྟན་པོར་གྱུར་པ་…… གོང་བཞིན་ནོ།། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་…… གོང་བཞིན་ནོ།། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། …… གོང་བཞིན་ནོ།། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། …… གོང་བཞིན་ནོ།། དྲན་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་…… གོང་བཞིན་ནོ།། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་བཞིའོ།། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ།། གྲངས་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པས་དབེན་པའི་གནས་སམ་ཤིང་དྲུང་དུ་འདི་ལྟར་སློབ་པར་བྱེད་དེ། ལུས་དང་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ངན་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་…… ཞེས་གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།།

“何等为修力？谓修四念处……”如前说。

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（六九九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有十力。何等为十？自在王者力、断事大臣力、机关工巧力、刀剑贼盗力、怨恨女人力、啼泣婴儿力、毁呰愚人力、审谛黠慧力、忍辱出家力、计数多闻力。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七〇〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“谓自在王力者，王者现自在威力。断事大臣力者，大臣现断事之功力。机关工巧力，造机关者现其工巧力。刀剑盗贼力，盗贼必现刀剑力。计数多闻力者，凡思惟计数现多闻之力。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七〇一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有十种如来力。若此力成就，如来、应、等正觉得先佛最胜处，能转梵轮，于大众中师子吼而吼。何等为十？谓如来处非处如实知，是名初力……”乃至漏尽，如上说。

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པའོ་…… སྔར་བཞིན་ནོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（དྲུག་བརྒྱ་གོ་དགུ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོབས་བཅུ་ཡོད་དོ།། སྟོབས་བཅུ་གང་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོའི་སྟོབས་དང་། ཞལ་ལྕེ་གཅོད་པའི་བློན་པོའི་སྟོབས་དང་། འཕྲུལ་འཁོར་བཟོ་མཁས་པའི་སྟོབས་དང་། རལ་གྲི་ཇག་པའི་སྟོབས་དང་། ཁོན་འཛིན་བུད་མེད་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ངུ་འབོད་བྱིས་པའི་སྟོབས་དང་། སྨོད་པ་བླུན་པོའི་སྟོབས་དང་། བརྟག་དཔྱད་མཁས་པའི་སྟོབས་དང་། བཟོད་པ་རབ་བྱུང་གི་སྟོབས་དང་། གྲངས་འདྲེན་མང་ཐོས་ཀྱི་སྟོབས་སོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་…… གོང་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོའི་སྟོབས་ནི་རྒྱལ་པོས་དབང་ཕྱུག་གི་མངའ་ཐང་མངོན་པར་སྟོན་པའོ།། ཞལ་ལྕེ་གཅོད་པའི་བློན་པོའི་སྟོབས་ནི་བློན་པོས་ཞལ་ལྕེ་གཅོད་པའི་ནུས་པ་མངོན་པར་སྟོན་པའོ།། འཕྲུལ་འཁོར་བཟོ་མཁས་པའི་སྟོབས་ནི་འཕྲུལ་འཁོར་བཟོ་བ་པོས་རང་གི་བཟོ་རྩལ་མངོན་པར་སྟོན་པའོ།། རལ་གྲི་ཇག་པའི་སྟོབས་ནི་ཇག་པས་ངེས་པར་རལ་གྲིའི་སྟོབས་མངོན་པར་སྟོན་པའོ།། གྲངས་འདྲེན་མང་ཐོས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་གང་ཞིག་བསམ་གཞིག་རྩིས་འདྲེན་པས་མང་དུ་ཐོས་པའི་སྟོབས་མངོན་པར་སྟོན་པའོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་ར་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ་གཅིག）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་དོ།། གལ་ཏེ་སྟོབས་འདི་དག་མངོན་དུ་གྱུར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་མཆོག་ཐོབ་སྟེ། ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཞིང་། འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་མཛད་དོ།། བཅུ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གནས་དང་གནས་མིན་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་ནི་སྟོབས་དང་པོའོ།། …… ཟག་པ་ཟད་པའི་བར་དུ་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།



　　（七〇二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“若有来问如来处非处智力，如如来处非处智力所知所见所觉，成等正觉，为彼记说。如是乃至漏尽智力……”广说如上。

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七〇三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若所有法，彼彼意解作证，悉皆如来无畏智所生。若比丘来为我声闻，不谄不伪，质直心生，我则教诫、教授为其说法。晨朝为彼教诫、教授说法，至日中时得胜进处；若日暮时为彼教诫、教授说法，至晨朝时得胜进处。如是教授已，彼生正直心，实则知实、不实知不实，上则知上、无上则知无上，当知、当见、当得、当觉者，皆悉了知，斯有是处。

　　“谓五学力、十种如来力。何等为五学力？谓信力、精进力、念力、定力、慧力。如来十种力。何等为十？谓是处如实知非处……”如上十力广说。“若有来问处非处智力者，如如来处非处智等正觉所知所见所觉，为彼记说，乃至漏尽智力，亦如是说。

（བདུན་བརྒྱ་གཉིས།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་…… གོང་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་དང་གནས་མིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱི་སྐོར་དྲིས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་དང་གནས་མིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཁྱེན་པ་དང་གཟིགས་པ་དང་རྟོགས་པ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་དེ་དག་ལ་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱི་བར་དུ་…… གོང་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ་གསུམ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་གང་དང་གང་ལ་བསམ་པས་རྟོགས་ཤིང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མི་འཇིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་ང་ཡི་ཉན་ཐོས་སུ་གྱུར་ནས། གཡོ་སྒྱུ་མེད་ཅིང་ངོ་ལྐོག་མེད་པར་དྲང་པོའི་སེམས་སྐྱེས་ན། ངས་དེ་ལ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་བྱས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ།། སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་དེ་ལ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་བྱས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་ན། ཉིན་གུང་གི་དུས་སུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།། གལ་ཏེ་ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་དེ་ལ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་བྱས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་ན། སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།། དེ་ལྟར་གདམས་ངག་བྱས་ནས། དེས་དྲང་པོའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། ཡང་དག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཤེས། ཡང་དག་པ་མིན་པ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས། བླ་མ་ལ་བླ་མར་ཤེས། བླ་ན་མེད་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པར་ཤེས། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། མཐོང་བར་བྱ་བ་དང་། ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་གནས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ།།
སློབ་པའི་སྟོབས་ལྔ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུའོ།། སློབ་པའི་སྟོབས་ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ།། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་གང་ཞེ་ན། གནས་གནས་མིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་…… གོང་དུ་སྟོབས་བཅུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་གནས་དང་གནས་མིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱི་སྐོར་དྲིས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གནས་དང་གནས་མིན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་དང་གཟིགས་པ་དང་རྟོགས་པ་ལྟར་དེ་དག་ལ་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དེ། ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ།།

诸比丘！处非处智力者，我说是定非不定，乃至漏尽智者，我说是定非不定，定者正道，非定者邪道。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七〇四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若不正思惟者，未起贪欲盖则起，已起贪欲盖重生令增广；未起瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖则起，已起瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖重生令增广。未起念觉支不起，已起念觉支则退；未起择法、精进、猗、喜、定、舍觉支不起，已起择法、精进、猗、喜、定、舍觉支则退。

　　“若比丘正思惟者，未起贪欲盖不起，已起贪欲盖令灭；未起瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖不起，已起瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖则断。未起念觉支则起，已起者重生令增广；未起择法、精进、猗、喜、定、舍觉支则起，已起者重生令增广。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七〇五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五退法。何等为五？谓贪欲、瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖，是则退法。若修习七觉支，多修习令增广，是则不退法。

དགེ་སློང་དག། གནས་དང་གནས་མིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ནི། ངས་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་མི་ངེས་པ་མ་ཡིན་པར་བཤད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་བར་དུ་ཡང་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་མི་ངེས་པ་མ་ཡིན་པར་བཤད་དོ།། ངེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཡིན་ལ། མི་ངེས་པ་ནི་ལོག་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ་བཞི།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། མ་སྐྱེས་པའི་འདོད་པའི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པའི་འདོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་ཆེས་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ།། མ་སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཆེས་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ།། མ་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་ཞིང་། སྐྱེས་པ་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ།། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་མི་སྐྱེ་ཞིང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ།།
གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། མ་སྐྱེས་པའི་འདོད་པའི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ།། མ་སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་ཞིང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ།། མ་སྐྱེས་པའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་ཞིང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཆེས་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ།། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་སྐྱེ་ཞིང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཆེས་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ་ལྔ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཉམས་པའི་ཆོས་ལྔ་ཡོད་དོ།། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཉམས་པའི་ཆོས་སོ།། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམ་ཞིང་། མང་དུ་བསྒོམས་ཏེ་རྒྱས་པར་བྱས་ན། དེ་ནི་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་སོ།།

何等为七？谓念觉支、择法觉支、精进觉支、猗觉支、喜觉支、定觉支、舍觉支，是名不退法。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七〇六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五法，能为黑闇，能为无目，能为无智，能羸智慧，非明、非等觉，不转趣涅槃。何等为五？谓贪欲、瞋恚、睡眠、掉悔、疑。如此五法能为黑闇，能为无目，能为无智，非明、非正觉，不转趣涅槃。

　　“若有七觉支，能作大明，能为目，增长智慧，为明、为正觉，转趣涅槃。何等为七？谓念觉支、择法觉支、精进觉支、猗觉支、喜觉支、定觉支、舍觉支。为明、为目，增长智慧，为明、为正觉，转趣涅槃。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七〇七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五障、五盖，烦恼于心，能羸智慧，障阂之分，非明、非正觉，不转趣涅槃。何等为五？谓贪欲盖、瞋恚盖、睡眠盖、掉悔盖、疑盖。如此五盖，为覆为盖，烦恼于心，令智慧羸，为障阂分，非明、非等觉，不转趣涅槃。

བདུན་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། འདི་དག་ནི་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་སོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ་དྲུག）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་མུན་པར་བྱེད་པ། མིག་མེད་པར་བྱེད་པ། ཤེས་རབ་མེད་པར་བྱེད་པ། ཤེས་རབ་ཉམས་པར་བྱེད་པ། གསལ་བ་མ་ཡིན་པ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་པའོ།། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་མོ།། ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་མུན་པར་བྱེད་པ། མིག་མེད་པར་བྱེད་པ། ཤེས་རབ་མེད་པར་བྱེད་པ། གསལ་བ་མ་ཡིན་པ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་པའོ།།
གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོད་ན། སྣང་བ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ། མིག་ཏུ་གྱུར་པ། ཤེས་རབ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ། གསལ་བར་བྱེད་པ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་པའོ།། བདུན་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཏིང་ང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ། དེ་དག་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ། མིག་ཏུ་གྱུར་པ། ཤེས་རབ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ། གསལ་བར་བྱེད་པ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་པའོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ་བདུན།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བགེགས་ལྔ་དང་། སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡོད་དེ། སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་ཅིང་། ཤེས་རབ་ཉམས་པར་བྱེད་པ། བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆ་ཡིན་པ། གསལ་བ་མ་ཡིན་པ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་པའོ།། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པ་དང་། གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། རྒོད་འགྱོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པའོ།། སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཅིང་། གཡོགས་པར་བྱེད་པ། སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ། ཤེས་རབ་ཉམས་པར་བྱེད་པ། བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆ་ཡིན་པ། གསལ་བ་མ་ཡིན་པ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་པའོ།།



　　“若七觉支，非覆非盖，不恼于心，增长智慧，为明、为正觉，转趣涅槃。何等为七？谓念觉支等……”如上说，乃至舍觉支。“如此七觉支，非翳非盖，不恼于心，增长智慧，为明、为正觉，转趣涅槃。”尔时，世尊即说偈曰：

“贪欲瞋恚盖，　　睡眠掉悔疑，
　如此五种盖，　　增长诸烦恼，
　此五覆世间，　　深着难可度，
　障蔽于众生，　　令不见正道。
　若得七觉支，　　则能为照明，
　唯此真谛言，　　等正觉所说，
　念觉支为首，　　择法正思惟，
　精进猗喜觉，　　三昧舍觉支，
　如此七觉支，　　牟尼之正道，
　随顺大仙人，　　脱生死怖畏。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七〇八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若族姓子舍诸世务，出家学道，剃除须发，着袈裟正信非家，出家学道。如是出家，而于其中，有愚痴士夫依止聚落城邑，晨朝着衣持钵，入村乞食，不善护身，不守根门，不摄其念，观察女人少壮好色而生染着，不正思惟，心驰取相，趣色欲想，为欲心炽盛，烧心烧身，返俗还戒而自退没。厌离俗务，出家学道而反染着，增诸罪业而自破坏，沈翳没溺。

གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོད་ན། སྒྲིབ་པ་མ་ཡིན། གཡོགས་པ་མ་ཡིན། སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་བྱེད། ཤེས་རབ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ། གསལ་བར་བྱེད་པ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་པའོ།། བདུན་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སོགས་…… གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུའོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་སྒྲིབ་པ་མ་ཡིན། གཡོགས་པ་མ་ཡིན། སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་བྱེད། ཤེས་རབ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ། གསལ་བར་བྱེད་པ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་པའོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་སྒྲིབ་པ་དང་།། གཉིད་རྨུགས་རྒོད་འགྱོད་ཐེ་ཚོམ་མོ།།
སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི།། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བར་བྱེད།།
འདི་ལྔས་འཇིག་རྟེན་བསྒྲིབས་པ་ན།། ཆགས་པས་བརྒལ་བར་དཀའ་བ་ཡིན།།
སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཅིང་།། ཡང་དག་ལམ་ནི་མི་མཐོང་བྱེད།།
གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན།། ཐོབ་ན་སྣང་བར་བྱེད་པ་ཡིན།།
བདེན་པའི་ཚིག་ནི་འདི་ཉིད་དེ།། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུངས།།
དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མཆོག། ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་ཡང་དག་བསམ།།
བརྩོན་འགྲུས་ཤིན་སྦྱངས་དགའ་བ་དང་།། ཏིང་འཛིན་བཏང་སྙོམས་ཡན་ལག་གོ།།
བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་པོ་འདི།། ཐུབ་པའི་ཡང་དག་ལམ་ཡིན་ཏེ།།
དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་རྗེས་འབྲང་ནས།། སྐྱེ་འཆི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་ལོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ་བརྒྱད།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
སངས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསླབ་པའི་ལམ་ལ་སློབ་ཅིང་། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་གྱོན་ནས་ཡང་དག་པའི་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བསླབ་པའི་ལམ་ལ་སློབ་པོ།། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལས། དེའི་ནང་ནས་བླུན་པོ་མི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལ་བརྟེན་ཏེ། ནམ་ལངས་པ་དང་གོས་བགོས་ནས་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་པ་ན། ལུས་ལེགས་པར་མ་བསྲུངས། དབང་པོའི་སྒོ་མ་བསྡམས། དྲན་པ་མ་བསྟེན་པར། བུད་མེད་གཞོན་ནུ་མདངས་བཟང་བ་ལ་ལྟ་ཞིང་ཆགས་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། སེམས་རྒྱུག་པ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། འདོད་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་སོང་སྟེ། འདོད་པའི་སེམས་རབ་ཏུ་འབར་ཞིང་སེམས་དང་ལུས་སྲེག་པར་བྱེད་པས། ཁྱིམ་པར་ལོག་སྟེ་བསླབ་པ་ཕུལ་ནས་རང་ཉིད་ཉམས་པར་བྱེད་དོ།། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་སྐྱོ་བས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བསླབ་པའི་ལམ་ལ་སློབ་པ་ལས་སླར་ཆགས་པར་གྱུར་ཏེ། སྡིག་པའི་ལས་འཕེལ་བར་བྱས་ནས་རང་ཉིད་ཉམས་པར་བྱས་ཏེ། བསྒྲིབས་ཤིང་བྱིང་བར་གྱུར་ཏོ།།


　　“有五种大树，其种至微，而树生长巨大，而能映障众杂小树，荫翳萎悴，不得生长。何等五？谓揵遮耶树、迦捭多罗树、阿湿波他树、优昙钵罗树、尼拘留他树。如是五种心树，种子至微，而渐渐长大，荫覆诸节，能令诸节荫覆堕卧。何等为五？谓贪欲盖渐渐增长，睡眠、掉悔、疑盖渐渐增长，以增长故，令善心荫覆堕卧。

　　“若修习七觉支，多修习已，转成不退。何等为七？谓念觉支、择法、精进、猗、喜、定、舍觉支。如是七觉支，修习多修习已，转成不退转。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七〇九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　“若比丘专一其心，侧听正法，能断五法，修习七法，令其转进满足。何等为断五法？谓贪欲盖、瞋恚盖、睡眠盖、掉悔盖、疑盖，是名五法断。何等修习七法？谓念觉支、择法觉支、精进觉支、猗觉支、喜觉支、定觉支、舍觉支，修此七法，转进满足。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七一〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“圣弟子清净信心，专精听法者，能断五法，修习七法，令其满足。

དེ་ལྟར་ཤིང་ཆེན་པོ་རིགས་ལྔ་ཡོད་དེ། དེའི་ས་བོན་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོ་ཡིན་ཡང་ཤིང་སྐྱེས་པ་དང་འཕེལ་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་ནས་ཤིང་ཕྲན་མང་པོ་ལ་གྲིབ་མ་བྱེད་ཅིང༌། གྲིབ་མས་ནོན་ཏེ་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། གན་ད་ཀ་རྗེའི་ཤིང་དང༌། ཀ་པི་ཏ་ལའི་ཤིང་དང༌། ཨ་ཤྭཏྠའི་ཤིང་དང༌། ཨུ་དུམ་བ་རའི་ཤིང་དང༌། ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཤིང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་ཤིང་རིགས་ལྔ་པོ་ས་བོན་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོ་ཡིན་ཡང་རིམ་གྱིས་ཆེར་སྐྱེས་ནས་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་གྲིབ་མ་བྱེད་ཅིང༌། ཡན་ལག་རྣམས་གྲིབ་མས་ནོན་ཏེ་འགྱེལ་བར་བྱེད་དོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བ་དང༌། གཉིད་རྨུགས་དང༌། རྒོད་འགྱོད་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བ་སྟེ། འཕེལ་བའི་རྒྱུས་དགེ་བའི་སེམས་གྲིབ་མས་ནོན་ཏེ་འགྱེལ་བར་བྱེད་དོ། །
གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །བདུན་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་སོ། །
༼བདུན་བརྒྱ་དགུ་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་པར་བྱེད་ན་ཆོས་ལྔ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ཆདུན་བསྒོམས་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པ་དང༌། གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། རྒོད་འགྱོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཆོས་ལྔ་སྤོང་བའོ། །ཆོས་བདུན་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཆོས་བདུན་པོ་འདི་དག་བསྒོམས་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་སོ། །
༼བདུན་བརྒྱ་བཅུ་པ།༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཕགས་པའི་དད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་ཞིང་གཅིག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་པར་བྱེད་ན།

何等为五？谓贪欲盖，瞋恚、睡眠、掉悔、疑，此盖则断。何等七法？谓念觉支，择法、精进、猗、喜、定、舍觉支。此七法修习满足，净信者，谓心解脱；智者，谓慧解脱；贪欲染心者，不得不乐；无明染心者，慧不清净。是故，比丘！离贪欲者心解脱，离无明者慧解脱。若彼比丘离贪欲，心解脱，得身作证；离无明，慧解脱，是名比丘断爱缚结，慢无间等，究竟苦边。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七一一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住王舍城耆阇崛山中。

　　时，有无畏王子，日日步涉，仿佯游行，来诣佛所，与世尊面相问讯慰劳已，退坐一面，白佛言：“世尊！有沙门、婆罗门作如是见，作如是说：‘无因、无缘众生烦恼，无因、无缘众生清净。’世尊复云何？”

　　佛告无畏：“沙门、婆罗门为其说，不思而说，愚痴、不辨、不善，非知思，不知量，作如是说：‘无因、无缘众生烦恼，无因、无缘众生清净。’所以者何？有因、有缘众生烦恼，有因、有缘众生清净故。何因、何缘众生烦恼？何因、何缘众生清净？谓众生贪欲增上，于他财物、他众具而起贪言：‘此物于我有者，好、不离、爱乐。

ཅི་དག་ལྔ་ཡིན་ཞེ་ན། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་འདི་དག་སྤོང་བའོ། །ཆོས་བདུན་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཆོས་བདུན་པོ་འདི་དག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དད་པ་དག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཅན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་པས་དགའ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་པས་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་པས་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་དེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དང་། མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་དགེ་སློང་དེ་སྲེད་པའི་འཆིང་བ་དང་། ང་རྒྱལ་བར་མ་ཆད་པ་བཅད་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
བདུན་བརྒྱ་བཅུ་གཅིག་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་འཇིགས་མེད་ཉིན་རེ་བཞིན་འཆག་ཅིང་རྒྱུ་བ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕན་ཚུན་འཚམས་དྲིས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ་ལྟ་ཞིང་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདིའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་གཟིགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་འཇིགས་མེད་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་མ་བསམས་པར་སྨྲ་བ། བླུན་པོ། མི་མཁས་པ། མི་བཟང་པོ། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ། ཚོད་མི་ཤེས་པ་དག་གིས་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་ཏེ། རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་བཅས་རྐྱེན་དང་བཅས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར། རྒྱུ་དང་བཅས་རྐྱེན་དང་བཅས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་གང་རྐྱེན་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར། རྒྱུ་གང་རྐྱེན་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བས་གཞན་གྱི་ནོར་དང་གཞན་གྱི་ཡོ་བྱད་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་འདི་དག་བདག་ལ་ཡོད་ན་ལེགས། མི་འབྲལ་བར་གྱུར་ཅིག །ཡིད་དུ་འོང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཟེར་རོ། །

’于他众生而起恨心、凶心，计挍、欲打、欲缚、欲伏，加诸不道。为造众难，不舍瞋恚，身睡眠、心懈怠、心掉动，内不寂静，心常疑惑，过去疑、未来疑、现在疑。无畏。如是因、如是缘众生烦恼。如是因、如是缘众生清净。”

　　无畏白佛：“瞿昙！一分之盖，足烦恼心，况复一切？”无畏白佛：“瞿昙！何因、何缘众生清净？”

　　佛告无畏：“若婆罗门有一胜念，决定成就，久时所作，久时所说，能随忆念，当于尔时习念觉支。修念觉已，念觉满足，念觉满足已，则于选择分别思惟，尔时择法觉支修习。修择法觉支已，择法觉支满足，彼选择分别思量法已，则精进方便。精进觉支于此修习，修精进觉支已，精进觉支满足，彼精进方便已，则欢喜生，离诸食想。修喜觉支，修喜觉支已，则喜觉支满足，喜觉支满足已，身心猗息，则修猗觉支。修猗觉支已，猗觉满足，身猗息已，则爱乐，爱乐已心定，则修定觉支。修定觉支已，定觉满足，定觉满足已，贪忧灭，则舍心生，修舍觉支。修舍觉支已，舍觉支满足。如是，无畏！此因、此缘众生清净。

གཞན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཡང་ཞེ་སྡང་དང་གནོད་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། བརྩིས་ནས་གཞུ་བར་འདོད་པ་དང་། བཅིང་བར་འདོད་པ་དང་། གནོན་པར་འདོད་པ་དང་། ཚུལ་མིན་པར་སྦྱོར་བ་དང་། གནོད་པ་དུ་མ་བྱེད་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་མི་གཏོང་བ་དང་། ལུས་གཉིད་རྨུགས་པ་དང་། སེམས་ལེ་ལོ་ཅན་དང་། སེམས་རྒོད་པ་དང་། ནང་དུ་མི་ཞི་བ་དང་། སེམས་རྟག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། འདས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། མ་འོངས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའོ། །འཇིགས་མེད། རྒྱུ་འདི་དང་རྐྱེན་འདི་དག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་འདི་དང་རྐྱེན་འདི་དག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །
འཇིགས་མེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ། གཽ་ཏམ། སྒྲིབ་པ་ཆ་གཅིག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས། འཇིགས་མེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ། གཽ་ཏམ། རྒྱུ་གང་རྐྱེན་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིགས་མེད་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ལ་དྲན་པ་མཆོག་གཅིག་ངེས་པར་གྲུབ་པ། ཡུན་རིང་པོར་བྱས་པ། ཡུན་རིང་པོར་སྨྲས་པ། རྗེས་སུ་དྲན་པར་ནུས་པ་ཞིག་ཡོད་ན། དེའི་ཚེ་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་འདི་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས། དེས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ་ཟས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ན་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་གྱུར་ནས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་གྱུར་པས་དགའ་བར་འགྱུར། དགའ་བར་གྱུར་ནས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འགགས་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་ཏེ། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིགས་མེད། རྒྱུ་འདི་དང་རྐྱེན་འདི་དག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །

”

　　无畏白瞿昙：“若一分满足，令众生清净，况复一切？”无畏白佛：“瞿昙！当何名此经？云何奉持？”

　　佛告无畏王子：“当名此为觉支经。”

　　无畏白佛：“瞿昙！此为最胜觉分。瞿昙！我是王子，安乐亦常求安乐，而希出入，今来上山，四体疲极，得闻瞿昙说觉支经，悉忘疲劳。”

　　佛说此已，王子无畏闻佛所说，欢喜随喜，从座起，稽首礼佛足而去。

　　杂阿含经卷第二十六
大正藏第 02 册 No. 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第二十七

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　（七一二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住王舍城耆阇崛山……如上说。差别者：“有沙门、婆罗门作如是见、如是说：‘无因、无缘众生无智、无见，无因、无缘众生智、见’……”

　　如是广说，乃至无畏王子闻佛所说，欢喜随喜，礼佛足而去。

　　（七一三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有众多比丘晨朝着衣持钵，入舍卫城乞食。时，众多比丘作是念：“今日太早，乞食时未至，我等且过诸外道精舍。

འཇིགས་མེད་ཀྱིས་གཽ་ཏམ་ལ་གསོལ་བ། གལ་ཏེ་ཆ་ཤས་གཅིག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས། འཇིགས་མེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ། གཽ་ཏམ། མདོ་འདི་མིང་ཇི་སྐད་དུ་གདགས། ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བགྱི།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་འཇིགས་མེད་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་མདོ་ཞེས་བྱའོ། །
འཇིགས་མེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ། གཽ་ཏམ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལགས་སོ། །གཽ་ཏམ། བདག་ནི་རྒྱལ་བུ་ཡིན་ཏེ་བདེ་བ་ལ་གནས་ཤིང་བདེ་བ་འདོད་པ་ལགས་ན། དེང་རི་ལ་འཛེགས་པས་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་ཐམས་ཅད་ངལ་ཞིང་དུབ་པ་ལས། གཽ་ཏམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་མདོ་གསུངས་པ་ཐོས་པས་ངལ་དུབ་ཐམས་ཅད་བརྗེད་པར་གྱུར་ཏོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་འཇིགས་མེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ་། །
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་སྡེ་པོད་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པ།
བཀའ་འགྱུར་དཔེ་བསྡུར་མ། པོད་གཉིས་པ། ཨང་ ༩༩ ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ།
ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་སྡེ་པོད་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པ།
རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་གུ་ཎ་བྷ་དྲས་བསྒྱུར།
བདུན་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས་སོ། །གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་འདི་ལྟར་ལྟ་ཞིང་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་བླུན་ཞིང་མི་མཐོང་ངོ་། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་མཁས་ཤིང་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །
རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ནས་རྒྱལ་བུ་འཇིགས་མེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་བའི་བར་དུའོ། །
བདུན་བརྒྱ་བཅུ་གསུམ་པ།
འདི་སྐད་བདགོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོ་ཞིག་སྔ་དྲོ་གོས་བགོས་ཤིང་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏེ། ད་དུང་སྔ་དྲགས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་དུས་ལ་མ་བབ་ཀྱིས། རེ་ཞིག་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་རྣམས་སུ་འགྲོའོ་སྙམ་མོ། །;

”

　　众多比丘即入外道精舍，与诸外道共相问讯慰劳，问讯慰劳已，于一面坐已，诸外道问比丘言：“沙门瞿昙为诸弟子说法，断五盖覆心，慧力羸，为障碍分，不转趣涅槃，住四念处，修七觉意。我等亦复为诸弟子说断五盖覆心，慧力羸，善住四念处，修七觉分。我等与彼沙门瞿昙有何等异？俱能说法。”

　　时，众多比丘闻外道所说，心不喜悦，反呵骂，从座起去。入舍卫城，乞食已，还精舍，举衣钵，洗足已，往诣佛所，稽首佛足，退坐一面。以诸外道所说，具白世尊。

　　尔时，世尊告众多比丘：“彼外道说是语时，汝等应反问言：‘诸外道！五盖者，种应有十。七觉者，种应有十四。何等为五盖之十、七觉之十四？’如是问者，彼诸外道则自骇散，说诸外道法，瞋恚、憍慢、毁呰、嫌恨、不忍心生，或默然低头，失辩潜思。所以者何？我不见诸天、魔、梵、沙门、婆罗门、天、人众中，闻我所说欢喜随顺者，唯除如来及声闻众于此闻者。

　　“诸比丘！何等为五盖之十？谓有内贪欲，有外贪欲。彼内贪欲者即是盖，非智非等觉，不转趣涅槃。彼外贪欲即是盖，非智非等觉，不转趣涅槃。谓瞋恚有瞋恚相，若瞋恚及瞋恚相即是盖，非智非等觉，不转趣涅槃。

དེ་ནས་དགེ་སློང་མང་པོ་དེ་དག་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བར་སོང་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་དེ་དག་དང་ཕན་ཚུན་འཚམས་འདྲི་བྱས་ནས། འཚམས་འདྲི་བྱས་ཟིན་པ་དང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ན། སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཉམས་པ་དང་། བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོ་བ་རྣམས་སྤོང་བ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་གནས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཉམས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཅག་དང་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏམ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། གཉིས་ཀས་ཆོས་སྟོན་པར་ནུས་སོ། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོ་དེ་དག་གིས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཚིག་ཐོས་ནས། ཡིད་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། སྨོད་ཅིང་སྐྱོན་བརྗོད་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་བྱས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་ནས། ཞབས་བཀྲུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མང་པོ་དེ་དག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མུ་སྟེགས་ཅན་དེ་དག་གིས་དེ་སྐད་སྨྲས་པའི་ཚེ། ཁྱེད་ཅག་གིས་ལན་དུ་འདི་སྐད་དུ་དྲི་བར་རིགས་ཏེ། ཀྱེ་མུ་སྟེགས་ཅན་དག །སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་ལ་རིགས་བཅུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་ལ་རིགས་བཅུ་བཞི་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྲིབ་པ་ལྔའི་བཅུ་པོ་གང་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་བཅུ་བཞི་པོ་གང་ཡིན། ཞེས་དྲིས་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་དེ་དག་རང་ཉིད་སྐྲག་ཅིང་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཆོས་སྨྲ་ཞིང་ཁྲོང་། ང་རྒྱལ་དང་། སྨོད་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་། མི་བཟོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་ནས། ཡང་ན་ཅང་མི་སྨྲ་བར་མགོ་སྒུར་ཏེ་སྨྲ་བའི་རིག་པ་ཉམས་ནས་བསམ་མོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་བདག་གིས་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་མ་གཏོགས་པར་གཞན་གང་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། །
དགེ་སློང་དག །སྒྲིབ་པ་ལྔའི་བཅུ་པོ་གང་ཞེ་ན། ནང་གི་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་། ཕྱིའི་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་སོ། །ནང་གི་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོའོ། །ཕྱིའི་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོའོ། །ཞེ་སྡང་དང་ཞེ་སྡང་གི་མཚན་མ་ཡོད་པ་སྟེ། ཞེ་སྡང་དང་ཞེ་སྡང་གི་མཚན་མ་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོའོ། །

有睡有眠，彼睡彼眠即是盖，非智非等觉，不转趣涅槃。有掉有悔，彼掉彼悔即是盖，非智非等觉，不转趣涅槃。有疑善法，有疑不善法，彼善法疑、不善法疑即是盖，非智非等觉，不转趣涅槃。是名五盖说十。

　　“何等为七觉分说十四？有内法心念住，有外法心念住。彼内法念住即是念觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。彼外法念住即是念觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。

　　“有择善法、择不善法。彼善法择，即是择法觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。彼不善法择，即是择法觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。

　　“有精进断不善法，有精进长养善法。彼断不善法精进，即是精进觉分。是智是等觉，能转趣涅槃。彼长养善法精进，即是精进觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。

　　“有喜，有喜处。彼喜即是喜觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。彼喜处，亦即是喜觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。

　　“有身猗息，有心猗息。彼身猗息，即是猗觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。彼心猗息，即是猗觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。

　　“有定，有定相。彼定即是定觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。彼定相即是定觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。

　　“有舍善法，有舍不善法。


གཉིད་དང་གཉིད་ཡོད་པ་དང་། དེ་གཉིད་དང་དེ་གཉིད་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཡིན། ཤེས་རབ་མ་ཡིན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་ཡོད་པ་དང་། དེ་རྒོད་པ་དང་དེ་འགྱོད་པ་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཡིན། ཤེས་རབ་མ་ཡིན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པ་དང་། དེ་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཡིན། ཤེས་རབ་མ་ཡིན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར། དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་བཤད་པ་བཅུའོ།།
བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བཤད་པ་བཅུ་བཞི་གང་ཞེ་ན། ནང་གི་ཆོས་ལ་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡོད་པ་དང་། ཕྱིའི་ཆོས་ལ་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ནང་གི་ཆོས་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་ནི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། དེ་ཕྱིའི་ཆོས་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་ནི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར།
དགེ་བའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡོད་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡོད་པ་དང་། དེ་དགེ་བའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། དེ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེ དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར།
མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཡོད་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཡོད་པ་དང་། དེ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། དེ་དགེ་བའི་ཆོས་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར།
དགའ་བ་ཡོད་པ་དང་། དགའ་བའི་གནས་ཡོད་པ་དང་། དེ་དགའ་བ་དེ་ནི་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། དེ་དགའ་བའི་གནས་དེ་ཡང་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར།
ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡོད་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། དེ་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར།
ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར།
དགེ་བའི་ཆོས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ཡོད་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ཡོད་པ་དང་།

彼善法舍，即是舍觉分，是智是等觉，能转趣涅槃。彼不善法舍，即是舍觉分，是智是等觉，能转趣涅槃，是名七觉分说为十四。”

　　佛说此经已，众多比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七一四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有众多比丘……如上说。差别者：“有诸外道出家作如是说者，当复问言：‘若心微劣犹豫者，尔时应修何等觉分？何等为非修时？若复掉心者、掉心犹豫者，尔时复修何等觉分？何等为非时？’如是问者，彼诸外道心则骇散，说诸异法，心生忿恚、憍慢、毁呰、嫌恨、不忍，或默然低头，失辩潜思。所以者何？我不见诸天、魔、梵、沙门、婆罗门、天、人众中，闻我所说欢喜随喜者，唯除如来及声闻众于此闻者。

　　“诸比丘！若尔时其心微劣、其心犹豫者，不应修猗觉分、定觉分、舍觉分。所以者何？微劣心生、微劣犹豫，以此诸法增其微劣故。譬如小火，欲令其燃，增以燋炭。云何？比丘！非为增炭令火灭耶？”

　　比丘白佛：“如是，世尊！”

　　“如是，比丘！微劣犹豫，若修猗觉分、定觉分、舍觉分者，此则非时，增懈怠故。若掉心起，若掉心犹豫，尔时不应修择法觉分、精进觉分、喜觉分。

དེ་དགེ་བའི་ཆོས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། དེ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བཤད་པ་བཅུ་བཞིའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
༼བདུན་བརྒྱ་བཅུ་བཞི་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་གིས་..... གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ན། དེ་དག་ལ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་དྲི་བར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་སེམས་ཞུམ་ཞིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་དག་བསྒོམ་པར་བྱ། གང་དག་བསྒོམ་པའི་དུས་མ་ཡིན། ཡང་སེམས་རྒོད་པའམ་སེམས་རྒོད་ཅིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་དག་བསྒོམ་པར་བྱ། གང་དག་བསྒོམ་པའི་དུས་མ་ཡིན། དེ་ལྟར་དྲིས་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་སྐྲག་ཅིང་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་གཞན་དག་སྨྲ་ཞིང་སེམས་ཁྲོ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། སྨོད་པ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། མི་བཟོད་པ་སྐྱེས་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་མགོ་སྒུར་ཏེ་སྨྲ་བ་ཉམས་ནས་བསམ་པར་བྱེད་དོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ང་ནི་ལྷ་དང་། བདུད་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། ལྷ་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ང་ཡིས་བཤད་པ་ལ་དགའ་་སུ་ཡི་རང་བ་མི་མཐོང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་འདི་ལ་ཐོས་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་སོ།།
དགེ་སློང་དག་གང་གི་ཚེ་དེའི་སེམས་ཞུམ་པའམ། སེམས་ཡིད་གཉིས་ཟ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཞུམ་ཞིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཆོས་འདི་དག་གིས་ཞུམ་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།། དཔེར་ན་མེ་ཆུང་ངུ་ཞིག་འབར་བར་འདོད་པ་ལ་སོལ་བ་བསྣན་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། དགེ་སློང་དག་སོལ་བ་བསྣན་པས་མེ་ཤི་བར་མི་འགྱུར་རམ།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ།།
དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག་སེམས་ཞུམ་ཞིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ན་དུས་མ་ཡིན་ཏེ། ལེ་ལོ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ།། གང་གི་ཚེ་སེམས་རྒོད་པར་གྱུར་པའམ། སེམས་རྒོད་ཅིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ།།

所以者何？掉心起、掉心犹豫，以此诸法能令其增。譬如炽火，欲令其灭，足其干薪，于意云何？岂不令火增炽燃耶？”

　　比丘白佛：“如是，世尊！”

　　佛告比丘：“如是掉心生、掉心犹豫，修择法觉分、精进觉分、喜觉分，增其掉心。诸比丘！若微劣心生、微劣犹豫，是时应修择法觉分、精进觉分、喜觉分。所以者何？微劣心生、微劣犹豫，以此诸法示、教、照、喜。譬如小火，欲令其燃，足其干薪。云何？比丘！此火宁炽燃不？”

　　比丘白佛：“如是，世尊！”

　　佛告比丘：“如是微劣心生、微劣犹豫，当于尔时修择法觉分、精进觉分、喜觉分，示、教、照、喜。若掉心生、掉心犹豫，修猗觉分、定觉分、舍觉分。所以者何？掉心生、掉心犹豫，此等诸法，能令内住一心摄持。譬如燃火，欲令其灭，足其燋炭，彼火则灭。如是，比丘！掉心犹豫，修择法觉分、精进、喜，则非时，修猗、定、舍觉分，自此则是时，此等诸法内住一心摄持。念觉分者，一切兼助。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七一五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五盖、七觉分，有食、无食，我今当说。

དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་རྒོད་པ་སྐྱེས་པ་དང་། སེམས་རྒོད་ཅིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཆོས་འདི་དག་གིས་རྒོད་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ།། དཔེར་ན་མེ་འབར་བ་ཞིག་ཤི་བར་འདོད་པ་ལ་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་བསྣན་ན། ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མེ་དེ་ཆེས་ཆེར་འབར་བར་མི་འགྱུར་རམ།།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་རྒོད་པ་སྐྱེས་པ་དང་། སེམས་རྒོད་ཅིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ན་རྒོད་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་དག་གང་གི་ཚེ་སེམས་ཞུམ་པ་སྐྱེས་པའམ། སེམས་ཞུམ་ཞིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་དེའི་ཚེ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པར་བྱའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཞུམ་པ་སྐྱེས་པ་དང་། སེམས་ཞུམ་ཞིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཆོས་འདི་དག་གིས་སྟོན་པ་དང་། སློབ་པ་དང་། གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། དགའ་བར་བྱེད་དོ།། དཔེར་ན་མེ་ཆུང་ངུ་ཞིག་འབར་བར་འདོད་པ་ལ་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་བསྣན་ན། དགེ་སློང་དག་མེ་དེ་འབར་བར་མི་འགྱུར་རམ།།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཞུམ་པ་སྐྱེས་པ་དང་། སེམས་ཞུམ་ཞིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་དེའི་ཚེ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ན་སྟོན་པ་དང་། སློབ་པ་དང་། གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། དགའ་བར་བྱེད་དོ།། གང་གི་ཚེ་སེམས་རྒོད་པ་སྐྱེས་པའམ། སེམས་རྒོད་ཅིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་དེའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པར་བྱའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་རསྐྱེས་པ་དང་། སེམས་རྒོད་ཅིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཆོས་འདི་དག་གིས་ནང་དུ་གནས་པ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ།། དཔེར་ན་མེ་འབར་བ་ཞིག་ཤི་བར་འདོད་པ་ལ་སོལ་བ་བསྣན་ན་མེ་དེ་འཆི་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག་སེམས་རྒོད་ཅིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་བསྒོམས་ན་དུས་མ་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་ན་དུས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འདི་དག་གིས་ནང་དུ་གནས་པ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ།། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
༼བདུན་བརྒྱ་བཅོ་ལྔ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནི་ཟས་དང་བཅས་པ་དང་། ཟས་མེད་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ང་ཡིས་བཤད་པར་བྱའོ།།

谛听，善思，当为汝说。譬如身依食而立，非不食。如是五盖依于食而立，非不食。贪欲盖以何为食？谓触相，于彼不正思惟，未起贪欲令起，已起贪欲能令增广，是名欲爱盖之食。

　　“何等为瞋恚盖食？谓障碍相，于彼不正思惟，未起瞋恚盖令起，已起瞋恚盖能令增广，是名瞋恚盖食。

　　“何等为睡眠盖食？有五法。何等为五？微弱、不乐、欠呿、多食、懈怠，于彼不正思惟，未起睡眠盖令起，已起睡眠盖能令增广，是名睡眠盖食。

　　“何等为掉悔盖食？有四法。何等为四？谓亲属觉、人众觉、天觉、本所经娱乐觉。自忆念、他人令忆念而生觉，于彼起不正思惟，未起掉悔令起，已起掉悔令其增广，是名掉悔盖食。

　　“何等为疑盖食？有三世。何等为三？谓过去世、未来世、现在世。于过去世犹豫、未来世犹豫、现在世犹豫，于彼起不正思惟，未起疑盖令起，已起疑盖能令增广，是名疑盖食。

　　“譬如身依于食而得长养，非不食。如是七觉分依食而住，依食长养，非不食。

　　“何等为念觉分不食？谓四念处不思惟，未起念觉分不起，已起念觉分令退，是名念觉分不食。


ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག་དང་། ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དཔེར་ན་ལུས་ནི་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཀྱི་ཟས་མེད་པར་མིན་པ་བཞིན། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཀྱི་ཟས་མེད་པར་མིན་ནོ། །འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་གང་ཞེ་ན། རེག་པའི་མཚན་མ་སྟེ། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པའི་འདོད་ཆགས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་འདོད་པའི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་གང་ཞེ་ན། གནོད་པའི་མཚན་མ་སྟེ། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ལྔ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཉམ་ཆུང་བ་དང་། མི་དགའ་བ་དང་། གཟིངས་པ་དང་། ཟས་མང་བ་དང་། སེམས་ཞུམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པའི་གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
རྒོད་འགྱོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་གང་ཞེ་ན། ཆོས་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། གཉེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ལྷའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། སྔོན་གྱི་རྩེད་མོ་དགའ་མགུར་སྤྱད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རང་གིས་དྲན་པ་དང་གཞན་གྱིས་དྲན་དུ་བཅུག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་དང་། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་རྒོད་འགྱོད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པའི་རྒོད་འགྱོད་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་རྒོད་འགྱོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །ོམ་གྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་གང་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདས་པའི་དུས་དང་། མ་འོངས་པའི་དུས་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་སོ། །འདས་པའི་དུས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། མ་འོངས་པའི་དུས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
དཔེར་ན་ལུས་ནི་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པར་འགྱུར་གྱི་ཟས་མེད་པར་མིན་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཤིང་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་འཕེལ་བར་འགྱུར་གྱི། ཟས་མེད་པར་མིན་ནོ། །
དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །



　　“何等为择法觉分不食？谓于善法撰择，于不善法撰择，于彼不思惟，未起择法觉分令不起，已起择法觉分令退，是名择法觉分不食。

　　“何等为精进觉分不食？谓四正断，于彼不思惟，未起精进觉分令不起，已起精进觉分令退，是名精进觉分不食。

　　“何等为喜觉分不食？有喜，有喜处法，于彼不思惟，未起喜觉分不起，已起喜觉分令退，是名喜觉分不食。

　　“何等为猗觉分不食？有身猗息及心猗息，于彼不思惟，未生猗觉分不起，已生猗觉分令退，是名猗觉分不食。

　　“何等为定觉分不食？有四禅，于彼不思惟，未起定觉分不起，已起定觉分令退，是名定觉分不食。

　　“何等为舍觉分不食？有三界，谓断界、无欲界、灭界，于彼不思惟，未起舍觉分不起，已起舍觉分令退，是名舍觉分不食。

　　“何等为贪欲盖不食？谓不净观，于彼思惟，未起贪欲盖不起，已起贪欲盖令断，是名贪欲盖不食。

　　“何等为瞋恚盖不食？彼慈心思惟，未生瞋恚盖不起，已生瞋恚盖令灭，是名瞋恚盖不食。

　　“何等为睡眠盖不食？彼明照思惟，未生睡眠盖不起，已生睡眠盖令灭，是名睡眠盖不食。

ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེ་ལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་པོ་དེ་ལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། དགའ་བ་དང་དགའ་བའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དེ་ལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་སྟེ། སྤོང་བའི་ཁམས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཁམས་དང་། འགོག་པའི་ཁམས་དེ་ལ་ཡིད་ལ་མི་བཔས། མ་སྐྱེས་པའི་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པའི་སེམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་འགག་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་འགག་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །



　　“何等为掉悔盖不食？彼寂止思惟，未生掉悔盖不起，已生掉悔盖令灭，是名掉悔盖不食。

　　“何等为疑盖不食？彼缘起法思惟，未生疑盖不起，已生疑盖令灭，是名疑盖不食。譬如身依食而住、依食而立；如是七觉分依食而住、依食而立。

　　“何等为念觉分食？谓四念处思惟已，未生念觉分令起，已生念觉分转生令增广，是名念觉分食。

　　“何等为择法觉分食？有择善法，有择不善法，彼思惟已，未生择法觉分令起，已生择法觉分重生令增广，是名择法觉分食。

　　“何等为精进觉分食？彼四正断思惟，未生精进觉分令起，已生精进觉分重生令增广，是名精进觉分食。

　　“何等为喜觉分食？有喜，有喜处，彼思惟，未生喜觉分令起，已生喜觉分重生令增广，是名喜觉分食。

　　“何等为猗觉分食，有身猗息、心猗息思惟，未生猗觉分令起，已生猗觉分重生令增广，是名猗觉分食。

　　“何等为定觉分食？谓有四禅思惟，未生定觉分令生起，已生定觉分重生令增广，是名定觉分食。

　　“何等为舍觉分食？有三界。何等三？谓断界、无欲界、灭界。彼思惟，未生舍觉分令起，已生舍觉分重生令增广，是名舍觉分食。

རྒོད་འགྱོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་རྒོད་འགྱོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་འགག་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་རྒོད་འགྱོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། མ་སྐྱེས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་འགག་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་ལུས་ནི་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཤིང་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇོག་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཤིང་ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇོག་གོ །
དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡིད་ལ་བྱས་པས། མ་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པས། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་པོ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པས། མ་སྐྱེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་གང་ཞེ་ན། དགའ་བ་དང་དགའ་བའི་གནས་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པས། མ་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པས། མ་སྐྱེས་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པས། མ་སྐྱེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །
བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་གང་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། སྤོང་བའི་ཁམས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཁམས་དང་། འགོག་པའི་ཁམས་སོ། །དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པས། མ་སྐྱེས་པའི་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཟས་ཞེས་བྱའོ། །

”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七一六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于内法中，我不见一法，未生恶不善法令生，已生恶不善法重生令增广，未生善法不生，已生则退，所谓不正思惟。诸比丘！不正思惟者，未生贪欲盖令生，已生者重生令增广，未生瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖令生，已生者重生令增广。未生念觉分不生，已生者令退，未生择法、精进、喜、猗、定、舍觉分令不生，已生者令退。

　　“我不见一法能令未生恶不善法不生，已生者令断，未生善法令生，已生者重生令增广，正思惟。比丘！正思惟者，未生贪欲盖令不生，已生者令断，未生瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖令不生，已生者令断。未生念觉分令生，已生者重生令增广，未生择法、精进、喜、猗、定、舍觉分令生，已生者重生令增广。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七一七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于外法中，我不见一法，未生恶不善法令生，已生者重生令增广，未生善法令不生，已生者令退，如恶知识、恶伴党。

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་སོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཅིང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཅིང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་བྱེད་དོ། །
མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་། །དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་སྤོང་བར་བང་། མ་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་སོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་སྡིག་པའི་བཤེས་གཉེན་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་། །

恶知识、恶伴党者，未生贪欲盖令生，已生者重生令增广。未生瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖令生，已生者重生令增广。未生念觉分令不生，已生者令退，未生择法、精进、喜、猗、定、舍觉分令不生，已生者令退。

　　“诸比丘！我不见一法，未生恶不善法令不生，已生者令断，未生善法令生，已生者重生令增广，所谓善知识、善伴党、善随从者，若善知识、善伴党、善随从者，未生贪欲盖令不生，已生者令断，未生瞋恚、睡眠、掉悔、疑盖令不生，已生者令断。未生念觉分令生，已生者重生令增广，未生择法、精进、喜、猗、定、舍觉分令生，已生者重生令增广。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七一八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，尊者舍利弗告诸比丘：“有七觉分。何等为七？谓念觉分、择法觉分、精进觉分、喜觉分、猗觉分、定觉分、舍觉分。此七觉分决定而得，不勤而得，我随所欲，觉分正受。若晨朝时、日中时、日暮时，若欲正受，随其所欲，多入正受。譬如王大臣，有种种衣服，置箱簏中，随其所须，日中所须、日暮所须，随欲自在。如是，比丘！此七觉分，决定而得，不勤而得，随意正受。

སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་སྡིག་པའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད། མ་སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད། མ་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་བྱེད། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཉམས་པར་བྱེད་དོ། །
དགེ་སློང་དག །མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་དང་། དགེ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་དང་། དགེ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་མ་སྐྱེས་པའི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་སྤོང་བར་བྱེད། མ་སྐྱེས་པའི་ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་སྤོང་བར་བྱེད། མ་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་སོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོད་དེ། བདུན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་འདི་དག་ཐག་བཅད་ནས་ཐོབ་པ་ཡིན། འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་གིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སམ། ཉི་མ་གུང་གི་དུས་སམ། ཉི་མ་ནུབ་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་འདོད་ན། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་ལ་མང་དུ་འཇུག་གོ །དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ལ་གོས་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་སྒྲོམ་དུ་བཅུག་པ་ལས། ཇི་ལྟར་དགོས་པ་ལྟར། ཉི་མ་གུང་གི་དུས་སུ་དགོས་པ་དང་། ཉི་མ་ནུབ་པའི་དུས་སུ་དགོས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་དག །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་འདི་དག་ཐག་བཅད་ནས་ཐོབ་པ་ཡིན། འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །

我此念觉分，清净纯白，起时知起，灭时知灭，没时知没，已起知已起，已灭知已灭，如是择法、精进、喜、猗、定、舍觉分亦如是说。”

　　尊者舍利弗说此经已，诸比丘闻其所说，欢喜奉行。

　　（七一九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住巴连弗邑。尔时，尊者优波摩、尊者阿提目多住巴连弗邑鸡林精舍。

　　尔时，尊者阿提目多晡时从禅觉，诣尊者优波摩所，共相问讯慰劳已，退坐一面，问尊者优波摩：“尊者！能知七觉分方便，如是乐住正受，如是苦住正受？”

　　优波摩答言：“尊者阿提目多！比丘善知方便修七觉分，如是乐住正受，如是苦住正受。”

　　复问：“云何比丘善知方便修七觉分？”

　　优波摩答言：“比丘方便修念觉分时知思惟：‘彼心不善解脱，不害睡眠，不善调伏掉悔，不害睡眠，如我念觉处法思惟，精进方便，不得平等。’如是择法、精进、喜、猗、定、舍觉分，亦如是说。若比丘念觉分方便时先思惟：‘心善解脱，正害睡眠，调伏掉悔，如我于此念觉处法思惟已，不勤方便，而得平等。’如是。阿提目多！比丘知方便修七觉分，如是乐住正受，如是不乐住正受。”

　　时，二正士共论义已，各从座起而去。

བདག་གི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་འདི་ནི་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དཀར་བ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་ཚེ་སྐྱེས་པར་ཤེས། འགག་པའི་ཚེ་འགགས་པར་ཤེས། ནུབ་པའི་ཚེ་ནུབ་པར་ཤེས། སྐྱེས་ཟིན་པ་སྐྱེས་ཟིན་པར་ཤེས། འགགས་ཟིན་པ་འགགས་ཟིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་སོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲར་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པ་མ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨ་ཏི་མུཀྟ་གཉིས་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་བྱ་ཀ་ལནྡ་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨ་ཏི་མུཀྟ་ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་བསམ་གཏན་ལས་ལངས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པ་མའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། ཕན་ཚུན་འཚལ་བ་དང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དྲིས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པ་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་མཁྱེན་ནམ། འདི་ལྟར་བདེ་བར་གནས་པར་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བར་གནས་པར་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །
ཨུ་པ་མས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨ་ཏི་མུཀྟ། དགེ་སློང་གིས་ཐབས་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་བདེ་བར་གནས་པར་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བར་གནས་པར་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །
ཡང་དྲིས་པ། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་གིས་ཐབས་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱེད།
ཨུ་པ་མས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་གིས་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐབས་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་ཚེ། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སེམས་འདི་ནི་ལེགས་པར་མ་གྲོལ།ྨུགས་མ་སྤངས། རྒོད་འགྱོད་ལེགས་པར་མ་དུལ། གཉིད་རྨུགས་མ་སྤངས་ཏེ། བདག་གི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་གནས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བསམས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་ཀྱང་མཉམ་པར་མ་གྱུར་ཏོ་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐབས་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་ཚེ། སྔོན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སེམས་ནི་ལེགས་པར་གྲོལ། ཡང་དག་པར་གཉིད་རྨུགས་སྤངས། རྒོད་འགྱོད་དུལ་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་གི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་གནས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ལ་བསམས་ན། བརྩོན་འགྲུས་མི་རྩོམ་པར་མཉམ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨ་ཏི་མུཀྟ། འདི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་གིས་ཐབས་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་བདེ་བར་གནས་པར་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་། འདི་ལྟར་བདེ་བར་མི་གནས་པར་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །
དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གཉིས་པོ་དེས་དོན་བགྲོས་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །;



　　（七二〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。尔时，尊者阿那律亦住舍卫国松林精舍。

　　时，有众多比丘诣阿那律所，共相问讯慰劳，问讯慰劳已，退坐一面，语尊者阿那律：“尊者知方便修七觉分时生乐住不？”

　　尊者阿那律语诸比丘言：“我知比丘方便修七觉分时生乐住。”

　　诸比丘问尊者阿那律：“云何知比丘方便修七觉分时生乐住？”

　　尊者阿那律语诸比丘：“比丘方便修念觉分，善知思惟，我心善解脱，善害睡眠，善调伏掉悔。如此念觉分处法思惟已，精勤方便，心不懈怠，身猗息不动乱，系心令住，不起乱念，一心正受。如是择法、精进、喜、猗、定、舍觉分亦如是说，是名知比丘方便修七觉分时生乐住。”

　　时，众多比丘闻尊者阿那律所说，欢喜随喜，从座起而去。

　　（七二一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“转轮圣王出世之时，有七宝现于世间，金轮宝、象宝、马宝、神珠宝、玉女宝、主藏臣宝、主兵臣宝。



འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་བཙུན་པ་མ་འགགས་པ་ཡང་མཉན་ཡོད་ཀྱི་ཐང་ཤིང་གི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོ་བཙུན་པ་མ་འགགས་པའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས། ཕན་ཚུན་འཚལ་དྲི་དང་བདེ་བར་གནས་པ་དྲིས་ནས། འཚལ་དྲི་དང་བདེ་བར་གནས་པ་དྲིས་ཚར་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། བཙུན་པ་མ་འགགས་པ་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པས་ཐབས་མཁས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་སྒོམ་པའི་ཚེ་བདེ་བར་གནས་པ་མཁྱེན་ནམ།
བཙུན་པ་མ་འགགས་པས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བདག་གིས་དགེ་སློང་ཐབས་མཁས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་སྒོམ་པའི་ཚེ་བདེ་བར་གནས་པ་ཤེས་སོ།།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཙུན་པ་མ་འགགས་པ་ལ་དྲིས་པ། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ཐབས་མཁས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་སྒོམ་པའི་ཚེ་བདེ་བར་གནས་པ་མཁྱེན།
བཙུན་པ་མ་འགགས་པས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་ཐབས་མཁས་པས་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པ་ནི། ལེགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས། བདག་གི་སེམས་ལེགས་པར་རྣམ་པར་གྲོལ། གཉིད་རྨུགས་ལེགས་པར་སྤངས། རྒོད་འགྱོད་ལེགས་པར་བཏུལ། དེ་ལྟར་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཆོས་རྣམས་བསམས་ནས། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་སེམས་མི་སྙོམས་ལས་སུ་མི་བྱེད། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཏེ་མི་གཡོ་བ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མི་སྐྱེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་དགེ་སློང་ཐབས་མཁས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་སྒོམ་པའི་ཚེ་བདེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོས་བཙུན་པ་མ་འགགས་པས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བའི་ཚེ། རིན་པོ་ཆེ་བདུན་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། གླང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་དང་། བང་མཛོད་འཛིན་པའི་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། དམག་དཔོན་གྱི་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེའོ།།

如是，如来出世，亦有七觉分宝现，斋戒处楼观上，大臣围绕，有金轮宝从东方出，轮有千辐，齐毂圆辋，轮相具足，有此吉瑞，必是转轮圣王，我今决定为转轮王。即以两手承金轮宝，着左手中，右手旋转，而说是言：‘若是转轮圣王金轮宝者，当复转轮圣王古道而去。’于是轮宝即发，王蕃前随，而于东方乘虚而逝，向于东方，游古圣王正直之道。王随轮宝，四兵亦从，若所至方，轮宝住者，王于彼住，四兵亦住。东方诸国处处小王，见圣王来，悉皆归伏。

　　“如来出兴于世，有七觉分现于世间，所谓念觉分、择法觉分、精进觉分、喜觉分、猗觉分、定觉分、舍觉分。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七二二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“转轮圣王出于世时，有七宝现于世间。云何转轮圣王出于世时，金轮宝现有？时，刹利灌顶圣王，月十五日，沐浴清净，受持斋戒，于楼阁上，大臣围绕。有金轮宝从东方出，轮有千辐，齐毂圆辋，轮相具足，天真金宝。古昔传闻，刹利灌顶大王月十五日布萨时，沐浴清净，受持福善。善来大王，此是王国，此国安隐，人民丰乐，愿于中止，教化国人，我则随从。

དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་སྟེ། གསོ་སྦྱོང་མཛད་པའི་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་དུ། བློན་པོས་བསྐོར་བ་ན། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ཤར་ཕྱོགས་ནས་བྱུང་སྟེ། འཁོར་ལོ་ལ་རྩིབས་སྟོང་མངའ་བ། ལྟེ་བ་དང་མུ་ཁྱུད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། འཁོར་ལོའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། བཀྲ་ཤིས་པའི་རྟགས་འདི་ནི། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་པས། ད་ནི་བདག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་ངེས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་བཞེས་ཏེ། ཕྱག་གཡོན་པར་བཞག་ནས། གཡས་པས་བསྐོར་ཞིང་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ན། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་གནའ་བོའི་ལམ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་འཕགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་མདུན་དུ་སོང་ནས། ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་ཞིང་། ཤར་ཕྱོགས་སུ་གནའ་བོའི་རྒྱལ་པོ་དམ་པའི་ལམ་དྲང་པོར་སོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་ཡང་རྗེས་སུ་འབྲངས་སོ། །ཕྱོགས་གང་དུ་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་འཇོག་པ་དེར། རྒྱལ་པོ་བཞུགས། དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་ཡང་གནས་སོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱོན་པ་མཐོང་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།
དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་ཚར་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་སོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། རིན་པོ་ཆེ་བདུན་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་བ་ནི། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ། ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་ཁྲུས་བྱས་ཏེ་གཙང་སྦྲ་བྱས་ནས། བསྙེན་གནས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། ཁང་བཟང་གི་སྟེང་དུ་བློན་པོས་བསྐོར་བ་ན། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ཤར་ཕྱོགས་ནས་བྱུང་སྟེ། འཁོར་ལོ་ལ་རྩིབས་སྟོང་མངའ་བ། ལྟེ་བ་དང་མུ་ཁྱུད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། འཁོར་ལོའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། ལྷའི་གསེར་བཟང་པོ་ལས་གྲུབ་པའོ། །གནའ་རབས་ནས་ཐོས་པ་ལྟར། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། ཚེས་བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་སུ། ཁྲུས་བྱས་ཏེ་གཙང་སྦྲ་བྱས་ནས། བསོད་ནམས་དགེ་བ་བླངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལེགས་པར་བྱོན། འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་ཁམས་ལགས། རྒྱལ་ཁམས་འདི་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་ལ། མི་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས། འདིར་བཞུགས་ནས་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛོད་ཅིག །བདག་ཀྱང་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བགྱིའོ།།

圣王答言：‘诸聚落主！汝今但当善化国人，有不顺者，当来白我，当如法化，莫作非法，亦令国人善化非法，若如是者，则从我化。’于是圣王从东海度，乘古圣王道，至于南海；至于南海，度于南海，至西海；乘于古昔圣王之道，度于西海，至于北海。南、西、北方诸小国王奉迎启请，亦如东方广说。于是金轮宝，圣王随从，度于北海，还至王宫正治殿上，住虚空中，是为转轮圣王出兴于世，金轮宝现于世间。

　　“云何为转轮圣王出兴于世，白象宝现于世间？若刹利灌顶大王纯色之象，其色鲜好，七支拄地，圣王见已，心则欣悦，今此宝象，来应于我，告善调象师，令速调此宝象，调已送来。象师受命，不盈一日，象即调伏，一切调伏相悉皆具足，犹如余象经年调者，今此象宝一日调伏亦复如是。调已送诣王所，上白大王：‘此象已调，唯王自知时。’尔时，圣王观察此象调相已备，即乘宝象，于晨旦时周行四海，至日中时还归王宫，是名转轮圣王出兴于世，如此象宝现于世间。

　　“何等为转轮圣王出兴于世，马宝现于世间？转轮圣王所有马宝纯一青色，乌头泽尾，圣王见马，心生欣悦，今此神马来应我故，付调马师，令速调之，调已送来。

རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་ལན་དུ་གསུངས་པ། ཡུལ་གྱི་བདག་པོ་རྣམས། ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་མི་རྣམས་ལེགས་པར་སྐྱོངས་ཤིག །གལ་ཏེ་མི་འཇུག་པ་བྱུང་ན། བདག་ལ་སྙན་གསན་ཞུས་ཤིག །ཆོས་བཞིན་དུ་སྐྱོང་བར་བྱ་ཡི། ཆོས་མ་ཡིན་པ་མ་བྱེད་ཅིག །རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ལྟར་བྱས་ན་བདག་གི་བཀའ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཤར་གྱི་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ་ཏེ། གནའ་བོའི་རྒྱལ་པོ་དམ་པའི་ལམ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་བར་དུ་གཤེགས། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་ནས། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ་ཏེ་ནུབ་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་བར་དུ་གཤེགས། གནའ་བོའི་རྒྱལ་པོ་དམ་པའི་ལམ་ནས་བྱང་གི་རྒྱ་མཚོའི་བར་དུ་གཤེགས། ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་བསུས་ཤིང་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཡང་ཤར་ཕྱོགས་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། བྱང་གི་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ་ནས། ཕོ་བྲང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཁྲི་ཁང་གི་སྟེང་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སོ། །འདི་ནི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།
ཇི་ལྟར་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། གླང་པོ་ཆེ་རིན་པོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་གླང་པོ་ཆེ་མདོག་དཀར་པོ། ཁ་དོག་མཛེས་ཤིང་ཡན་ལག་བདུན་ས་ལ་བརྟེན་པ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། རྒྱལ་པོས་མཐོང་ནས་ཐུགས་དགྱེས་ཏེ། གླང་པོ་ཆེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་བདག་ལ་འབྱོར་བ་ལེགས་སོ་སྙམ་ནས། གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བ་ལ་མཁས་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་བཀའ་བསྒོས་པ། གླང་པོ་ཆེ་འདི་མྱུར་དུ་ཅིག །བཏུལ་ནས་ངའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ཤོག །གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཀའ་ནོད་དེ། ཉིན་གཅིག་མ་ལོན་པར་གླང་པོ་ཆེ་བཏུལ་ཏེ། འདུལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དཔེར་ན་གླང་པོ་ཆེ་གཞན་ལོ་གཅིག་གི་བར་དུ་འདུལ་བ་བཞིན་དུ། གླང་པོ་ཆེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཡང་ཉིན་གཅིག་གིས་བཏུལ་ཏོ། །བཏུལ་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་གསོལ་པ། གླང་པོ་ཆེ་འདི་བཏུལ་ཟིན་གྱིས། རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དུས་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་གླང་པོ་ཆེ་བཏུལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བར་གཟིགས་ནས། གླང་པོ་ཆེ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཆིབས་ཏེ། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་རྒྱ་མཚོ་བཞིའི་མཐའ་བསྐོར་ནས། ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིར་ལོག་གོ །འདི་ནི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། གླང་པོ་ཆེ་རིན་པོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།
གང་ཞིག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། རྟ་རིན་པོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་རྟ་རིན་པོ་ཆེ་སྔོན་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ། མགོ་ནག་ཅིང་རྔ་མ་འོད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་པོས་རྟ་མཐོང་ནས་ཐུགས་དགྱེས་ཏེ། རྟ་འདི་ངོ་མཚར་ཆེ་བས་བདག་ལ་འབྱོར་བ་ལེགས་སོ་སྙམ་ནས། རྟ་འདུལ་བའི་སློབ་དཔོན་ལ་གཏད་དེ། མྱུར་དུ་ཐུལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་སོ། །བཏུལ་ནས་ཁྲིད་ཤོག་ཅེས་བསྒོས་སོ།།

马师奉教，不盈一日，其马即调，犹如余马经年调者，马宝调伏亦复如是。知马调已，还送奉王，白言：‘大王！此马已调。’尔时，圣王观察宝马调相已备，于晨旦时乘此宝马周行四海，至日中时还归王宫，是名转轮圣王出兴于世，马宝现于世间。

　　“何等为转轮圣王出兴于世，摩尼珠宝现于世间？若转轮圣王所有宝珠，其形八楞，光泽明照，无诸类隙，于王宫内，常为灯明。转轮圣王察试宝珠，阴雨之夜，将四种兵入于园林，持珠前导，光明照耀，面一由旬，是为转轮圣王出兴于世，摩尼宝珠现于世间。

　　“何等为转轮圣王出兴于世，贤玉女宝现于世间？转轮圣王所有玉女，不黑不白、不长不短、不粗不细、不肥不瘦，支体端正，寒时体暖、热时体凉，身体柔软如迦陵伽衣，身诸毛孔，出栴檀香，口鼻出息，作优钵罗香。后卧先起，瞻王意色，随宜奉事，软言爱语，端心正念，发王道意，心无违越，况复身、口，是为转轮圣王宝女。

　　“云何为转轮圣王主藏臣宝现于世间？谓转轮圣王主藏大臣本行施故，生得天眼，能见伏藏，有主无主、若水若陆、若远若近，悉能见之，转轮圣王须珍宝，即便告敕，随王所须，辄以奉上。于是圣王有时试彼大臣，观其所能，乘船游海，告彼大臣：‘我须宝物。

རྟ་འདུལ་བའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཀའ་ནོད་དེ། ཉིན་གཅིག་མ་ལོན་པར་རྟ་བཏུལ་ཏོ། །དཔེར་ན་རྟ་གཞན་རྣམས་ལོ་གཅིག་གི་བར་དུ་འདུལ་བ་བཞིན་དུ། རྟ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཡང་བཏུལ་ཏོ། །རྟ་བཏུལ་བར་ཤེས་ནས། རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། རྟ་འདི་བཏུལ་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་རྟ་རིན་པོ་ཆེ་བཏུལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བར་གཟིགས་ནས། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་རྟ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཆིབས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་བཞིའི་མཐའ་བསྐོར་ནས། ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིར་ལོག་གོ །འདི་ནི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། རྟ་རིན་པོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།
གང་ཞིག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གྲུ་བརྒྱད་པ། འོད་གསལ་ཞིང་སྐྱོན་མེད་པ། དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་རྟག་ཏུ་སྒྲོན་མེའི་འོད་དུ་གྱུར་ཏོ། །འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པའི་ཕྱིར། ཆར་པ་འབབ་ཅིང་མུན་པའི་མཚན་མོར་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་དང་བཅས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་གཤེགས་པ་ན། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མདུན་དུ་བཟུང་བས། འོད་ཀྱིས་དཔག་ཚད་གཅིག་གི་བར་དུ་སྣང་བར་བྱས་སོ། །འདི་ནི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།
གང་ཞིག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ། མི་སྣག་མི་དཀར། མི་རིང་མི་ཐུང་། མི་སི་ཕྲ། མི་རྒྱགས་མི་སྐྱ་བ། ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། གྲང་བའི་ཚེ་ལུས་དྲོ་བ། ཚ་བའི་ཚེ་ལུས་བསིལ་བ། ལུས་འཇམ་ཞིང་མཉེན་པ་ཀ་ལིང་ཀའི་གོས་བཞིན། ལུས་ཀྱི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་ཙན་དན་གྱི་དྲི་འབྱུང་བ། ཁ་དང་སྣའི་དབུགས་ནས་ཨུཏྤལའི་དྲི་འབྱུང་བ། རྒྱལ་པོ་མ་བཞེངས་པའི་སྔོན་དུ་ལྡང་ཞིང་། རྒྱལ་པོའི་ཞལ་གྱི་མདངས་ལ་བལྟ་བ། ཅི་འཚམ་པར་ཞབས་ཏོག་བྱེད་པ། ངག་འཇམ་ཞིང་སྙན་པར་སྨྲ་བ། སེམས་དྲང་ཞིང་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། རྒྱལ་པོའི་བསམ་པ་སྐྱེད་པ། སེམས་ཀྱིས་མི་འགལ་བ། སྨོས་ཅི་དགོས་ལུས་དང་ངག་གིས་ལྟ་ཅི་སྨོས། འདི་ནི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེའོ།།
ཇི་ལྟར་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་བང་མཛོད་འཛིན་པའི་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་བང་མཛོད་འཛིན་པའི་བློན་པོ་ཆེན་པོ་སྔོན་སྦྱིན་པ་བཏང་བའི་རྒྱུས་ལྷའི་མིག་ཐོབ་པས། གཏེར་སྦས་པ་རྣམས་མཐོང་སྟེ། བདག་པོ་ཡོད་པ་དང་། བདག་པོ་མེད་པ་དང་། ཆུའི་ནང་ན་ཡོད་པ་དང་། སྐམ་སར་ཡོད་པ་དང་། རིང་པོ་དང་། ཉེ་བ་ཐམས་ཅད་མཐོང་ངོ་། །འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོས་རིན་པོ་ཆེ་དགོས་ན། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྒོ་བས། རྒྱལ་པོས་ཅི་དགོས་པ་དེ་དག་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་རེས་འགའ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་དེ་བརྟག་པའི་ཕྱིར། དེའི་ནུས་པ་ལ་གཟིགས་ནས། གྲུར་ཞུགས་ཏེ་རྒྱ་མཚོར་བཞུད་དེ། བློན་པོ་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བདག་ལ་རིན་པོ་ཆེ་དགོས་སོ།།;

’臣白王言：‘小住岸边，当以奉上。’王告彼臣：‘我今不须岸边之宝，且尽与我。’于是大臣即于水中出四金瓮，金宝满中，以奉圣王，王所须即取用之，若取足已，余则还归水中。圣王出世，则有如此主藏之臣现于世间。

　　“云何圣王出兴于世，有主兵之臣现于世间？谓有主兵臣聪明智辩。譬如世间善思量成就者，圣王所宜，彼则悉从，宜去、宜住、宜出、宜入。圣王四种兵行，道里顿止，不令疲倦，悉知圣王宜所应作，现法后世功德之事，以白圣王。转轮圣王出兴于世，有如是主兵之臣。

　　“如是如来、应、等正觉出兴于世，有七觉分现于世间。何等为七？谓念觉分、择法觉分、精进觉分、喜觉分、猗觉分、定觉分、舍觉分。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七二三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“善哉！比丘！僧人闻法，诸年少比丘供养奉事诸尊长老。所以者何？年少比丘供养奉事长老比丘者，时时得闻深妙之法，闻深法已，二正事成就，身正及心正。尔时修念觉分，修念觉分已，念觉分满足；念觉满足已，于法选择，分别于法，思量于法。尔时，方便修择法觉分，乃至舍觉分修习满足。

བློན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། འགྲམ་ངོགས་སུ་རེ་ཞིག་བཞུགས་ན། བདག་གིས་འབུལ་བར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བདག་ནི་ད་ལྟ་འགྲམ་ངོགས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་མི་དགོས་ཀྱིས། ཆུའི་ནང་ནས་ཀྱང་བྱིན་ཅིག །དེ་ནས་བློན་པོ་ཆེན་པོས་ཆུའི་ནང་ནས་གསེར་གྱི་བུམ་པ་བཞི་བཏོན་ཏེ། གསེར་གྱི་རིན་པོ་ཆེས་གང་བ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་ཅི་དགོས་པ་བཞེས། ལྷག་མ་རྣམས་ཆུའི་ནང་དུ་ཕྱིར་བཅུག་གོ །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། འདི་ལྟ་བུའི་བང་མཛོད་འཛིན་པའི་བློན་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།
ཇི་ལྟར་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། དམག་དཔོན་གྱི་བློན་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི། དམག་དཔོན་གྱི་བློན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེ་ཞིང་སྨྲ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་ཅི་འཚམ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་སྟེ། འགྲོ་བར་འོས་པ་དང་། སྡོད་པར་འོས་པ་དང་། འགྲོ་བར་འོས་པ་དང་། འཇུག་པར་འོས་པ་རྣམས་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་པོ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དང་སྡོད་པའི་ཚེ། ངལ་བར་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་ཅིང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་ཅི་འཚམ་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། ཚེ་འདི་དང་ཚེ་ཕྱི་མའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏོ། །འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། འདི་ལྟ་བུའི་དམག་དཔོན་གྱི་བློན་པོ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།
དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་ངོ་། །བདུན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་ཚར་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་སོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །དགེ་སློང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཉན་ཅིང་། དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་རྒན་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ནི་ལེགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་རྒན་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པས། དུས་དུས་སུ་ཆོས་ཟབ་མོ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ཐོས་ནས་དོན་གཉིས་འགྲུབ་སྟེ། ལུས་ཡང་དག་པ་དང་སེམས་ཡང་དག་པའོ། །དེའི་ཚེ་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས། ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་ཆོས་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། ཆོས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་ཀྱིས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་ནས། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།།

”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七二四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘持戒、修德、惭、愧，成真实法，见此人者，多得果报。若复闻者，若随忆念者、随出家者，多得功德，况复亲近恭敬奉事。所以者何？亲近奉事如是人者，时时得闻深妙之法；得闻深法已，成就二正，身正及心正，方便修习定觉分；修习已，修习满足，乃至舍觉分修习满足。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七二五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“说不善积聚者，所谓五盖，是为正说。所以者何？纯一不善聚者，谓五盖故。何等为五？谓贪欲盖、瞋恚盖、睡眠盖、掉悔盖、疑盖。说善积聚者，谓七觉分，是为正说。所以者何？纯一满净者，是七觉分故。何等为七？谓念觉分、择法觉分、精进觉分、喜觉分、猗觉分、定觉分、舍觉分。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七二六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住王舍城夹谷精舍。尔时，尊者阿难亦在彼住。

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་ཚར་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་སོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། ཡོན་ཏན་བསྒྲུབས་པ། ངོ་ཚ་ཤེས་པ། ཁྲེལ་ཡོད་པ། ཆོས་ཡང་དག་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་མཐོང་ན། འབྲས་བུ་མང་པོ་ཐོབ་བོ། །གལ་ཏེ་ཐོས་པ་དང་། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཡང་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཐོབ་ན། ཉེ་བར་བསྙེན་ཅིང་གུས་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ་ཉེ་བར་བསྙེན་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པས། དུས་དུས་སུ་ཆོས་ཟབ་མོ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ཐོས་ནས་ཡང་དག་པ་གཉིས་འགྲུབ་སྟེ། ལུས་ཡང་དག་པ་དང་སེམས་ཡང་དག་པའོ། །དེ་ནས་ཐབས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ། བསྒོམས་ནས་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་དུའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་ཚར་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་སོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མི་དགེ་བ་བསགས་པ་ཞེས་བི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་གསུངས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་གཅིག་པུ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་སྒྲིབ་པ་དང་། གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། རྒོད་འགྱོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པའོ། །དགེ་བ་བསགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཏེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་གསུངས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་པུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་ཚར་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་སོ།།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ཤིང་གསེབ་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།།



　　时，尊者阿难独一静处禅思思惟，作如是念：“半梵行者，所谓善知识、善伴党、善随从，非恶知识、恶伴党、恶随从。”

　　时，尊者阿难从禅觉，往诣佛所，稽首礼足，退坐一面，白佛言：“世尊！我独一静处禅思思惟，作是念：‘半梵行者，所谓善知识、善伴党、善随从，非恶知识、恶伴党、恶随从。’”

　　佛告阿难：“莫作是言：‘半梵行者，谓善知识、善伴党、善随从，非恶知识、恶伴党、恶随从。’所以者何？纯一满静，梵行清白，所谓善知识、善伴党、善随从，非恶知识、恶伴党、恶随从。我为善知识故，有众生于我所取念觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍。如是择法觉分，精进、喜、猗、定、舍觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍。以是故当知，阿难！纯一满静，梵行清白，谓善知识、善伴党、善随从，非恶知识、非恶伴党、非恶随从。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七二七）

　　如是我闻：

　　一时，佛在力士聚落人间游行，于拘夷那竭城希连河中间住，于聚落侧告尊者阿难：“令四重襞叠敷世尊郁多罗僧，我今背疾，欲小卧息。



དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་གཅིག་པུར་དབེན་པར་བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་མཐར་འདི་ལྟར་བསམ་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཕྱེད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། དགེ་བའི་གྲོགས་དང་། དགེ་བའི་འཁོར་ཡིན་གྱི། སྡིག་པའི་བཤེས་གཉེན་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་དང་། སྡིག་པའི་འཁོར་མ་ཡིན་ནོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བསམ་གཏན་ལས་ལངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་གཅིག་པུ་དབེན་པར་བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་མཐར་འདི་ལྟར་བསམ་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཕྱེད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། དགེ་བའི་གྲོགས་དང་། དགེ་བའི་འཁོར་ཡིན་གྱི། སྡིག་པའི་བཤེས་གཉེན་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་དང་། སྡིག་པའི་འཁོར་མ་ཡིན་ནོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཕྱེད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། དགེ་བའི་གྲོགས་དང་། དགེ་བའི་འཁོར་ཡིན་གྱི་ཞེས་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། དགེ་བའི་གྲོགས་དང་། དགེ་བའི་འཁོར་ཡིན་གྱི། སྡིག་པའི་བཤེས་གཉེན་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་དང་། སྡིག་པའི་འཁོར་མ་ཡིན་ནོ། །ང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ང་ལ་བརྟེན་ནས་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་དགའ་བོ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དྲི་མ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། དགེ་བའི་གྲོགས་དང་། དགེ་བའི་འཁོར་ཡིན་གྱི། སྡིག་པའི་བཤེས་གཉེན་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་དང་། སྡིག་པའི་འཁོར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོབས་ལྡན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ། གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་དང་ཧི་རན་ཡ་བ་ཏིའི་ཆུ་བོའི་བར་དུ་བཞུགས་པ་ན། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ངོས་སུ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བླ་གོས་བཞི་ལྟབ་བྱས་ཏེ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བླ་གོས་བཏིང་ཞིག །ད་ལྟ་ངའི་རྒྱབ་ན་ཟུག་གཟེར་སྐྱེས་པས་ཅུང་ཟད་ཉལ་བར་འདོད་དོ། །

”

　　尊者阿难即受教敕，四重襞叠敷郁多罗僧已，白佛言：“世尊！已四重襞叠敷郁多罗僧，唯世尊知时。”

　　尔时，世尊厚襞僧伽梨枕头，右胁而卧，足足相累，系念明相，正念正智，作起觉想，告尊者阿难：“汝说七觉分。”

　　时，尊者阿难即白佛言：“世尊！所谓念觉分，世尊自觉成等正觉，说依远离、依无欲、依灭、向于舍，择法、精进、喜、猗、定、舍觉分，世尊自觉成等正觉，说依远离、依无欲、依灭、向于舍。”

　　佛告阿难：“汝说精进耶？”

　　阿难白佛：“我说精进。世尊！说精进。善逝！”

　　佛告阿难：“唯精进，修习多修习，得阿耨多罗三藐三菩提。”说是语已，正坐端身系念。

　　时，有异比丘即说偈言：

“乐闻美妙法，　　忍疾告人说，
　比丘即说法，　　转于七觉分。
　善哉尊阿难，　　明解巧便说，
　有胜白净法，　　离垢微妙说。
　念、择法、精进、　　喜、猗、定、舍觉，
　此则七觉分，　　微妙之善说。

བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཀའ་བཞིན་དུ་བླ་གོས་བཞི་ལྟབ་བྱས་ཏེ་བཏིང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། བླ་གོས་བཞི་ལྟབ་བྱས་ཏེ་བཏིང་ལགས་ན། བདེ་བར་གཤེགས་པ་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་སུ་གསོལ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་གོས་མཐུག་པོ་སྔས་སུ་མཛད་དེ། གཡས་ཕྱོགས་སུ་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་ཀྱིས་ཞབས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཞབས་བཞག་སྟེ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བསྟེན་ཅིང་ལྡང་བའི་འདུ་ཤེས་མངོན་དུ་མཛད་དེ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་སྨྲོས་ཤིག །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་སྨྲས་སམ། །
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བདག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་སྨྲས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། བརྩོན་འགྲུས་བཤད་དོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཁོ་ན་བསྒོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་ནས་སྐུ་དྲང་པོར་བསྲང་སྟེ་དྲན་པ་མངོན་དུ་མཛད་དོ། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །
དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཐོས་དགའ་ཞིང་། །ན་བཞིན་དུ་ཡང་གཞན་ལ་བསྟན། །
དགེ་སློང་གིས་ནི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་པོ་བཤད། །
ཀུན་དགའ་བོ་ནི་པ་སྟེ། །མཁས་ཤིང་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བཤད། །
དཀར་པོའི་ཆོས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན། །དྲི་མེད་ཕྲ་ཞིང་ལེགས་པར་བཤད། །
དྲན་དང་ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་དགའ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས། །
ཏིང་འཛིན་བཏང་སྙོམས་དེ་དག་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་པོ་བཤད། །


　闻说七觉分，　　深达正觉味，
　身婴大苦患，　　忍疾端坐听，
　观为正法王，　　常为人演说，
　犹乐闻所说，　　况余未闻者，
　第一大智慧，　　十力所礼者，
　彼亦应疾疾，　　来听说正法，
　诸多闻通达，　　契经阿毗昙，
　善通法律者，　　应听况余者，
　闻说如实法，　　专心黠慧听，
　于佛所说法，　　得离欲欢喜，
　欢喜身猗息，　　心自乐亦然，
　心乐得正受，　　正观有事行，
　厌恶三趣者，　　离欲心解脱，
　厌恶诸有趣，　　不集于人天，
　无余犹灯灭，　　究竟般涅槃，
　闻法多福利，　　最胜之所说，
　是故当专思，　　听大师所说。”

　　异比丘说此偈已，从座起而去。

　　（七二八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有七觉分。何等为七？谓念觉分，乃至舍觉分。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七二九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“当修七觉分。何等为修七觉分？谓念觉分，乃至舍觉分，若比丘修念觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍。

བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་པོ་ཐོས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རོ་མྱངས་ཤིང་། །
སྐུ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་བཞེས། །ན་བཞིན་དྲང་པོར་བཞུགས་ནས་གསན། །
དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནི། །རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བོར་ཆོས་སྟོན་ཀྱང་། །
གསུང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཐོས་དགའ་ན། །གཞན་གྱིས་མ་ཐོས་སྨོས་ཅི་དགོས། །
ཤེས་རབ་དང་པོ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སྟོབས་བཅུ་པ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ། །
དེ་ཡང་མྱུར་དུ་མྱུར་བ་རུ། །དམ་ཆོས་གསུང་བ་ཉན་པར་འོས། །
མང་ཐོས་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་དང་། །མདོ་སྡེ་མངོན་པ་ཤེས་པ་དང་། །
ཆོས་དང་འདུལ་བ་མཁས་པ་ཡིས། །ཉན་འོས་གཞན་དག་སྨོས་ཅི་དགོས། །
ཡང་དག་ཆོས་ནི་གསུང་བ་ལ། །རྩེ་གཅིག་ཤེས་རབ་ལྡན་པས་ཉོན། །
སངས་རྒྱས་གསུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཆགས་བྲལ་དགའ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །
དགའ་བས་ལུས་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས། །སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བདེ་བར་འགྱུར། །
སེམས་བདེ་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་ནས་ནི། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡང་དག་མཐོང་། །
འགྲོ་བ་གསུམ་ལ་སྐྱོ་བ་ཡིས། །ཆགས་བྲལ་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །
སྲིད་པའི་འགྲོ་ཀུན་སྐྱོ་བ་ཡིས། །ལྷ་མི་དག་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །
མར་མེ་ཟད་བཞིན་ལྷག་མེད་པར། །མཐར་ཐུག་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྱུར། །
ཆོས་ཐོས་བསོད་ནམས་ཕན་ཡོན་ཆེ། །མཆོག་གྱུར་པ་ཡིས་གསུངས་པ་ཡིན། །
དེ་ཕྱིར་རྩེ་གཅིག་སེམས་པ་ཡིས། །མཆོག་གིས་གསུང་བ་མཉན་པར་གྱིས། །
དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོད་དེ། བདུན་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནས་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནས་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་སྟེ། དགེ་སློང་གང་ཞིག་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་ནི། དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་པའོ། །

如是修择法、精进、喜、猗、定、舍觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“诸比丘！过去已如是修七觉分，未来亦当如是修七觉分。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘念觉分清净鲜白，无有支节，离诸烦恼，未起不起，除佛调伏教授，乃至舍觉分，亦如是说。诸比丘！念觉分清净鲜白，无有支节，离诸烦恼，未起而起，佛所调伏教授，非余，乃至舍觉分，亦如是说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“未起不起，除善逝调伏教授，未起而起，是则善逝调伏教授，非余。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་པའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག །འདས་པའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་དེ་ལྟར་བསྒོམས་ཟིན་ཅིང་། མ་འོངས་པའི་དུས་ནའང་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་སོ་གཅིག་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་གི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲི་མ་མེད་ཅིང་དཀར་བ། ཡན་ལག་མེད་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ། མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་གདམས་ངག་མ་གཏོགས་པར་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །དགེ་སློང་དག །དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲི་མ་མེད་ཅིང་དཀར་བ། ཡན་ལག་མེད་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ། མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་གདམས་ངག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་སོ་གཉིས་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་དང་གདམས་ངག་མ་གཏོགས་པར་མེད་དོ། །མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་དང་གདམས་ངག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་སོ་གསུམ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །



　　时，有异比丘来诣佛所，稽首礼足，退坐一面，白佛言：“世尊谓觉分。世尊！云何为觉分？”

　　佛告比丘：“所谓觉分者，谓七道品法。然诸比丘七觉分渐次而起，修习满足。”

　　异比丘白佛：“世尊！云何觉分渐次而起，修习满足？”

　　佛告比丘：“若比丘内身身观住，彼内身身观住时，摄心系念不忘。彼当尔时，念觉分方便修习，方便修习念觉分已，修习满足；满足念觉分已，于法选择，分别思量。当于尔时修择法觉分方便，修方便已，修习满足，如是乃至舍觉分修习满足。如内身身观念住，如是外身、内外身，受、心、法法观念住，当于尔时专心系念不忘，乃至舍觉分亦如是说。如是住者，渐次觉分起，渐次起已，修习满足。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告彼比丘，如上。差别者：“若比丘如是修习七觉分已，当得二种果，现法得漏尽无余涅槃，或得阿那含果。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园……如上说。

དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་གསུངས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་དེ་དག་གོ །དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ཞིང་བསྒོམས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །
དགེ་སློང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ཞིང་བསྒོམས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་ན། ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པའི་ཚེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་དྲན་པ་མི་བརྗེད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐབས་སུ་བྱས་ཏེ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐབས་སུ་བྱས་ཏེ་བསྒོམས་ནས། བསྒོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་དེ་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐབས་སུ་བྱས་ཏེ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཐབས་སུ་བྱས་ཏེ་བསྒོམས་ནས་བསྒོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་བསྒོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ལུས་དང་། ཕྱི་ནང་གི་ལུས་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་ཚེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་དྲན་པ་མི་བརྗེད་པར་བྱེད་དོ། །བཏ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནས་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ཞིང་། རིམ་གྱིས་སྐྱེས་ནས་བསྒོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་སོ་བཞི་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་གོང་བཞིན་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་བསྒོམས་ན། འབྲས་བུ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་ཟག་པ་ཟད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྷག་མ་མེད་པ་འཐོབ་པའམ། ཡང་ན་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་སོ་ལྔ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །

差别者：“如是比丘修习七觉分已，多修习已，得四种果、四种福利。何等为四？谓须陀洹果、斯陀含果、阿那含果、阿罗汉果。”

　　佛说此经已，异比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园……如上说。差别者：“若比丘修习七觉分，多修习已，当得七种果、七种福利。何等为七？是比丘得现法智证乐，若命终时若不得现法智证乐，及命终时，而得五下分结尽，中般涅槃。若不得中般涅槃，而得生般涅槃。若不得生般涅槃，而得无行般涅槃。若不得无行般涅槃，而得有行般涅槃。若不得有行般涅槃，而得上流般涅槃。”

　　佛说此经已，异比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“所谓觉分。何等为觉分？”

　　诸比丘白佛：“世尊是法根、法眼、法依，唯愿为说。诸比丘闻已，当受奉行。”

　　佛告诸比丘、比丘尼：“七觉分者，谓七道品法。诸比丘！此七觉分渐次起，渐次起已，修习满足。

ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དགེ་སློང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་བསྒོམས་ཤིང་། ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ནས་འབྲས་བུ་བཞི་དང་ཕན་ཡོན་བཞི་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་གཞན་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་སོ་དྲུག་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་བསྒོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན། འབྲས་བུ་བདུན་དང་ཕན་ཡོན་བདུན་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བདུན་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེས་ཚེ་འདི་ལ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་བདེ་བ་འཐོབ་པའམ། ཡང་ན་ཚེ་འདི་ལ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་བདེ་བ་མ་ཐོབ་ཅིང་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་ན། འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ལྔ་ཟད་ནས་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ན། སྐྱེས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ནས་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ན། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ན། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ན། གོང་དུ་འཕོ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་གཞན་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
བདུན་བརྒྱ་སོ་བདུན་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བེུད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཡིན།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་མིག་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ལགས་ན། ཐུགས་བརྩེ་བས་བཤད་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་བཟུང་ཞིང་སྒྲུབ་པར་བགྱིའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་ནི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་དེ་དག་གོ །དགེ་སློང་དག །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ཞིང་། རིམ་གྱིས་སྐྱེས་ནས་བསྒོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །

”

　　诸比丘白佛：“云何七觉分渐次起，渐次起已，修习满足？

　　“若比丘身身观念住，彼身身观念住已，专心系念不忘，当于尔时方便修念觉分；方便修念觉分已，修习满足，谓修念觉分已，于法选择，当于尔时修择法觉分方便，修择法觉分方便已，修习满足。如是精进、喜、猗、定、舍觉分亦如是说。如内身，如是外身、内外身，受、心、法法观念住，专心系念不忘，当于尔时方便修念觉分，方便修念觉分已，修习满足。乃至舍觉分亦如是说，是名比丘七觉分渐次起，渐次起已，修习满足。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“此七觉分修习多修习，当得二果，得现法智有余涅槃及阿那含果。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七三九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“若比丘修习七觉分，多修习已，当得四果。何等为四？谓须陀洹果、斯陀含果、阿那含果、阿罗汉果。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

”


དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་ནས་བསྒོམས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་ལགས།
དགེ་སློང་གང་གིས་ལུས་ལ་ལུས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ། དེས་ལུས་ལ་ལུས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲན་པ་མི་བརྗེད་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐབས་མཁས་པས་བསྒོམས་ཏེ། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐབས་མཁས་པས་བསྒོམས་ནས་བསྒོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། ནང་གི་ལུས་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ལུས་དང་། ཕྱི་ནང་གི་ལུས་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་རྣམས་ལའང་ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲན་པ་མི་བརྗེད་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐབས་མཁས་པས་བསྒོམས་ཏེ། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐབས་མཁས་པས་བསྒོམས་ནས་བསྒོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུའང་དེ་བཞིན་ནོ། དེ་ནི་དགེ་སློང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་ནས་བསྒོམས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ།
༼བདུན་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་འདི་དག་བསྒོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་གཉིས་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ།
༼བདུན་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་བསྒོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་བཞི་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། བཞི་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ།



　　（七四〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园……如上说。差别者：“若比丘修习此七觉分，多修习已，当得七果。何等为七？谓现法智有余涅槃，及命终时，若不尔者，五下分结尽，得中般涅槃。若不尔者，得生般涅槃。若不尔者，得无行般涅槃。若不尔者，得有行般涅槃。若不尔者，得上流般涅槃。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七四一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“当修不净观，多修习已，当得大果大福利。云何修不净观？多修习已，得大果大福利。是比丘不净观俱念觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍；修择法、精进、喜、猗、定、舍觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七四二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘修习随死念，多修习已，得大果大福利。云何比丘修习随死念？多修习已，得大果大福利。是比丘修随死念俱念觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍，乃至舍觉分亦如是说。

༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་འདི་དག་བསྒོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་བདུན་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། བདུན་གང་ཞེ་ན། ཚེ་འདི་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཚེ་འཕོས་པའི་དུས་སུའམ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་ཟད་ནས་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའམ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའམ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའམ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའམ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་གོང་དུ་འཕོ་བས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ།
༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཅིག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ཇི་ལྟར་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ལྟ་བ་བསྒོམས་ཏེ། ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི། དགེ་སློང་དེས་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ། བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱའོ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརདང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ། བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ།
༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གང་གིས་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་གིས་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི། དགེ་སློང་དེས་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ། བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱའོ། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ།

”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七四三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住释氏黄枕邑。时，众多比丘晨朝着衣持钵，入黄枕邑乞食。

　　时，众多比丘作是念：“今日太早，乞食时未至，我等可过外道精舍。”尔时，众多比丘即入外道精舍，与诸外道出家共相问讯慰劳已，于一面坐。

　　诸外道出家言：“沙门瞿昙为诸弟子说如是法不：‘断五盖恼心，慧力羸、为障碍分、不趣涅槃，尽摄其心，住四念处。心与慈俱，无怨无嫉，亦无瞋恚，广大无量，善修充满；四方、四维、上、下一切世间，心与慈俱，无怨无嫉，亦无瞋恚，广大无量，善修习充满，如是修习。’悲、喜、舍心俱亦如是说。我等亦复为诸弟子作如是说，我等与彼沙门瞿昙有何等异？所谓俱能说法。”

　　时，众多比丘闻诸外道出家所说，心不喜悦，默然不呵，从座起去。入黄枕邑，乞食已，还精舍，举衣钵，洗足已，诣佛所，稽首礼足，退坐一面。以彼外道出家所说广白世尊。

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ།
༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་རྩ་གསུམ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱའི་རིགས་ཀྱི་སྔོ་སན་ཅན་གྱི་གྲོང་ན་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོ་སྔ་དྲོ་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་སྔོ་སན་ཅན་གྱི་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། དེ་རིང་ཤིན་ཏུ་སྔ་བས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་དུས་ལ་མ་བབ་པས། ང་ཚོ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་སུ་འགྲོའོ་སྙམ་མོ། དེ་ནས་དགེ་སློང་མང་པོ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་སུ་སོང་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང་ཕན་ཚུན་འཚལ་བ་དང་བདེ་བ་དྲིས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།
མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་འདི་ལྟར་ཆོས་སྟོན་ཏམ། སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཉམས་པར་བྱེད་པ། བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་རྣམས་སྤངས་ནས། སེམས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་གནས་པར་བྱའོ། སེམས་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་མེད་པ། ཕྲག་དོག་མེད་པ། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། ཚད་མེད་པ། ལེགས་པར་བསྒོམས་ཏེ་རྫོགས་པ། ཕྱོགས་བཞི་དང་། མཚམས་བཞི་དང་། སྟེང་དང་འོག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་མེད་པ། ཕྲག་དོག་མེད་པ། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། ཚད་མེད་པ། ལེགས་པར་བསྒོམས་ཏེ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སམ། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ང་ཚོས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། དེས་ན་ང་ཚོ་དང་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། གང་གི་ཕྱིར་ན་གཉིས་ཀས་ཆོས་བཚུངས་སོ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཡི་མ་རངས་ཏེ། ཅང་མི་སྨྲ་བར་སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་། སྔོ་སན་ཅན་གྱི་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་བྱས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལོག་སྟེ། གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་ནས། ཞབས་བཀྲུས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས། ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ།



　　尔时，世尊告诸比丘：“如彼外道出家所说，汝等应问：‘修习慈心，为何所胜？修习悲、喜、舍心，为何所胜？’如是问时，彼诸外道出家，心则骇散，或说外异事，或瞋慢、毁呰、违背、不忍，或默然萎熟，低头失辩，思惟而住。所以者何？我不见诸天、魔、梵、沙门、婆罗门、天、人众中，闻我所说随顺乐者，唯除如来及声闻众者。比丘！心与慈俱多修习，于净最胜；悲心修习多修习，空入处最胜；喜心修习多修习，识入处最胜；舍心修习多修习，无所有入处最胜。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七四四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘修习慈心，多修习已，得大果大福利。云何比丘修习慈心，得大果大福利？是比丘心与慈俱，修念觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍；乃至修习舍觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七四五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘修空入处，多修习已，得大果大福利。



དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ལ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་དྲིས་ཤིག །བྱམས་པའི་སེམས་བསྒོམས་པས་ཅི་ཞིག་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་ཅི་ཞིག་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། དེ་ལྟར་དྲིས་པ་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་གི་སེམས་རྣམ་པར་འཐོར་ཞིང༌། ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་གྱི་གཏམ་སྨྲ། ཁ་ཅིག་ནི་ཁྲོ་ཞིང་ང་རྒྱལ་དང་སྨོད་ཅིང་རྒོལ་བ་དང་མི་བཟོད་པར་བྱེད། ཁ་ཅིག་ནི་ཅང་མི་སྨྲ་བར་མགོ་སྒུར་ཏེ་རྩོད་པ་ཤོར་ནས་བསམ་བཞིན་དུ་འདུག་གོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷ་དང་བདུད་དང་ཚངས་པ་དང་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ང་ཡིས་བཤད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་མ་གཏོགས་སོ། དགེ་སློང་དག །སེམས་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་རྣམ་པར་དག་པ་མཆོག་ཡིན། སྙིང་རྗེའི་སེམས་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་མཆོག་ཡིན། དགའ་བའི་སེམས་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་མཆོག་ཡིན། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་མཆོག་ཡིན་ནོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།
༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་བཞི་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་བྱམས་པའི་སེམས་བསྒོམས་ཏེ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་གིས་བྱམས་པའི་སེམས་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོཅེ་ན། དགེ་སློང་དེས་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་སྟེ། དབེན་པ་ལ་བརྟེན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན། འགོག་པ་ལ་བརྟེན། བཏང་སྙོམས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན། འགོག་པ་ལ་བརྟེན། བཏང་སྙོམས་སུ་བསྒྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།
༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་ལྔ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་བསྒོམས་ཏེ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ།

云何比丘修空入处，多修习已，得大果大福利？是比丘心与空入处俱，修念觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍；乃至修舍觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如修空入处，如是识入处、无所有入处、非想非非想入处三经，亦如上说。

　　（七四六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘修习安那般那念，多修习已，得大果大福利。云何修习安那般那念，多修习已，得大果大福利？是比丘心与安那般那念俱，修念觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍；乃至修舍觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七四七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘修无常想，多修习已，得大果大福利。云何比丘修无常想，多修习已，得大果大福利？是比丘心口与无常想俱，修念觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍；乃至得舍觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་གིས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་བསྒོམས་ཏེ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་ཅེ་ན། དགེ་སློང་དེས་སེམས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པས་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་སྟེ། དབེན་པ་ལ་བརྟེན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན། འགོག་པ་ལ་བརྟེན། བཏང་སྙོམས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན། འགོག་པ་ལ་བརྟེན། བཏང་སྙོམས་སུ་བསྒྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།
ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མདོ་གསུམ་ཡང་གོང་བཞིན་གསུངས་སོ།
༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་དྲུག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་ཏེ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་གིས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་ཏེ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་ཅེ་ན། དགེ་སློང་དེས་སེམས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་སྟེ། དབེན་པ་ལ་བརྟེན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན། འགོག་པ་ལ་བརྟེན། བཏང་སྙོམས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན། འགོག་པ་ལ་བརྟེན། བཏང་སྙོམས་སུ་བསྒྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།
༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་བདུན་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་ཏེ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་གིས་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་ཏེ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་ཅེ་ན། དགེ་སློང་དེས་སེམས་ངག་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པས་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་སྟེ། དབེན་པ་ལ་བརྟེན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན། འགོག་པ་ལ་བརྟེན། བཏང་སྙོམས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན། འགོག་པ་ལ་བརྟེན། བཏང་སྙོམས་སུ་བསྒྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།



　　如无常想，如是无常苦想、苦无我想、观食想、一切世间不可乐想、尽想、断想、无欲想、灭想、患想、不净想、青瘀想、脓溃想、膀胀想、坏想、食不尽想、血想、分离想、骨想、空想，一一经如上说。

　　杂阿含经卷第二十七
大正藏第 02 册 No. 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第二十八

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　（七四八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“如日出前相，谓明相初光。如是比丘正尽苦边、究竟苦边前相者，所谓正见。彼正见者，能起正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定。起定正受故，圣弟子心正解脱贪欲、瞋恚、愚痴，如是心善解脱。圣弟子得正知见：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七四九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若无明为前相，故生诸恶不善法。时，随生无惭、无愧；无惭、无愧生已，随生邪见；邪见生已，能起邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定。若起明为前相，生诸善法。

ཇི་ལྟར་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཟས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཟད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྤོང་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། འགོག་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཉེས་དམིགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། རུལ་སྔོན་པོའི་འདུ་ཤེས་དང༌། རྣག་གི་འདུ་ཤེས་དང༌། རླུང་ཁོག་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། རུལ་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཟས་མི་ཟད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཁྲག་གི་འདུ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པར་འཐོར་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། རུས་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྟོང་པའི་འདུ་ཤེས་ཏེ། མདོ་རེ་རེ་བཞིན་གོང་བཞིན་གསུངས་སོ།
ཟུར་བཀོད་མདོ་སྡེའི་གླེགས་བམ་ཉེར་བདུན་པའོ།
གཙུག་ལག་བཀའ་འགྱུར་པོད་གཉིས་པ། ཨང་༠༠༩༩ ཟུར་བཀོད་མདོ་སྡེ།
ཟུར་བཀོད་མདོ་སྡེའི་གླེགས་བམ་ཉེར་བརྒྱད་པ།
རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་གུ་ཎ་བྷ་དྲས་རྒྱའི་སྐད་ལས་བསྒྱུར།
༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་བརྒྱད་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཇི་ལྟར་ཉི་མ་མ་ཤར་གོང་གི་མཚན་མ་ནི་སྔ་དྲོའི་སྣང་བ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ཡང་དག་པར་ཟད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ཡང་དག་པར་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྔོན་གྱི་མཚན་མ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེས་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པས་འཕགས་པའི་སེམས་འ་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་ལེགས་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ནས། འཕགས་པས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་འཐོབ་སྟེ། སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་སྤྱོད་བསྟེན་ཟིན། བྱ་བ་བྱས་ཟིན། སླར་སྲིད་པ་མི་ལེན་པར་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་སོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།
༼བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་དགུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་མ་རིག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཚེ། དེའི་རྗེས་སུ་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་སྐྱེས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེས་ནས་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ལོག་པའི་ངག་དང༌། ལོག་པའི་ལས་དང༌། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། གལ་ཏེ་རིག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།

时，惭愧随生，惭愧生已，能生正见，正见生已，起正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定，次第而起。正定起已，圣弟子得正解脱贪欲、瞋恚、愚痴。如是圣弟子得正解脱已，得正知见：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七五〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘！诸恶不善法，比丘，一切皆以无明为根本，无明集、无明生、无明起。所以者何？无明者无知，于善、不善法不如实知，有罪、无罪，下法、上法，染污，不染污，分别、不分别，缘起、非缘起不如实知；不如实知故，起于邪见，起于邪见已，能起邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定。

　　“若诸善法生，一切皆明为根本，明集、明生、明起。明，于善、不善法如实知者，罪、无罪，亲近、不亲近，卑法、胜法，秽污、白净，有分别、无分别，缘起、非缘起悉如实知，如实知者，是则正见。正见者，能起正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定。

དེའི་ཚེ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་རྗེས་སུ་སྐྱེ། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་སྐྱེས་ནས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེས་ནས་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་ནས་འཕགས་པས་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། དེ་ལྟར་འཕགས་པས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ནས། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་འཐོབ་སྟེ། སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་སྤྱོད་བསྟེན་ཟིན། བྱ་བ་བྱས་ཟིན། སླར་སྲིད་པ་མི་ལེན་པར་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་སོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།
༼བདུན་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག །མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། དགེ་སློང་དག །ཐམས་ཅད་མ་རིག་པ་ལས་རྩ་བར་གྱུར་ཏེ། མ་རིག་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། མ་རིག་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་རིག་པ་ནི་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་ཤེས། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། དམན་པའི་ཆོས་དང༌། མཆོག་གི་ཆོས་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་ཤེས། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་ཤེས་པས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེ། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེས་ནས་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ལོག་པའི་ངག་དང༌། ལོག་པའི་ལས་ད་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།
གལ་ཏེ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་ན། ཐམས་ཅད་རིག་པ་ལས་རྩ་བར་གྱུར་ཏེ། རིག་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རིག་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དང༌། རིག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། རིག་པས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་ནི། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། བསྟེན་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྟེན་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། དམན་པའི་ཆོས་དང༌། མཆོག་གི་ཆོས་དང༌། དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། དཀར་པོ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ལུས་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་འགྱུར། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཅན་གྱིས་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།

正定起已，圣弟子得正解脱贪、恚、痴，贪、恚、痴解脱已，是圣弟子得正智见：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七五一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若在家、若出家而起邪事者，我所不说。所以者何？若在家、出家而起邪事者，则不乐正法。何等为邪事？谓邪见，乃至邪定，若在家、出家而起正事，我所赞叹。所以者何？起正事者，则乐正法，善于正法。何等为正事？谓正见，乃至正定。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“在家及出家，　　而起邪事者，
　彼则终不乐，　　无上之正法，
　在家及出家，　　而起正事者，
　彼则常心乐，　　无上之正法。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七五二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，迦摩比丘诣佛所，稽首佛足，退坐一面，白佛言：“世尊！所谓欲者。云何为欲？”

　　佛告迦摩：“欲，谓五欲功德。何等为五？谓眼识明色，可爱、可意、可念，长养欲乐。

ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་ནས་འཕགས་པས་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ནས། འཕགས་པས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་མཐོང་བ་འཐོབ་སྟེ། སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་སྤྱོད་བསྟེན་ཟིན། བྱ་བ་བྱས་ཟིན། སླར་སྲིད་པ་མི་ལེན་པར་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་སོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།
༼བདུན་བརྒྱ་ང་གཅིག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་གིས་ཀྱང་ལོག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་ངས་མི་བསྔགས་སོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་གིས་ཀྱང་ལོག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་དགའ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ལོག་པའི་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལོག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུའོ། ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་གིས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་ངས་བསྔགས་སོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་དགའ་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བཟང་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ཡང་དག་པའི་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུའོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་པ།
ཁྱིམ་པ་དང་ནི་རབ་བྱུང་བ། །ལོག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གང༌།།
དེ་དག་རྟག་ཏུ་མི་དགའ་སྟེ། །བླ་མེད་ཡང་དག་ཆོས་ལ་ཡང༌།།
ཁྱིམ་པ་དང་ནི་རབ་བྱུང་བ། །ཡང་དག་བྱ་བ་བྱེད་པ་གང༌།།
དེ་དག་རྟག་ཏུ་སེམས་དགའ་སྟེ། །བླ་མེད་ཡང་དག་ཆོས་ལ་ཡང༌།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུང དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ།
༼བདུན་བརྒྱ་ང་གཉིས་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཀ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བཙལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས། འདོད་པ་ཞེས་བགྱི་བ་གང་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀ་མ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའོ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུགས་མཛེས་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ། ཡིད་དུ་འཐད་པ། དྲན་པར་འོས་པ། འདོད་ཆགས་དང་དགའ་བ་སྐྱེད་པའོ།།

如是耳、鼻、舌、身识触，可爱、可意、可念，长养欲乐，是名为欲。然彼非欲，于彼贪著者，是名为欲。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“世间杂五色，　　彼非为爱欲，
　贪欲觉想者，　　是则士夫欲，
　众色常住世，　　行者断心欲。”

　　迦摩比丘白佛言：“世尊！宁有道有迹，断此爱欲不？”

　　佛告比丘：“有八正道，能断爱欲，谓正见、正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定。”

　　佛说此经已，迦摩比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七五三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有比丘名阿梨瑟吒，诣佛所，稽首佛足，退坐一面，白佛言：“世尊！所谓甘露者。云何名为甘露？”

　　佛告阿梨瑟吒：“甘露者，界名说，然我为有漏尽者，现说此名。”

　　阿梨瑟吒比丘白佛言：“世尊！有道有迹，修习多修习，得甘露法不？”

　　佛告比丘：“有，所谓八圣道分——谓正见乃至正定。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七五四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。


། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རེག་བྱ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ཡིད་དུ་འཐད་པ་དང་། ཡིད་ལ་བསམ་པ་དང་། འདོད་པའི་བདེ་བ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་འདོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དེ་ནི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་པ་ཞེས་བྱའོ།།
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་པ།
འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ཁ་དོག་ལྔ། །དེ་ནི་འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་ཏེ།།
ཆགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པའོ།།
ཁ་དོག་རྣམས་ནི་རྟག་གནས་ཀྱང་། །སྤྱོད་པས་སེམས་ཀྱི་འདོད་པ་སྤོང་།།
དགེ་སློང་ཀཱ་མས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ། འདོད་ཆགས་འདི་སྤོང་བའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དམ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་འདིས་འདོད་ཆགས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་ཀཱ་མས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརྒྱ་ང་གསུམ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཨ་རི་ཥྚ་ཞེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདུད་རྩི་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་གང་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཨ་རི་ཥྚ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བདུད་རྩི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་ཀྱི་མིང་སྟེ། འོན་ཀྱང་ངས་ཟག་པ་ྣམས་ལ་མིང་འདི་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།
དགེ་སློང་ཨ་རི་ཥྚས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བདུད་རྩིའི་ཆོས་འཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དམ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཡོད་དེ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརྒྱ་ང་བཞི་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།



　　尔时，尊者舍利弗诣佛所，稽首佛足，退坐一面，白佛言：“世尊！所谓贤圣等三昧根本众具。云何为贤圣等三昧根本众具？”

　　佛告舍利弗：“谓七正道分为贤圣等三昧，为根本，为众具。何等为七？谓正见、正志、正语、正业、正命、正方便、正念。舍利弗！于此七道分为基业已，得一其心，是名贤圣等三昧根本众具。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七五五～七）

　　如上三经。如是佛问诸比丘三经亦如是说。

　　（七五八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“无母子畏，有母子畏。愚痴无闻凡夫所说，而不能知无母子畏，有母子畏。

　　“诸比丘！有三种无母子畏，愚痴无闻凡夫所说。何等为三？诸比丘！有时兵凶乱起，残害国土，随流波迸，子失其母，母失其子，是名第一无母子畏，愚痴无闻凡夫所说。

　　“复次，比丘！有时大火卒起，焚烧城邑聚落，人民驰走，母子相失，是名第二无母子畏，愚痴无闻凡夫所说。

　　“复次，比丘！有时山中大雨，洪水流出，漂没聚落，人民驰走，母子相失，是名第三无母子畏，愚痴无闻凡夫所说。

དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ། འཕགས་པའི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྩ་བ་དང་ཡོ་བྱད་ཅེས་བགྱི་བ་གང་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་དག་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བདུན་པོ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྩ་བ་དང་ཡོ་བྱད་ཡིན་ནོ། །བདུན་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་འདི་དག་ལ་གཞི་བྱས་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྩ་བ་དང་ཡོ་བྱད་ཅེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརྒྱ་ང་ལྔ་པ་ནས་བདུན་པའི་བར།）
གོང་གི་མདོ་གསུམ་པོ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པའི་མདོ་གསུམ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ་ང་བརྒྱད་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཡོད། མ་བུའི་འཇིགས་པ་ཡོད། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སྨྲས་པ་ལ། མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང་། མ་བུའི་འཇིགས་པ་ཡོད་པ་མི་ཤེས་སོ།།
དགེ་སློང་དག །མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་གསུམ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག །ལ་ལར་དམག་འཁྲུག་པ་ལངས་ནས་ཡུལ་གནོད་པར་བྱེད་ཅིང་། རྒྱུན་དུ་རྦ་རླབས་ལྟར་འཕྲོ་བས། བུས་མ་བོར། མས་བུ་བོར་བ་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང་པོ་སྟེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།ློང་དག །ལ་ལར་མེ་འབར་བ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྫོངས་བསྲེག་པས། མི་རྣམས་བྲོས་ཤིང་མ་བུ་ཕན་ཚུན་བོར་བ་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་གཉིས་པ་སྟེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།
ཡང་དགེ་སློང་དག །ལ་ལར་རི་ལ་ཆར་ཆེན་པོ་བབས་ནས། ཆུ་ལོག་བྱུང་སྟེ་གྲོང་རྫོངས་ཆུས་ཁྱེར་བས། མི་རྣམས་བྲོས་ཤིང་མ་བུ་ཕན་ཚུན་བོར་བ་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་གསུམ་པ་སྟེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།



　　“然此等畏，是有母子畏，愚痴无闻凡夫说名无母子畏。彼有时兵凶乱起，残害国土，随流波迸，母子相失，或时于彼母子相见，是名第一有母子畏，愚痴无闻凡夫说名无母子畏。

　　“复次，大火卒起，焚烧城邑聚落，人民驰走，母子相失，或复相见，是名第二有母子畏，愚痴无闻凡夫说名无母子畏。

　　“复次，山中大雨，洪水流出，漂没聚落，此人驰走，母子相失，或寻相见，是名第三有母子畏，愚痴无闻凡夫说名无母子畏。

　　“比丘！有三种无母子畏，是我自觉成三菩提之所记说。何等为三？若比丘！子若老时，无母能语：‘子！汝莫老，我当代汝。’其母老时，亦无子语：‘母！令莫老，我代之老。’是名第一无母子畏，我自觉成三菩提之所记说。

　　“复次，比丘！有时子病，母不能语：‘子！令莫病，我当代汝。’母病之时，子亦不能语：‘母！莫病，我当代母。’是名第二无母子畏，我自觉成三菩提之所记说。

　　“复次，子若死时，无母能语：‘子！令莫死，我今代汝。’母若死时，无子能语：‘母！令莫死，我当代母。’是名第三无母子畏，我自觉成三菩提之所记说。

འོན་ཀྱང་འཇིགས་པ་འདི་དག་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལ་ལར་དམག་འཁྲུག་པ་ལངས་ནས་ཡུལ་གནོད་པར་བྱེད་ཅིང་། རྒྱུན་དུ་རྦ་རླབས་ལྟར་འཕྲོ་བས། མ་བུ་ཕན་ཚུན་བོར་ཡང་། སྐབས་འགར་མ་བུ་ཕན་ཚུན་མཇལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་དང་པོ་སྟེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ།།
ཡང་མེ་འབར་བ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྫོངས་བསྲེག་པས། མི་རྣམས་བྲོས་ཤིང་མ་བུ་ཕན་ཚུན་བོར་ཡང་། སླར་ཕན་ཚུན་མཇལ་བ་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་གཉིས་པ་སྟེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ།།
ཡང་རི་ལ་ཆར་ཆེན་པོ་བབས་ནས། ཆུ་ལོག་བྱུང་སྟེ་གྲོང་རྫོངས་ཆུས་ཁྱེར་བས། མི་འདི་དག་བྲོས་ཤིང་མ་བུ་ཕན་ཚུན་བོར་ཡང་། སླར་འཚོལ་ནས་མཇལ་བ་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་གསུམ་པ་སྟེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ།།
དགེ་སློང་དག །མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་གསུམ་ནི་ང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག །གལ་ཏེ་བུ་རྒས་པའི་ཚེ་ན། མས་བུ་ལ་ཁྱོད་མ་རྒས་ཤིག །ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་རྒས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་མི་ནུས། མ་རྒས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་བུས་མ་ལ་ཡུམ་མ་རྒས་ཤིག །ངས་ཁྱེད་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་རྒས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང་པོ་སྟེ། ང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།
ཡང་དགེ་སློང་དག །ལ་ལར་བུ་ན་བའི་ཚེ་ན། མས་བུ་ཁྱོད་མ་ན་ཞིག །ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་ན་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་མི་ནུབའི་ཚེ་ན་ཡང་བུས་ཡུམ་མ་ན་ཞིག །ངས་ཡུམ་གྱི་ཚབ་ཏུ་ན་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་གཉིས་པ་སྟེ། ང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།
ཡང་བུ་འཆི་བའི་ཚེ་ན། མས་བུ་ཁྱོད་མ་འཆི་ཞིག །ད་ལྟ་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་འཆི་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་མི་ནུས། མ་འཆི་བའི་ཚེ་ན། བུས་ཡུམ་མ་འཆི་ཞིག །ངས་ཡུམ་གྱི་ཚབ་ཏུ་འཆི་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ནི་མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་གསུམ་པ་སྟེ། ང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།

”

　　诸比丘白佛：“有道有迹，修习多修习，断前三种有母子畏，断后三种无母子畏不？”

　　佛告比丘：“有道有迹，断彼三畏。何等为道。何等为迹，修习多修习，断前三种有母子畏，断后三种无母子畏？谓八圣道分，正见、正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七五九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有三受，无常、有为、心所缘生。何等为三？谓乐受、苦受、不苦不乐受。”

　　诸比丘白佛：“世尊！有道有迹，修习多修习，断此三受不？”

　　佛告比丘：“有道有迹，修习多修习，断此三受。何等为道，何等为迹，修习多修习，断此三受？”

　　佛告比丘：“谓八圣道，正见、正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七六〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“世有三法，不可喜、不可爱、不可念。何等为三？谓老、病、死，此三法不可喜、不可爱、不可念。

དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། ལམ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ། གོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ན། མ་བུའི་འཇིགས་པ་ཡོད་པ་གསུམ་དང་། མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་གསུམ་སྤོང་བར་འགྱུར་རམ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལམ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ། འཇིགས་པ་དེ་གསུམ་པོ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ལམ་གང་ཞིག་ཡིན། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གང་ཞིག་གོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ན། མ་བུའི་འཇིགས་པ་ཡོད་པ་གསུམ་དང་། མ་བུའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་གསུམ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརྒྱ་ང་དགུ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཚོར་བ་གསུམ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་། འདུས་བྱས་དང་། སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང་། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའོ།།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ། ཚོར་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤོང་བའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དམ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལམ་དང་རྗེས་སུ་་ཡོད་དེ། གོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ན་ཚོར་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ལམ་གང་ཞིག་ཡིན། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གང་ཞིག་གོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ན་ཚོར་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤོང་བར་འགྱུར།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་ན་ཆོས་གསུམ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་། སྡུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་ལ་བསམ་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་སྟེ། ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་། སྡུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་ལ་བསམ་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ།།

世间若无此三法不可喜、不可爱、不可念者，无有如来、应、等正觉出于世间，世间亦不知有如来说法教诫、教授。以世间有此三法不可喜、不可爱、不可念故，如来、应、等正觉出于世间，世间知有如来说法教诫、教授。”

　　诸比丘白佛：“有道有迹，断此三法不可喜、不可爱、不可念者不？”

　　佛告比丘：“有道有迹，修习多修习，断此三法不可喜、不可爱、不可念。何等为道？何等为迹？修习多修习，断此三法不可喜、不可爱、不可念？谓八圣道，正见、正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七六一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“我当说学及无学。谛听，善思念之。何等为学？谓学正见成就，学正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定成就，是名为学。何等为无学？谓无学正见成就，无学正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定成就，是名无学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如学、无学，如是正士、如是大士，亦如是说。

　　（七六二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

འཇིག་རྟེན་ན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་། སྡུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་ལ་བསམ་དུ་མི་རུང་བའི་ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དག་མེད་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་དང་། གདམས་ངག་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡོད་པར་མི་ཤེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་། སྡུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་ལ་བསམ་དུ་མི་རུང་བའི་ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཡོད་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་དང་། གདམས་ངག་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡོད་པར་ཤེས་སོ།།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་། སྡུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་ལ་བསམ་དུ་མི་རུང་བའི་ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤོང་བའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དམ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལམ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ། གོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ན། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་། སྡུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་ལ་བསམ་དུ་མི་རུང་བའི་ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ལམ་གང་ཞིག་ཡིན། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གང་ཞིག་གོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་། སྡུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་ལ་བསམ་དུ་མི་རུང་བའི་ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརེ་གཅིག་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །སློབ་པ་གང་ཞེ་ན། སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་སློབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་སློབ་པ་གང་ཞེ་ན། མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་མི་སློབ་པ་ཞེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
ཇི་ལྟར་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ།།
（བདུན་བརྒྱ་རེ་གཉིས་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།



　　尔时，世尊告诸比丘：“我当说圣漏尽。云何为圣漏尽？谓无学正见成就，乃至无学正定成就，是名圣漏尽。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七六三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“我今当说八圣道分。何等为八？谓正见、正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七六四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“我今当说修八圣道。谛听，善思。何等为修八圣道？是比丘修正见，依远离、依无欲、依灭、向于舍，修正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定，依远离、依无欲、依灭、向于舍，是名修八圣道。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七六五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“我今当说比丘过去已修八圣道，未来当修八圣道。”乃至……。

　　诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七六六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་འཕགས་པའི་ཟག་པ་ཟད་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ཟག་པ་ཟད་པ་གང་ཞེ་ན། མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནས། མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བར་ཏེ། དེ་ནི་འཕགས་པའི་ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརྒྱ་རེ་གསུམ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་ད་ལྟ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརྒྱ་རེ་བཞི་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་ད་ལྟ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བསྒོམ་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་པ། ཡང་དག་པ་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརྒྱ་རེ་ལྔ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་ད་ལྟ་དགེ་སློང་གིས་འདས་པའི་དུས་སུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བསྒོམས་ཟིན་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་བསྒོམ་པར་འགྱུར་བ་བཤད་པར་བྱའོ། ཞེས་པ་ནས་སོགས།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
（བདུན་བརྒྱ་རེ་དྲུག་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།



　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘正见清净鲜白，无诸过患，离诸烦恼，未起不起，唯除佛所调伏，乃至正定亦如是说。若正见清净鲜白，无诸过患，离诸烦恼，未起能起，乃至正定亦如是说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如除佛所说，除善逝所说，亦如上说。

　　（七六七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“说不善聚者，谓五盖，是为正说。所以者何？纯一不善聚者，所谓五盖。何等为五？谓贪欲盖，瞋恚、眠睡、掉悔、疑盖。说善法聚者，所谓八圣道，是名正说。所以者何？纯一满净善聚者，谓八圣道。何等为八？谓正见、正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七六八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住王舍城山谷精舍。

　　时，尊者阿难独一静处，作如是念：“半梵行者，谓善知识、善伴党、善随从。”乃至。佛告阿难：“纯一满净具梵行者，谓善知识。所以者何？我为善知识故，令诸众生修习正见，依远离、依无欲、依灭、向于舍，乃至修正定，依远离、依无欲、依灭、向于舍。



དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དཀར་བ། སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་མ་གཏོགས་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུའང་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དཀར་བ། སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་ནུས་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུའང་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་སོ།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་གཏོགས་པ་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མ་གཏོགས་པ་ཡང་གོང་བཞིན་བརྗོད་དོ།
（བདུན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་བདུན་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མི་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་གསུང་ངོ་། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་མི་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔའོ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པའོ། དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་གསུང་ངོ་། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བའི་ཕུང་པོ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ས་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་བརྒྱད་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རི་བོའི་ཕུག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱེད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་དང་། དགེ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ང་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རྣམ་པར་གཏོང་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རྣམ་པར་གཏོང་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ།

”

　　佛说此经已，尊者阿难闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七六九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。尔时，尊者阿难晨朝着衣持钵，入舍卫城乞食。

　　时，有生闻婆罗门乘白马车，众多年少翼从，白马、白车、白控、白鞭，头著白帽、白伞盖，手执白拂，著白衣服、白璎珞，白香涂身，翼从皆白，出舍卫城，欲至林中教授读诵，众人见之咸言：“善乘！善乘！谓婆罗门乘。”

　　时，尊者阿难见婆罗门眷属、众具一切皆白，见已，入城乞食。还精舍，举衣钵，洗足已，往诣佛所，稽首礼足，退坐一面，白佛言：“世尊！今日晨朝着衣持钵，入舍卫城乞食，见生闻婆罗门乘白马车，眷属、众具一切皆白，众人唱言：‘善乘！善乘！谓婆罗门乘。’云何？世尊！于正法、律，为是世人乘？为是婆罗门乘？”

　　佛告阿难：“是世人乘，非我法、律婆罗门乘也。阿难！我正法、律乘、天乘、婆罗门乘、大乘，能调伏烦恼军者，谛听，善思，当为汝说。阿难！何等为正法、律乘、天乘、婆罗门乘、大乘，能调伏烦恼军者？谓八正道——正见乃至正定。阿难！是名正法、律乘、天乘、梵乘、大乘，能调伏烦恼军者。

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་སོ།
（བདུན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དགུ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་སོ།
དེའི་ཚེ་སྐྱེས་ནས་ཐོས་པའི་བྲམ་ཟེ་རྟ་དཀར་པོའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ཅིང་། གཞོན་ནུ་མང་པོས་བསྐོར་བ། རྟ་དཀར་པོ། ཤིང་རྟ་དཀར་པོ། སྲབ་མདའ་དཀར་པོ། ལྕག་དཀར་པོ། མགོ་ལ་ཞྭ་དཀར་པོ་གྱོན་པ། གདུགས་དཀར་པོ། ཕྱག་ན་རྔུལ་གཟན་དཀར་པོ་བསྣམས་པ། གོས་དཀར་པོ་གྱོན་པ། རྒྱན་དཀར་པོ་བཏགས་པ། སྤོས་དཀར་པོས་ལུས་ལ་བྱུགས་པ། འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དཀར་པོ་ཅན། མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ནགས་ཚལ་དུ་ཀློག་པ་སློབ་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལ། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་མཐོང་ནས། བཞོན་པ་བཟང་པོ། བཞོན་པ་བཟང་པོ། འདི་ནི་བྲམ་ཟེའི་བཞོན་པའོ་ཞེས་སྨྲའོ།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བྲམ་ཟེའི་འཁོར་དང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དཀར་པོར་གྱུར་པ་གཟིགས་ནས། གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕྱིར་བྱོན་ནས། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་སྟེ། ཞབས་བཀྲུས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བཞུགས་པ་དེར་གཤེགས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། བཙུན་པ། དེ་རིང་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་མཆིས་པ་ན། སྐྱེས་ནས་ཐོས་པའི་བྲམ་ཟེ་རྟ་དཀར་པོའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་པ། འཁོར་དང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དཀར་པོར་གྱུར་པ་མཐོང་ངོ་། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་བཞོན་པ་བཟང་པོ། བཞོན་པ་བཟང་པོ། འདི་ནི་བྲམ་ཟེའི་བཞོན་པའོ་སོ། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་བཞོན་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་བཞོན་པ་ཡིན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བཞོན་པ་ཡིན་གྱི། ངའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་བྲམ་ཟེའི་བཞོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཀུན་དགའ་བོ། ངའི་ཆོས་འདུལ་བའི་བཞོན་པ་དང་། ལྷའི་བཞོན་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་བཞོན་པ་དང་། བཞོན་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དམག་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག་དང་། ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། ཀུན་དགའ་བོ། ཆོས་འདུལ་བའི་བཞོན་པ་དང་། ལྷའི་བཞོན་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་བཞོན་པ་དང་། བཞོན་པ་ཆེན་པོ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་དམག་འདུལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ། ཀུན་དགའ་བོ། འདི་ནི་ཆོས་འདུལ་བའི་བཞོན་པ་དང་། ལྷའི་བཞོན་པ་དང་། ཚངས་པའི་བཞོན་པ་དང་། བཞོན་པ་ཆེན་པོ་ཉོན་མོངས་པའི་དམག་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ།

”

　　尔时，世尊即说偈言：

“信戒为法轭，　　惭愧为长縻，
　正念善护持，　　以为善御者，
　舍三昧为辕，　　智慧精进轮，
　无著忍辱铠，　　安隐如法行，
　直进不退还，　　永之无忧处，
　智士乘战车，　　摧伏无智怨。”

　　（七七〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“应离邪见，应断邪见，若邪见不可断者，我终不说应离、断邪见。以邪见可断故，我说比丘当离邪见。若不离邪见者，邪见当作非义不饶益苦，是故我说当离邪见。如是邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定亦如是说。

　　“诸比丘！离邪见已，当修正见，若不得修正见者，我终不说修习正见。以得修正见故，我说比丘应修正见。若不修正见者，当作非义不饶益苦，以不修正见，作非义不饶益苦故，是故我说当修正见，以义饶益，常得安乐。是故，比丘！当修正见。如是正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定亦如是说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七七一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ།
དད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆོས་ཀྱི་གཉའ། །ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཐག་པ་རིང་། །
དྲན་པ་བཟང་པོས་ལེགས་བསྲུངས་པ། །དེ་ནི་ཁ་ལོ་པ་བཟང་ཡིན། །
བཏང་སྙོམས་ཏིང་འཛིན་ཤིང་རྟའི་སྲོག །ཤེས་རབ་བརྩོན་འགྲུས་འཁོར་ལོ་སྟེ། །
མ་ཆགས་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་ཡིས། །བདེ་བར་ཆོས་བཞིན་འགྲོ་བར་བྱེད། །
དྲང་པོར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ནི། །རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་མེད་པར་འགྲོ། །
མཁས་པས་གཡུལ་འགྱེད་ཤིང་རྟ་ཡིས། །མི་མཁས་དགྲ་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད། །
（བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤང་བར་བྱ། ལོག་པར་ལྟ་བ་གཅད་པར་བྱ། གལ་ཏེ་ལོག་པར་ལྟ་བ་གཅད་དུ་མི་རུང་ན། ངས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤང་ཞིང་གཅད་པར་བྱའོ་ཞེས་གཏན་མི་སྨྲ། ལོག་པར་ལྟ་བ་གཅད་དུ་རུང་བས་ན། ངས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲའོ། གལ་ཏེ་ལོག་པར་ལྟ་བ་མི་སྤོང་ན། ལོག་པར་ལྟ་བས་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ངས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲའོ། དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ།
དགེ་སློང་དག །ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤངས་ནས། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མི་རུང་ན། ངས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གཏན་མི་སྨྲ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་རུང་བས་ན། ངས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲའོ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མི་སྒོམ་ན། དོན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བཔར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མི་སྒོམ་པས་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ངས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲའོ། དོན་དང་ལྡན་ཞིང་ཕན་པ་དང་ལྡན་ལ་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་སོ།
（བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་གཅིག་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།



　　时，有生闻婆罗门来诣佛所，与世尊面相问讯慰劳，问讯慰劳已，退坐一面，白佛言：“瞿昙！谓非彼岸及彼岸。瞿昙！云何非彼岸？云何彼岸？”

　　佛告婆罗门：“邪见者，非彼岸。正见者，是彼岸。邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定非彼岸。正见是彼岸，正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定是彼岸。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“希有诸人民，　　能度于彼岸，
　一切诸世间，　　徘徊游此岸。
　于此正法律，　　能善随顺者，
　斯等能度彼，　　生死难度岸。”

　　时，生闻婆罗门闻佛所说，欢喜随喜，从座起去。

　　（七七二～四）

　　如是，异比丘问尊者阿难、问佛、问诸比丘，此三经亦如上说。

　　（七七五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于内法中，我不见一法能令未生恶不善法生，已生者重生令增广，如说不正思惟者。诸比丘！不正思惟者，未起邪见令起，已起重生令增广。如是邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定亦如是说。

　　“诸比丘！于内法中，我不见一法令未生恶不善法不生，已生恶不善法令灭，如说正思惟者。

དེའི་ཚེ་སྐྱེས་ནས་ཐོས་པའི་བྲམ་ཟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བཞུགས་པ་དེར་དོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཕན་ཚུན་འཚམས་འདྲི་དང་བདེ་བ་དྲིས་ནས། འཚམས་འདྲི་དང་བདེ་བ་དྲིས་ཟིན་པ་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། གཽ་ཏ་མ། ཕ་རོལ་མ་ཡིན་པ་དང་ཕ་རོལ་ཞེས་བགྱི་བ་མཆིས་ན། གཽ་ཏ་མ། ཕ་རོལ་མ་ཡིན་པ་གང་ལགས། ཕ་རོལ་གང་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་མ་ཡིན་པའོ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཡིན་ནོ། ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཕ་རོལ་མ་ཡིན་པའོ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཡིན་ནོ། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཕ་རོལ་ཡིན་ནོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ།
སྐྱེ་བོ་དཀོན་མཆོག་དག་གིས་ནི། །ཕ་རོལ་རྒལ་བར་ནུས་པ་ཡིན། །
འཇིག་རྟེན་ཀུན་ན་གནས་རྣམས་ནི། །ཚུ་རོལ་འདི་ན་རྒྱུ་ཞིང་གནས། །
ཆོས་འདུལ་བ་འདི་དག་ཉིད་ལ། །ལེགས་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་རྣམས། །
འདི་དག་རྒལ་བར་ནུས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་འཆི་རྒལ་དཀའི་ཕ་རོལ་ཏུ། །
དེའི་ཚེ་སྐྱེས་ནས་ཐོས་པའི་བྲམ་ཟེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་།
（བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་གཉིས་པ་ནས་བཞི་པའི་བར།）
དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དྲིས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་དྲིས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པ་སྟེ། མདོ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་གོང་བཞིན་གསུངས་སོ།
（བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་ལྔ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལས་ངས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། གང་གིས་མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། མ་སྐྱེས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ།
དགེ་སློང་དག །ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལས་ངས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། གང་གིས་མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།

诸比丘！正思惟者，未生邪见令不生，已生者令灭，如邪见，邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定亦如是说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七七六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于内法中，我不见一法，未生善法不生，已生善法令退，如说不正思惟者。诸比丘！不正思惟者，未生正见令不生，已生正见令退。如是未生正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定令不生，已生者令退。

　　“诸比丘！于内法中，我不见一法令未生善法令生，已生善法重生令增广，如说正思惟者。诸比丘！正思惟者，未生正见令生，已生正见重生令增广。如是未生正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定令生、已生者重生令增广。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七七七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于内法中，我不见一法令未生恶不善法生，已生恶不善法重生令增广，未生善法不生，已生者令退，所谓不正思惟。诸比丘！不正思惟者，未生邪见令生，已生者重生令增广，未生正见不生，已生者令退。

དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། མ་སྐྱེས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་རོ། ཇི་ལྟར་ལོག་པར་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་སོ།
（བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་དྲུག་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལས་ངས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ།
དགེ་སློང་དག །ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལས་ངས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་སླར་ེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་སོ།
（བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་བདུན་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལས་ངས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། མ་སྐྱེས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ།

如是未生邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定令生，已生者重生令增广；未生正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定不生，已生者令退。

　　“诸比丘！我于内法中，不见一法，未生恶不善法令不生，已生恶不善法令灭，未生善法令生，已生善法重生令增广，如说正思惟。诸比丘！正思惟者，令未生邪见不生，已生邪见令灭，未生正见令生，已生正见重生令增广。如是未生邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定令不生，已生者令灭，未生正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定令生，已生者重生令增广。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七七八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于外法中，我不见一法令未生恶不善法生，已生恶不善法重生令增广，如说恶知识、恶伴党、恶随从。诸比丘！恶知识、恶伴党、恶随从者，能令未生邪见令生，已生邪见重生令增广。如是未生邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定令生，已生者重生令增广。

　　“诸比丘！外法中，我不见一法令未生恶不善法不生，已生恶不善法令灭，如说善知识、善伴党、善随从。

དེ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ།
དགེ་སློང་དག །ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལས་ངས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་འགག་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། མ་སྐྱེས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་འགག་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་འགག་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་སོ།
（བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་བརྒྱད་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ངས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ནི། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་། སྡིག་པའི་འཁོར་དང་། སྡིག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། དགེ་སློང་དག །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་། སྡིག་པའི་འཁོར་དང་། སྡིག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི། མ་སྐྱེས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།
དགེ་སློང་དག །ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ངས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་འགག་པ་ནི། དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་དང་། དགེ་བའི་འཁོར་དང་། དགེ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།

诸比丘！善知识、善伴党、善随从，能令未生邪见不生，已生邪见令灭；未生邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定不生，已生者令灭。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七七九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于外法中，我不见一法能令未生善法生，已生善法重生令增广，如说善知识、善伴党、善随从。诸比丘！善知识、善伴党、善随从者，能令未生正见生，已生正见重生令增广。如是未生正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定令生，已生者重生令增广。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七八〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于外法中，我不见一法能令未生恶不善法生，已生恶不善法重生令增广，未生善法不生，已生善法令灭，如说恶知识、恶伴党、恶随从。诸比丘！恶知识、恶伴党、恶随从者，能令未生邪见令生，已生邪见者重生令增广。未生正见不生，已生正见令退。如是未生邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定令生，已生者重生令增广。

དགེ་སློང་དག །གྲོགས་པོ་བཟང་པོ་དང་། རོགས་པ་བཟང་པོ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བཟང་པོ་རྣམས་ནི། ལོག་པར་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་འགག་པར་བྱེད་པ་དང་། ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་འགག་པར་བྱེད་དོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
༼༧༧༩༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ནི་གྲོགས་པོ་བཟང་པོ་དང་། རོགས་པ་བཟང་པོ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་གཞན་མ་མཐོང་ངོ་།། དགེ་སློང་དག །གྲོགས་པོ་བཟང་པོ་དང་། རོགས་པ་བཟང་པོ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བཟང་པོ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
༼༧༨༠༽
འདི་སྐད་བདག་གིཔ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འགག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་། སྡིག་པའི་རོགས་པ་དང་། སྡིག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལྟ་བུ་གཞན་མ་མཐོང་ངོ་།། དགེ་སློང་དག །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་། སྡིག་པའི་རོགས་པ་དང་། སྡིག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ནི་ལོག་པའི་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འགྲིབ་པར་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།།

未生正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定令不生，已生者令退。

　　“诸比丘！于外法中，我不见一法能令未生恶不善法生，已生恶不善法令灭，未生善法令生，已生善法重生令增广，如说善知识、善伴党、善随从。诸比丘！善知识、善伴党、善随从，能令未生邪见不生，已生邪见令灭，未生正见令生，已生正见重生令增广。如是未生邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定令不生，已生者令灭，未生正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定令生，已生者重生令增广。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七八一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“于内法中，我不见一法能令未生恶不善法生，已生者重生令增广，未生善法不生，已生者令退，如说不正思惟。诸比丘！不正思惟者，能令未生邪见生，已生邪见令重生增广，未生正见不生，已生正见令退。

　　“诸比丘！于内法中，我不见一法能令未生恶不善法不生，已生恶不善法令灭，未生善法令生，已生善法重生令增广，如说正思惟。诸比丘！正思惟者，能令未生邪见不生，已生者令灭，未生正见令生，已生者重生令增广。

མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་འགྲིབ་པར་བྱེད་དོ།།
དགེ་སློང་དག །ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འགག་པར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ནི་གྲོགས་པོ་བཟང་པོ་དང་། རོགས་པ་བཟང་པོ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་གཞན་མ་མཐོང་ངོ་།། དགེ་སློང་དག །གྲོགས་པོ་བཟང་པོ་དང་། རོགས་པ་བཟང་པོ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བཟང་པོ་རྣམས་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་འགག་པར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་འགག་པར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
༼༧༨༡༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱསུར་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་འགྲིབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་གཞན་མ་མཐོང་ངོ་།། དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འགྲིབ་པར་བྱེད་དོ།།
དགེ་སློང་དག །ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འགག་པར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་གཞན་མ་མཐོང་ངོ་།། དགེ་སློང་དག །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་འགག་པར་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ།།

”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如说邪见、正见，如是邪志、正志，邪语、正语，邪业、正业，邪命、正命，邪方便、正方便，邪念、正念，邪定、正定七经如上说。

　　如内法八经，如是外法八经，亦如是说。

　　（七八二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有非法、是法。谛听，善思，当为汝说。何等为非法、是法？谓邪见非法、正见是法，乃至邪定非法、正定是法。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如非法、是法，如是非律、正律，非圣、是圣，不善法、善法，非习法、习法，非善哉法、善哉法，黑法、白法，非义、正义，卑法、胜法，有罪法、无罪法，应去法、不去法，一一经皆如上说。

　　（七八三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住拘睒弥国瞿师罗园。尔时，尊者阿难亦在彼住。

　　有异婆罗门来诣尊者阿难所，与尊者阿难共相问讯慰劳，问讯慰劳已，退坐一面，白尊者阿难：“欲有所问，宁有闲暇为记说不？”

　　阿难答言：“随汝所问，知者当答。

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ། ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ། ལོག་པའི་ངག་དང་ཡང་དག་པའི་ངག །ལོག་པའི་ལས་དང་ཡང་དག་པའི་ལས། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོ་བདུན་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།
ནང་གི་ཆོས་ཀྱི་མདོ་བརྒྱད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཕྱིའི་ཆོས་ཀྱི་མདོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ།།
༼༧༨༢༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་ཆོས་ཡོད་དོ།། ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ལེགས་པར་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ།། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་ཆོས་གང་ཞེ་ན། ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཆོས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་སོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་འདུལ་བ། འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་འཕགས་པ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་དང་དགེ་བའི་ཆོས། གོམས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་དང་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཆོས། ལེགས་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་ལེགས་པའི་ཆོས། ནག་པོའི་ཆོས་དང་དཀར་པོའི་ཆོས། དོན་མ་ཡིན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་དོན། དམན་པའི་ཆོས་དང་མཆོག་གི་ཆོས། ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ཆོས་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཆོས། སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་སྤང་བར་མི་བྱ་བའི་ཆོས་ཏེ། མདོ་རེ་རེ་བཞིན་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།
༼༧༨༣༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འ་ཤཾ་བཱི་ན་གཽ་ཤཱི་རྵའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་དེར་བཞུགས་སོ།།
བྲམ་ཟེ་ཞིག་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་གན་དུ་འོངས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་ཕན་ཚུན་འདྲི་བ་དང་བདེ་བ་དྲིས་ཏེ། འདྲི་བ་དང་བདེ་བ་དྲིས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དྲི་བ་འགའ་ཞིག་དྲི་བར་འདོད་ན། ཁོམ་པ་ཡོད་དམ་མེད།
ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་འདྲི་བར་འདོད་པ་དེ་དྲིས་ཤིག །ཤེས་ན་བདག་གིས་ལན་བཏབ་པར་བྱའོ།།;

”

　　婆罗门问：“尊者阿难！何故于沙门瞿昙所出家修梵行？”

　　阿难答言：“婆罗门！为断故。”

　　复问：“断何等？”

　　答言：“贪欲断，瞋恚、愚痴断。”

　　又问：“阿难！有道有迹，能断贪欲、瞋恚、愚痴耶？”

　　阿难答言：“有，谓八圣道，正见、正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定。”

　　婆罗门言：“阿难！贤哉之道！贤哉之迹！修习多修习，能断斯等贪欲、恚、痴。”

　　尊者阿难说是法时，彼婆罗门闻其所说，欢喜随喜，从座起去。

　　如断贪、恚、痴。如是调伏贪、恚、痴，及得涅槃，及厌离，及不趣涅槃，及沙门义，及婆罗门义，及解脱，及苦断，及究竟苦边，及正尽苦，一一经皆如上说。

　　（七八四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有邪、有正。谛听，善思，当为汝说。何等为邪？谓邪见，乃至邪定。何等为正？谓正见，乃至正定。何等为正见？谓说有施、有说、有斋，有善行、有恶行，有善恶行果报，有此世、有他世，有父母、有众生生，有阿罗汉善到、善向，有此世、他世自知作证具足住：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。

བྲམ་ཟེས་དྲིས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ། ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་དྲུང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱོད།
ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ། སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།
ཡང་དྲིས་པ། ཅི་ཞིག་སྤོང་།
ལན་དུ་སྨྲས་པ། འདོད་ཆགས་སྤོང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་སྤོང་བའོ།།
ཡང་དྲིས་པ། ཀུན་དགའ་བོ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་སྤོང་བའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དམ།
ཀུན་དགའ་བོས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། ཡོད་དེ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།།
བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཀུན་དགའ་བོ། ལམ་བཟང་པོའོ།། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བཟང་པོའོ།། གོམས་པར་བྱས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་འདི་དག་སྤོང་བར་ནུས་སོ།།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཆོས་འདི་བཤད་པའི་ཚེ། བྲམ་ཟེ་དེས་དེས་བཤད་པ་ཐོས་ནས་དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་།།
འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་སྤོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་འདུལ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་དང་། སྐྱོ་བར་བྱེད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོ་བ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་དང་། བྲམ་ཟེའི་དོན་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་རྟོགས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མདོ་རེ་རེ་བཞིན་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།
༼༧༨༤༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལསྩལ་པ། ལོག་པ་དང་ཡང་དག་པ་ཡོད་དོ།། ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ལེགས་པར་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ།། ལོག་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལོག་པར་ལྟ་བ་ནས་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ།། ཡང་དག་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ།། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་གང་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ཡོད་པ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་ཡོད་པ་དང་། གསོལ་བ་ཡོད་པ་དང་། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ཡོད་པ་དང་། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པ་དང་། ཕ་དང་མ་ཡོད་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ལེགས་པར་གཤེགས་པ་དང་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཡོད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་བདག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་ནས་གནས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་ཟད་དོ།། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཟིན་ཏོ།། བྱ་བ་བྱས་སོ།། འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།;

’何等为正志？谓出要志、无恚志、不害志。何等为正语？谓离妄语、离两舌、离恶口、离绮语。何等为正业？谓离杀、盗、淫。何等为正命？谓如法求衣服、饮食、卧具、汤药，非不如法。何等为正方便？谓欲、精进、方便、出离、勤竞、堪能常行不退。何等为正念？谓念随顺，念不妄、不虚。何等为正定？谓住心不乱、坚固、摄持、寂止、三昧、一心。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七八五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“何等为正见？谓正见有二种，有正见，是世、俗，有漏、有取，转向善趣；有正见，是圣、出世间，无漏、无取，正尽苦，转向苦边。何等为正见有漏、有取，向于善趣？若彼见有施、有说，乃至知世间有阿罗汉，不受后有，是名世间正见，世、俗，有漏、有取，向于善趣。何等为正见是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边？谓圣弟子苦苦思惟，集、灭、道道思惟，无漏思惟相应，于法选择，分别推求，觉知黠慧，开觉观察，是名正见是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。何等为正志？谓正志二种。

ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྟོག་པ་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པའི་རྟོག་པ་དང་། གནོད་སེམས་མེད་པའི་རྟོག་པའོ།། ཡང་དག་པའི་ངག་གང་ཞེ་ན། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྤོང་བ་དང་། ཕྲ་མ་སྤོང་བ་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་སྤོང་བ་དང་། ཚིག་ཀྱལ་པ་སྤོང་བའོ།། ཡང་དག་པའི་ལས་གང་ཞེ་ན། སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤོང་བའོ།། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་བཞིན་དུ་གོས་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། གནས་མལ་དང་། སྨན་གྱི་ཡོ་བྱད་འཚོལ་བ་སྟེ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པའོ།། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་གང་ཞེ་ན། འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཐབས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འབད་པ་དང་། བཟོད་པ་རྟག་ཏུ་མི་ལྡོག་པར་སྤྱོད་པའོ།། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་གང་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དྲན་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པར་དྲན་པའོ།། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། སེམས་མི་གཡེང་བར་གནས་པ་དང་། བརྟན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཞི་གནས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།
༼༧༨༥༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ལེན་པ་དང་བཅས་པ་དང་། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་དང་། ལེན་པ་མེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་འགྲོ་བའོ།། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་སྦྱིན་པ་ཡོད་པ་དང་མཆོད་སྦྱིན་ཡོད་པ་ནས། འཇིག་རྟེན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་མི་ལེན་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་མཐོང་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ལེན་པ་དང་བཅས་པ་དང་། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བའོ།། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་དང་། ལེན་པ་མེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་ལ་ལམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཐུན་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་དང་། ལེན་པ་མེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་འགྲོ་བའོ།། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།;

有正志世、俗，有漏、有取，向于善趣；有正志，是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。何等为正志有世、俗，有漏、有取，向于善趣？谓正志出要觉、无恚觉、不害觉，是名正志世、俗，有漏、有取，向于善趣。何等为正志是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边？谓圣弟子苦苦思惟，集、灭、道道思惟，无漏思惟相应心法，分别自决意解，计数立意，是名正志是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。

　　“何等为正语？正语有二种。有正语，世、俗，有漏、有取，向于善趣；有正语，是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。何等为正语世、俗，有漏、有取，向于善趣？谓正语离妄语、两舌、恶口、绮语，是名正语世、俗，有漏、有取，向于善趣。何等正语是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边？谓圣弟子苦苦思惟，集、灭、道道思惟，除邪命，念口四恶行、诸余口恶行，离于彼，无漏、远离、不着，固守、摄持不犯，不度时节，不越限防，是名正语是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。

　　“何等为正业？正业有二种。有正业，世、俗，有漏、有取，向于善趣；有正业，是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。

我将帮您将这段文字译成藏文:
ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །
ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྟོག་པ་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པའི་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་འཚེ་བའི་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
ཡང་དག་པའི་ངག་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ངག་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །
ཡང་དག་པའི་ལས་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །

何等为正业世、俗，有漏、有取，转向善趣？谓离杀、盗、淫，是名正业世、俗，有漏、有取，转向善趣。何等为正业是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。谓圣弟子苦苦思惟，集、灭、道道思惟，除邪命，念身三恶行、诸余身恶行数，无漏、心不乐着，固守、执持不犯，不度时节，不越限防，是名正业是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。

　　“何等为正命？正命有二种。有正命，是世、俗，有漏、有取，转向善趣；有正命，是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。何等为正命世、俗，有漏、有取，转向善趣？谓如法求衣食、卧具、随病汤药，非不如法，是名正命世、俗，有漏、有取，转向善趣。何等为正命是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边？谓圣弟子苦苦思惟，集、灭、道道思惟，于诸邪命无漏、不乐着，固守、执持不犯，不越时节，不度限防，是名正命是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。

　　“何等为正方便？正方便有二种。有正方便，世、俗，有漏、有取，转向善趣；有正方便，是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。

ཡང་དག་པའི་ལས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤོང་བ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །
ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་བཞིན་དུ་གོས་དང་། ཟས་དང་། མལ་སྟན་དང་། ནད་ཀྱི་གསོས་སྨན་རྣམས་འཚོལ་བ་སྟེ། ཆོས་མ་ཡིན་པས་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །

何等为正方便世、俗，有漏、有取，转向善趣？谓欲、精进、方便超出、坚固建立，堪能造作精进、心法摄受、常、不休息，是名正方便世、俗，有漏、有取，转向善趣。何等为正方便是圣、出世间，无漏、不取，尽苦，转向苦边？谓圣弟子苦苦思惟，集、灭、道道思惟，无漏忆念相应心法，欲、精进、方便、勤踊，超出、建立坚固、堪能造作精进，心法摄受、常、不休息，是名正方便是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。

　　“何等为正念？正念有二种。世、俗，有漏、有取，转向善趣；有正念，是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。何等为正念世、俗，有漏、有取，转向善趣？若念、随念、重念、忆念，不妄、不虚，是名正念世、俗，有漏、有取，正向善趣。何等为正念是圣、出世间，无漏、不取，转向苦边？谓圣弟子苦苦思惟，集、灭、道道思惟，无漏思惟相应，若念、随念、重念、忆念，不妄、不虚，是名正念是圣、出世间，无漏、不取，转向苦边。

　　“何等为正定？正定有二种。有正定，世、俗，有漏、有取，转向善趣；有正定，是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。

ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། རྩོལ་བས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང་། བརྟན་པོར་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ནུས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། ངལ་བསོ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །
ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་དང་། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་པ་དང་། རྗེས་སུ་དྲན་པ། མི་བརྗེད་པ་དང་། མི་འཁྲུལ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །

何等为正定世、俗，有漏、有取，转向善趣？若心住不乱、不动、摄受、寂止、三昧、一心，是名正定世、俗，有漏、有取，转向善趣。何等为正定是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边？谓圣弟子苦苦思惟，集、灭、道道思惟，无漏思惟相应心法住，不乱、不散、摄受、寂止、三昧、一心，是名正定是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七八六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘心向邪者，违背于法，不乐于法；若向正者，心乐于法，不违于法。何等为邪？谓邪见，乃至邪定。何等为正？谓正见，乃至正定。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七八七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“向邪者违于法，不乐于法，向正者乐于法，不违于法。何等为向邪者违于法，不乐于法？谓邪见人身业如所见，口业如所见，若思、若欲、若愿、若为，彼皆随顺，一切得不爱果，不念、不可意果。所以者何？以见恶故，谓邪见。

ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། སེམས་གནས་པ་དང་། མི་གཡོ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཞི་གནས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གི་སེམས་ལོག་པར་ཕྱོགས་ན་ཆོས་དང་འགལ་ཞིང་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཕྱོགས་ན་ཆོས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆོས་དང་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལོག་པ་གང་ཞེ་ན། ལོག་པར་ལྟ་བ་ནས་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ། །ཡང་དག་པ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལོག་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་ཆོས་དང་འགལ་ཞིང་ཆོས་ལ་མི་དགའ། ཡང་དག་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་ཆོས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆོས་དང་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལོག་པར་ཕྱོགས་པ་ཆོས་དང་འགལ་ཞིང་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བ་གང་ཞེ་ན། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ངག་གཀྱང་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན། བསམ་པའམ་འདུན་པའམ་སྨོན་པའམ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་དང་། མི་དྲན་པ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ངན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །

邪见者，起邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定，是向邪者违于法，不乐于法。

　　“何等为向正者乐于法，不违于法？谓正见人若身业随所见，若口业、若思、若欲、若愿、若为，悉皆随顺，得可爱、可念、可意果。所以者何？以见正故？谓正见。正见者，能起正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定，是名向正者乐于法，不违于法。”

　　佛说是经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七八八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“向邪者违于法，不乐于法，向正者乐于法，不违于法。

　　“何等为向邪者违于法，不乐于法？若邪见人身业如所见，口业如所见，若思、若欲、若愿、若为、彼皆随顺，一切得不爱果，不念、不可意果。所以者何？恶见？谓邪见。邪见者，起邪志、邪语、邪业、邪命、邪方便、邪念、邪定。譬如苦果，种着地中，随时溉灌，彼得地味、水味、火味、风味，一切悉苦。所以者何？以种苦故。如是邪见人，身业如所见，口业如所见，若思、若欲、若愿、若为，悉皆随顺，彼一切得不爱、不念、不可意果。所以者何？恶见者？谓邪见。

ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་ནི་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པས། དེ་ནི་ལོག་པར་ཕྱོགས་པ་ཆོས་དང་འགལ་ཞིང་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། །
ཡང་དག་པར་ཕྱོགས་པ་ཆོས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆོས་དང་མི་འགལ་བ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ངག་གི་ལས་དང་། བསམ་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། སྨོན་པ་དང་། བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྡུག་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བ་བཟང་པོའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཅན་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པས། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་ཕྱོགས་པ་ཆོས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆོས་དང་མི་འགལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལོག་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་ཆོས་དང་འགལ་ཞིང་ཆོས་ལ་མི་དགའ། ཡང་དག་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་ཆོས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆོས་དང་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །
ལོག་པར་ཕྱོགས་པ་ཆོས་དང་འགལ་ཞིང་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བ་གང་ཞེ་ན། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ངག་གི་ལས་དང་། བསམ་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། སྨོན་པ་དང་། བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་སྡུག་པ་དང་། མི་དྲན་པ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ངན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པབ་ཅན་ནི་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པའི་ངག་དང་། ལོག་པའི་ལས་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་དོ། །དཔེར་ན་མྱོང་བ་ཁ་བའི་ས་བོན་ས་ལ་བཏབ་ནས་དུས་སུ་ཆུ་ལུད་བཏབ་པ་དང་། དེས་སའི་བཅུད་དང་། ཆུའི་བཅུད་དང་། མེའི་བཅུད་དང་། རླུང་གི་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཁ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་བོན་ཁ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ངག་གི་ལས་དང་། བསམ་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། སྨོན་པ་དང་། བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་སྡུག་པ་དང་། མི་དྲན་པ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ངན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །

邪见者，能起邪志，乃至邪定，是名向邪者违于法，不乐于法。

　　“何等为向正者乐于法，不违于法？若正见人身业如所见，口业如所见，若思、若欲、若为，悉皆随顺，彼一切得可爱、可念、可意果。所以者何？善见谓正见，正见者能起正志，乃至正定。譬如甘蔗、稻、麦、蒲桃种着地中，随时溉灌，彼得地味、水味、火味、风味，彼一切味悉甜美。所以者何？以种子甜故。如是正见人，身业如所见，口业如所见，若思、若欲、若愿、若为，悉皆随顺，彼一切得可爱、可念、可意果。所以者何？善见者？谓正见。正见者，能起正志，乃至正定，是名向正者乐于法，不违于法。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　世间、出世间亦如是说，如上三经，亦皆说偈言：

“鄙法不应近，　　放逸不应行，
　不应习邪见，　　增长于世间，
　假使有世间，　　正见增上者，
　虽复百千生，　　终不堕恶趣。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七八九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་ནི་ལོག་པའི་རྟོག་པ་ནས་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་སྐྱེད་པས། དེ་ནི་ལོག་པར་ཕྱོགས་པ་ཆོས་དང་འགལ་ཞིང་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
ཡང་དག་པར་ཕྱོགས་པ་ཆོས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆོས་དང་མི་འགལ་བ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ངག་གི་ལས་དང་། བསམ་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྡུག་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བ་བཟང་པོ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཅན་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་སྐྱེད་དོ། །དཔེར་ན་བུ་རམ་ཤིང་དང་། འབྲས་དང་། ནས་དང་། རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ས་བོན་ས་ལ་བཏབ་ནས་དུས་སུ་ཆུ་ལུད་བཏབ་པ་དང་། དེས་སའི་བཅུད་དང་། ཆུའི་བཅུད་དང་། མེའི་བཅུད་དང་། རླུང་གི་བཅུད་ཐམས་ཅད་མངར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་བོན་མངར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ངག་གི་ལས་དང་། བསམ་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། སྨོན་པ་དང་། བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྡུག་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བ་བཟང་པོའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཅན་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་སྐྱེད་པས། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་ཕྱོགས་པ་ཆོས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆོས་དང་མི་འགལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དེ། གོང་གི་མདོ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ།
ཆོས་ངན་བསྟེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། །བག་མེད་སྤྱོད་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །
ལོག་པའི་ལྟ་བ་བསྟེན་མི་བྱ། །འཇིག་རྟེན་འཕེལ་བར་བྱེད་པའཏེ་འཇིག་རྟེན་དག་ན་ནི། །ཡང་དག་ལྟ་བ་མཆོག་ལྡན་པ། །
སྐྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དུ། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །



　　时，有生闻婆罗门来诣佛所，稽首佛足，与世尊面相问讯慰劳已，退坐一面，白佛言：“瞿昙！所谓正见者，何等为正见？”

　　佛告婆罗门：“正见有二种。有正见，世、俗，有漏、有取，转向善趣；有正见，是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。何等为正见世、俗，有漏、有取，转向善趣？谓正见有施、有说、有斋，乃至自知不受后有。婆罗门！是名正见世、俗，有漏、有取，向于善趣。婆罗门！何等为正见是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边？谓圣弟子苦苦思惟，集、灭、道道思惟，无漏思惟相应，于法选择，分别求觉，巧便黠慧观察，是名正见是圣、出世间，无漏、不取，正尽苦，转向苦边。”

　　佛说此经已，生闻婆罗门闻佛所说，欢喜随喜，从座起去。

　　如正见，如是正志、正语、正业、正命、正方便、正念、正定，一一经如上说。

　　（七九〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有邪及邪道，有正及正道。谛听，善思，当为汝说。何等为邪？谓地狱、畜生、饿鬼。何等为邪道？谓邪见，乃至邪定。何等为正？谓人、天、涅槃。何等为正道？谓正见，乃至正定。

དེའི་ཚེ་མང་དུ་ཐོས་པའི་བྲམ་ཟེ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་འོངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་དུ་འཚལ་དྲི་དང་བདེ་བ་དྲིས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །གཽ་ཏ་མ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་གང་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ཡོད་པ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་ཡོད་པ་དང་། གསོལ་བ་ཡོད་པ་ནས། ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་མི་ལེན་པར་རང་གིས་མཁྱེན་པའི་བར་རོ། །བྲམ་ཟེ། འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ལེན་པ་དང་བཅས་པ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྣམ་པར་བསམས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་ལ་ལམ་དུ་རྣམ་པར་བསམས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ། ཟག་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། མང་དུ་ཐོས་པའི་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །
ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་གོང་བཞིན་བཤད་དོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལོག་པ་དང་ལོག་པའི་ལམ་ཡོད་དེ། ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཡོད་དོ། །ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ལེགས་པར་སེམས་ཤིག་དང་། ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །ལོག་པ་གང་ཞེ་ན། དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དྭགས་སོ། །ལོག་པའི་ལམ་གང་ཞེ་ན། ལོག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ། །ཡང་དག་པ་གང་ཞེ་ན། མི་དང་། ལྷ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ལམ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ། །

”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七九一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有邪、有邪道，有正、有正道。谛听，善思，当为汝说。何等为邪？谓地狱、畜生、饿鬼。何等为邪道？谓杀、盗、邪淫、妄语、两舌、恶口、绮语、贪、恚、邪见。何等为正？谓人、天、涅槃。何等为正道？谓不杀、不盗、不邪淫、不妄语、不两舌、不恶口、不绮语、无贪、无恚、正见。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七九二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“何等为恶趣道？谓杀父、杀母、杀阿罗汉、破僧、恶心出佛身血……”余如上说。

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七九三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有顺流道，有逆流道。谛听，善思，当为汝说。何等为顺流道？谓邪见，乃至邪定。何等为逆流道？谓正见，乃至正定。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལོག་པ་དང་ལོག་པའི་ལམ་ཡོད། ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཡོད་དོ། །ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ལེགས་པར་སེམས་ཤིག་དང་། ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །ལོག་པ་གང་ཞེ་ན། དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དྭགས་སོ། །ལོག་པའི་ལམ་གང་ཞེ་ན། སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་། རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཕྲ་མ་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་། ངག་འཁྱལ་པ་དང་། བརྣབ་སེམས་དང་། གནོད་སེམས་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །ཡང་དག་པ་གང་ཞེ་ན། མི་དང་། ལྷ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ལམ་གང་ཞེ་ན། སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་མི་ལེན་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་མི་གཡེམ་པ་དང་། རྫུན་དུ་མི་སྨྲ་བ་དང་། ཕྲ་མ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་མི་སྨྲ་བ་དང་། ངག་འཁྱལ་པ་མི་སྨྲ་བ་དང་། མ་ཆགས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་ངན་སོང་གི་ལམ་གང་ཞེ་ན། ཕ་གསོད་པ་དང་། མ་གསོད་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་གསོད་པ་ད་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པ་དང་། ངན་སེམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ཁྲག་འབྱིན་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོང་བཞིན་ནོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱུན་དང་མཐུན་པའི་ལམ་དང་། རྒྱུན་དང་མི་མཐུན་པའི་ལམ་ཡོད་དོ། །ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ལེགས་པར་སེམས་ཤིག་དང་། ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །རྒྱུན་དང་མཐུན་པའི་ལམ་གང་ཞེ་ན། ལོག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ། །རྒྱུན་དང་མི་མཐུན་པའི་ལམ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །



　　如顺流、逆流，如是退道、胜道，下道、上道及三经道迹，亦如上说。

　　（七九四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有沙门及沙门法。谛听，善思，当为汝说。何等为沙门法？谓八圣道——正见乃至正定。何等为沙门？若成就此法者，是名沙门。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七九五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有沙门法、沙门义。何等为沙门法？谓八圣道——正见乃至正定。何等为沙门义？谓贪欲永尽，瞋恚、愚痴永尽，一切烦恼永尽，是名沙门义。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七九六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有沙门法及沙门果。谛听，善思，当为汝说。何等为沙门法？谓八圣道——正见乃至正定。何等为沙门果？谓须陀洹果、斯陀含果、阿那含果、阿罗汉果。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　杂阿含经卷第二十八
大正藏第 02 册 No.


རྒྱུན་དུ་འབབ་པ་དང་། ལྡོག་པའི་རྒྱུན། དེ་བཞིན་དུ་ལྡོག་པའི་ལམ་དང་རྒྱལ་བའི་ལམ། འོག་གི་ལམ་དང་གོང་གི་ལམ་དང་ལམ་གྱི་རྗེས་གསུམ་པོ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།
(༧༩༤)
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སྦྱོང་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་ཡོད་དོ།། ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག་དང་ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ།། གང་ཞིག་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ།། གང་ཞིག་དགེ་སྦྱོང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཆོས་འདི་དག་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
(༧༩༥)
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་ཡོད་དོ།། གང་ཞིག་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ།། གང་ཞིག་དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་ཡིན་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་གཏན་དུ་ཟད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གཏན་དུ་ཟད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་ཟད་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་ཞེས་བྱའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
(༧༩༦)
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོ་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཡོད་དོ།། ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག་དང་ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ།། གང་ཞིག་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ།། གང་ཞིག་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
ཟུར་བཀོལ་ལུང་སྡེ་སྣོད་གླེགས་བམ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པ།
བཀའ་འགྱུར་དཔེ་བསྡུར་མ་པོད་ ༠༢ ཨང་།

 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第二十九

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　（七九七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有沙门法及沙门果。谛听，善思，当为汝说。何等为沙门法？谓八圣道——正见乃至正定。何等为沙门果？谓须陀洹果、斯陀含果、阿那含果、阿罗汉果。何等为须陀洹果？谓三结断。何等为斯陀含果？谓三结断，贪、恚、痴薄。何等为阿那含果？谓五下分结尽。何等为阿罗汉果？谓贪、恚、痴永尽，一切烦恼永尽。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七九八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有沙门法、沙门、沙门义。谛听，善思，当为汝说。何等为沙门法？谓八圣道——正见乃至正定。何等为沙门？谓成就此法者。何等为沙门义？谓贪欲永断，瞋恚、痴永断，一切烦恼永断。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（七九九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“有沙门果。

 0099 杂阿含经


འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཡོད་དོ། །ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག་དང་ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་སྤངས་པའོ། །ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་སྤངས་ཤིང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཆུང་བའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ལྔ་ཟད་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གཏན་དུ་ཟད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་ཟད་པའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་དང༌། དགེ་སྦྱོང་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་ཡོད་དོ། །ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག་དང་ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གང་ཞེ་ན། ཆོས་འདི་དག་དང་ལྡན་པའོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་གཏན་དུ་སྤངས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གཏན་དུ་སྤངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་སྤངས་པའོ། །
བཅོམ་་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་པའོ། །

何等为沙门果？谓须陀洹果、斯陀含果、阿那含果、阿罗汉果。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八〇〇）

　　如是婆罗门法、婆罗门、婆罗门义、婆罗门果。

　　梵行法、梵行者、梵行义、梵行果亦如上说。

　　（八〇一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有五法，多所饶益修安那般那念。何等为五？住于净戒波罗提木叉律仪，威仪行处具足，于微细罪能生怖畏，受持学戒，是名第一多所饶益修习安那般那念。复次，比丘！少欲、少事、少务，是名二法多所饶益修习安那般那念。复次，比丘！饮食知量，多少得中，不为饮食起求欲想，精勤思惟，是名三法多所饶益修安那般那念。复次，比丘！初夜、后夜不着睡眠，精勤思惟，是名四法多所饶益修安那般那念。复次，比丘！空闲林中，离诸愦闹，是名五法多种饶益修习安那般那念。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八〇二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“当修安那般那念。

དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །
བྲམ་ཟེའི་ཆོས་དང༌། བྲམ་ཟེ་དང༌། བྲམ་ཟེའི་དོན་དང༌། བྲམ་ཟེའི་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་ནོ། །
ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆོས་དང༌། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་པོ་དང༌། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དོན་དང༌། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལྔ་ཡོད་དོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ། སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པ་སྟེ། འདི་ནི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་དང་པོའོ། །ཡང་དགེ་སློང་དག །འདོད་པ་ཆུང་བ། བྱ་བ་ཆུང་བ། ལས་ཆུང་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་གཉིས་པ་སྟེ་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་དགེ་སློང་དག །བཟའ་བཏུང་གི་ཚོད་རིག་པ། མང་ཉུང་རན་པོར་ལེན་པ། བཟའ་བཏུང་གི་ཕྱིར་འདོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེད་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་གསུམ་པ་སྟེ་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་དགེ་སློང་དག །མཚན་མོའི་ཐོག་མ་དང་མཐའ་མར་གཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་མི་གནོད་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་བཞི་པ་སྟེ་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྲན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་དགེ་སློང་དག །དབེན་པའི་ནགས་ཚལ་དུ་གནས་པ། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་ལྔ་པ་སྟེ་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་གྱིས་ཤིག །

若比丘修习安那般那念多修习者，得身止息及心止息，有觉有观，寂灭、纯一，明分想修习满足。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八〇三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“修习安那般那念。若比丘修习安那般那念，多修习者，得身心止息，有觉有观，寂灭、纯一，明分想修习满足。何等为修习安那般那念多修习已，身心止息，有觉有观，寂灭、纯一，明分想修习满足？是比丘若依聚落、城邑止住，晨朝着衣持钵，入村乞食，善护其身，守诸根门，善系心住。乞食已，还住处，举衣钵，洗足已，或入林中、闲房、树下，或空露地，端身正坐，系念面前，断世贪爱，离欲清净，瞋恚、睡眠、掉悔、疑断，度诸疑惑，于诸善法心得决定。远离五盖烦恼于心，令慧力羸，为障碍分，不趣涅槃。念于内息，系念善学，念于外息，系念善学。息长息短，觉知一切身入息，于一切身入息善学，觉知一切身出息，于一切身出息善学。觉知一切身行息入息，于一切身行息入息善学，觉知一切身行息出息，于一切身行息出息善学。

དགེ་སློང་གང་གིས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན། ལུས་ཞི་བ་དང་སེམས་ཞི་བ་དང༌། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་པུ། གསལ་བའི་ཆ་ཡི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་གྱིས་ཤིག །དགེ་སློང་གང་གིས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན། ལུས་དང་སེམས་ཞི་བ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་པུ། གསལ་བའི་ཆ་ཡི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་མང་དུ་བསྒོམས་པས་ལུས་དང་སེམས་ཞི་བ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་པུ། གསལ་བའི་ཆ་ཡི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་གྲོང་ངམ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་བརྟེན་ཏེ་གནས་ནས། སྔ་དྲོ་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་པ་ན། ལུས་ལེགས་པར་བསྲུངས་ཤིང་དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་བསྡམས་ཏེ། སེམས་ལེགས་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །བསོད་སྙོམས་བྱས་ནས་གནས་སུ་ལོག་སྟེ། གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་ནས། ཞབས་བཀྲུས་ཏེ། ནགས་ཚལ་ལམ། ཁང་སྟོང་ངམ། ཤིང་དྲུང་ངམ། བླ་གབ་མེད་པར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ། ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ནས། མདུན་དུ་དྲན་པ་བཞག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་ཆགས་བཅད་དེ། འདོད་པ་ལས་དབེན་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེ་སྡང་དང༌། གཉིད་རྨུགས་དང༌། རྒོད་པ་འགྱོད་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྤངས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་ལས་བརནས། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་ངེས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སེམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཞན་པར་བྱེད་ཅིང་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་དེ་དག་དང་བྲལ་ཏེ། ནང་དུ་དབུགས་རྔུབ་པ་ལ་དྲན་པ་བཞག་སྟེ་ལེགས་པར་སློབ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་དྲན་པ་བཞག་སྟེ་ལེགས་པར་སློབ། དབུགས་རིང་བ་དང་ཐུང་བ། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུགས་རྔུབ་པ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང༌། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུགས་རྔུབ་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུགས་འབྱུང་བ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང༌། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་ལེགས་པར་སློབ། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང༌། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང༌། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་ལེགས་པར་སློབ།

觉知喜，觉知乐，觉知心行，觉知心行息入息，于觉知心行息入息善学；觉知心行息出息，于觉知心行息出息善学。觉知心，觉知心悦，觉知心定，觉知心解脱入息，于觉知心解脱入息善学，觉知心解脱出息，于觉知心解脱出息善学，观察无常，观察断，观察无欲，观察灭入息，于观察灭入息善学；观察灭出息，于观察灭出息善学，是名修安那般那念，身止息、心止息，有觉有观，寂灭、纯一，明分想修习满足。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八〇四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“当修安那般那念。安那般那念修习多修习者，断诸觉想。云何安那般那念修习多修习断诸觉想？若比丘依止聚落、城邑住……”如上广说，乃至“于出息灭善学，是名安那般那念修习多修习断诸觉想。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　如断觉想，如是不动摇，得大果大福利，如是得甘露、究竟甘露，得二果、四果、七果，一一经亦如上说。

　　（八〇五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

དགའ་བ་ཤེས་པར་བྱེད། བདེ་བ་ཤེས་པར་བྱེད། སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཤེས་པར་བྱེད། སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང༌། སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ། སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང༌། སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་ལེགས་པར་སློབ། སེམས་ཤེས་པར་བྱེད། སེམས་མགུ་བར་བྱེད། སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང༌། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང༌། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་ལེགས་པར་སློབ། མི་རྟག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ། སྤོང་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ། འགོག་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ། འགོག་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ། འགོག་པའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ། འགོག་པའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ་པ་འདི་ནི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ལུས་ཞི་བ་དང་སེམས་ཞི་བ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་པུ། གསལ་བའི་ཆ་ཡི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་གྱིས་ཤིག །དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ། །དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་པས་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་གཅོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གྲོང་ངམ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་བརྟེན་ཏེ་གནས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། གོང་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་དབུགས་འབྱུང་བ་ཞི་བ་ལ་ལེགས་པར་སློབ་པའི་བར་ཏེ། འདི་ནི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་པས་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །
ཇི་ལྟར་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་གཅོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། མི་གཡོ་བ། འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ། བདུད་རྩི་ཐོབ་པ། བདུད་རྩི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པ། འབྲས་བུ་གཉིས་དང༌། འབྲས་བུ་བཞི་དང༌། འབྲས་བུ་བདུན་ཐོབ་པ་རྣམས་རེ་རེ་བཞིན་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །



　　尔时，世尊告诸比丘：“如我所说安那般那念，汝等修习不？”

　　时，有比丘名阿梨瑟吒，于众中坐，即从座起，整衣服，为佛作礼，右膝着地，合掌白佛言：“世尊！世尊所说安那般那念，我已修习。”

　　佛告阿梨瑟吒比丘：“汝云何修习我所说安那般那念？”

　　比丘白佛：“世尊！我于过去诸行不顾念，未来诸行不生欣乐，于现在诸行不生染着，于内外对碍想善正除灭。我已如是修世尊所说安那般那念。”

　　佛告阿梨瑟吒比丘：“汝实修我所说安那般那念，非不修，然其比丘于汝所修安那般那念所，更有胜妙过其上者。何等是胜妙过阿梨瑟吒所修安那般那念者？是比丘依止城邑、聚落……”如前广说，乃至“于灭出息观察善学，是名，阿梨瑟吒比丘！胜妙过汝所修安那般那念者。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八〇六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊于晨朝时着衣持钵，入舍卫城乞食。食已，还精舍，举衣钵，洗足已，持尼师檀入安陀林，坐一树下，昼日禅思。

　　时，尊者罽宾那亦晨朝时着衣持钵，入舍卫城乞食。

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་བཤད་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ཁྱེད་ཅག་གིས་བསྒོམས་སམ། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཨ་རི་ཥྚ་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་གྱི་ནང་ན་འདུག་པ་དེ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། གོས་གཟར་བཅས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ནས། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བདག་གིས་བསྒོམས་ལགས་སོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཨ་རི་ཥྚ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངས་བཤད་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ཇི་ལྟར་བསྒོམས།
དགེ་སློང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་གིས་འདས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་མི་ལྟ། མ་འོངས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་དགའ་བ་མི་སྐྱེ། ད་ལྟར་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱེད། ཕྱི་ནང་གི་ཐོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལེགས་པར་ཡང་དག་པར་བསལ་ཏེ། བདག་གིས་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་ལགས་སོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཨ་རི་ཥྚ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངས་བཤད་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པ་བདེན་གྱི་མ་བསྒོམས་པ་མ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒོམས་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་གོང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་ཡོད་དོ། །ཨ་རི་ཥྚས་བསྒོམས་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལ་བརྟེན་ཏེ་གནས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་འགོག་པའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ་པའི་བར་འདི་ནི་དགེ་སློང་ཨ་རི་ཥྚ། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒོམས་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་གོས་གསོལ་ཞིང་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་སོ། །བསོད་སྙོམས་མཛད་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཤེགས་ཏེ། གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་ནས། ཞབས་བཀྲུས་ཏེ། གདིང་བ་བཟུང་ནས་ནགས་ཚལ་བསིལ་བར་གཤེགས་ཏེ། ཤིང་གཅིག་གི་དྲུང་དུ་བཞུགས་ནས་ཉིན་མོའི་རྣལ་འབྱོར་མཛད་དོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀ་ཤི་བི་ན་ཡང་སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་གོས་གསོལ་ཞིང་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་སོ། །

还，举衣钵，洗足已，持尼师檀入安陀林，于树下坐禅，去佛不远，正身不动，身心正直，胜妙思惟。

　　尔时，众多比丘晡时从禅觉，往诣佛所，稽首礼佛足，退坐一面。

　　佛语诸比丘：“汝等见尊者罽宾那不？去我不远，正身端坐，身心不动，住胜妙住。”

　　诸比丘白佛：“世尊！我等数见彼尊者正身端坐，善摄其身，不倾不动，专心胜妙。”

　　佛告诸比丘：“若比丘修习三昧，身心安住，不倾不动，住胜妙住者，此比丘得此三昧，不勤方便，随欲即得。”

　　诸比丘白佛：“何等三昧，比丘得此三昧，身心不动，住胜妙住？”

　　佛告诸比丘：“若比丘依止聚落，晨朝着衣持钵，入村乞食已，还精舍，举衣钵，洗足已，入林中，若闲房、露坐，思惟系念，乃至息灭观察善学，是名三昧，若比丘端坐思惟，身心不动，住胜妙住。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八〇七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住一奢能伽罗林中。

　　尔时，世尊告诸比丘：“我欲二月坐禅，诸比丘勿复往来，唯除送食比丘及布萨时。”尔时，世尊作是语已，即二月坐禅，无一比丘敢往来者，唯除送食及布萨时。

བསོད་སྙོམས་མཛད་ནས། གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་སྟེ། ཞབས་བཀྲུས་ནས། གདིང་བ་བཟུང་སྟེ་ནགས་ཚལ་བསིལ་བར་ཞུགས་ཏེ། ཤིང་དྲུང་དུ་བསམ་གཏན་ལ་བཞུགས་ཤིང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་མི་རིང་བར་སྐུ་དྲང་པོར་མི་གཡོ་བར་བཞུགས་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་དྲང་པོར་བྱས་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མཛད་དོ། །
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོ་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་བའི་དུས་སུ་བསམ་གཏན་ལས་ལངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་ཀྱིས་བཙུན་པ་ཀ་ཤི་བི་ན་མཐོང་ངམ། ང་དང་མི་རིང་བར་ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་སྟེ་བཞུགས་ཤིང༌། ལུས་དང་སེམས་མི་གཡོ་བར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་ལ་གནས་པ་དེ། །
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་ཅག་གིས་བཙུན་པ་དེ་ལན་མང་དུ་མཐོང་ལགས་ཏེ། ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་སྟེ་བཞུགས་ཤིང༌། ལུས་ལེགས་པར་བསྡམས་ཏེ་མི་ཡོ་མི་གཡོ་བར་སེམས་མཆོག་ཏུ་གཏད་པར་བཞུགས་པ་ལགས་སོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་བརྟན་ཅིང་མི་ཡོ་མི་གཡོ་བར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་ལ་གནས་པ་དེ། དགེ་སློང་དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་འབད་རྩོལ་མི་དགོས་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལགས་ཏེ། དགེ་སློང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཐོབ་ན་ལུས་དང་སེམས་མི་གཡོ་བར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གྲོང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གནས་ནས། སྔ་དྲས་གྱོན་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་པ་དང༌། བསོད་སྙོམས་བྱས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལོག་སྟེ། གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་ནས། ཞབས་བཀྲུས་ཏེ། ནགས་སུ་འཇུག་པའམ། ཁང་སྟོང་ངམ། བླ་གབ་མེད་པར་འདུག་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་དྲན་པ་གཏོད་པ་ནས། འགོག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ་པའི་བར་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དགེ་སློང་དྲང་པོར་འདུག་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ན། ལུས་དང་སེམས་མི་གཡོ་བར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཨི་ཙ་ནན་ག་རའི་ནགས་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ང་ཟླ་བ་གཉིས་བསམ་གཏན་ལ་འདུག་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཟས་འདྲེན་པའི་དགེ་སློང་དང་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་མ་གཏོགས་པར་འོང་བར་མི་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། ཟླ་བ་གཉིས་བསམ་གཏན་ལ་བཞུགས་སོ། །ཟས་འདྲེན་པའི་དགེ་སློང་དང་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་མ་གཏོགས་པར་དགེ་སློང་གཅིག་ཀྱང་འགྲོ་འོང་བྱེད་པར་མི་སྤོབས་སོ། །



　　尔时，世尊坐禅二月过已，从禅觉，于比丘僧前坐，告诸比丘：“若诸外道出家来问汝等：‘沙门瞿昙于二月中云何坐禅？’汝应答言：‘如来二月以安那般那念坐禅思惟住。’所以者何？我于此二月念安那般那，多住思惟，入息时念入息如实知，出息时念出息如实知。若长若短，一切身觉入息念如实知，一切身觉出息念如实知。身行休息入息念如实知，乃至灭出息念如实知。我悉知已，我时作是念：‘此则粗思惟住，我今于此思惟止息已，当更修余微细修住而住。’

　　“尔时，我息止粗思惟已，即更入微细思惟，多住而住。时，有三天子，极上妙色，过夜来至我所。一天子作是言：‘沙门瞿昙时到。’复有一天子言：‘此非时到，是时向至。’第三天子言：‘非为时到，亦非时向至，此则修住，是阿罗诃寂灭耳！’”

　　佛告诸比丘：“若有正说，圣住、天住、梵住、学住、无学住、如来住，学人所不得当得，不到当到，不证当证，无学人现法乐住者，谓安那般那念，此则正说。所以者何？安那般那念者，是圣住、天住、梵住，乃至无学现法乐住。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八〇八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住迦毗罗越尼拘律树园中。


དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བསམ་གཏན་མཛད་ནས། བསམ་གཏན་ལས་བཞེངས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་དུ་བཞུགས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་མུ་སྟེགས་ཅན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་འོངས་ནས་ཁྱེད་ཚོ་ལ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་མཛད་ཅེས་དྲིས་ན། ཁྱེད་ཚོས་འདི་སྐད་དུ་ལན་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པས་བསམ་གཏན་མཛད་ནས་བཞུགས་སོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ང་ནི་ཟླ་བ་གཉིས་པོ་འདིའི་བར་དུ་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ལ་མང་དུ་གནས་ཤིང་བསམས་ཏེ། དབུགས་རྔུབ་པའི་ཚེ་དབུགས་རྔུབ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས། དབུགས་འབྱུང་བའི་ཚེ་དབུགས་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས། རིང་ངམ་ཐུང་ངམ། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བར་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས། དེ་བཞིན་དུ་དབུགས་འབྱུང་བ་འགག་པའི་བར་དུ་དྲན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ། །ང་ཡིས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཤེས་ནས། དེའི་ཚེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ནི་རགས་པའི་བསམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ང་ནི་ད་ནི་འདི་ལས་བསམ་པ་བཀག་ནས། གཞན་ཕྲ་བའི་སྒོམ་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ།
དེའི་ཚེ་ང་ཡིས་རགས་པའི་བསམ་པ་བཀག་ནས། ཕྲ་བའི་བསམ་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ་མང་དུ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་གསུམ་ཤིན་ཏུ་མཆོག་གི་མདོག་ཅན་མཚན་མོ་འདས་ནས་ངའི་དྲུང་དུ་འོངས་སོ། །ལྷའི་བུ་གཅིག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་དུས་ལ་བབ་བོ། །ཡང་ལྷའི་བུ་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་དུས་ལ་བབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ལ་བབ་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུ་གསུམ་པས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་དུས་ལ་བབ་པ་མ་ཡིན། དུས་ལ་བབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡི། འདི་ནི་སྒོམ་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་ཞི་བ་ཉིད་དོ།



　　尔时，释氏摩诃男诣尊者迦磨比丘所，礼迦磨比丘足已，退坐一面，语迦磨比丘言：“云何？尊者迦磨！学住者为即是如来住耶？为学住异、如来住异？”

　　迦磨比丘答言：“摩诃男！学住异、如来住异。摩诃男！学住者，断五盖多住。如来住者，于五盖已断已知，断其根本，如截多罗树头，更不生长，于未来世成不生法。

　　“一时，世尊住一奢能伽罗林中。尔时，世尊告诸比丘：‘我欲于此一奢能伽罗林中二月坐禅，汝诸比丘勿使往来，唯除送食比丘及布萨时……’广说如前，乃至‘无学现法乐住。以是故知，摩诃男！学住异、如来住异。’”

　　释氏摩诃男闻迦磨比丘所说欢喜，从座起去。

　　（八〇九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住金刚聚落跋求摩河侧萨罗梨林中。

　　尔时，世尊为诸比丘说不净观，赞叹不净观言：“诸比丘修不净观，多修习者，得大果大福利。”

　　时，诸比丘修不净观已，极厌患身，或以刀自杀，或服毒药，或绳自绞、投岩自杀，或令余比丘杀。

　　有异比丘极生厌患恶露不净，至鹿林梵志子所，语鹿林梵志子言：“贤首！汝能杀我者，衣钵属汝。

དེའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་རིགས་མ་ཧཱ་ནཱ་མ་དགེ་སློང་ཀ་མའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས། དགེ་སློང་ཀ་མའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས། དགེ་སློང་ཀ་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བཙུན་པ་ཀ་མ་ལགས། སློབ་པའི་གནས་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་པ་གཅིག་གམ། འོན་ཏེ་སློབ་པའི་གནས་པ་ཐ་དད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་པ་ཐ་དད་ལགས།
དགེ་སློང་ཀ་མས་སྨྲས་པ། མ་ཧཱ་ནཱ་མ། སློབ་པའི་གནས་པ་ཐ་དད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་པ་ཐ་དད་དོ། །མ་ཧཱ་ནཱ་མ། སློབ་པའི་གནས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྤངས་ནས་མང་དུ་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་སྤངས་ཤིང་ཤེས་ཏེ། དེའི་རྩ་བ་བཅད་ནས་ཏ་ལའི་མགོ་བཅད་པ་བཞིན་དུ་སླར་མི་སྐྱེ་ཞིང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་ཏོ།
ལན་གཅིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤ་ནེ་ག་ལའི་ནགས་ཚལ་དུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ང་ནི་ཤ་ནེ་ག་ལའི་ནགས་ཚལ་འདིར་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པར་འདོད་དོ། །ཁྱེད་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་འོང་མ་བྱེད་ཅིག །ཟས་འདྲེན་པའི་དགེ་སློང་དང་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་མ་གཏོགས་སོ། །རྒྱས་པར་སྔར་བཞིན་ནོ། །མི་སློབ་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བདེ་བར་གནས་པའི་བར་དུའོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་ཧཱ་ནཱ་མ། སློབ་པའི་གནས་པ་ཐ་དད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་པ་ཐ་དད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ།
ཤཱཀྱ་རིགས་མ་ཧཱ་ནཱ་མས་དགེ་སློང་ཀ་མས་བཤད་པ་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་།
དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་ནི།
ལན་གཅིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བལ་གུ་མའི་ཆུ་བོའི་འགྲམ་གྱི་སཱ་ལ་རི་ཞེས་བྱ་བའི་ནགས་ཚལ་དུ་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མི་སྡུག་པའི་དམིགས་པ་བསྟན་ཏེ། མི་སྡུག་པའི་དམིགས་པ་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་པ། དགེ་སློང་དག །མི་སྡུག་པའི་དམིགས་པ་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྡུག་པའི་དམིགས་པ་བསྒོམས་ནས། ལུས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། ཁ་ཅིག་གིས་རལ་གྲིས་བསིག་གིས་དུག་བཏུང་། ཁ་ཅིག་གིས་ཐག་པས་དམ་དུ་བསྡམས་ཏེ་བྲག་ལས་མཆོངས། ཁ་ཅིག་གིས་དགེ་སློང་གཞན་ལ་གསོད་དུ་བཅུག་གོ །
དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་མི་གཙང་བ་དང་མི་སྡུག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས། རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་བུའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །གྲོགས་པོ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་བསད་ན་ངའི་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཁྱོད་ལ་དབུལ་ལོ།

”

　　时，鹿林梵志子即杀彼比丘，持刀至跋求摩河边，洗刀时，有魔天住于空中，赞鹿林梵志子言：“善哉！善哉！贤首！汝得无量功德，能令诸沙门释子持戒有德，未度者度，未脱者脱，未稣息者令得稣息，未涅槃者令得涅槃，诸长利衣钵杂物悉皆属汝。”

　　时，鹿林梵志子闻赞叹已，增恶邪见，作是念：“我今真实大作福德，令沙门释子持戒功德者，未度者度，未脱者脱，未稣息者令得稣息，未涅槃者令得涅槃，衣钵杂物悉皆属我。”于是手执利刀，循诸房舍、诸经行处、别房、禅房，见诸比丘，作如是言：“何等沙门持戒有德，未度者我能令度，未脱者令脱，未稣息者令得稣息，未涅槃令得涅槃？”

　　时，有诸比丘厌患身者，皆出房舍，语鹿林梵志子言：“我未得度，汝当度我；我未得脱，汝当脱我；我未得稣息，汝当令我得稣息；我未得涅槃，汝当令我得涅槃。”

　　时，鹿林梵志子即以利刀杀彼比丘，次第，乃至杀六十人。

　　尔时，世尊至十五日说戒时，于众僧前坐，告尊者阿难：“何因何缘诸比丘转少、转减、转尽？”

　　阿难白佛言：“世尊为诸比丘说修不净观，赞叹不净观。诸比丘修不净观已，极厌患身……”广说乃至“杀六十比丘。

དེའི་ཚེ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་བུས་དགེ་སློང་དེ་བསད་དེ། རལ་གྲི་ཁྱེར་ནས་བལ་གུ་མའི་ཆུ་བོའི་འགྲམ་དུ་སོང་སྟེ། རལ་གྲི་བཀྲུ་བའི་ཚེ། བདུད་ཀྱི་ལྷ་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ནས། རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་བུ་ལ་བསྔགས་པ་བྱས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །གྲོགས་པོ། ཁྱོད་ཀྱིས་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐོབ་སྟེ། ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས། མ་བརྒལ་བ་རྣམས་བརྒལ་བར་བྱེད། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱེད། མ་ངལ་བསོས་པ་རྣམས་ངལ་བསོ་བར་བྱེད། མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པར་ནུས་ཤིང་། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་དང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་དབང་ངོ་།
དེའི་ཚེ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་བུས་བསྔགས་པ་དེ་ཐོས་ནས། ལོག་པར་ལྟ་བ་ངན་པ་འཕེལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །བདག་གིས་ད་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱས་ཏེ། ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས། མ་བརྒལ་བ་རྣམས་བརྒལ་བར་བྱེད། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱེད། མ་ངལ་བསོས་པ་རྣམས་ངལ་བསོ་བར་བྱེད། མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པར་ནུས་ཤིང་། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་དང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ལ་དབང་ངོ་སྙམ་ནས། དེས་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་ལག་ཏུ་བཟུང་སྟེ། གཟིམས་ཁང་དང་། འཆག་ས་དང་། ཁང་པ་ལོགས་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་པ་རྣམས་སུ་སོང་སྟེ། དགེ་སློང་རྣམས་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སྦྱོང་གང་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་། མ་བརྒལ་བ་རྣམས་བདག་གིས་བརྒལ་བར་བྱ། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱ། མ་ངལ་བསོས་པ་རྣམས་ངལ་བསོ་བར་བྱ། མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱ།
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ལུས་ལ་སྐྱོ་བ་རྣམས་གཟིམས་ཁང་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ། རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ནི་མ་བརྒལ་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་བརྒལ་བར་མཛོད། བདག་ནི་མ་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གྲོལ་བར་མཛོད། བདག་ནི་མ་ངལ་བསོས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ངལ་བསོ་བར་མཛོད། བདག་ནི་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མཛོད།
དེའི་ཚེ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་བུས་རལ་གྲི་རྣོན་པོས་དགེ་སློང་དེ་དག་བསད་དེ། རིམ་གྱིས་དྲུག་ཅུའི་བར་དུ་བསད་དོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་གི་ཉིན་པར་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་དུ་བཞུགས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱུ་གང་རྐྱེན་གང་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ཇེ་ཉུང་ཇེ་ཉུང་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཟད་པར་གྱུར།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མི་སྡུག་པའི་དམིགས་པ་བསྟན་ཅིང་། མི་སྡུག་པའི་དམིགས་པ་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་པས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྡུག་པའི་དམིགས་པ་བསྒོམས་ནས། ལུས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། རྒྱས་པར་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དགེ་སློང་དྲུག་ཅུ་བསད་པའི་བར་དུའོ།

世尊！以是因缘故，令诸比丘转少、转减、转尽。唯愿世尊更说余法，令诸比丘闻已，勤修智慧，乐受正法，乐住正法。”

　　佛告阿难：“是故，我今次第说，住微细住，随顺开觉，已起、未起恶不善法速令休息，如天大雨，起、未起尘能令休息。如是，比丘！修微细住，诸起、未起恶不善法能令休息，阿难！何等为微细住多修习，随顺开觉，已起、未起恶不善法能令休息？谓安那般那念住。”

　　阿难白佛：“云何修习安那般那念住，随顺开觉，已起、未起恶不善法能令休息？”

　　佛告阿难：“若比丘依止聚落……”如前广说，乃至“如灭出息念而学。”

　　佛说此经已，尊者阿难闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住金刚跋求摩河侧萨罗梨林中。

བཅོམ་ལྡན་འདས། རྒྱུ་དེས་རྐྱེན་དེས་དགེ་སློང་རྣམས་ཇེ་ཉུང་ཇེ་ཉུང་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཟད་པར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གཞན་ཞིག་བསྟན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང་། དམ་པའི་ཆོས་ལ་དགའ་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཅིག །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཕྱིར་ང་ཡིས་ད་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཕྲ་བའི་གནས་པ་བསྟན་ཏེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མྱུར་དུ་ཞི་བར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ལྷའི་ཆར་པ་ཆེན་པོས་ལངས་པ་དང་མ་ལངས་པའི་རྡུལ་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གིས་ཕྲ་བའི་གནས་པ་བསྒོམས་ན། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོ། ཕྲ་བའི་གནས་པ་གང་ཞིག་མང་དུ་བསྒོམས་ན། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། ཇི་ལྟར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ལ་གནས་པ་བསྒོམས་ན། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞི་བར་འགྱུར་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གྲོང་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ན། །སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན། དབུགས་འབྱུང་བ་འགག་པའི་དྲན་པ་བསླབ་པའི་བར་དུའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།་དུ་ཐོས་པ་ནི།
ལན་གཅིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེའི་བལ་གུ་མའི་ཆུ་བོའི་འགྲམ་གྱི་སཱ་ལ་རིའི་ནགས་ཚལ་དུ་བཞུགས་སོ།



　　尔时，尊者阿难独一静处，思惟禅思，作如是念：“颇有一法，修习多修习，令四法满足；四法满足已，七法满足；七法满足已，二法满足？”

　　时，尊者阿难从禅觉已，往诣佛所，稽首礼足，退坐一面，白佛言：“世尊！我独一静处，思惟禅思，作是念：‘颇有一法，多修习已，令四法满足，乃至二法满足？我今问世尊，宁有一法，多修习已，能令，乃至二法满足耶？’”

　　佛告阿难：“有一法，多修习已，乃至能令二法满足。何等为一法？谓安那般那念。多修习已，能令四念处满足；四念处满足已，七觉分满足；七觉分满足已，明、解脱满足。云何修安那般那念，四念处满足？是比丘依止聚落，乃至如灭出息念学。阿难！如是圣弟子入息念时如入息念学，出息念时如出息念学；若长若短，一切身行觉知，入息念时如入息念学，出息念时如出息念学；身行休息入息念时，如身行休息入息念学；身行休息出息念时，如身行休息出息念学。圣弟子尔时身身观念住，异于身者，彼亦如是随身比思惟。

　　“若有时圣弟子喜觉知，乐觉知，心行觉知，心行息觉知，入息念时如心行息入息念学，心行息出息念时如心行息出息念学。是圣弟子尔时受受观念住，若复异受者，彼亦受随身比思惟。

དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་གཅིག་པུར་དབེན་པར་བསམ་གཏན་བསམས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཆོས་གཅིག་པུ་གང་ཞིག་བསྒོམས་ཤིང་མང་དུ་བསྒོམས་ན། ཆོས་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཆོས་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ཆོས་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཆོས་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ཆོས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ།
དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བསམ་གཏན་ལས་ལངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས། ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་གཅིག་པུར་དབེན་པར་བསམ་གཏན་བསམས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏེ། ཆོས་གཅིག་པུ་གང་ཞིག་མང་དུ་བསྒོམས་ན། ཆོས་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནས་ཆོས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ། བདག་གིས་ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བར་བགྱིའོ། །ཆོས་གཅིག་པུ་གང་ཞིག་མང་དུ་བསྒོམས་ན། ཆོས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་མཆིས་སམ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་གཅིག་པུ་ཡོད་དེ། མང་དུ་བསྒོམས་ན་ཆོས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆོས་གཅིག་པུ་གང་ཞེ་ན། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་སྟེ། དེ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ན་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གྲོང་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་ནས། དབུགས་འབྱུངའི་དྲན་པ་བསླབ་པའི་བར་དུའོ། །ཀུན་དགའ་བོ། འཕགས་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པའི་ཚེ་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་བསླབ། དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པའི་ཚེ་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསླབ། རིང་ངམ་ཐུང་ངམ། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པའི་ཚེ་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་བསླབ། དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པའི་ཚེ་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསླབ། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པའི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་བསླབ། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པའི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསླབ། འཕགས་པའི་དེའི་ཚེ་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་གནས་ཏེ། ལུས་ལས་གཞན་པ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བསམ་མོ།
གལ་ཏེ་འཕགས་པས་དུས་ནམ་ཞིག་ན་དགའ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། བདེ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པའི་ཚེ་སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་བསླབ། དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པའི་ཚེ་སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཞི་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསླབ། འཕགས་པའི་དེའི་ཚེ་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་གནས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཚོར་བ་གཞན་དག་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བསམ་མོ།།

有时圣弟子心觉知，心悦、心定、心解脱觉知，入息念时如入息念学，心解脱出息念时如心解脱出息念学，是圣弟子尔时心心观念住，若有异心者，彼亦随心比思惟。

　　“若圣弟子有时观无常、断、无欲、灭，如无常、断、无欲、灭观住学，是圣弟子尔时法法观念住异于法者，亦随法比思惟，是名修安那般那念，满足四念处。”

　　阿难白佛：“如是修习安那般那念，令四念处满足。云何修四念处，令七觉分满足？”

　　佛告阿难：“若比丘身身观念住，念住已，系念住不忘。尔时方便修念觉分，修念觉分已，念觉分满足；念觉满足已，于法选择思量。尔时方便修择法觉分，修择法觉分已，择法觉分满足，于法选择分别思量已，得精勤方便。尔时方便修习精进觉分，修精进觉分已，精进觉分满足，方便精进已，则心欢喜。尔时方便修喜觉分，修喜觉分已，喜觉分满足，欢喜已，身心猗息。尔时方便修猗觉分，修猗觉分已，猗觉分满足，身心乐已，得三昧。尔时修定觉分，修定觉分已，定觉分满足，定觉分满足已，贪忧则灭，得平等舍。尔时方便修舍觉分，修舍觉分已，舍觉分满足，受、心、法法念处亦如是说，是名修四念处，满足七觉分。”

　　阿难白佛：“是名修四念处，满足七觉分。

དུས་ནམ་ཞིག་ན་འཕགས་པས་སེམས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་དགའ་བ་དང་། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པའི་ཚེ་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་བསླབ། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པའི་ཚེ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསླབ། འཕགས་པའི་དེའི་ཚེ་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་གནས་ཏེ། གལ་ཏེ་སེམས་གཞན་དག་ཡོད་ན་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བསམ་མོ།
གལ་ཏེ་འཕགས་པས་དུས་ནམ་ཞིག་ན་མི་རྟག་པ་དང་། སྤོང་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགག་པ་ལ་དམིགས་ནས། མི་རྟག་པ་དང་། སྤོང་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགག་པའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་བསླབ་པ་དང་། འཕགས་པའི་དེའི་ཚེ་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་གནས་ཏེ། ཆོས་ལས་གཞན་པ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བསམ་མོ། །འདི་ནི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའོ།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། དེ་ལྟར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ན། ཇི་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་གནས་ནས། དྲན་པ་གནས་པར་བྱས་ཏེ་མི་བརྗེད་པར་གནས་ན། དེའི་ཚེ་ཐབས་ཀྱིས་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ། དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས་ཆབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་བསམ་མོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་ཀྱིས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་བསམས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ། བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ནས་སེམས་མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་ཀྱིས་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ། དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། མངོན་པར་དགའ་ནས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། ལུས་དང་སེམས་བདེ་བར་གྱུར་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་བོ། །དེའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས་འདོད་ཆགས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འགག་སྟེ་བཏང་སྙོམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་ཀྱིས་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་ནས་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དག་ཀཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའོ།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། འདི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ།།

云何修七觉分，满足明、解脱？”

　　佛告阿难：“若比丘修念觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍；修念觉分已，满足明、解脱。乃至修舍觉分，依远离、依无欲、依灭、向于舍，如是修舍觉分已，明、解脱满足。阿难！是名法法相类、法法相润。如是十三法，一法为增上，一法为门，次第增进，修习满足。”

　　佛说此经已，尊者阿难闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一一～八一二）

　　如是异比丘所问，佛问诸比丘亦如上说。

　　（八一三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住金毗罗聚落金毗林中。

　　尔时，世尊告尊者金毗罗：“我今当说精勤修习四念处。谛听，善思，当为汝说。”尔时，尊者金毗罗默然住，如是再三。

　　尔时，尊者阿难语尊者金毗罗：“今大师告汝！”如是三说。

　　尊者金毗罗语尊者阿难：“我已知。尊者阿难！我已知。尊者瞿昙！”

　　尔时，尊者阿难白佛言：“世尊！是时。世尊！是时。善逝！唯愿为诸比丘说精勤修四念处，诸比丘闻已，当受奉行。”

　　佛告阿难：“谛听，善思，当为汝说。若比丘入息念时，如入息学；乃至灭出息时，如灭出息学。


གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམ་པ་དང་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ལགས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གང་གིས་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་ནི་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་པས་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བར་དུ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་ཕྱོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་པས་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། ཀུན་དགའ་བོ། འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདྲ་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་བཅུ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཆོས་གཅིག་ནི་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་གཅིག་ནི་སྒོར་གྱུར་པ་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞིང་བསྒོམས་པས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།
（བརྒྱད་བརྒྱ་བཅུ་གཅིག་པ་དང་བརྒྱད་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་པ།）
དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་དྲིས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པ་ཡང་གོང་དང་འདྲའོ།
（བརྒྱད་བརྒྱ་བཅུ་གསུམ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀིམ་བི་ལའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཀིམ་བི་ལའི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀིམ་བི་ལ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་ད་ལྟ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་བཤད་པར་བྱའོ། ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀིམ་བི་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གནས་སོ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གསུམ་དུའོ།
དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀིམ་བི་ལ་ལ་སྨྲས་པ། ད་ནི་བྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་བཀའ་སྩལ་བ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་དུ་སྨྲས་སོ།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀིམ་བི་ལས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཤེས་སོ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ། བདག་གིས་ཤེས་སོ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གཽ་ཏ་མ།
དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། དུས་ལ་བབ་བོ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། དུས་ལ་བབ་བོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་བཀའ་སྩལ་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་ན་དབུགས་རྔུབ་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། དེ་བཞིན་དུ་དབུགས་འབྱུང་བ་འགག་པའི་བར་དུ་དབུགས་འབྱུང་བ་འགག་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ།

尔时圣弟子念入息时，如念入息学；乃至身行止息、出息时，如身行止息、出息学。尔时圣弟子身身观念住。尔时圣弟子身身观念住已，如是知善内思惟。”

　　佛告阿难：“譬如有人乘车舆从东方颠沛而来，当于尔时践蹈诸土堆垄不？”

　　阿难白佛：“如是，世尊！”

　　佛告阿难：“如是圣弟子念入息时，如入息念学，如是乃至善内思惟。若尔时圣弟子觉知喜，乃至觉知意行息学，圣弟子受受观念住；圣弟子受受观念已，如是知善内思惟。譬如有人乘车舆从南方颠沛而来，云何？阿难！当践蹈土堆垄不？”

　　阿难白佛：“如是，世尊！”

　　佛告阿难：“如是圣弟子受受观念住，知善内思惟。若圣弟子觉知心、欣悦心、定心，解脱心入息如解脱心入息学，解脱心出息如解脱心出息学。尔时圣弟子心心观念住。如是圣弟子心心观念住已，知善内思惟。譬如有人乘车舆从西方来，彼当践蹈土堆垄不？”

　　阿难白佛：“如是，世尊！”

　　佛告阿难：“如是圣弟子觉知心，乃至心解脱出息如心解脱出息学。如是圣弟子尔时心心观念住，知善内思惟，善于身受心，贪忧灭舍。尔时圣弟子法法观念住。如是圣弟子法法观念住已，知善内思惟。

དེའི་ཚེ་འཕགས་པས་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་ན་དབུགས་རྔུབ་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་འགོག་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བའི་བར་དུ་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་འགོག་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། དེའི་ཚེ་འཕགས་པས་ལུས་ལ་ལུས་སུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་གོ། དེའི་ཚེ་འཕགས་པས་ལུས་ལ་ལུས་སུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་དེ་ལྟར་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པར་ཤེས་སོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་ཤར་ཕྱོགས་ནས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་ག་གྱོ་བར་འོང་བ་ན། དེའི་ཚེ་ས་ཕུང་དང་སྤང་ལྗོངས་རྣམས་ལ་རྡོག་པས་རྫི་བར་འགྱུར་རམ།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། བཅོམ་ལྡན་འདས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པས་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་ན་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བར་དུའོ། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་འཕགས་པས་དགའ་བ་ཤེས་པ་ནས་སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་འགོག་པའི་བར་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ན། འཕགས་པས་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་གོ། འཕགས་པས་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་དེ་ལྟར་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པར་ཤེས་སོ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་ག་གྱོ་བར་འོང་བ་ན། ཅི་ཀུན་དགའ་བོ། དེས་ས་ཕུང་དང་སྤང་ལྗོངས་རྣམས་ལ་རྡོག་པས་རྫི་བར་འགྱུར་རམ།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། བཅོམ་ལྡན་འདས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པས་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པར་ཤེས་སོ། གལ་ཏེ་འཕགས་པས་སེམས་ཤེས་པ་དང་། སེམས་མགུ་བ་དང་། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་དབུགས་རྔུབ་པ་ན་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་རྔུབ་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱ། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་གས་འབྱུང་བ་ན་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། དེའི་ཚེ་འཕགས་པས་སེམས་ལ་སེམས་སུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་གོ། དེ་ལྟར་འཕགས་པས་སེམས་ལ་སེམས་སུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པར་ཤེས་སོ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་ནུབ་ཕྱོགས་ནས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་འོང་བ་ན། དེས་ས་ཕུང་དང་སྤང་ལྗོངས་རྣམས་ལ་རྡོག་པས་རྫི་བར་འགྱུར་རམ།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། བཅོམ་ལྡན་འདས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པས་སེམས་ཤེས་པ་ནས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་ན་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབུགས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བསླབ་པའི་བར་དུའོ། དེ་ལྟར་འཕགས་པས་དེའི་ཚེ་སེམས་ལ་སེམས་སུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པར་ཤེས་ཏེ། ལུས་དང་ཚོར་བ་དང་སེམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤངས་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་སོ། དེའི་ཚེ་འཕགས་པས་ཆོས་ལ་ཆོས་སུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་གོ། དེ་ལྟར་འཕགས་པས་ཆོས་ལ་ཆོས་སུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པར་ཤེས་སོ།

阿难！譬如四衢道有土堆垄，有人乘车舆从北方颠沛而来，当践蹈土堆垄不？”

　　阿难白佛：“如是，世尊！”

　　佛告阿难：“如是，圣弟子法法观念住，知善内思惟。阿难！是名比丘精勤方便修四念处。”

　　佛说此经已，尊者阿难闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“当修安那般那念。修安那般那念多修习已，身不疲倦，眼亦不患，乐随顺观住，乐觉知，不染着乐。云何修安那般那念，身不疲倦，眼亦不患，乐随观住，乐觉知，不染着乐？是比丘依止聚落，乃至观灭出息时如灭出息学，是名修安那般那念，身不疲倦，眼亦不患，乐随观住，乐觉知，不染着乐。如是修安那般那念者，得大果大福利。是比丘欲求离欲、恶不善法，有觉有观，离生喜乐，初禅具足住，是比丘当修安那般那念。如是修安那般那念，得大果大福利。是比丘欲求第二、第三、第四禅，慈、悲、喜、舍，空入处、识入处、无所有入处、非想非非想入处，具足三结尽，得须陀洹果；三结尽，贪、恚、痴薄，得斯陀含果；五下分结尽，得阿那含果，得无量种神通力，天耳、他心智、宿命智、生死智、漏尽智者。

ཀུན་དགའ་བོ། དཔེར་ན་ལམ་བཞི་མདོར་ས་ཕུང་དང་སྤང་ལྗོངས་ཡོད་པ་ལ། མི་ཞིག་བྱང་ཕྱོགས་ནས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་ག་གྱོ་བར་འོང་བ་ན། ས་ཕུང་དང་སྤང་ལྗོངས་རྣམས་ལ་རྡོག་པས་རྫི་བར་འགྱུར་རམ།
ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། བཅོམ་ལྡན་འདས།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པས་ཆོས་ལ་ཆོས་སུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པར་ཤེས་སོ། ཀུན་དགའ་བོ། འདི་ནི་དགེ་སློང་གིས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་ཐབས་མཁས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།
（བརྒྱད་བརྒྱ་བཅུ་བཞི་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་མང་དུ་བསྒོམས་པས་ལུས་ངལ་བར་མི་འགྱུར། མིག་ཀྱང་ནད་མི་འབྱུང་། རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ལ་དགའ་བར་གནས་ཤིང་རྟོགས་པར་དགའ་ལ། བདེ་བ་ལ་མི་ཆགས་སོ། ཇི་ལྟར་ན་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་ལུས་ངལ་བར་མི་འགྱུར། མིག་ཀྱང་ནད་མི་འབྱུང་། རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ལ་དགའ་བར་གནས་ཤིང་རྟོགས་པར་དགའ་ལ། བདེ་བ་ལ་མི་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་ནི། དགེ་སློང་གྲོང་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཏེ། དབུགས་འབྱུང་བ་འགག་པའི་བར་དུ་དབུགས་འབྱུང་བ་འགག་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བ་འདི་ནི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་ལུས་ངལ་བར་མི་འགྱུར། མིག་ཀྱང་ནད་མི་འབྱུང་། རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ལ་དགའ་བར་གནས་ཤིང་རྟོགས་པར་དགའ་ལ་ལ་མི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། དེ་ལྟར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ། དགེ་སློང་དེ་འདོད་པ་རྣམས་ལས་དབེན་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་རྫོགས་པར་གནས་པར་འདོད་ན། དགེ་སློང་དེས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། དེ་ལྟར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ། དགེ་སློང་དེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་ཟད་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་ཟད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་བསྲབས་པས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ལྔ་ཟད་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་། ལྷའི་རྣ་བ་དང་། གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་འཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་།

如是比丘当修安那般那念。如是安那般那念，得大果大福利。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园夏安居。尔时，众多上座声闻于世尊左右树下、窟中安居。时，有众多年少比丘诣佛所，稽首佛足，退坐一面。

　　佛为诸年少比丘种种说法，示、教、照、喜；示、教、照、喜已，默然住。

　　诸年少比丘闻佛所说，欢喜随喜，从座起，作礼而去。

　　诸年少比丘往诣上座比丘所，礼诸上座足已，于一面坐。

　　时，诸上座比丘作是念：“我等当摄受此诸年少比丘，或一人受一人，或一人受二、三、多人。”作是念已，即便摄受，或一人受一人，或受二、三、多人，或有上座乃至受六十人。

　　尔时，世尊十五日布萨时，于大众前敷座而坐。

　　尔时，世尊观察诸比丘已，告比丘：“善哉！善哉！我今喜诸比丘行诸正事。是故，比丘！当勤精进。”

　　于此舍卫国，满迦低月，诸处人间比丘闻世尊于舍卫国安居，满迦低月满已，作衣竟，持衣钵，于舍卫国人间游行。渐至舍卫国，举衣钵，洗足已，诣世尊所，稽首礼足已，退坐一面。

དེ་ལྟར་དགེ་སློང་གིས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། དེ་ལྟར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།
（བརྒྱད་བརྒྱ་བཅོ་ལྔ་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་དབྱར་གནས་པར་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་ཉན་ཐོས་མང་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཡས་གཡོན་གྱི་ཤིང་དྲུང་དང་ཕུག་ན་དབྱར་གནས་པར་མཛད་དོ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་མང་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཏེ། བསྟན་པ་དང་། བསླབ་པ་དང་། གསལ་བར་མཛད་པ་དང་། དགའ་བར་མཛད་དེ། བསྟན་པ་དང་། བསླབ་པ་དང་། གསལ་བར་མཛད་པ་དང་། དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ།
དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས་དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ། སྟན་ལས་ལངས་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ་།
དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་རྣམས་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། བདག་ཅག་གིས་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་འདི་རྣམས་བསྡུ་བར་བྱ་སྟེ། ཡང་ན་མི་གཅིག་གིས་མི་གཅིག་བསྡུ་བའམ། ཡང་ན་མི་གཅིག་གིས་གཉིས་སམ་གསུམ་མམ་མང་པོ་བསྡུ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེ་ལྟར་བསྡུས་ཏེ། ཡང་ན་མི་གཅིག་གིས་མི་གཅིག་བསྡུས། ཡང་ན་གཉིས་སམ་གསུམ་མམ་མང་པོ་བསྡུས་ཏེ། གནས་བརྟན་ཁ་ཅིག་གིས་དྲུག་ཅུའི་བར་དུ་བསྡུས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་དུ་གདན་བཤམས་ཏེ་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དརྣམས་ལ་གཟིགས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་སོ། ལེགས་སོ། ང་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་འོ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྣམས། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱའོ།
མཉན་ཡོད་འདི་ན་ཟླ་བ་ཀཱརྟི་ཀ་རྫོགས་པ་ན། ཡུལ་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་དབྱར་གནས་པར་མཛད་ཅིང་ཟླ་བ་ཀཱརྟི་ཀ་རྫོགས་ནས། གོས་བཙེམས་ཟིན་པར་ཐོས་ནས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བསྣམས་ཏེ་མཉན་ཡོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནོ། རིམ་གྱིས་མཉན་ཡོད་དུ་བྱོན་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བཞག་ནས། ཞབས་བཀྲུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་བྱོན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།;



　　尔时，世尊为人间比丘种种说法，示、教、照、喜已，默然住。

　　尔时人间比丘闻佛说法，欢喜随喜，从座起，作礼而去。往诣上座比丘所，稽首礼足，退坐一面。

　　时，诸上座作是念：“我等当受此人间比丘，或一人受一人，或二、三，乃至多人。”即便受之，或一人受一人，或二、三，乃至有受六十人者。彼上座比丘受诸人间比丘，教诫、教授，善知先后次第。

　　尔时，世尊月十五日布萨时，于大众前敷座而坐，观察诸比丘众，告诸比丘：“善哉！善哉！诸比丘！我欣汝等所行正事，乐汝等所行正事。诸比丘！过去诸佛亦有比丘众所行正事如今此众，未来诸佛所有诸众亦当如是所行正事如今此众。所以者何？今此众中诸长老比丘，有得初禅、第二禅、第三禅、第四禅，慈、悲、喜、舍，空入处、识入处、无所有入处、非想非非想处具足住。有比丘三结尽，得须陀洹，不堕恶趣法，决定正向三菩提，七有天人往生，究竟苦边。有比丘三结尽，贪、恚、痴薄，得斯陀含。有比丘五下分结尽，得阿那含，生般涅槃，不复还生此世。有比丘得无量神通境界，天耳、他心智、宿命智、生死智、漏尽智。有比丘修不净观，断贪欲，修慈心，断瞋恚，修无常想，断我慢，修安那般那念，断觉想。

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཏེ། བསྟན་པ་དང་། བསླབ་པ་དང་། གསལ་བར་མཛད་པ་དང་། དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ། སྟན་ལས་ལངས་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ་། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། མགོ་བོས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།
དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། བདག་ཅག་གིས་ཡུལ་གྱི་དགེ་སློང་འདི་རྣམས་བསྡུ་བར་བྱ་སྟེ། ཡང་ན་མི་གཅིག་གིས་མི་གཅིག་བསྡུ་བའམ། ཡང་ན་གཉིས་སམ་གསུམ་མམ་མང་པོ་བསྡུ་བར་བྱའོ། དེ་ནས་དེ་ལྟར་བསྡུས་ཏེ། ཡང་ན་མི་གཅིག་གིས་མི་གཅིག་བསྡུས། ཡང་ན་གཉིས་སམ་གསུམ་མམ། དྲུག་ཅུའི་བར་དུ་བསྡུས་པའང་ཡོད་དོ། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་ཡུལ་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་བསྡུས་ནས། གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་བྱིན་ཏེ། སྔ་ཕྱིའི་རིམ་པ་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་དུ་གདན་བཤམས་ཏེ་བཞུགས་ནས། དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ལ་གཟིགས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་སོ། ལེགས་སོ། དགེ་སློང་དག །ང་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཡང་དག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་མགུ་འོ། དགེ་སློང་དག །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱང་ད་ལྟའི་ཚོགས་འདི་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡོད་ལ། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ད་ལྟའི་ཚོགས་འདི་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ད་ལྟའི་ཚོགས་འདིའི་ནང་ན་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་། སྙ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྫོགས་པར་གནས་པ་ཡོད་དོ། ཡང་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་གིས་ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་ཟད་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ། ངེས་པར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པ། ལྷ་དང་མིར་སྐྱེ་བ་བདུན་ཐོབ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་འཇོམས་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དོ། ཡང་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་གིས་ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་ཟད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་བསྲབས་པས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཡོད་དོ། ཡང་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་གིས་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ལྔ་ཟད་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྟེ། དེར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ། སླར་འཇིག་རྟེན་འདིར་མི་འོང་བ་ཡོད་དོ། ཡང་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་གིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། ལྷའི་རྣ་བ་དང་། གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་ཡོད་དོ། ཡང་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་གིས་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པས་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་དང་། བྱམས་པ་བསྒོམས་པས་ཞེ་སྡང་སྤངས་པ་དང་། མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་པས་ང་རྒྱལ་སྤངས་པ་དང་། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་སྤངས་པ་ཡོད་དོ།

云何？比丘！修安那般那念断觉想？是比丘依止聚落，乃至观灭出息如观灭出息学，是名修安那般那念断觉想。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有三学。何等为三？谓增上戒学、增上意学、谓增上慧学。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“三学具足者，　　是比丘正行，
　增上戒心慧，　　三法勤精进，
　勇猛坚固城，　　常守护诸根。
　如昼如其夜，　　如夜亦如昼，
　如前如其后，　　如后亦如前，
　如上如其下，　　如下亦如上。
　无量诸三昧，　　映一切诸方，
　是说为觉迹，　　第一清凉集，
　舍离无明诤，　　其心善解脱，
　我为世间觉，　　明行悉具足，
　正念不忘住，　　其心得解脱，
　身坏而命终，　　如灯尽火灭。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“亦复有三学。何等为三？谓增上戒学、增上意学、增上慧学。

ཅི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་སྤོང་བར་འགྱུར། དགེ་སློང་གྲོང་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཏེ། དབུགས་འབྱུང་བ་འགག་པའི་བར་དུ་དབུགས་འབྱུང་བ་འགག་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བ་འདི་ནི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།
（བརྒྱད་བརྒྱ་བཅུ་དྲུག་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བསླབ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ།
བསླབ་པ་གསུམ་ལྡན་པ། །དགེ་སློང་ཡང་དག་སྤྱོད།
ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སེམས་ཤེས་རབ། །ཆོས་གསུམ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ།
དཔའ་བོ་བརྟན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། །རྟག་ཏུ་དབང་པོ་བསྲུང་བར་བྱེད།
ཇི་ལྟར་ཉིན་མོ་དེ་བཞིན་མཚན། །ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་དེ་བཞིན་ཉིན།
ཇི་ལྟར་མདུན་ན་དེ་བཞིན་རྒྱབ། །ཇི་ལྟར་རྒྱབ་ན་དེ་བཞིན་མདུན།
ཇི་ལྟར་སྟེང་ན་དེ་བཞིན་འོག །ཇི་ལྟར་འོག་ན་དེ་བཞིན་སྟེང་།
ཏིང་འཛིན་མཐའ་ཡས་རྣམ་པ་ཡིས། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ལ་སྣང་བར་བྱེད།
དེ་ནི་རྟོགས་པའི་རྗེས་ཞེས་བཤད། །དང་པོ་བསིལ་བའི་ཚོགས་ཡིན་ཏེ།
མ་རིག་རྩོད་པ་སྤངས་ནས་ནི། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་ལེགས་པར་གྲོལ།
ང་ནི་འཇིག་རྟེན་རྟོགས་པ་སྟེ། །རིག་དང་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས།
ཡང་དག་དྲན་པ་མི་བརྗེད་གནས། །དེ་ེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ།
ལུས་ཞིག་སྲོག་ནི་འཇིག་པ་ན། །མར་མེ་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་ནོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།
（བརྒྱད་བརྒྱ་བཅུ་བདུན་པ།）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་བསླབ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ།

何等为增上戒学？若比丘住于戒波罗提木叉律仪，威仪行处具足，见微细罪则生怖畏，受持学戒。何等为增上意学？若比丘离欲、恶不善法，乃至第四禅具足住。何等为增上慧学？是比丘此苦圣谛如实知，集、灭、道圣谛如实知，是名增上慧学。”

　　尔时，世尊即说偈，如上所说。

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有比丘增上戒学，非增上意、增上慧学，有增上戒、增上意学，非增上慧学。圣弟子增上慧方便随顺成就住者，增上戒、增上意修习满足。如是圣弟子增上慧方便随顺成就住者，无上慧寿而活。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“过二百五十戒，随次半月来说波罗提木叉修多罗，令彼自求学者而学，说三学，能摄诸戒。何等为三？谓增上戒学、增上意学、增上慧学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

何等为增上戒学？若比丘住于戒波罗提木叉律仪，威仪行处具足，见微细罪则生怖畏，受持学戒。何等为增上意学？若比丘离欲、恶不善法，乃至第四禅具足住。何等为增上慧学？是比丘此苦圣谛如实知，集、灭、道圣谛如实知，是名增上慧学。”

　　尔时，世尊即说偈，如上所说。

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有比丘增上戒学，非增上意、增上慧学，有增上戒、增上意学，非增上慧学。圣弟子增上慧方便随顺成就住者，增上戒、增上意修习满足。如是圣弟子增上慧方便随顺成就住者，无上慧寿而活。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八一九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“过二百五十戒，随次半月来说波罗提木叉修多罗，令彼自求学者而学，说三学，能摄诸戒。何等为三？谓增上戒学、增上意学、增上慧学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

འདི་ལྟར་རྒྱུད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི། བསླབ་པ་གོང་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གང་ཞིག་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ཤིང་། སྤྱོད་ལམ་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆད་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལེན་ཅིང་སློབ་པའོ། །བསླབ་པ་གོང་མ་སེམས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གང་ཞིག་འདོད་པ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་གནས་པའོ། །བསླབ་པ་གོང་མ་ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བསླབ་པ་གོང་མ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའོ། །
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གོང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་གསུངས་སོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
༼བརྒྱ་དང་བཅོ་བརྒྱད་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ལ་ལ་ནི་བསླབ་པ་གོང་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོད་ཀྱང་བསླབ་པ་གོང་མ་སེམས་དང་བསླབ་པ་གོང་མ་ཤེས་རབ་མེད། ལ་ལ་ནི་བསླབ་པ་གོང་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསླབ་པ་གོང་མ་སེམས་ཡོད་ཀྱང་བསླབ་པ་གོང་མ་ཤེས་རབ་མེད། འཕགས་པའི་བསླབ་པ་གོང་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཐུན་པར་གནས་པ་རྣམས་ནི་བསླབ་པ་གོང་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསླབ་པ་གོང་མ་སེམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་བསླབ་པ་གོང་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཐུན་པར་གནས་པ་རྣམས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་གིས་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
༼བརྒྱ་དང་བཅུ་དགུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་ནི། རང་ཉིད་སློབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །བསླབ་པ་གསུམ་གང་ཞེ་ན། བསླབ་པ་གོང་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བསླབ་པ་གོང་མ་སེམས་དང༌། བསླབ་པ་གོང་མ་ཤེས་རབ་བོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
༼བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །



　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“何等为增上戒学？谓比丘重于戒，戒增上，不重于定，定不增上，不重于慧，慧不增上；于彼彼分细微戒，犯则随悔。所以者何？我不说彼不堪能，若彼戒随顺梵行、饶益梵行、久住梵行，如是比丘戒坚固、戒师常住、戒常随顺生，受持而学。如是知、如是见，断三结，谓身见、戒取、疑。断此三结，得须陀洹，不堕恶趣法，决定正趣三菩提，七有天人往生，究竟苦边，是名学增上戒。

　　“何等为增上意学？是比丘重于戒，戒增上，重于定，定增上，不重于慧，慧不增上；于彼彼分细微戒，乃至受持学戒。如是知、如是见，断于五下分结，谓身见、戒取、疑、贪欲、瞋恚。断此五下分结，受生般涅槃，阿那含，不还此世，是名增上意学。

　　“何等为增上慧学？是比丘重于戒，戒增上，重于定，定增上，重于慧，慧增上。彼如是知、如是见，欲有漏心解脱、有有漏心解脱、无明有漏心解脱，解脱知见：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’是名增上慧学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བསླབ་པ་གོང་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གང་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གུས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་གོང་དུ་བྱེད་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་གུས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོང་དུ་མི་བྱེད། ཤེས་རབ་ལ་མི་གུས་ཤིང་ཤེས་རབ་གོང་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆད་ལ་ཉེས་པ་བྱུང་ན་ཡང་འགྱོད་པ་སྐྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངས་དེ་ནུས་པ་མེད་པར་མི་སྨྲའོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་ཞིང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དགེ་སློང་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟན་པོར་གྱུར་ཅིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བས་བླངས་ནས་བསླབ་བོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤོང་ངོ་། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤངས་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན། ངེས་པར་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བ། ལྷ་དང་མིར་སྐྱེ་བ་བདུན་ཐོབ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་བསླབ་པ་གོང་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །
བསླབ་པ་གོང་མ་སེམས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གང་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གུས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་གོང་དུ་བྱེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གུས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོང་དུ་བྱེད། ཤེས་རབ་ལ་མི་གུས་ཤིང་ཤེས་རབ་གོང་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆད་ནས་བསླབ་པ་བླངས་ནས་སློབ་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། ཞྟེ་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྤོང་ངོ་། །འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྤངས་པས་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་འཇིག་རྟེན་འདིར་མི་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་བསླབ་པ་གོང་མ་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །
བསླབ་པ་གོང་མ་ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གང་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གུས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་གོང་དུ་བྱེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གུས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོང་དུ་བྱེད། ཤེས་རབ་ལ་གུས་ཤིང་ཤེས་རབ་གོང་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་འདོད་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ། སྲིད་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ། མ་རིག་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་འབྱུང་སྟེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཟིན། བྱ་བ་བྱས་ཟིན། སླར་ཡང་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་བསླབ་པ་གོང་མ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །
༼བརྒྱ་དང་ཉེར་གཅིག་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །



　　尔时，世尊告诸比丘：“过二百五十戒，随次半月来说波罗提木叉修多罗，若彼善男子自随意所欲而学者，我为说三学。若学此三学，则摄受一切学戒。何等为三？谓增上戒学、增上意学、增上慧学。

　　“何等为增上戒学？是比丘重于戒，戒增上，不重于定，定不增上，不重于慧，慧不增上；于彼彼分细微戒，乃至受持学戒。如是知、如是见，断三结，谓身见、戒取、疑，贪、恚、痴薄，成一种子道。彼地未等觉者，名斯陀含，彼地未等觉者，名家家，彼地未等觉者，名七有，彼地未等觉者，名随法行，彼地未等觉者，名随信行，是名增上戒学。

　　“何等为增上意学？是名比丘重于戒，戒增上，重于定，定增上，不重于慧，慧不增上；于彼彼分细微戒学，乃至受持学戒。如是知、如是见，断五下分结，谓身见、戒取、疑、贪欲、瞋恚。断此五下分，能得中般涅槃。彼地未等觉者，得生般涅槃，彼地未等觉者，得无行般涅槃，彼地未等觉者，得有行般涅槃，彼地未等觉者，得上流般涅槃，是名增上意学。

　　“何等为增上慧学？是比丘重于戒，戒增上，重于定，定增上，重于慧，慧增上。



དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བཅས་པ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་ནི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་རིམ་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་རིགས་ཀྱི་བུ་དེས་རང་གི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སློབ་པར་འདོད་ན། ངས་བསླབ་པ་གསུམ་བསྟན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བསླབ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལ་བསླབས་ན་བསླབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །
ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷག་པར་མ་གྱུར་པ། ཤེས་རབ་ལ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་ཅིང་ཤེས་རབ་ལྷག་པར་མ་གྱུར་པ་སྟེ། ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའི་བསླབ་པའི་གནས་དེ་དག་ལ་ཡང་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་ནས་བསླབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཆུང་དུར་གྱུར་པས་ས་བོན་གཅིག་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཞེས་བྱ། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བྱ། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །
ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷག་པར་གྱུར་པ། ཤེས་རབ་ལ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་ཅིང་ཤེས་རབ་ལྷག་པར་མ་གྱུར་པ་སྟེ། ཕྲ་ཞིཕྲ་བའི་བསླབ་པའི་གནས་དེ་དག་ལ་ཡང་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་ནས་བསླབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། གནོད་སེམས་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྤངས་ན་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་གོང་དུ་འཕོ་བའི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །
ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དང་། ཤེས་རབ་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང་ཤེས་རབ་ལྷག་པར་གྱུར་པའོ། །

如是知、如是见，欲有漏心解脱、有有漏心解脱、无明有漏心解脱，解脱知见：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’是名增上慧学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘具足戒住者，善摄持波罗提木叉，具足威仪行处，见细微罪，能生怖畏。比丘具足戒住，善摄持波罗提木叉，具足威仪行处，见细微罪，能生怖畏，等受学戒，令三学修习满足。何等为三？增上戒学、增上意学、增上慧学。

　　“何等为增上戒学？是比丘戒为满足，少定、少慧，于彼彼分细微戒，乃至受持戒学；彼如是知、如是见，断三结，谓身见、戒取、疑。断此三结，得须陀洹，不堕恶趣，决定正趣三菩提，七有天人往生，究竟苦边。

　　“何等为增上意学？是比丘定满足，三昧满足，少于慧，彼彼分细微戒，犯则随悔，乃至受持学戒。如是知、如是见，断五下分结，谓身见、戒取、疑、贪欲、瞋恚，断此五下分结，得生般涅槃，阿那含不复还生此世，是名增上意学。

　　“何等为增上慧学？是比丘学戒满足、定满足、慧满足。

དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་འདོད་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སྲིད་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། མ་རིག་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བས་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན། བྱ་བ་བྱས། འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ། །
༈ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལེགས་པར་བསྲུངས་ཤིང་། སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ། ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལེགས་པར་བསྲུངས་ཤིང་། སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ། ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ། བསླབ་པ་མཉམ་པར་བླངས་ནས་བསླབ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །
ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུང་ངུ་དང་། ཤེས་རབ་ཆུང་ངུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའི་བསླབ་པའི་གནས་དེ་དག་ལ་ཡང་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་ནས་བསླབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་རྣམས་སྤོང་ངོ་། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤངས་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་ཏེོང་དུ་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་དག་པར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་གྱུར་པ། ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་བ་བདུན་ཐོབ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །
ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཆུང་ངུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའི་བསླབ་པའི་གནས་དེ་དག་ལ་ཉེས་པ་བྱུང་ན་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱེད་ཅིང་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་ནས་བསླབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། གནོད་སེམས་རྣམས་སྤོང་ངོ་། །འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྤངས་ན་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་འཇིག་རྟེན་འདིར་སླར་མི་འོང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །
ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །

如是知、如是见，欲有漏心解脱、有有漏心解脱、无明有漏心解脱，解脱知见：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’是名增上慧学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘具足戒住，善摄波罗提木叉，具足威仪行处，见微细罪，能生怖畏，受持学戒住，满足三学。何等为三？谓增上戒、增上意、增上慧。

　　“何等为增上戒？是比丘戒满足，少定、少慧，于彼彼分细微戒，乃至受持学戒。如是知、如是见，断三结，贪、恚、痴薄，得一种子道。若彼地未等觉者，得斯陀含，彼地未等觉者，名家家，彼地未等觉者，得须陀洹，彼地未等觉者，得随法行，彼地未等觉者，得随信行，是名增上戒学。

　　“何等为增上意学？是比丘戒满足、定满足、少于慧，于彼彼分细微戒，乃至受持学戒。如是知、如是见，断五下分结，谓身见、戒取、疑、贪欲、瞋恚，断此五下分结，得中般涅槃，于彼未等觉者，得生般涅槃，于彼未等觉者，得无行般涅槃，于彼未等觉者，得有行般涅槃，于彼未等觉者，得上流般涅槃，是名增上意学。

དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་འདོད་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སྲིད་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། མ་རིག་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བས་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན། བྱ་བ་བྱས། འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ། །
༈ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལེགས་པར་བསྲུངས་པ། སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བ། བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་ནས་གནས་པ། བསླབ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །
ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུང་ངུ་དང་། ཤེས་རབ་ཆུང་ངུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའི་བསླབ་པའི་གནས་དེ་དག་ལ་ཡང་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་ནས་བསླབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤོང་ཞིང་། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཆུང་དུར་གྱུར་པས་ས་བོན་གཅིག་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཞེས་བྱ། ས་དེར་མངྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །
ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཆུང་ངུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའི་བསླབ་པའི་གནས་དེ་དག་ལ་ཡང་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་ནས་བསླབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། གནོད་སེམས་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྤངས་ན་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ས་དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་གོང་དུ་འཕོ་བའི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །



　　“何等为增上慧学？是比丘学戒满足、定满足、慧满足。如是知、如是见，欲有漏心解脱、有有漏心解脱、无明漏心解脱，解脱知见：‘我生已尽，梵行是立，所作已作，自知不受后有。’是名增上慧学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有二学。何等为二？谓上威仪学、上波罗提木叉学。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“学者学戒时，　　直道随顺行，
　专审勤方便，　　善自护其身，
　得初漏尽智，　　次究竟无知，
　得无知解脱，　　知见悉已度。
　成不动解脱，　　诸有结灭尽，
　彼诸根具足，　　诸根寂静乐，
　持此后边身，　　摧伏众魔怨。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“学戒多福利，住智慧为上，解脱坚固，念为增上。若比丘学戒福利，智慧为上，解脱坚固，念增上已，令三学满足。何等为三？谓增上戒学、增上意学、增上慧学。

ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་ནི་བསླབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་འདོད་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སྲིད་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། མ་རིག་པའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བས་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན། བྱ་བ་བྱས། འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ། །
༈ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བསླབ་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། གོང་མའི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་བསླབ་པ་དང་། གོང་མའི་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པའོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །
སློབ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་སློབ་པའི་ཚེ། །དྲང་པོའི་ལམ་ལ་རྗེས་འབྲང་སྤྱོད། །
ཞིབ་མོར་བརྟགས་ཏེ་བརྩོན་འགྲུས་བྱེད། །ལེགས་པར་རང་ལུས་བསྲུང་བར་བྱེད། །
དང་པོར་ཟག་པ་ཟད་པའི་ཤེས། །དེ་ནས་མཐར་ཕྱིན་མི་ཤེས་པ། །
མི་ཤེས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ། །ཤེས་དང་མཐོང་བ་ཀུན་ལས་བརྒལ། །
མི་གཡོ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འགྲུབ། །སྲིད་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ཟད་པར་བྱེད། །
དེ་ཡི་དབང་པོ་ཡོངས་རྫོགས་ཏེ། །དབང་པོ་ཞི་བདེ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །
ཕྱི་མའི་ལུས་འདི་བཟུང་ནས་ནི། །བདུད་ཀྱི་དགྲ་རྣམས་ཕམ་པར་བྱེད། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ། །
༈ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་ཕན་ཡོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པ། ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གནས་པ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བརྟན་པོ། དྲན་པ་ལྷག་པར་གྱུར་པའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དང་། ཤེས་རབ་མཆོག་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བརྟན་པོ་དང་། དྲན་པ་ལྷག་པར་གྱུར་པ་ལ་གནས་ན་བསླབ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །

”

　　尔时，世尊即说偈言：

“学戒随福利，　　专思三昧禅，
　智慧为最上，　　现生之最后，
　牟尼持后边，　　降魔度彼岸。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“诸比丘！何等为学戒随福利？谓大师为诸声闻制戒，所谓摄僧，极摄僧，不信者信，信者增其信，调伏恶人，惭愧者得乐住，现法防护有漏，未来得正对治，令梵行久住。如大师已为声闻制戒，谓摄僧，乃至梵行久住。如是如是学戒者，行坚固戒、恒戒、常行戒、受持学戒，是名比丘戒福利。

　　“何等智慧为上？谓大师为声闻说法，大悲哀愍，以义饶益，若安慰、若安乐、若安慰安乐。如是如是大师为诸声闻说法，大悲哀愍，以义饶益，安慰安乐。如是如是于彼彼法、彼彼处，智慧观察，是名比丘智慧为上。

　　“何等为解脱坚固？谓大师为诸声闻说法，大悲哀愍，以义饶益，安慰安乐。如是如是说彼彼法。如是彼处如是彼处得解脱乐，是名比丘坚固解脱。

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །
ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་བསོད་ནམས་རྗེས། །རྩེ་གཅིག་ཏིང་འཛིན་བསམ་གཏན་བསྒོམ། །
ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། །ཚེ་འདིའི་ཐ་མ་ཡིན་པར་གསུངས། །
ཐུབ་པས་ཕྱི་མའི་ལུས་བཟུང་སྟེ། །བདུད་བཏུལ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་མཛད། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ། །
༈ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བཅས་པའི་བསླབ་པ་ནི། དགེ་འདུན་སྡུད་པ། ཤིན་ཏུ་སྡུད་པ། མ་དད་པ་རྣམས་དད་པར་བྱེད་པ། དད་པ་རྣམས་ཀྱི་དད་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ། སྐྱེས་བུ་ངན་པ་རྣམས་འདུལ་བར་བྱེད་པ། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་རྣམས་བདེ་བར་གནས་པར་བྱེད་པ། ཚེ་འདི་ལ་ཟག་པ་ལས་སྲུང་བ། མ་འོངས་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བཅས་པའི་བསླབ་པ་ནི་དགེ་འདུན་སྡུད་པ་ནས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་བར་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སློབ་པ་པོ་དེ་ནི་བརྟན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པ་སྟེ། དེ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱའེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སྙིང་བརྩེ་བ། དོན་གྱིས་ཕན་འདོགས་པ། དབུགས་དབྱུང་བའམ། བདེ་བར་བྱེད་པའམ། དབུགས་དབྱུང་ཞིང་བདེ་བར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སྙིང་བརྩེ་བ། དོན་གྱིས་ཕན་འདོགས་པ། དབུགས་དབྱུང་ཞིང་བདེ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དེ་དང་དེ་དག་ལ། གནས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །
རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བརྟན་པོ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སྙིང་བརྩེ་བ། དོན་གྱིས་ཕན་འདོགས་པ། དབུགས་དབྱུང་ཞིང་བདེ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དེ་དང་དེ་དག་བསྟན་པ་ལྟར། གནས་དེར་གནས་དེར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་གི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བརྟན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །



　　“何等为比丘念增上？未满足戒身者，专心系念安住，未观察者，于彼彼处智慧系念安住，已观察者，于彼彼处重念安住，未触法者，于彼彼处解脱念安住，已触法者，于彼彼处解脱念安住，是名比丘正念增上。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“学戒随福利，　　专思三昧禅，
　智慧为最上，　　现生最后边，
　牟尼持后边，　　降魔度彼岸。”

　　佛说是经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　尸婆迦修多罗，如后，佛当说。

　　如是阿难陀比丘及异比丘所问、佛问诸比丘三经，亦如上说。

　　（八二七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“譬如田夫有三种作田，随时善作。何等为三？谓彼田夫随时耕磨，随时溉灌，随时下种。彼田夫随时耕磨、溉灌、下种已，不作是念：‘欲令今日生长，今日果实，今日成熟，若明日、后日也。’诸比丘！然彼长者耕田、溉灌、下种已，不作是念：‘今日生长、果实、成熟，若明日、若复后日。’而彼种子已入地中，则自随时生长，果实成熟。如是，比丘于此三学随时善学？谓善戒学、善意学、善慧学已，不作是念：‘欲令我今日得不起诸漏，心善解脱，若明日、若后日。

དགེ་སློང་དྲན་པ་ལྷག་པར་གྱུར་པ་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་རྫོགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲན་པས་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། མ་བརྟགས་པ་ལ་གནས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲན་པས་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། བརྟགས་ཟིན་པ་ལ་གནས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་པས་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་མ་རེག་པ་ལ་གནས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དྲན་པས་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་རེག་ཟིན་པ་ལ་གནས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དྲན་པས་གནས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་གི་དྲན་པ་ལྷག་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །
ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་བསོད་ནམས་རྗེས། །རྩེ་གཅིག་ཏིང་འཛིན་བསམ་གཏན་བསྒོམ། །
ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། །ཚེ་འདིའི་ཐ་མའི་མཐའ་མར་གནས། །
ཐུབ་པས་ཕྱི་མའི་ལུས་བཟུང་སྟེ། །བདུད་བཏུལ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་མཛད། །
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ། །
ཤི་བ་ཀའི་མདོ་ནི་ཕྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུང་བར་འགྱུར་རོ། །
དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་ཞུས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པའི་མདོ་གསུམ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །
༈ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དཔེར་ན་ཞིང་པས་དུས་སུ་ལེགས་པར་ཞིང་ལས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཞིང་པ་དེས་རྨོ་བ་དང་། དུས་སུ་ཆུ་འདྲེན་པ་དང་། དུས་སུ་ས་བོན་འདེབས་པའོ། །ཞིང་པ་དེས་དུས་སུ་རྨོ་བ་དང་། ཆུ་འདྲེན་པ་དང་། ས་བོན་བཏབ་ནས་འདི་སྙམ་དུ། དེ་རིང་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་རིང་འབྲས་བུར་གྱུར་ཅིག །དེ་རིང་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག་གམ། སང་ངམ། གནངས་ཀྱང་རུང་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །དགེ་སློང་དག །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཞིང་རྨོས་པ་དང་། ཆུ་དྲངས་པ་དང་། ས་བོན་བཏབ་ནས་འདི་སྙམ་དུ། དེ་རིང་སྐྱེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག་གམ། སང་ངམ། གནངས་ཀྱང་རུང་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །འོན་ཀྱང་ས་བོན་དེ་ས་ལ་ཞུགས་ནས་རང་གི་དུས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གིས་བསླབ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ལ་དུས་སུ་ལེགས་པར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བཟང་པོ་དང་། སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བཟང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བཟང་པོ་ལ་བསླབས་ནས་འདི་སྙམ་དུ། བདག་དེ་རིང་ཟག་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཅིག་གམ། སང་ངམ། གནངས་ཀྱང་རུང་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །

’不作是念：‘自然神力能令今日，若明日、后日，不起诸漏，心善解脱。’彼已随时增上戒学、增上意学、增上慧学已，随彼时节，自得不起诸漏，心善解脱。

　　“譬如，比丘！伏鸡生卵，若十乃至十二，随时消息，冷暖爱护。彼伏鸡不作是念：‘我今日，若明日、后日，当以口啄，若以瓜刮，令其儿安隐得生。’然其伏鸡善伏其子，爱护随时，其子自然安隐得生。如是，比丘善学三学，随其时节，自得不起诸漏，心善解脱。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“譬如驴随群牛而行，而作是念：‘我作牛声。’然其彼形亦不似牛，色亦不似牛，声出不似，随大群牛，谓己是牛，而作牛鸣，而去牛实远。如是，有一愚痴男子违律犯戒，随逐大众，言：‘我是比丘。我是比丘。’而不学习胜欲增上戒学、增上意学、增上慧学，随逐大众，自言：‘我是比丘。我是比丘。’其实去比丘大远。”

　　尔时，世尊即说偈言：

“同蹄无角兽，　　四足具声口，
　随逐大群牛，　　常以为等侣。
　形亦非牛类，　　不能作牛声，
　如是愚痴人，　　不随系心念。

དེ་ལྟར་གྱི་བསམ་པ་མི་བྱེད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་ལྷའི་མཐུས་དེ་རིང་ངམ། སང་ཉིན་ནམ། གནངས་ཉིན་ཟག་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་ཞིང་སེམས་ལེགས་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་དུས་དང་དུས་སུ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་བསླབས་ནས། དུས་དེ་དག་གི་ཚེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཟག་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་ཞིང་སེམས་ལེགས་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།།
དཔེར་ན། དགེ་སློང་དག །བྱ་མོས་སྒོ་ང་བཅུའམ་བཅུ་གཉིས་བཏགས་ནས། དུས་དང་དུས་སུ་དྲོད་གྲང་གིས་བསྐྱངས་ཤིང་བྱམས་པར་བྱེད་དོ། །བྱ་མོ་དེས་དེ་ལྟར་གྱི་བསམ་པ་མི་བྱེད་དེ། དེ་རིང་ངམ། སང་ཉིན་ནམ། གནངས་ཉིན་ཁ་ཡིས་བཅོམ་མམ། སྐྱེས་བུས་བྲད་ནས་ཕྲུ་གུ་རྣམས་བདེ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་བྱ་མོ་དེས་ཕྲུ་གུ་རྣམས་ལེགས་པར་བསྐྱངས་ཤིང་བྱམས་པར་བྱས་པས། དུས་དང་དུས་སུ་ཕྲུ་གུ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་བདེ་བར་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གིས་བསླབ་པ་གསུམ་ལེགས་པར་བསླབས་ནས། དུས་དང་དུས་སུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཟག་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་ཞིང་སེམས་ལེགས་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ།།
བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དཔེར་ན་བོང་བུ་བ་ལང་གི་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ང་ཡང་བ་ལང་གི་སྐད་འདོན་ནོ་སྙམ་མོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་གཟུགས་ཀྱང་བ་ལང་དང་མི་འདྲ། ཁ་དོག་ཀྱང་བ་ལང་དང་མི་འདྲ། སྒྲ་ཡང་བ་ལང་དང་མི་འདྲ་སྟེ། བ་ལང་གི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་བདག་ནི་བ་ལང་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་བ་ལང་གི་སྒྲ་འདོན་མོད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་བ་ལང་དང་ཤིན་ཏུ་རིང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་གཅིག་འདུལ་བ་དང་འགལ་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་། དགེ་འདུན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས། ང་ནི་དགེ་སློང་ངོ་། །ང་ནི་དགེ་སློང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ཡང་། ལྷག་པའི་འདོད་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་མི་སློབ་པར་དགེ་འདུན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས། ང་ནི་དགེ་སློང་ངོ་། །ང་ནི་དགེ་སློང་ངོ་ཞེས་ཟེར་མོད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་དགེ་སློང་དང་ཤིན་ཏུ་རིང་ངོ་།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ།།
རྨིག་པ་གཅིག་ཅིང་རྭ་མེད་པའི། །སེམས་ཅན་རྐང་བཞི་ཁ་སྒྲ་ལྡན།།
བ་ལང་ཚོགས་ཆེན་རྗེས་འབྲང་ཞིང་། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པོར་འགྲོགས་པར་བྱེད།།
གཟུགས་ཀྱང་བ་ལང་རིགས་མ་ཡིན། །བ་ལང་སྒྲ་ཡང་འདོན་མི་ནུས།།
དེ་བཞིན་མི་ནི་བླུན་པོ་སྟེ། །སེམས་ནི་དྲན་པས་མི་སྡོམ་མོ།།


　于善逝教诫，　　无欲勤方便，
　懈怠心轻慢，　　不获无上道。
　如驴在群牛，　　去牛常自远，
　彼虽随大众，　　内行常自乖。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八二九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住跋耆聚落，尊者跋耆子侍佛左右。

　　尔时，尊者跋耆子诣佛所，稽首礼足，退住一面，白佛言：“世尊！佛说过二百五十戒，令族姓子随次半月来说波罗提木叉修多罗，令诸族姓子随欲而学。然今，世尊！我不堪能随学而学。”

　　佛告跋耆子：“汝堪能随时学三学不？”

　　跋耆子白佛言：“堪能，世尊！”

　　佛告跋耆子：“汝当随时增上戒学、增上意学、增上慧学。随时精勤增上戒学、增上意学、增上慧学已，不久当得尽诸有漏，无漏心解脱、慧解脱，现法自知作证：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’”

　　尔时，尊者跋耆子闻佛所说，欢喜随喜，作礼而去。

　　尔时，尊者跋耆子受佛教诫、教授已，独一静处，专精思惟……如上说，乃至心善解脱，得阿罗汉。

　　杂阿含经卷第二十九
大正藏第 02 册 No.

བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གདམས་ངག་ལ། །འདོད་པ་མེད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་བྱེད།།
ལེ་ལོ་སེམས་ཀྱིས་བརྙས་བྱེད་ན། །བླ་མེད་ལམ་ནི་མི་ཐོབ་བོ།།
བོང་བུ་བ་ལང་ཚོགས་ནང་དུ། །བ་ལང་དང་ནི་རྟག་ཏུ་རིང་།།
དེ་བཞིན་འཁོར་ཚོགས་རྗེས་འབྲང་ཡང་། །ནང་གི་སྤྱོད་པ་རྟག་ཏུ་འགལ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟེན་ཏོ།།
བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་གི་དུས་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་བལ་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བཞུགས་ཏེ། བཙུན་པ་བལ་པོའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ།།
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་བལ་པོའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པའི་གཞི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ལྷག་པ་གསུངས་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ན། བཙུན་པ། བདག་གིས་ནི་བསླབ་པ་བསླབ་པར་མི་ནུས་སོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བལ་པོའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དུས་དང་དུས་སུ་བསླབ་པ་གསུམ་བསླབ་པར་ནུས་ས

 0099 杂阿含经


　　杂阿含经卷第三十

　　宋天竺三藏求那跋陀罗译

　　（八三〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住崩伽阇崩伽耆林中。

　　尔时，世尊为诸比丘说戒相应法，赞叹制戒法。

　　尔时，尊者迦叶氏于崩伽聚落住，闻世尊说戒相应法，赞叹是戒，极心不忍不喜，言：“此沙门极赞叹是戒，极制是戒。”

　　尔时，世尊于崩伽聚落随所乐住已，向舍卫国去，次第游行，至舍卫国祇树给孤独园。

　　时，尊者迦叶氏，世尊去后不久，心即生悔：“我今失利，得大不利，于世尊所说戒相应法，赞叹制戒时，于世尊所，心不忍不喜，心不欢喜，而作是言：‘沙门极制是戒，极赞叹是戒。’”

　　时，尊者迦叶氏夜过晨朝，着衣持钵，入崩伽聚落乞食。食已，还精舍，付嘱卧具，自持衣钵，向舍卫城次第游行，至舍卫国，举衣钵，洗足已，诣世尊，稽首礼足，白佛言：“悔过。世尊！悔过。善逝！我愚我痴，不善不辨。我闻世尊为诸比丘说戒相应法，赞叹制戒时，于世尊所，不忍不喜，心不欣乐，而作是言：‘是沙门极制是戒，赞叹是戒。’”

　　佛告迦叶氏：“汝何时于我所，心不忍不喜，不生欣乐，而作是言：‘此沙门极制是戒，赞叹是戒。





འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ནའོ། །
དུས་གཅིག་ན། སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྷང་ག་ཛའི་བྷང་ག་ཛིའི་ནགས་ཚལ་དུ་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་གསུངས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསྔགས་བརྗོད་མཛད་དོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་འོད་སྲུང་གིས་བྷང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བཞུགས་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་གསུངས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསྔགས་བརྗོད་མཛད་པ་གསན་ནས། ཤིན་ཏུ་མི་བཟོད་ཅིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་ཅིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་བཅས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྷང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཇི་སྲིད་བཞུགས་འདོད་པ་བཞིན་བཞུགས་ནས། མཉན་ཡོད་དུ་གཤེགས་ཏེ། རིམ་གྱིས་གཤེགས་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བར་བཞུགས་སོ། །
དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་འོད་སྲུང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གིས་རྙེད་པ་མ་རྙེད། ཕངས་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་གསུངས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསྔགས་བརྗོད་མཛད་པའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་བཟོད་ཅིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། སེམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་བཅས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །

-------------
重译

 我来帮您翻译这段经文为藏文：

བརྒྱད་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་པ།

འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།

བཅོམ་ལྡན་འདས་བྷང་ག་དང་བྷང་གི་ནགས་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ།།

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་དོ།།

དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་འོད་སྲུངས་བྷང་གའི་གྲོང་ན་བཞུགས་པ་དེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་གསུངས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་པ་གསན་ནས། སེམས་ཤིན་ཏུ་མི་བཟོད་ཅིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།

དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྷང་གའི་གྲོང་དུ་ཇི་སྲིད་བཞེད་པ་བཞུགས་ནས། མཉན་ཡོད་དུ་གཤེགས་ཏེ་རིམ་གྱིས་གཤེགས་ནས་མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བར་བྱོན་ཏོ།།

དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་འོད་སྲུངས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གིས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་པ་རྙེད། ཤིན་ཏུ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་པ་རྙེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་གསུངས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་པའི་ཚེ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་བཟོད་ཅིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས་དགེ་སྦྱོང་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།

དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་འོད་སྲུངས་མཚན་མོ་འདས་ནས་སྔ་དྲོ་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་བྷང་གའི་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ། །བསོད་སྙོམས་བྱས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལོག་སྟེ། གདིང་བ་བཅོལ་ནས། རང་ཉིད་ཀྱིས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་རིམ་གྱིས་གཤེགས་ནས་མཉན་ཡོད་དུ་བྱོན་ཏེ། གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག་ནས། ཞབས་བཀྲུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། བཟོད་པར་གསོལ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། བཟོད་པར་གསོལ། བདག་བླུན་ཞིང་རྨོངས་པ་དང་། མི་མཁས་ཤིང་རྣམ་པར་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་གསུངས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་པའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་བཟོད་ཅིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས་དགེ་སྦྱོང་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་སྲུངས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནམ་གྱི་ཚེ་ང་ལ་མི་བཟོད་ཅིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དགའ་བ་མི་སྐྱེ་བས་དགེ་སྦྱོང་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་སོ་ཞེས་སྨྲས།



’？”

　　迦叶氏白佛言：“时，世尊于崩伽阇聚落崩伽耆林中，为诸比丘说戒相应法，赞叹是戒。我尔时于世尊所，心得不忍、不欢喜，心不欣乐，而作是言：‘是沙门极制是戒，赞叹是戒。’世尊！我今日自知罪悔，自见罪悔，唯愿世尊受我悔过，哀愍故！”

　　佛告迦叶氏：“汝自知悔、愚痴、不善不辨，闻我为诸比丘说戒相应法，赞叹制戒，而于我所，不忍不喜，心不欣乐，而作是言：‘是沙门极制是戒，极叹是戒。’汝今迦叶自知悔、自见悔已，于未来世，律仪戒生戒，今授汝，哀愍故。迦叶氏！如是悔者，善法增长，终不退减。所以者何？若有自知罪、自见罪而悔过者，于未来世，律仪戒生，善法增长，不退减故。

　　“正使迦叶为上座者，不欲学戒、不重于戒、不叹制戒，如是比丘我不赞叹。所以者何？若大师所赞叹者，余人则复与相习近，恭敬亲重；若余人与相习近亲重者，则与同见，同彼所作；同彼所作者，长夜当得不饶益苦。是故我于彼长老初不赞叹，以其初始不乐学戒故。如长老，中年、少年亦如是。

　　“若是上座长老初始重于戒学，赞叹制戒，如是长老我所赞叹，以其初始乐戒学故。

འོད་སྲུང་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྷང་ག་ཛའི་གྲོང་གི་བྷང་ག་ཛིའི་ནགས་ཚལ་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་གསུངས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསྔགས་བརྗོད་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་མི་བཟོད་ཅིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། དགེ་སྦྱོང་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་བཅས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་གིས་ད་ལྟ་རང་གི་ཉེས་པ་ཤེས་ཤིང་འགྱོད་པ་སྐྱེས། རང་གི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་རྗེའི་སླད་དུ་བདག་གི་འགྱོད་པ་བཞེས་པར་མཛད་དུ་གསོལ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་སྲུང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་འགྱོད་པ་དང་། རྨོངས་པ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། མི་ཤེས་པ་ཤེས་ཏེ། ངས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་བསྟན་ཅིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་པའི་ཚེ། ང་ལ་མི་བཟོད་ཅིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། དགེ་སྦྱོང་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་བཅས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འོད་སྲུང་། ད་ལྟ་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་འགྱོད་པ་ཤེས་ཤིང་། རང་གི་འགྱོད་པ་མཐོང་ནས། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། ད་ངས་ཐུགས་རྗེའི་སླད་དུ་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན་ནོ། །འོད་སྲུང་། དེ་ལྟར་འགྱོད་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་ཞིང་ནམ་ཡང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་རང་གི་ཉེས་པ་ཤེས་ཤིང་། རང་གི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱེ་ཞིང་། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ། ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།
གལ་ཏེ་འོད་སྲུང་གནས་བརྟན་དུ་ག་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པར་མི་འདོད་ཅིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མི་གུས་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་མི་བསྔགས་ན། དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་སློང་ལ་ངས་བསྔགས་བརྗོད་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལ་བསྔགས་བརྗོད་བྱས་ན། གཞན་དག་ཀྱང་དེ་དང་འགྲོགས་ཤིང་བསྟེན་ཅིང་། གུས་པར་བྱེད་དེ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་གཞན་དག་དེ་དང་འགྲོགས་ཤིང་བཀུར་སྟི་བྱེད་ན། དེ་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེས་བྱས་པ་བཞིན་བྱེད་པར་འགྱུར། དེས་བྱས་པ་བཞིན་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་ཡུན་རིང་པོར་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ངས་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་བརྟན་རྒན་པོ་ལ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བསྔགས་བརྗོད་མི་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པར་མི་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་བརྟན་རྒན་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། བར་མ་དང་། གཞོན་ནུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ།
གལ་ཏེ་གནས་བརྟན་རྒན་པོ་དེ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པ་ལ་གུས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་བུའི་གནས་བརྟན་རྒན་པོ་ལ་ངས་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པར་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ།

大师所赞叹者，余人亦当与相习近亲重，同其所见；同其所见故，于未来世，彼当长夜以义饶益。是故于彼长老比丘常当赞叹，以初始乐学戒故。中年、少年亦复如是。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八三一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若诸上座长老比丘初始不乐学戒、不重于戒，见余比丘初乐学戒、重于戒、赞叹制戒者，彼亦不随时赞叹，我于此等比丘所亦不赞叹，以其初始不乐学戒故。所以者何？若大师赞叹彼者，余人当复习近亲重，同其所见；以同其所见故，长夜当受不饶益苦。是故我于彼长老，中年、少年亦复如是。乐学戒者，如前说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八三二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有三学。何等为三？谓增上戒学、增上意学、增上慧学。何等为增上戒学？若比丘住于戒波罗提木叉，具足威仪行处，见微细罪则生怖畏，受持学戒，是名增上戒学。何等为增上意学？若比丘离诸恶不善法，有觉有观，离生喜乐，初禅具足住，乃至第四禅具足住，是名增上意学。

བསྔགས་བརྗོད་བྱས་པ་དེ་དག་ལ་གཞན་དག་ཀྱང་འགྲོགས་ཤིང་བཀུར་སྟི་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་དེ་དག་ཡུན་རིང་པོར་དོན་དང་ཕན་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་དགེ་སློང་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་བསྔགས་བརྗོད་བྱ་སྟེ། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པར་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བར་མ་དང་གཞོན་ནུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་གནས་བརྟན་རྒན་པོའི་དགེ་སློང་དག་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པར་མི་དགའ་ཞིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མི་གུས་པ་དེས། དགེ་སློང་གཞན་དག་ཐོག་མ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པར་དགའ་ཞིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གུས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་པ་མཐོང་ནའང་། དེས་དུས་དུས་སུ་བསྔགས་བརྗོད་མི་བྱེད་དོ། །ངས་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་བསྔགས་བརྗོད་མི་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པར་མི་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལ་བསྔགས་བརྗོད་བྱས་ན། གཞན་དག་ཀྱང་དེ་དང་འགྲོགས་ཤིང་བཀུར་སྟི་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། ཡུན་རིང་པོར་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ངས་གནས་བརྟན་རྒན་པོ་དང་། བར་མ་དང་། གཞོན་ནུ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པར་དགའ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བསླབ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་གནས་ཤིང་། སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ། ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལའང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་བསླབ་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་གནས་པ་ནས། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་གནས་པ་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ།

何等为增上慧学？若比丘此苦圣谛如实知，此苦集圣谛、此苦灭圣谛、此苦灭道迹圣谛如实知，是名增上慧学。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　三学余经，如前念处说。

　　如禅，如是无量、无色。如四圣谛，如是四念处、四正断、四如意足、五根、五力、七觉分、八圣道、四道、四法句、止观修习，亦如是说。

　　（八三三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住毗舍离国猕猴池侧重阁讲堂。

　　时，有善调象师离车，名曰难陀，来诣佛所，稽首佛足，退坐一面。

　　尔时，世尊告离车难陀言：“若圣弟子成就四不坏净者，欲求寿命，即得寿命，求好色、力、乐、辩、自在即得。何等为四？谓佛不坏净成就，法、僧不坏净，圣戒成就。我见是圣弟子于此命终，生于天上，于天上得十种法。何等为十？得天寿、天色、天名称、天乐、天自在，天色、声、香、味、触。若圣弟子于天上命终，来生人中者，我见彼十事具足。何等为十？人间寿命、人好色、名称、乐、自在、色、声、香、味、触。我说彼多闻圣弟子不由他信、不由他欲、不从他闻、不取他意、不因他思，我说彼有如实正慧知见。

ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་གིས་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་འདི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་འདི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་མདོ་གཞན་རྣམས་ནི་སྔར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།
བསམ་གཏན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚད་མེད་པ་དང་གཟུགས་མེད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང་། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་། དབང་པོ་ལྔ་དང་། སྟོབས་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་། ལམ་བཞི་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་བཞི་དང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡངས་པ་ཅན་ན་སྤྲེའུའི་རྫིང་བུའི་འགྲམ་གྱི་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་གླང་པོ་ཆེ་ལེགས་པར་འདུལ་བའི་སློབ་དཔོན་ལི་ཙ་བཱི་དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལི་ཙ་བཱི་དགའ་བྱེད་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་བཞི་དང་ལྡན་ན། ཚེ་འདོད་པ་ན་ཚེ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། བཟང་པོའི་གཟུགས་དང་། སྟོབས་དང་། བདེ་བ་དང་། སྤོབས་པ་དང་། རང་དབང་འདོད་ན་ཡང་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའོ། །ངས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་འདི་ཚེ་འདི་ལས་འདས་ནས་མ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་མཐོང་སྟེ། དེར་ཆོས་བཅུ་འཐོབ་བོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། ལྷའི་ཚེ་དང་། ལྷའི་གཟུགས་དང་། ལྷའི་གྲགས་པ་དང་། ལྷའི་བདེ་བ་དང་། ལྷའི་དབང་ཕྱུག་དང་། ལྷའི་གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དེ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་མིའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ན། ངས་དེ་ལ་ཆོས་བཅུ་པོ་ཚང་བར་མཐོང་ངོ་། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། མིའི་ཚེ་དང་། མིའི་གཟུགས་བཟང་པོ་དང་། གྲགས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། རང་དབང་དང་། གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱའོ། །ངས་མང་དུ་ཐོས་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དེ་ནི་གཞན་ལ་དད་པས་མ་ཡིན། གཞན་གྱི་འདོད་པས་མ་ཡིན། གཞན་ལས་ཐོས་པས་མ་ཡིན། གཞན་གྱི་བསམ་པ་བླངས་པས་མ་ཡིན། གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་པས་མ་ཡིན་ཏེ། ངས་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་པར་གྱུར་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ།

”

　　尔时，难陀有从者，白难陀言：“浴时已到，今可去矣！”

　　难陀答言：“我今不须人间澡浴，我今于此胜妙法以自沐浴，所谓于世尊所得清净信乐。”

　　尔时，离车调象师难陀闻佛所说，欢喜随喜，从座起，作礼而去。

　　（八三四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住毗舍离国猕猴池侧重阁讲堂。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若圣弟子成就四不坏净者，不于人中贫活而活，不寒乞，自然富足。何等为四？谓于佛不坏净成就，法、僧、圣戒不坏净成就。是故，比丘！当如是学：‘我当成就于佛不坏净，法、僧不坏净，圣戒成就。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八三五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“转轮王七宝具足，成就人中四种神力，王四天下，身坏命终，生于天上。虽复转轮圣王七宝具足，成就人间神力，王四天下，身坏命终，得生天上，然犹未断地狱、畜生、饿鬼恶趣之苦。所以者何？以转轮王不得于佛不坏净，法、僧不坏净，圣戒不成就故。

　　“多闻圣弟子持粪扫衣，家家乞食，草蓐卧具；而彼多闻圣弟子解脱地狱、畜生、饿鬼恶趣之苦。

དེའི་ཚེ་དགའ་བྱེད་ཀྱི་འཁོར་ཞིག་གིས་དགའ་བྱེད་ལ་སྨྲས་པ། ཁྲུས་བྱ་བའི་དུས་ལ་བབ་ཀྱིས། ད་ནི་འགྲོ་བར་བྱའོ།
དགའ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ང་ནི་ད་ལྟ་མིའི་ཁྲུས་ལ་མི་དགོས་ཏེ། ང་ནི་ད་ལྟ་འདིར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྲུས་བྱས་ཟིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་དད་པ་ཐོབ་པའོ།
དེའི་ཚེ་ལི་ཙ་བཱི་གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བའི་སློབ་དཔོན་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ་།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡངས་པ་ཅན་ན་སྤྲེའུའི་རྫིང་བུའི་འགྲམ་གྱི་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་བཞི་དང་ལྡན་ན། མིའི་ནང་དུ་དབུལ་པོར་མི་འཚོ་ཞིང་། སློང་མོ་མི་བྱེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱུག་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག །འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་ཞིང་། མིའི་རྫུ་འཕྲུལ་བཞི་དང་ལྡན་པ། གླིང་བཞི་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ། ལུས་ཞིག་ཅིང་ཚེ་འཕོས་ནས་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཡང་། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་ཞིང་། མིའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ། གླིང་དབང་བསྒྱུར་བ། ལུས་ཞིག་ཅིང་ཚེ་འཕོས་ནས་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་། ད་དུང་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དྭགས་ཀྱི་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་གྲོལ་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།
མང་དུ་ཐོས་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ནི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་གོས་གྱོན་ཅིང་། ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་བསོད་སྙོམས་བྱེད་པ། རྩྭའི་གདིང་བ་ལ་ཉལ་ཡང་། མང་དུ་ཐོས་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དེ་ནི་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དྭགས་ཀྱི་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།

所以者何？以彼多闻圣弟子于佛不坏净，法、僧不坏净，圣戒成就。是故，诸比丘！当作是学：‘于佛不坏净，法、僧不坏净，圣戒成就。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八三六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“汝等当起哀愍心、慈悲心。若有人于汝等所说乐闻乐受者，汝当为说四不坏净，令入令住。何等为四？于佛不坏净、于法不坏净、于僧不坏净、于圣戒成就。所以者何？若四大——地、水、火、风，有变易增损，此四不坏净未尝增损变异。彼无增损变异者，谓多闻圣弟子于佛不坏净成就，若堕地狱、畜生、饿鬼者，无有是处！是故，诸比丘！当作是学：‘我当成就于佛不坏净，法、僧不坏净，圣戒成就，亦当建立余人，令成就。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八三七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若信人者，生五种过患，彼人或时犯戒违律，为众所弃。

དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མང་དུ་ཐོས་པའི་འཕགས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག །འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་ཅག་གིས་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་དང་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱིས་ཤིག །གལ་ཏེ་གང་ཟག་སུ་ཞིག་ཁྱེད་ཅག་གི་བཤད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་ཉན་པར་འདོད་ན། ཁྱེད་ཅག་གིས་དེ་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་བཞི་བཤད་དེ་འཇུག་ཅིང་གནས་པར་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་ས་དང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། རླུང་ལ་འགྱུར་བ་དང་འཕེལ་འགྲིབ་ཡོད་ཀྱང་། མི་ཉམས་པའི་དད་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ལ་ནི་ནམ་ཡང་འཕེལ་འགྲིབ་དང་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །གང་དག་འཕེལ་འགྲིབ་དང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པའི་འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག །འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཉམས་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་བྱ་ཞིང་། གཞན་དག་ཀྱང་དེ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དད་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན། ཉེས་དམིགས་ལྔ་འབྱུང་སྟེ། གང་ཟག་དེ་དུས་རེས་འགའ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞིང་བཅས་པ་ལས་འདས་ནས། འཁོར་གྱིས་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ།

恭敬其人者，当作是念：‘此是我师，我所重敬，众僧弃薄，我今何缘入彼塔寺？’不入塔寺已，不敬众僧；不敬僧已，不得闻法；不闻法已，退失善法，不得久住于正法中。是名信敬人生初过患。

　　“复次，敬信人者，所敬之人犯戒违律，众僧为作不见举。敬信彼人者，当作是念：‘此是我师，我所敬重，而今众僧作不见举，我今何缘复入塔寺？’不入塔寺已，不敬众僧；不敬众僧已，不得闻法；不闻法已，退失善法，不得久住于正法中。是名敬信人故生第二过患。

　　“复次，彼人若持衣钵，余方游行。敬彼人者，而作是念：‘我所敬人着衣持钵，人间游行，我今何缘入彼塔寺？’不入塔寺已，不得恭敬众僧；不敬众僧已，不得闻法；不闻法已，退失善法，不得久住于正法中。是名敬信人故生第三过患。

　　“复次，彼所信敬人舍戒还俗。敬信彼人者，而作是念：‘彼是我师，我所敬重，舍戒还俗，我今不应入彼塔寺。’不入寺已，不敬众僧；不敬僧已，不得闻法；不闻法已，退失善法，不得久住于正法中。是名敬信人故生第四过患。

　　“复次，彼所信敬人身坏命终。


བཀུར་བར་བྱ་བའི་གང་ཟག་ལ་གུས་པར་བྱེད་པ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བདག་གི་སློབ་དཔོན་ཡིན། བདག་གིས་གུས་པར་བྱ་བ་ཡིན། དགེ་འདུན་གྱིས་སྤངས་པ་ལགས་ན། བདག་གིས་ད་ཅིའི་ཕྱིར་མཆོད་རྟེན་དེར་འཇུག་པར་བྱ། མཆོད་རྟེན་དུ་མ་ཞུགས་པས་དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད། དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མ་བྱས་པས་ཆོས་མི་ཐོས། ཆོས་མ་ཐོས་པས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་སོ། འདི་ནི་དད་གུས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་དང་པོའོ།
ཡང་དད་གུས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་དེས་གུས་པར་བྱ་བའི་གང་ཟག་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞིང་བསླབ་པའི་གཞི་ལས་འདས་པ་ན། དགེ་འདུན་གྱིས་མི་མཐོང་བའི་ལས་བྱས་པ་དང༌། དེ་ལ་དད་གུས་བྱེད་པ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བདག་གི་སློབ་དཔོན་ཡིན། བདག་གིས་གུས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། ད་དགེ་འདུན་གྱིས་མི་མཐོང་བའི་ལས་བྱས་པས་བདག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་མཆོད་རྟེན་དུ་འཇུག་པར་བྱ། མཆོད་རྟེན་དུ་མ་ཞུགས་པས་དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད། དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མ་བྱས་པས་ཆོས་མི་ཐོས། ཆོས་མ་ཐོས་པས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་སོ། འདི་ནི་དད་གུས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་གཉིས་པའོ།
ཡང་གང་ཟག་དེས་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ནས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། དེ་ལ་གུས་པར་བྱེད་པ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་གུས་པར་བྱ་བའི་གང་ཟག་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ནས་མི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་ན། བདག་གིས་ད་ཅིའི་ཕྱིར་མཆོད་རྟེན་དུ་འཇུག་པར་བྱ། མཆོད་རྟེན་དུ་མ་ཞུགས་པས་དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད། དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མ་བྱས་པས་ཆོས་མི་ཐོས། ཆོས་མ་ཐོས་པས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་སོ། འདི་ནི་དད་གུས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་གསུམ་པའོ།
ཡང་དད་གུས་བྱ་བའི་གང་ཟག་དེས་བསླབ་པ་ཕུལ་ནས་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིར་ལོག་པ་དང༌། དེ་ལ་དད་གུས་བྱེད་པ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བདག་གི་སློབ་དཔོན་ཡིན། བདག་གིས་གུས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། བསླབ་པ་ཕུལ་ནས་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིར་ལོག་པས་བཆོད་རྟེན་དེར་འཇུག་པར་མི་རིགས་སོ། མཆོད་རྟེན་དུ་མ་ཞུགས་པས་དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད། དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མ་བྱས་པས་ཆོས་མི་ཐོས། ཆོས་མ་ཐོས་པས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་སོ། འདི་ནི་དད་གུས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་བཞི་པའོ།
ཡང་དད་གུས་བྱ་བའི་གང་ཟག་དེ་ལུས་ཞིག་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དང༌།

敬信彼人者，而作是念：‘彼是我师，我所敬重，今已命终，我今何缘入彼塔寺？’不入寺故，不得敬僧；不敬僧已，不得闻法；不闻法故，退失善法，不得久住于正法中。是名敬信人故生第五过患。

　　“是故，诸比丘！当如是学：‘我当成就于佛不坏净，于法、僧不坏净，圣戒成就。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八三八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有四种食，长养众生，四大增长摄受。何等为四？谓抟食、触食、意思食、识食。如是，福德润泽，为安乐食。何等为四？谓于佛不坏净，于法、僧不坏净，圣戒成就。是故，诸比丘！当作是学：‘我当成就于佛不坏净，于法、僧不坏净，圣戒成就。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八三九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“于佛不坏净成就者，为闻法、众僧所念、圣戒成就。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八四〇）

　　次经亦如上说。

དེ་ལ་དད་གུས་བྱེད་པ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བདག་གི་སློབ་དཔོན་ཡིན། བདག་གིས་གུས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། ད་ཚེའི་དུས་བྱས་པས་བདག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་མཆོད་རྟེན་དེར་འཇུག་པར་བྱ། མཆོད་རྟེན་དུ་མ་ཞུགས་པས་དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད། དགེ་འདུན་ལ་གུས་པར་མ་བྱས་པས་ཆོས་མི་ཐོས། ཆོས་མ་ཐོས་པས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་སོ། འདི་ནི་དད་གུས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་ལྔ་པའོ།
དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌།།
༼བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་པ་བརྒྱད༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཟས་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་གསོ་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་འཕེལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁམ་གྱི་ཟས་དང༌། རེག་པའི་ཟས་དང༌། ཡིད་ལ་སེམས་པའི་ཟས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་སོ། དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་བརླན་པར་བྱེད་པ་ནི་བདེ་བའི་ཟས་ཡིན་ནོ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའོ། དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་སངས་ར་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌།།
༼བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་པ་དགུ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱིས་དྲན་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའོ།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌།།
༼བརྒྱད་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་པ༽
གོང་གི་མདོ་བཞིན་ནོ།།

差别者：“若于佛不坏净成就者，法、僧，悭垢缠众生离悭垢心，在家而住解脱，心施，常行乐施，常乐于舍，行平等施，圣戒成就。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八四一）

　　次经亦如上说。差别者：“如是圣弟子四种福德润泽，善法润泽，摄受称量功德，不可称量尔所果福、尔所果、尔所福果集，然彼得众多福利，是大功德聚数。譬如五河合流，谓恒河、耶菩那、萨罗由、伊罗跋提、摩醯，于彼诸水无能度量百瓶、千瓶、百千万瓶者，然彼水多，是大水聚数。如是圣弟子成就四功德润泽者，无能度量其福多少，然彼多福，是大功德聚数。是故，诸比丘！当作是学：‘我当成就于佛不坏净，于法、僧不坏净，圣戒成就。’”

　　尔时，世尊即说偈言：

“众吉之巨海，　　自净能净彼，
　汪洋而平流，　　实诸百川长，
　一切诸江河，　　群生之所依，
　悉归于大海，　　此身亦复然，
　施戒修功德，　　百福流所归。”

　　（八四二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“婆罗门者，说虚伪道，愚痴恶邪，不正趣向，非智等觉向于涅槃。

ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། སེར་སྣའི་དྲི་མས་དཀྲིས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སེར་སྣའི་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཁྱིམ་ན་གནས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། གཏོང་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ། རྟག་ཏུ་གཏོང་བ་ལ་དགའ་བ། མཉམ་པར་སྦྱིན་པ་སྤྱོད་པ། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌།།
༼བརྒྱད་བརྒྱ་ཞེ་གཅིག་པ༽
གོང་གི་མདོ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་བསོད་ནམས་བརླན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་བརླན་པར་བྱེད་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ། འབྲས་བུ་འདི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། བསོད་ནམས་འདི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདི་སྙེད་ཅིག་གསོག་པ་ཞེས་བགྲང་བར་མི་ནུས་ཀྱང༌། དེས་ནི་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཐོབ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་གྲངས་སུ་གྱུར་པའོ། དཔེར་ན་ཆུ་ཀླུང་ལྔ་འདུས་པ་སྟེ། གངྒཱ་དང༌། ཡ་མུ་ན་དང༌། ས་ར་ཡུ་དང༌། ཨི་ར་བ་ཏི་དང༌། མ་ཧཱི་སྟེ། དེ་དག་གི་ཆུ་རྣམས་བུམ་པ་བརྒྱ་དང༌། སྟོང་དང༌། འབུམ་གྱིས་གཞལ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། དེ་ནི་ཆུ་མང་པོ་ཡིན་ཏེ། ཆུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་གྲངས་སུ་གྱུར་པའོ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་བསོད་ནམས་བརླན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་དེའི་བསོད་ནམས་ནི་ཚད་གཞལ་བར་མི་ནུས་ཀྱང༌། དེ་ནི་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་གྲངས་སུ་གྱུར་པའོ། དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ།།
བཀྲ་ཤིས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེ།། རང་དག་གཞན་ནི་དག་པར་བྱེད།།
རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ནི་མཉམ་པར་འབབ།། ཆུ་བོ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག།
ཆུ་ཀླུང་ཐམས་ཅད་དག་གིས་ནི།། འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་རྟེན་པར་བྱེད།།
ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོར་འབབ་པ་ལྟར།། ལུས་འདི་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ།།
སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དགེ་བ་ཡི།། བསོད་ནམས་བརྒྱ་པོ་འབབ་པར་འགྱུར།།
༼བརྒྱད་བརྒྱ་ཞེ་གཉིས་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྫུན་གྱི་ལམ་སྟོན་ཏེ། རྨོངས་པ་དང༌། ངན་པ་དང༌། ལོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོ་བའོ།།

彼作如是化诸弟子：于十五日，以胡麻屑、庵罗摩罗屑沐浴身体，着新劫贝，头垂长缕，牛屎涂地而卧于上，言：‘善男子！晨朝早起，脱衣举着一处，裸其形体，向东方驰走，正使道路逢凶象、恶马、狂牛、猘狗、棘刺、丛林、坑涧、深水，直前莫避，遇害死者，必生梵天。’是名外道愚痴邪见，非智等觉向于涅槃。我为弟子说平正路，非愚痴，向智慧等觉，向于涅槃，谓八圣道——正见乃至正定。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八四三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告尊者舍利弗：“所谓流者。何等为流？”

　　舍利弗白佛言：“世尊所说流者，谓八圣道。”

　　复问舍利弗：“谓入流分。何等为入流分？”

　　舍利弗白佛言：“世尊！有四种入流分。何等为四？谓亲近善男子、听正法、内正思惟、法次法向。”

　　复问舍利弗：“入流者成就几法？”

　　舍利弗白佛言：“有四分成就入流者。何等为四？谓于佛不坏净、于法不坏净、于僧不坏净、圣戒成就。”

　　佛告舍利弗：“如汝所说，流者，谓八圣道。入流分者有四种，谓亲近善男子、听正法、内正思惟、法次法向。

དེས་གཞན་རྣམས་ལ་འདི་ལྟར་སློབ་སྟེ། ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་ཏིལ་གྱི་ཕྱེ་མ་དང༌། ཨམྲའི་འབྲས་བུའི་ཕྱེ་མས་ལུས་ཁྲུས་བྱས་ནས། རས་བལ་གྱི་གོས་གསར་པ་གྱོན་ཏེ། མགོ་ལ་ལན་བུ་རིང་པོ་གཏད་ནས། བ་ལང་གི་ལྕི་བས་ས་བྱུགས་ཏེ་དེའི་སྟེང་དུ་ཉལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ནངས་པར་སྔ་བར་ལངས་ཏེ། གོས་ཕུད་ནས་གནས་གཅིག་ཏུ་བཞག་སྟེ། གཅེར་བུར་གྱུར་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་རྒྱུགས་ཤིག །ལམ་དུ་གླང་པོ་ཆེ་གཏུམ་པོ་དང༌། རྟ་ངན་པ་དང༌། བ་ལང་སྨྱོན་པ་དང༌། ཁྱི་སྨྱོན་པ་དང༌། ཚེར་མ་དང༌། ནགས་ཚལ་དང༌། གཡང་ས་དང༌། ཆུ་ཟབ་མོ་དང་ཕྲད་ཀྱང་མདུན་དུ་སོང་ཞིག །མ་འཁྱོགས་ཤིག །གནོད་པས་ཤི་ན་ངེས་པར་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་བླུན་པོ་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོ་བའོ། ངས་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་ལམ་དྲང་པོ་བསྟན་ཏེ། བླུན་པོ་མ་ཡིན་པ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌།།
༼བརྒྱད་བརྒྱ་ཞེ་གསུམ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའོ།།
ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའོ།།
ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཆོས་དུ་དང་ལྡན།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའོ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཡན་ལག་ནི་བཞི་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའོ།།

入流者成就四法，谓于佛不坏净、于法不坏净、于僧不坏净、圣戒成就。”

　　佛说此经已，尊者舍利弗闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八四四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，尊者舍利弗诣尊者阿难所，问讯慰劳已，退住一面。尊者舍利弗语尊者阿难：“欲有所问，宁有闲暇为记说不？”

　　尊者阿难语舍利弗：“随意所问，知者当答。”

　　舍利弗问尊者阿难：“为断几法，如来、应、等正觉所知所见，记说彼人得须陀洹，不堕恶趣法，决定向正觉，七有天人往生，究竟苦边？”

　　尊者阿难语尊者舍利弗：“断四法、成就四法，如来、应、等正觉记说彼人得须陀洹，不堕恶趣法，决定向三菩提，七有天人往生，究竟苦边。何等为四？谓圣弟子于佛不信住，则已断已知，成就于佛不坏净；于法、僧不信恶戒，彼则已断已知，成就法、僧不坏净及圣戒成就。如是四法断、四法成就，如来、应、等正觉所知所见，记说彼人得须陀洹，不堕恶趣法，决定正向三菩提，七有天人往生，究竟苦边。

རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའོ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌།།
༼བརྒྱད་བརྒྱ་ཞེ་བཞི་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། ཕན་ཚུན་དུ་འདྲི་བ་དང་བདེ་བ་དྲིས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྨྲས་པ། འདྲི་བ་འགའ་ཞིག་འདྲི་བར་འདོད་ན། ཁོམ་པ་ཡོད་དམ་ལུང་བསྟན་པར་བྱེད་དམ།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སྨྲས་པ། ཅི་དགའ་བ་བཞིན་དུ་དྲིས་ཤིག། ཤེས་ན་ལན་བཏབ་པར་བྱའོ།།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དྲིས་པ། ཆོས་དུ་སྤངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཏེ། གང་ཟག་དེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ། ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ། ངེས་པར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བ། སྲིད་པ་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན།
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སྨྲས་པ། ཆོས་བཞི་སྤངསཆོས་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་ཟག་དེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ། ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ། ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བ། སྲིད་པ་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ལ་མ་དད་པ་དང་གནས་པ་དེ་ནི་སྤངས་ཤིང་ཤེས་པར་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མ་དད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པ་དེ་ནི་སྤངས་ཤིང་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། དེ་ལྟར་ཆོས་བཞི་སྤངས་ཤིང་ཆོས་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཏེ། གང་ཟག་དེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ། ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ། ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བ། སྲིད་པ་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ།།

”

　　尊者阿难尊者舍利弗：“如是！如是！四法断、四法成就，如来、应、等正觉所知所见，记说彼人得须陀洹，决定正向三菩提，七有天人往生，究竟苦边。”

　　时，二正士共论议已，展转随喜，从座起去。

　　（八四五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“若比丘于五恐怖怨对休息，三事决定，不生疑惑，如实知见贤圣正道，彼圣弟子能自记说：‘地狱、畜生、饿鬼恶趣已尽，得须陀洹，不堕恶趣法，决定正向三菩提，七有天人往生，究竟苦边。’

　　“何等为五恐怖怨对休息？若杀生因缘罪怨对恐怖生，若离杀生者，彼杀生罪怨对因缘生恐怖休息。若偷盗、邪淫、妄语、饮酒罪怨对因缘生恐怖；彼若离偷盗、邪淫、妄语、饮酒罪怨对者，因缘恐怖休息，是名罪怨对因缘生五恐怖休息。

　　“何等为三事决定，不生疑惑？谓于佛决定离于疑惑，于法、僧决定离疑惑，是名三法决定离疑惑。

　　“何等名为圣道如实知见？谓此苦圣谛如实知，此苦集圣谛、此苦灭圣谛、此苦灭道迹圣谛如实知，是名圣道如实知见。

ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སྨྲས་པ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། ཆོས་བཞི་སྤངས་ཤིང་ཆོས་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཏེ། གང་ཟག་དེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ། ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བ། སྲིད་པ་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ།།
དེའི་ཚེ་དམ་པའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་པོ་དེས་གཏམ་གླེང་བར་བྱས་ནས། ཕན་ཚུན་དུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ་སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ༌།།
༼བརྒྱད་བརྒྱ་ཞེ་ལྔ་པ༽
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།
བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་འཇིགས་པ་དང་དགྲའི་ཕྱོགས་ལྔ་པོ་ཞི་བ་དང༌། དོན་གསུམ་ངེས་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྱུར་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་ན། འཕགས་པ་དེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པར་ནུས་ཏེ། བདག་གི་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། ཡི་དྭགས་ཀྱི་ངན་སོང་ཟད་དེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ། ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ། ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བ། སྲིད་པ་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ།།
འཇིགས་པ་དང་དགྲའི་ཕྱོགས་ལྔ་ཞི་བ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྲོག་གཅོད་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་སྡིག་པ་དང་དགྲའི་ཕྱོགས་ལས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བ་དེ། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པས་སྲོག་གཅོད་པའི་སྡིག་པ་དང་དགྲའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་འཇིགས་པ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང༌། རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཆང་འཐུང་བའི་སྡིག་པ་དང་དགྲའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བ་དེ། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང༌། རྫྨྲ་བ་དང༌། ཆང་འཐུང་བ་སྤངས་པས་སྡིག་པ་དང་དགྲའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་འཇིགས་པ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། འདི་ནི་སྡིག་པ་དང་དགྲའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་འཇིགས་པ་ལྔ་ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ།།
དོན་གསུམ་ངེས་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་ངེས་པར་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ངེས་པར་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་གསུམ་ངེས་པར་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ།།
འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་སྟེ། འདི་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ།།



　　“若于此五恐怖罪怨对休息、于三法决定离疑惑、于圣意如实知见，是圣弟子能自记说：‘我地狱尽，畜生、饿鬼恶趣尽，得须陀洹，不堕恶趣法，决定正趣三菩提，七有天人往生，究竟苦边。’”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八四六）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘……如上说。差别者：“何等为圣道如实知见？谓八圣道——正见乃至正定。”

　　次经亦如是说。差别者：“何等为圣道如实知见？谓十二支缘起如实知见。如所说：‘是事有故是事有，是事起故是事起。如缘无明行，缘行识，缘识名色，缘名色六入处，缘六入处触，缘触受，缘受爱，缘爱取，缘取有，缘有生，缘生老、病、死、忧、悲、苦、恼。’是名圣弟子如实知见。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八四七）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有四种诸天天道，未净众生令净，已净者重令净。何等为四？谓圣弟子于佛不坏净，于法、僧不坏净，圣戒成就，是名四种诸天天道，未净众生令净，已净者重令净。



གལ་ཏེ་འཇིགས་པ་ལྔ་པོ་སྡིག་པའི་སྒྲིབ་པ་ཞི་བ་དང་། ཆོས་གསུམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ངེས་པ་དང་། འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ནི། འཕགས་པ་**་རང་གིས་ལུང་བསྟན་པ་ནི། ང་ནི་དམྱལ་བ་ཟད། དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དྭགས་ངན་སོང་ཟད། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ། ངན་སོང་དུ་མི་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་ཡང་དག་པར་འགྲོ་བ། ལྷ་དང་མི་བདུན་དུ་སྐྱེ་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（༨༤༦）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི། འཕགས་པའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་རོ།།
མདོ་ཕྱི་མ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ།། ཁྱད་པར་ནི། འཕགས་པའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་གང་ཞེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའོ།། ཇི་སྐད་དུ། འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ། ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ། སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ། སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་།། འདི་ནི་འཕགས་པ་**་ཇི་ལྟ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（༨༤༧）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷའི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་ནི། མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པར་བྱེད། དག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བྱེད་དོ།། བཞི་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་**་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ལྷའི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པར་བྱེད། དག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བྱེད་པའོ།།

”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八四八）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有四种诸天天道。何等为四？谓圣弟子念如来事，如是：如来、应、等正觉、明行足、善逝、世间解、无上士、调御丈夫、天人师、佛世尊。于此如来事生随喜心，随喜已，心欢悦，心欢悦已，身猗息，身猗息已，觉受乐，觉受乐已，三昧定，三昧定已，圣弟子作如是学：‘何等为诸天天道？’复作是念：‘我闻无恚为上诸天天道。’作是念：‘我从今日，于世间若怖若安，不起瞋恚，我但当自受纯一满净诸天天道。’是名第一诸天天道，未净众生令净，已净者重令净。

　　“复次，比丘！圣弟子念于法事，谓如来说正法、律，现法离诸炽然，不待时节，通达涅槃，即身观察，缘自觉知。如是知法事已，心生随喜；随喜已，身猗息，身猗息已，觉受乐，觉受乐已，三昧定，三昧定已，圣弟子作如是学：‘何等为诸天天道？’复作是念：‘我闻无恚为上诸天天道，我从今日，于此世间若怖若安，不起瞋恚，我当受持纯一满净诸天天道。’是名第二诸天天道。

སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（༨༤༨）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷའི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དོ།། བཞི་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་འདི་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་སྐྱེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། སེམས་དགའ་བ། སེམས་དགའ་བས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས་ནས། བདེ་བ་མྱོང་། བདེ་བ་མྱོང་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། འཕགས་པ་་འདི་ལྟར་སློབ་སྟེ། ལྷའི་ལམ་གང་ཡིན། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་པར་ཐོས་སོ།། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་དེང་ནས་བཟུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འཇིགས་པའམ་བདེ་བ་ལ། ཁྲོ་བ་མི་སྐྱེ་སྟེ། བདག་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་ལམ་གཅིག་པུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ།། འདི་ནི་ལྷའི་ལམ་དང་པོ་སྟེ། མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པར་བྱེད། དག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བྱེད་པའོ།།
ཡང་དགེ་སློང་དག །འཕགས་པ་་ཆོས་ཀྱི་མཛད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ནི། མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ། ཚ་གྲང་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ། དུས་ལ་མི་ལྟོས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བ། རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ། རང་གིས་སོ་སོར་རིག་པར་བྱ་བའོ།། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་མཛད་པ་ཤེས་ནས། སེམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས་ནས། བདེ་བ་མྱོང་། བདེ་བ་མྱོང་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །ཏིང་ངེ་འཛཉམ་པར་བཞག་ནས། འཕགས་པ་་འདི་ལྟར་སློབ་སྟེ། ལྷའི་ལམ་གང་ཡིན། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་པར་ཐོས་སོ།། བདག་དེང་ནས་བཟུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འཇིགས་པའམ་བདེ་བ་ལ། ཁྲོ་བ་མི་སྐྱེ་སྟེ། བདག་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་ལམ་གཅིག་པུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ།། འདི་ནི་ལྷའི་ལམ་གཉིས་པའོ།།



　　“复次，比丘！若于僧事起于正念，谓世尊弟子僧正直等向，所应恭敬、尊重、供养，无上福田。彼如是于诸僧事正忆念已，心生随喜；心随喜已，得欢悦，欢悦已，身猗息，身猗息已，觉受乐，觉受乐已，三昧定，三昧定已，彼圣弟子作如是学：‘何等诸天天道？’复作是念：‘我闻诸天无恚为上诸天天道，我从今日，于诸世间若怖若安，不起瞋恚，我但当受持纯一满净诸天天道。’是名第三诸天天道。

　　“复次，比丘！谓圣弟子自念所有戒事，随忆念言：‘我于此不缺戒、不污戒、不杂戒、明智所叹戒、智者不厌戒。’于如是等戒事正忆念已，心生随喜；随喜已，欢悦，欢悦已；身猗息，身猗息已，觉受乐，觉受乐已，三昧定，三昧定已，圣弟子作是念：‘何等为诸天天道？’复作是念：‘我闻诸天无恚为上，我从今日，于诸世间若怖若安，不起瞋恚，我当受持纯一满净诸天天道。’是名第四诸天天道。未净众生令净，已净者重令净。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八四九）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有四种诸天天道。未净众生令净，已净者增其净。

ཡང་དགེ་སློང་དག །དགེ་འདུན་གྱི་མཛད་པ་ལ་དྲན་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་་དགེ་འདུན་ནི་དྲང་པོར་ཞུགས་པ། རིགས་པར་ཞུགས་པ། ཕྱག་བྱ་བའི་འོས། མཆོད་པར་འོས། བཀུར་སྟིར་འོས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་བླ་ན་མེད་པའོ།། དེ་ལྟར་དགེ་འདུན་གྱི་མཛད་པ་ཡང་དག་པར་དྲན་ནས། སེམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་། སེམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། དགའ་བ་ཐོབ། དགའ་བ་ཐོབ་ནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས་ནས། བདེ་བ་མྱོང་། བདེ་བ་མྱོང་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། འཕགས་པ་་དེས་འདི་ལྟར་སློབ་སྟེ། ལྷའི་ལམ་གང་ཡིན། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ལྷ་རྣམས་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་པར་ཐོས་སོ།། བདག་དེང་ནས་བཟུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འཇིགས་པའམ་བདེ་བ་ལ། ཁྲོ་བ་མི་སྐྱེ་སྟེ། བདག་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་ལམ་གཅིག་པུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ།། འདི་ནི་ལྷའི་ལམ་གསུམ་པའོ།།
ཡང་དགེ་སློང་དག །འཕགས་པ་་རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཛད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི། རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱེད་དེ། བདག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ནི་མ་ཉམས་པ། མ་སྦགས་པ། མ་འདྲེས་པ། མཁས་པས་བསྔགས་པ། མཁས་པས་མི་སྨོད་པའོ།། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡང་དག་པར་དྲན་ནས། སེམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། དགའ་བ། དགའ་ནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས་ནས། བདེ་བ་མྱོང་། བདེ་བ་མྱོང་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། འཕགས་པ་་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ལྷའི་ལམ་གང་ཡིན། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ལྷ་རྣམས་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་མཆོག་ཡིན་པར་ཐོས་སོ།། བདག་དེང་ནས་བཟུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འཇིགས་པའམ་བདེ་བ་ལ། ཁྲོ་བ་མི་སྐྱེ་སྟེ། བདག་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་ལམ་གཅིག་པུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ།། འདི་ནི་ལྷའི་ལམ་བཞི་པ་སྟེ། མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པར་བྱེད། དག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བྱེད་པའོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（༨༤༩）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷའི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་ནི། མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པར་བྱེད། དག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བྱེད་པའོ།།

何等为四？谓圣弟子念如来事，如是：如来、应、等正觉、明行足、善逝、世间解、无上士、调御丈夫、天人师、佛世尊。彼如是念如来事已，则断恶贪，及断心恶不善过。念如来故，心生随喜；心随喜已，则欢悦；欢悦已，身猗息；身猗息已，觉受乐；觉受乐已，三昧定；三昧定已，圣弟子作如是学：‘何等为诸天天道？’复作是念：‘我闻无恚为上诸天天道。我从今日，于诸世间若怖若安，不起瞋恚，但当受持纯一满净诸天天道。’如是法、僧、圣戒成就亦如是说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八五〇）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“有四种诸天天道，未净众生令净，已净者增其净。何等为四？谓圣弟子念如来事，如是：如来、应、等正觉、明行足、善逝、世间解、无上士、调御丈夫、天人师、佛世尊。彼圣弟子念如来事已，心贪欲缠、瞋恚、愚痴缠，其心正直。

བཞི་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། དགྲ་བཅོམ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།། དེས་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་དྲན་ནས། སྡིག་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། སེམས་ཀྱི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཉེས་པ་སྤོང་ངོ་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲན་པས། སེམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་། སེམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། དགའ་བ། དགའ་ནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས་ནས། བདེ་བ་མྱོང་། བདེ་བ་མྱོང་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། འཕགས་པ་་འདི་ལྟར་སློབ་སྟེ། ལྷའི་ལམ་གང་ཡིན། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་པར་ཐོས་སོ།། བདག་དེང་ནས་བཟུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འཇིགས་པའམ་བདེ་བ་ལ། ཁྲོ་བ་མི་སྐྱེ་སྟེ། བདག་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་ལམ་གཅིག་པུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（༨༥༠）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷའི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་ནི། མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པར་བྱེད། དག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བྱེད་དོ།། བཞི་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། དགྲ་བཅོམ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།། འཕགས་པ་་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་དྲན་ནས། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་དཀྲིས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་ཀུན་དཀྲིས་རྣམས་སྤངས་ནས། སེམས་དྲང་པོར་གྱུར་ཏོ།།

念如来事，是圣弟子得法流水、得义流水、得念如来饶益随喜；随喜已，生欢悦；欢悦已，身猗息；身猗息已，觉受乐；觉受乐已，三昧定；三昧定已，是圣弟子作如是学：‘何等为诸天天道？’复作是念：‘我闻无恚为上诸天天道，我从今日，于诸世间不起瞋恚，纯一满净诸天天道。’如是法、僧、圣戒成就亦如是说。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八五一）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　尔时，世尊告诸比丘：“我今当说法镜经，谛听，善思，当为汝说。何等为法镜经？谓圣弟子于佛不坏净，于法、僧不坏净，圣戒成就，是名法镜经。”佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八五二）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有众多比丘着衣持钵，入舍卫城乞食。乞食时，闻难屠比丘命终、难陀比丘尼命终、善生优婆塞命终、善生优婆夷命终。乞食已，还精舍，举衣钵，洗足已，诣佛所，稽首礼足，退坐一面，白佛言：“世尊！我今晨朝入舍卫城乞食，闻难屠比丘、难陀比丘尼、善生优婆塞、善生优婆夷命终。

དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་དྲན་པ་ནི། འཕགས་པ་་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་དང་། དོན་གྱི་རྒྱུན་ཐོབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲན་པས་ཕན་འདོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཐོབ་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། དགའ་བ་སྐྱེ། དགའ་ནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས། ལུས་ཞི་བདེར་གནས་ནས། བདེ་བ་མྱོང་། བདེ་བ་མྱོང་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། འཕགས་པ་་འདི་ལྟར་སློབ་སྟེ། ལྷའི་ལམ་གང་ཡིན། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་པར་ཐོས་སོ།། བདག་དེང་ནས་བཟུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཁྲོ་བ་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་ལམ་གཅིག་པུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（༨༥༡）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བདག་གིས་ད་ལྟ་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གི་མདོ་བཤད་པར་བྱའོ།། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ།། ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གི་མདོ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་**་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གི་མདོ་ཞེས་བྱའོ།། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（༨༥༢）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།
དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་མང་པོ་ཞིག་ཆོས་གོས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས། མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ།། བསོད་སྙོམས་ཀྱི་དུས་སུ། དགེ་སློང་དཀའ་ཐུབ་དང་། དགེ་སློང་མ་དགའ་མོ་དང་། དགེ་བསྙེན་བཟང་པོ་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་བཟང་མོ་རྣམས་འདས་པར་ཐོས་སོ།། བསོད་སྙོམས་བྱས་ཟིན་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལོག །ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག །ཞབས་བཀྲུས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་། ཕྱག་འཚལ་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་ཅག་དེ་རིང་སྔ་དྲོ་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན། དགེ་སློང་དཀའ་ཐུབ་དང་། དགེ་སློང་མ་དགའ་མོ་དང་། དགེ་བསྙེན་བཟང་པོ་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་བཟང་མོ་རྣམས་འདས་པར་ཐོས་སོ།།

世尊！彼四人命终，应生何处？”

　　佛告诸比丘：“彼难屠比丘、难陀比丘尼诸漏已尽，无漏心解脱、慧解脱，现法自知作证：‘我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。’善生优婆塞、善生优婆夷五下分结尽，得阿那含，生于天上而般涅槃，不复还生此世。”

　　尔时，世尊告诸比丘：“我今当为汝说法镜经，于佛不坏净，乃至圣戒成就，是名法镜经。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

　　（八五三）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园……如上广说。差别者：“有异比丘、异比丘尼、异优婆塞、异优婆夷命终……”亦如上说。

　　（八五四）

　　如是我闻：

　　一时，佛住那梨迦聚落繁耆迦精舍。尔时，那梨迦聚落多人命终。

　　时，有众多比丘着衣持钵，入那梨迦聚落乞食，闻那梨迦聚落罽迦舍优婆塞命终，尼迦吒、佉楞迦罗、迦多梨沙婆、阇露、优婆阇露、梨色吒、阿梨色吒、跋陀罗、须跋陀罗、耶舍耶输陀、耶舍郁多罗悉皆命终。闻已，还精舍，举衣钵，洗足已，诣佛所，稽首佛足，退坐一面，白佛言：“世尊！我等众多比丘晨朝入那梨迦聚落乞食，闻罽迦舍优婆塞等命终。

བཅོམ་ལྡན་འདས། མི་བཞི་པོ་དེ་དག་འདས་ནས་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དཀའ་ཐུབ་དང་། དགེ་སློང་མ་དགའ་མོ་ནི་ཟག་པ་ཟད། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཚེ་འདི་ལ་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་བདག་གིས་སྐྱེ་བ་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཟིན། བྱ་བ་བྱས་ཟིན། སླར་ཡང་སྲིད་པ་མི་ལེན་པར་རང་གིས་ཤེས་སོ།། དགེ་བསྙེན་བཟང་པོ་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་བཟང་མོ་ནི་འོག་མའི་ཆ་ལྔའི་ཀུན་སྦྱོར་ཟད་དེ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཐོབ། ལྷའི་གནས་སུ་སྐྱེས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས། སླར་འཇིག་རྟེན་འདིར་མི་འོང་ངོ་།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བདག་གིས་ད་ལྟ་ཁྱེད་ལ་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གི་མདོ་བཤད་པར་བྱའོ།། སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་ནས། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་ནི། ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གི་མདོ་ཞེས་བྱའོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།
（༨༥༣）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་མགོན་མེད་ཟན་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། གོང་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།། ཁྱད་པར་ནི། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་དང་། དགེ་སློང་མ་གཞན་ཞིག་དང་། དགེ་བསྙེན་གཞན་ཞིག་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་གཞན་ཞིག་འདས་པ།། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།
（༨༥༤）
འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ།
དུས་གཅིག་ན། སངས་རྒྱས་ན་རི་ཀའི་གྲོང་རྡལ་གྱི་རྦན་གྱི་ཀའི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ། ན་རི་ཀའི་གྲོང་རྡལ་གྱི་མི་མང་པོ་འདས་སོ།།
དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་མང་པོ་ཞིག་ཆོས་གོས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས། ན་རི་ཀའི་གྲོང་རྡལསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན། ན་རི་ཀའི་གྲོང་རྡལ་གྱི་དགེ་བསྙེན་རྒྱ་ཀ་ཤ་དང་། ནི་ཀ་ཊ་དང་། ཁ་རང་ཀ་ར་དང་། ཀ་ཏ་རི་ཤ་བྷ་དང་། ཛ་རུ་དང་། དགེ་བསྙེན་ཛ་རུ་དང་། རི་ཤི་ཊ་དང་། ཨ་རི་ཤི་ཊ་དང་། བྷ་དྲ་དང་། སུ་བྷ་དྲ་དང་། ཡ་ཤས་ཡ་ཤོ་དྷ་དང་། ཡ་ཤས་ཨུད་ཏ་ར་རྣམས་འདས་པར་ཐོས་སོ།། ཐོས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལོག །ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞག །ཞབས་བཀྲུས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་ཅག་དགེ་སློང་མང་པོ་སྔ་དྲོ་ན་རི་ཀའི་གྲོང་རྡལ་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན། དགེ་བསྙེན་རྒྱ་ཀ་ཤ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འདས་པར་ཐོས་སོ།།

世尊！彼等命终，当生何处？”

　　佛告诸比丘：“彼罽迦舍等已断五下分结，得阿那含，于天上般涅槃，不复还生此世。”

　　诸比丘白佛：“世尊！复有过二百五十优婆塞命终，复有五百优婆塞于此那梨迦聚落命终，皆五下分结尽，得阿那含，于彼天上般涅槃，不复还生此世？复有过二百五十优婆塞命终，皆三结尽，贪、恚、痴薄，得斯陀含，当受一生，究竟苦边？此那梨迦聚落复有五百优婆塞于此那梨迦聚落命终，三结尽，得须陀洹，不堕恶趣法，决定正向三菩提，七有天人往生，究竟苦边？”

　　佛告诸比丘：“汝等随彼命终、彼命终而问者，徒劳耳！非是如来所乐答者。夫生者有死，何足为奇？如来出世及不出世，法性常住。彼如来自知成等正觉，显现演说，分别开示。所谓是事有故是事有，是事起故是事起，缘无明有行，乃至缘生有老、病、死、忧、悲、恼、苦。如是苦阴集；无明灭则行灭，乃至生灭则老、病、死、忧、悲、恼、苦灭，如是苦阴灭。今当为汝说法镜经，谛听，善思，当为汝说。何等为法镜经？谓圣弟子于佛不坏净，于法、僧不坏净，圣戒成就。”

　　佛说此经已，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་དག་འདས་ནས་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱ་ཀ་ཤ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་འོག་མའི་ཆ་ལྔའི་ཀུན་སྦྱོར་སྤངས་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཐོབ། ལྷའི་གནས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས། སླར་འཇིག་རྟེན་འདིར་མི་འོང་ངོ་།།
དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཡང་དགེ་བསྙེན་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ལྷག་འདས། ཡང་ན་རི་ཀའི་གྲོང་རྡལ་འདི་ནས་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱ་འདས་པ་རྣམས་ཀྱང་འོག་མའི་ཆ་ལྔའི་ཀུན་སྦྱོར་ཟད་དེ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཐོབ། དེའི་ལྷའི་གནས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས། སླར་འཇིག་རྟེན་འདིར་མི་འོང་ངམ། ཡང་དགེ་བསྙེན་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ལྷག་འདས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་ཟད། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ཆུང་བས། ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཐོབ། སྐྱེ་བ་གཅིག་བླངས་ནས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའམ། ན་རི་ཀའི་གྲོང་རྡལ་འདི་ནས་ཡང་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱ་འདས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་ཟད་དེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ། ངན་སོང་དུ་མི་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་ཡང་དག་པར་འགྲོ་བ། ལྷ་དང་མི་བདུན་དུ་སྐྱེ་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པའམ།།
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་ཅག་གིས་དེ་འདས་སོ། །དེ་འདས་སོ་ཞེས་དྲིས་པ་ནི་དོན་མེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལན་འདེབས་པར་དགྱེས་པ་མ་ཡིན་ནོ།། སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་འཆི་བ་ཡོད་པ་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཡོད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ཀྱང་རུང་། མ་བྱོན་ཀྱང་རུང་། ཆོས་ཉིད་རྟག་ཏུ་གནས་སོ།། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རང་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མཁྱེན་ནས། སྟོན་པ་དང་། རྣམ་པར་འབང་། གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བ་དང་། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།། མ་རིག་པ་འགགས་ན་འདུ་བྱེད་འགག །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་འགགས་ན་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམས་འགག་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འདི་འགག་པར་འགྱུར་རོ།། ད་ནི་ཁྱེད་ལ་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གི་མདོ་བཤད་པར་བྱའོ།། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ།། ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གི་མདོ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་**་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ།།
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་འདི་གསུངས་ཟིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།།



　　（八五五）

　　如是我闻：

　　一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。

　　时，有难提优婆塞来诣佛所，稽首佛足，退坐一面，白佛言：“世尊！若圣弟子于此五根一切时不成就者，为放逸？为不放逸？”

　　佛告难提：“若于此五根一切时不成就者，我说此等为凡夫数。若圣弟子不成就者，为放逸，为不放逸。难提！若圣弟子于佛不坏净成就，而不上求，不于空闲林中，若露地坐，昼夜禅思，精勤修习，胜妙出离，饶益随喜；彼不随喜已，欢喜不生，欢喜不生已，身不猗息，身不猗息已，苦觉则生，苦觉生已，心不得定，心不得定者，是圣弟子名为放逸。于法、僧不坏净，圣戒成就亦如是说。如是，难提！若圣弟子成就于佛不坏净，其心不起知足想。于空闲林中，树下露地，昼夜禅思，精勤方便，能起胜妙出离随喜；随喜已，生欢喜，生欢喜已，身猗息，身猗息已，觉受乐，觉受乐已，心则定。若圣弟子心定者，名不放逸，法、僧不坏净，圣戒成就亦如是说。”

　　佛说此经已，难提优婆塞闻佛所说，欢喜随喜，从座起，礼佛足而去。

 我来帮您翻译这段经文为藏文：

བརྒྱད་བརྒྱ་ང་ལྔ་པ།

འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་གཅིག་ན།

བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།

དེའི་ཚེ་དགའ་བྱེད་དགེ་བསྙེན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ལྡན་པ་ནི། བག་མེད་པ་ལགས་སམ། བག་ཡོད་པ་ལགས།

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགའ་བྱེད་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ལྡན་པ་དེ་དག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པར་ང་སྨྲའོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་མི་ལྡན་པ་ནི་བག་མེད་པའམ། བག་ཡོད་པའོ། །དགའ་བྱེད། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་ལྡན་ཡང་གོང་དུ་མི་འདོད་པ་དང་། དབེན་པའི་གནས་སམ། བླ་གབ་མེད་པར་ཉིན་མཚན་དུ་བསམ་གཏན་ལ་སེམས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མི་བྱེད་པ་དེས་རྗེས་སུ་ཡི་མི་རང་བས་དགའ་བ་མི་སྐྱེ། དགའ་བ་མི་སྐྱེ་བས་ལུས་ཞི་བར་མི་འགྱུར། ལུས་ཞི་བར་མི་འགྱུར་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་སྐྱེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་སྐྱེ་བས་སེམས་མཉམ་པར་མི་འཇོག །སེམས་མཉམ་པར་མི་འཇོག་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་བག་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགའ་བྱེད། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་སེམས་ཆོག་ཤེས་པའི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། དབེན་པའི་གནས་སམ། ཤིང་དྲུང་ངམ། བླ་གབ་མེད་པར་ཉིན་མཚན་དུ་བསམ་གཏན་ལ་སེམས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཐབས་མཁས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་པ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་དགའ་བ་སྐྱེ། དགའ་བ་སྐྱེས་པས་ལུས་ཞི་བར་འགྱུར། ལུས་ཞི་བར་གྱུར་པས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་། བདེ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ནི་བག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགའ་བྱེད་དགེ་བསྙེན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ཏེ་སོང་ངོ་།།



